26Μαΐου2024

Τρίτη, 30 Απριλίου 2024 11:16 Γράφτηκε από: 

Ανταπόκριση: SIVERT HØYEM @ Floyd Live Music Venue

Από τη μια είχαμε την επιστροφή του αγαπημένου Νορβηγού για club show στην Αθήνα έπειτα από 8 χρόνια (τέτοιες ημέρες του 2016 ήταν, στον ίδιο επί της ουσίας χώρο, αλλά μεσολάβησαν βέβαια από τότε και η Μαλακάσα, το Ηρώδειο, καθώς και οι συναυλίες των επανενωμένων Madrugada), από την άλλη το δεδομένο ότι η συγκεκριμένη του περιοδεία είναι αρκετά προσωπική/ατμοσφαιρική, κατά μία έννοια, και κατά μία άλλη, υποτονική και - θα τολμούσα να πω - και κατά στιγμές ανιαρή, με φανερή μάλιστα την έλλειψη επιλογών από τα ονειρεμένα εκείνα χρόνια στα τέλη των 90s και στη πρώτη δεκαετία των 00s.

Όπως και να έχει όμως, κι αυτή είναι μια καθαρά προσωπική τοποθέτηση, όντας ο SIVERT HØYEM ο αγαπημένος μου ερμηνευτής σε τούτα τα φεγγάρια που βρισκόμαστε (μαζί με τον Brian Molko), δεν γινόταν ο δρόμος να με οδηγήσει κάπου αλλού πέρα από το (γεμάτο, όπως ήταν φυσικό) Floyd.

Για να εξηγήσω με απλά λόγια τα παραπάνω, οι δύο τελευταίες δισκογραφικές δουλειές του 48χρονου καλλιτέχνη, το φετινό “On an Island” και το προ τριετίας EP “Roses of Neurosis” (στα ίδια χνάρια και το “Chimes at Midnight”, άλμπουμ της επιστροφής των Madrugada), κινούνται σε ένα υπερβάλλον, κατά την ταπεινή μου άποψη, μελαγχολικό και ενίοτε μονότονο μοτίβο, με αποτέλεσμα όταν παρουσιάζονται ζωντανά, να μην μπορεί να δημιουργηθεί η γνωστή σχέση αλληλεπίδρασης και έντασης με τον Sivert Høyem. Και αυτό ήταν μοιραίο να συμβεί σε ένα μέρος της βραδιάς στο Floyd.

Από την άλλη, καθώς το “Lioness” του 2016 έχει γίνει πλέον κτήμα του ελληνικού κοινού, τραγούδια σαν το “My Thieving Heart”, το “Sleepwalking Man” και το ομώνυμο “Lioness” έμοιασαν να ξεφεύγουν από τα slow/mid tempo προαναφερόμενα τετριμμένα και, κατά συνέπεια, να δίνουν την ευκαιρία της αποθέωσης προς τον Νορβηγό τραγουδιστή και τραγουδοποιό. Όπως βέβαια και το πιο ηλεκτρικό “Black & Gold”, τα λατρεμένα “Honey Bee” και “Majesty” των Madrugada, στα οποία κάθε φορά το αθηναϊκό κοινό “δίνει πόνο” παρέα με τον Høyem, καθώς και το πολύ όμορφα εκτελεσμένο “Into the Sea”.

Και μιας που αρχίσαμε να αναφερόμαστε τρόπον τινά σε highlights, πρέπει οπωσδήποτε να σταθούμε στο τραγούδι των προσφύγων “Prisoner of the Road”, το οποίο ο Sivert Høyem προλόγισε λέγοντας, μεταξύ άλλων, “οφείλουμε να κρατάμε το χέρι και να βοηθάμε τους ανθρώπους που δεν τους έχει απομείνει τίποτα”, και τραγουδώντας το (όπως πάντα) συγκλονιστικά, μονάχα με τον Christer Knutsen στα πλήκτρα (αυτός και ο Cato Thomassen μόνιμες μορφές δίπλα του).

Παράλληλα, υπήρξαν κατ’ εμέ κορυφαία (όντας και συνεχόμενα) στιγμιότυπα της βραδιάς, το “Now You See Me/Now You Don’t” από τον νέο του δίσκο (από τις καλύτερες ερμηνείες του Sivert Høyem στο Floyd, σε ένα κομμάτι που ούτως ή άλλως έχει έντονο το Madrugada άρωμα), το “Give It a Whirl” (εκ των πιο όμορφων στιγμών στη σόλο δισκογραφία του), καθώς και το πολύ ηλεκτρισμένο, ειδικά όταν παίζεται ζωντανά, “The Boss Bossa Nova”.

Επιπροσθέτως, να σημειώσω και τη θετική εντύπωση που μου άφησε το “The Rust”, επίσης από το καινούριο δισκογράφημα του Νορβηγού, θυμίζοντας στο παρασκήνιο το περίφημο “Teardrops” των Massive Attack, ενώ πρέπει να αναφερθεί πως, όπως πάντοτε άλλωστε, ο Sivert Høyem και η μπάντα του είχαν στο πλευρό τους έναν εξαιρετικό ήχο.

Επικοινωνιακός και προσιτός, όπως μας έχει συνηθίσει, ο Høyem παρομοίασε την παρουσίαση του (ακυκλοφόρητου ακόμη) “Some Miserable Morning” με το περίφημο “Purple Rain”, που είχε ηχογραφηθεί ζωντανά από τους Prince and the Revolution, ενώ έκανε ιδιαίτερη αναφορά στον Richard Thompson και την επιρροή που του έχουν ασκήσει τα “ανθεμικά φολκ” τραγούδια του, πριν ερμηνεύσει το “Not Enough Light”, επιλέγοντας ως αποχαιρετισμό το “Don’t Pass Me By” με ένα ποτήρι κρασί στο χέρι, και αφήνοντάς μας στο τέλος ακριβώς αυτή την αίσθηση ενός ταξιδιάρικου διώρου.

Setlist: On an Island / Two Green Feathers / Blown Away / Lioness / Black & Gold / Long Slow Distance / Devotional / My Thieving Heart / Honey Bee / Into the Sea / Prisoner of the Road / Now You See Me/Now You Don’t / Give It a Whirl / The Boss Bossa Nova / Some Miserable Morning / Not Enough Light / The Rust / Sleepwalking Man / Majesty / Run Away / Don’t Pass Me By.

* Φωτογραφίες: Γιάννης Νέγρης



Gallery

Sivert HøyemSivert HøyemSivert HøyemSivert HøyemSivert HøyemSivert HøyemSivert HøyemSivert HøyemSivert HøyemSivert HøyemSivert HøyemSivert Høyem

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
comments powered by Disqus

The Last Ones

Also Read


Newsletter