01Οκτωβρίου2022

Τρίτη, 26 Ιουλίου 2022 21:18 Γράφτηκε από: 

Ανταπόκριση: Release Athens w/ SLIPKNOT, SEPULTURA, JINJER, VENDED + more @ Πλατεία Νερού

Στο τέλος του 2022 φαίνεται ότι δεν θα δυσκολευτούμε καθόλου για το ποια συναυλία θα ανακηρύξουμε ως κορυφαία της χρονιάς.

Η ουρά στην είσοδο ξεκίνησε από νωρίς και οι πρώτες θέσεις στο κάγκελο καπαρώθηκαν με τον ήλιο να χτυπάει αδυσώπητα και την κατάβρεξη από το λάστιχο να είναι η μοναδική λύση απέναντι στον καύσωνα. Μαζί φυσικά με τις σκιερές γωνίες, για όσο κόσμο προτίμησε να μείνει προς τα πίσω.

Πάντως, οι πολυσυλλεκτικοί metallers PROJECT RENEGADE, που έκαναν την αρχή στη 12η και τελευταία ημέρα του RELEASE ATHENS, δεν πτοήθηκαν καθόλου από τις καυτές συνθήκες, παρουσιάζοντας τη γνωστή τους εκρηκτικότητα πάνω στη σκηνή και προσθέτοντας ακόμη μια σημαντική στιγμή στις διεθνείς παραστάσεις τους, έστω και με ένα σύντομο σετ.

Η σκυτάλη δόθηκε εν συνεχεία στους επίσης locals MAPLERUN και τους alternative metal ρυθμούς τους, με κορυφαίες στιγμές τα “Give It to You” και “Partybomb”, αλλά και το “Toxicity” των System of a Down.

Μπορεί ο “κανόνας” να λέει πως όταν έχεις μόνο 25 λεπτά στη διάθεσή σου, καλύτερα να προτιμήσεις να παρουσιάσεις δικά σου τραγούδια, όμως εδώ θα πω ότι η συγκεκριμένη διασκευή έπιασε τον παλμό του κόσμου, ο οποίος χοροπηδούσε μέσα στο λιοπύρι.

Το επόμενο 25λεπτο ανήκε στους VENDED, στους οποίους συναντούμε τον Griffin Taylor και τον Simon Crahan, γιους του Corey και του Shawn αντίστοιχα. “Το μήλο κάτω από τη μηλιά”, λοιπόν, για τους πιτσιρικάδες μπανταίους που ξεσήκωσαν τις μπροστινές σειρές στην Πλατεία Νερού (ο ήχος τα χάλασε, βέβαια, στο τέλος), υποσχόμενοι ότι θα επιστρέψουν σύντομα στην Αθήνα, αφού ευχαρίστησαν τους πρεσβύτερους συν-φεστιβαλιστές τους, “καθώς χωρίς αυτούς, τίποτα δεν θα ήταν εφικτό”.

Setlist: Ded to Me / Burn My Misery / My Wrongs / Bloodline / Overall / Asylum / Antibody.

Ακολούθως, το μπάνερ των JINJER με το σύμβολο της ειρήνης στα χρώματα της ουκρανικής σημαίας, πήρε τη θέση του στο φόντο, την ώρα που στην Πλατεία Νερού ήδη βρισκόταν ένα πλήθος κόσμου, κάνοντας (στην κυριολεξία) ηλίου φαεινότερο ότι η συγκεκριμένη ημέρα, θα είναι η πλέον μαζική στη μέχρι τώρα πορεία του Release Athens, από το 2016 που ξεκίνησε το φεστιβάλ.

Το συγκεκριμένο γκρουπ, βέβαια, είναι δύσκολο να το κατηγοριοποιήσεις, καθώς πατά με την ίδια βαρύτητα τόσο στο metalcore όσο και στο progressive, τη στιγμή που η Tatiana Shmailyuk είναι εξαιρετικά ικανή είτε στα harsh είτε στα μελωδικά φωνητικά.

Όπως και να ’χει, η εμφάνισή των Jinjer, στη σκιά της εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία στην οποία δεν γινόταν να μην αναφερθεί η “Tati”, απέδειξε ότι πολύ ορθά επιλέγονται για το line-up όλων των μεγάλων φεστιβάλ, κάτι που έγινε για πρώτη φορά και στην Ελλάδα, μετά τις προηγούμενες επισκέψεις τους σε κλειστούς χώρους.

Setlist: Call Me a Symbol / On the Top / Pit of Consciousness / Disclosure! / Judgement (& Punishment) / Teacher, Teacher! / Sleep of the Righteous / As I Boil Ice / Perennial / Pisces / Home Back / Vortex / Colossus.

Το σίγουρο είναι, πάντως, πως οι SEPULTURA που έρχονταν αμέσως μετά, δεν θα μπορούσαν να κλείσουν ιδανικότερα την ευρωπαϊκή τους περιοδεία, καθώς στα “Ratamahatta” και “Roots Bloody Roots” που έριξαν την αυλαία της εμφάνισής τους, έκαναν μια λαοθάλασσα να πάλλεται στην Πλατεία Νερού, σε ένα από τα πιο απόλυτα highlights του Release Athens από τη “γέννησή” του.

Σε μια περίοδο πένθους για αυτούς, καθώς ο ιστορικός τους κιθαρίστας Andreas Kisser βίωσε πολύ πρόσφατα τον χαμό της συζύγου του Patricia Perissinotto, ως εκ τούτου τη θέση του έχει πάρει προσωρινά ο 32χρονος Jean Patton, οι Sepultura εξέφρασαν μέσω του Derrick Green την ευγνωμοσύνη τους για τη θερμή ανταπόκριση του κοινού, λέγοντας χαρακτηριστικά “σας ευχαριστούμε πολύ, είστε οι καλύτεροι από όλους”.

Το thrashy εναρκτήριο “Isolation” μαζί με τα “Means to an End”, “Capital Enslavement” και “Agony of Defeat” από το τελευταίο τους άλμπουμ “Quadra” (2020), καθώς και τα “Kairos” και “Convicted in Life”, ήταν τα “εποχής Green” τραγούδια που συμπεριλήφθηκαν στο setlist, παρόλα αυτά ήταν δεδομένο ότι τα “Territory”, “Propaganda”, “Cut-Throat”, “Troops of Doom”, “Slave New World”, “Refuse/Resist” και “Arise”, μαζί με τα προαναφερόμενα “Ratamahatta” και “Roots Bloody Roots”, όλα από τη θρυλική “Max Cavalera era”, θα έφερναν και τον περισσότερο χαμό από κάτω. Όπερ και εγένετο.

Setlist: Isolation / Territory / Means to an End / Capital Enslavement / Kairos / Propaganda / Cut-Throat / Convicted in Life / Troops of Doom / Agony of Defeat / Slave New World / Refuse/Resist / Arise / Ratamahatta / Roots Bloody Roots.

Από εκεί και πέρα, δεν ξέρω αν ήταν τα 11 χρόνια απουσίας των SLIPKNOT από την Ελλάδα (13 ως headliners), κάποιου είδους hype που δημιουργήθηκε όλο αυτό το διάστημα από την ανακοίνωση της επιστροφής τους (αρχές του 2020 το πρώτο “μπαμ”, που περίμενε καρτερικά έως τώρα λόγω πανδημίας), το ότι συσπειρώθηκαν όλες οι “δυνάμεις” του σκληρού ήχου, ή το αν, εντέλει, ο κόσμος διψάει τόσο πολύ για ονόματα που δεν βλέπει συχνά, παρόλα αυτά ήταν φανερό, ακόμα και από τις συνεχείς αναφορές του Corey Taylor, πως ούτε το πιο αισιόδοξο σενάριο δεν μπορούσε να κάνει λόγο για σχεδόν 25.000 κόσμου στην Πλατεία Νερού.

Καλύτερα δεν θα μπορούσε να “σφυρίξει λήξη”, λοιπόν, το φετινό, μακροσκελέστερο από ποτέ, Release Athens και δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι αυτό το μοναδικό σόου με αυτή τη μαζική προσέλευση, γράφτηκε όχι απλά ως κορυφαία στιγμή στην έως τώρα ιστορία του φεστιβάλ, αλλά και σε περίοπτη θέση στις διεθνείς συναυλίες της τελευταίας δεκαετίας στην Ελλάδα. 

Φωτιές, εκρήξεις, βαρέλια, επιβλητικές εξέδρες, φόρμες εργασίας, μάσκες και μια 9μελής μπάντα που προκαλεί χάος και πανικό χωρίς σταματημό πάνω στη σκηνή. “Disasterpiece” για αρχή (ναι ρε, οι Slipknot “δεν είναι metal”, ακούστηκες φίλε, επόμενη γραμμή), μετά “Wait and Bleed” και “All Out Life”, και ήδη τα πρώτα κορμιά είχαν αρχίσει να πέφτουν ηρωικά στο Φάληρο.

Από την πλευρά του ο, εξαιρετικά επικοινωνιακός, Corey Taylor είπε “μακάρι να μπορούσαμε να ερχόμαστε κάθε χρόνο εδώ, η Ελλάδα και το κοινό της είναι από τα καλύτερα που έχουμε συναντήσει”, συμπληρώνοντας “είτε ακολουθείτε τους Slipknot 23 χρόνια, είτε 23 λεπτά, εδώ σήμερα αποτελούμε μια οικογένεια και να θυμάστε ότι ποτέ δεν είστε μόνες και μόνοι, υπάρχουν άνθρωποι σε κάθε γωνιά του κόσμου που νιώθουν και αγαπούν τη μουσική”, ως μια έμμεση αναφορά και στις δυσκολίες που ο ίδιος αντιμετώπισε στο παρελθόν.

Να μην ξεχνάμε, επίσης, ότι οι Slipknot ετοιμάζονται για την κυκλοφορία του “The End, So Far” (εξ ου και είναι πρώτο θέμα στα διεθνή μουσικά μέσα), οπότε είχαμε τη χαρά να ακούσουμε το “The Chapeltown Rag” μέσα από το νέο τους άλμπουμ που έρχεται τον Σεπτέμβρη.

Από την πλευρά του, ο Taylor αναφέρθηκε στους συνοδοιπόρους του συγκροτήματός του στο Release Athens, ζήτησε τη “βοήθεια του κοινού” για το (φοβερό και εντελώς arena metal) “Unsainted” και μας προετοίμασε... καταλλήλως για το ισοπεδωτικό “The Heretic Anthem”, με τον γνωστό και μη εξαιρετέο στίχο “if you’re 555, then I’m 666”. 

Πλέον η αρένα κατηφόριζε επικίνδυνα, το “Psychosocial” ήρθε να προσθέσει μερικές ακόμη σκηνές κατεδάφισης, ενώ τι περίμενες να γίνει και στο “Duality”; “I push my fingers into my eyes” λέμε, πάρε και “Custer”, πάρε και “Spit It Out” (η πρώτη μου επαφή με τους Slipknot εκείνα τα χρόνια της... αθωότητας), με τον Corey να δίνει το περιβόητο “jump the fuck up” σύνθημα, πάρε και “People = Shit” στο encore, μαζί με τον “εθνικό ύμνο” “Surfacing”, και η Πλατεία Νερού είχε και επίσημα πλέον μόνο συντρίμμια.

Όχι τίποτα, θα γεράσουμε και θα λέμε ότι το καλοκαίρι του 2022, που η μέση μας είχε ήδη σπάσει από το πλήθος συναυλιών, ήρθαν στο τέλος οι Slipknot να μας δέσουν κόμπο, να μας σφίξουν και να μας αποκεφαλίσουν, godammit.

Setlist: Disasterpiece / Wait and Bleed / All Out Life / Sulfur / Before I Forget / The Chapeltown Rag / Dead Memories / Unsainted / The Heretic Anthem / Psychosocial / Duality / Custer / Spit It Out / People = Shit / Surfacing.

* Φωτογραφίες: Γιάννης Νέγρης


Gallery

Project RenegadeProject RenegadeProject RenegadeProject RenegadeProject RenegadeProject RenegadeProject RenegadeProject RenegadeProject RenegadeMaplerunMaplerunMaplerunMaplerunMaplerunMaplerunVendedVendedVendedVendedVendedVendedVendedVendedVendedVendedJinjerJinjerJinjerJinjerJinjerJinjerJinjerJinjerJinjerJinjerJinjerJinjerSepulturaSepulturaSepulturaSepulturaSepulturaSepulturaSepulturaSepulturaSepulturaSepulturaSepulturaSepulturaSepulturaSlipknotSlipknotSlipknotSlipknotSlipknotSlipknotSlipknotSlipknotSlipknotSlipknotSlipknotSlipknotSlipknotSlipknotSlipknotSlipknotSlipknotSlipknotSlipknotSlipknotSlipknotSlipknotSlipknotSlipknotSlipknotSlipknotSlipknotSlipknotSlipknotSlipknotSlipknotSlipknotSlipknotSlipknotSlipknotSlipknotSlipknotSlipknotSlipknotSlipknotSlipknotSlipknotSlipknotSlipknotSlipknotSlipknot

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
comments powered by Disqus

The Last Ones

Also Read


Newsletter