26Μαΐου2024

Πέμπτη, 20 Ιουνίου 2019 22:52 Γράφτηκε από: 

Ανταπόκριση: RELEASE ATHENS 2019, day 5 (Clutch, Black Rebel Motorcycle Club + more) @ Πλατεία Νερού

Μας είχε λείψει η γνωστή γωνιά στο Φάληρο, καθώς τρεις ολόκληρες μέρες είχαν περάσει από την τελευταία μας επίσκεψη.

Πάμε γερά - πάμε δυνατά, λοιπόν, με την 5η ημέρα του RELEASE ATHENS και το εναρκτήριο όνομα δεν ήταν άλλο από τους WHERESWILDER, που αισίως φτάνουν στην 3η τους κυκλοφορία.

Αρκετά σκαλιά παραπάνω ο live ήχος τους σε σχέση με το στούντιο, άλλοτε alternative, άλλοτε πιο ρετρό και άλλοτε ψυχεδελικός, με διπλές κιθαριστικές επιθέσεις σε τραγούδια σαν τα “Keep Me Rollin’”, “Something About Her” και “Snow”. Αυτή τους η εμφάνιση ομολογώ ότι με εξέπληξε, παρότι τους έχω παρακολουθήσει αρκετές φορές.

Συνέχεια με το χαμηλοκουρδισμένο Palm Desert rock των GODSLEEP, που επέστρεψαν δριμύτεροι με το “Coming of Age” και την Amie Makris πλέον στον ρόλο πίσω από το μικρόφωνο.

Στο σφιχτό ημίωρο set - το οποίο κάλλιστα θα μπορούσε να λειτουργήσει ως promo material για το γκρουπ - δόθηκε βάση, όπως αναμενόταν, στο νέο υλικό, με τα “Ex-Nowhere Man”, “Unlearn”, “N.O.U.” και “Basic (The Fundamentals of Craving)”, ενώ τo “The Call” αποτέλεσε την απαραίτητη πινελιά από το παρελθόν.

Η προσέλευση, πάντως, βρισκόταν σε ικανοποιητικά επίπεδα μέχρι εκείνη την ώρα, δεδομένου του μεσοβδόμαδου, ενώ στον χρόνο που μεσολάβησε μέχρι να βγουν οι PLANET OF ZEUS, αυξήθηκε κατά πολύ, με αποτέλεσμα η γνωστή και μη εξαιρετέα διάδραση μπάντας και κόσμου να είναι και πάλι παρούσα στο ακέραιο.

Ο ήχος, βέβαια, ήταν δυνατότερος από όσο θα έπρεπε (σε κάποια φάση πίστεψα ότι θα κατέβαινε ο Δίας από τον Όλυμπο με τόση φασαρία), όπως και να ‘χει, όμως, η εμφάνισή τους υπήρξε για μία ακόμη φορά ισοπεδωτική. Θεώρησα, δε, ότι δεν έχει κανένα νόημα να ψάξω στα “τεφτέρια” αν μετά από κάθε τους συναυλία έχω γράψει το ίδιο πράγμα, καθώς, πώς να το κάνουμε, πάλι ισοπεδωτικοί ήταν. Άλλωστε, τι να περιμένεις όταν στη διάθεσή τους έχουν μόνο 60 λεπτά και στη φαρέτρα τους πάμπολλα τραγούδια που είναι γραμμένα για live πανηγύρι.

Το κλασικό εισαγωγικό “Unicorn Without a Horn” σήμανε την έναρξη, τα “The Great Dandolos” και “Vanity Suit” προκάλεσαν τα πρώτα σπρωξίδια, και από την πλευρά του, το “Macho Libre” είναι αυτό που λέει όλη την ιστορία με τον στίχο “we’re gonna keep it alive until the world stops turning”, οπότε δεν γίνεται να λείπει.

Ακολούθησαν τα “A Girl Named Greed” και “Your Love Makes Me Wanna Hurt Myself”, ενώ αμέσως μετά είχε έρθει η ώρα για το φρέσκο “Revolution Cookbook”, το οποίο με τους στίχους του (“all the fists in the world won’t do any good if they don’t land on racists” ένα παράδειγμα) και το μουσικό του ύφος, όντως επιβεβαιώνει την επίσημη ανακοίνωση ότι το νέο άλμπουμ των Planet of Zeus με τίτλο “Faith in Physics” θα έχει έντονο κοινωνικοπολιτικό σχολιασμό και άρωμα από Rage Against the Machine και MC5 (και Metallica ημερών “Load” να προσθέσω, θυμίζοντας το κράξιμο που, ως αφελείς νεανίες, τους είχαμε ρίξει τότε, όμως αποδείχθηκαν και πάλι χιλιόμετρα μπροστά).

Ο Μπάμπης ζήτησε και πήρε το χειροκρότημα για το φεστιβάλ και για όλες τις μπάντες (“ακούγαμε B.R.M.C. πιο μικροί και ήταν μουσικές που θέλαμε να παίξουμε”, η ιδιαίτερή του μνεία), ενώ με τα “Something’s Wrong” και “Them Nights”, είχαμε φτάσει αισίως στην τριπλέτα-φωτιά με την οποία θα έκλεινε η συναυλία.

Τα χτυπήματα του Σεραφείμ σαν τικ-τακ στο ρολόι, άρα “Loyal to the Pack”, ακολούθως “Leftovers”, ο Μπάμπης να αυτοσαρκάζεται λέγοντας “Μπάμπη, πάλι τα ίδια; Τι να κάνουμε, αφού ισχύει ότι τώρα ξεκινάει το δικό σας live”, και το “Vigilante” να ολοκληρώνει τα μερεμέτια, στη γνωστή του live jam μορφή όπου ο Στέλιος έπιασε στην κιθάρα από blues μέχρι thrash,.

“Ευχαριστούμε πάρα, πάρα, πάρα, πάρα πολύ. Ήσασταν οι Planet of Zeus”. Χωρίς αυτό, σφύριγμα λήξης δεν υπάρχει. Αν από κάτω, πάντως, βρισκόταν σκάουτερ που δεν τους είχε ξαναδεί, θα έτρεχε πανικόβλητος να τους κλείσει. Απόλυτα live μπάντα, νυν και αεί.

Σκυτάλη στους BLACK REBEL MOTORCYCLE CLUB, που επέστρεψαν στην Αθήνα για να κάνουν περισσότερο ένα πέρασμα από τη δισκογραφία τους και λιγότερο για να πλασάρουν το πρόσφατο υλικό τους.

Ορισμός του power trio, με τον Robert Levon Been και τον Peter Hayes να εναλλάσσονται στα φωνητικά και τη Leah Shapiro να φυλάει περίφημα τα νώτα τους, με ένα ντεμπούτο που είχε σημαδέψει ολόκληρη την προηγούμενη δεκαετία και έναν ηλεκτρικό ήχο που άσκησε σημαντική επιρροή, οι Καλιφορνέζοι έριξαν στο Release Athens την αυλαία της περιοδείας τους, με μερικές διακυμάνσεις στο 90λεπτο set τους, το οποίο παρόλα αυτά είχε κάτι παραπάνω από θετικό πρόσημο, ειδικότερα με το εκστατικό του τέλος.

Οι B.R.M.C. βγήκαν στη σκηνή με το “Red Eyes and Tears”, λίγο αργότερα το “Beat the Devil’s Tattoo” προκάλεσε προφανή ενθουσιασμό, ενώ με τη σειρά τους το “666 Conducer”, οι ροκενρολιές “Teenage Disease” και “Berlin”, το “White Palms” με το φουλ του distortion, το “Conscience Killer” και εννοείται το “Ain’t No Easy Way”, βγαλμένο από την Άγρια Δύση, αποτέλεσαν εκ των highlights της συναυλίας.

Από την πλευρά του, το “Spread Your Love” έσπειρε και θέρισε, όμως δεν ήταν το τελευταίο τραγούδι όπως είχε προαναγγελθεί, καθώς χωρίς “Whatever Happened to My Rock ‘n’ Roll (Punk Song)” δεν γίνεται live των Black Rebel Motorcycle Club. Γίνεται; Και επειδή το σωστό το ροκ εν ρολ θέλει κατέβασμα από τη σκηνή, ο Robert Levon Been έπιασε μπαριέρα και μας οδήγησε στην κορύφωση.

Με τους CLUTCH, πάντως, δεν είσαι σίγουρος ποτέ τι θα ακούσεις, καθώς από συναυλία σε συναυλία ανακατεύουν την τράπουλα, αλλά ό,τι και να ακούσεις, πάλι πάρτι θα ‘ναι. Το ‘πε και ο Neil ο Fallon με το που βγήκε στη σκηνή. Αν δεν το πει αυτός, ποιος δικαιούται να το πει;

Το φόντο με τον αετό από το περσινό “Book of Bad Decisions” ξεπρόβαλλε και μαζί του τα πρώτα χειροκροτήματα, το “We Need Some Money” των Chuck Brown & the Soul Searchers ακουγόταν από τα ηχεία ως ζεσταματάκι, και να σου πάλι μπροστά μας ο Neil Fallon ως άλλος ανυψωτής ηθικού ή gospel ιεροκήρυκας, μαζί με τη σύνθεση-μπετόν εδώ και σχεδόν 30 χρόνια με Tim Sult, Dan Maines και Jean-Paul Gaster, στην επιστροφή τους στην Αθήνα μετά από μια 3ετία (μεγαλύτερο έως τώρα κενό), για την πρώτη τους φεστιβαλική εμφάνιση.

Αρκετός ο κόσμος μεν, χαμηλότερη η προσέλευση σε σχέση με τις προηγούμενες ημέρες δε, ο ήχος μπόμπα, σε κάθε τραγούδι έστω και ένα κορμί να ίπταται και κύκλοι να σχηματίζονται για το περίφημο παραθαλάσσιο πάρτι. Κάπως έτσι κύλησε η βραδιά με τους Clutch και εναλλακτικό τίτλο “περνάμε καλά κι αυτό βγαίνει προς τα έξω”.

Τα “Gimme the Keys”, “Vision Quest”, “Willie Nelson” και “How to Shake Hands” μας έμπασαν στο παιχνίδι, ακολούθησε η διασκευή στο “Evil”, το οποίο οι Cactus, σίγουρα ένα σχήμα που επηρέασε τους Clutch, είχαν πάρει από το δίδυμο Willie Dixon ως συνθέτη και Howlin’ Wolf ως ερμηνευτή, ενώ με τους hip hop meets doom ρυθμούς του “Spacegrass”, φτάσαμε στο πρώτο χιτάκι, που δεν ήταν άλλο από το “The Mob Goes Wild”, που μαζί με κορμιά, έφερε και νερά/μπύρες στον αέρα.

Το σχήμα από το Maryland (που το φθινόπωρο θα περιοδεύσει στις ΗΠΑ με τους Dropkick Murphys και τους Hatebreed, ω θεοί τι line-up είν’ τούτο), συνέχισε να μας διασκεδάζει με τραγούδια σαν το “A Quick Death in Texas” και το funky “In Walks Barbarella”, ενώ ο γνώριμος ήχος από το μπάσο του Dan Maines, έφερε το “Earth Rocker” για λίγο σύγχρονο τουίστ.

Η κιθάρα του Tim Sult δεν σταμάτησε να μας πετάει ριφάκια στα μούτρα, οπότε σειρά πήρε το ωραιότατο “Ghoul Wrangler”, ενώ μετά το “Book of Bad Decisions” και το “Cypress Grove” αλά James Brown, σκέφτηκα πως αν περπατούσα στον δρόμο και ξαφνικά έβλεπα τον Fallon, θα του ‘λεγα απλά “παίξε κι άλλο μάστορα” κι αυτός θα έπαιζε το “Hot Bottom Feeder”, όπως και έγινε, και μετά θα έλεγε “ευχαριστώ very much”, όπως και έγινε.

Και μετά θα εξαφανιζόταν για λίγο (όλα αυτά έγιναν) και θα γυρνούσε για να γρατζουνίσει λίγο την κιθάρα στο “The Regulator”, και ο κόσμος θα καραγούσταρε, και μετά αυτός θα έλεγε πως το ελληνικό κοινό είναι το καλύτερο (είχα την τύχη να δω τους Clutch προ ολίγων ετών στο Hellfest, άστο καλύτερα, χρειαζόταν ελεγκτής εναέριας κυκλοφορίας), και μετά θα ερχόταν το “Electric Worry”, με το οποίο ξεριζώνεις και ΑΤΜ αμά λάχει.

Είπαμε και το ξαναλέμε, οι Clutch είναι μία από τις μπάντες που πρέπει οπωσδήποτε να δεις live έστω και μία φορά στη ζωή σου. Εντάξει, για να λέμε και την αλήθεια, η μία θα φέρει μετά τη δεύτερη, η δεύτερη την τρίτη, σαν τις κουταλιές με το παγωτό η ώρα 2 τη νύχτα κατακαλόκαιρο ένα πράμα.

* Φωτογραφίες: Γιάννης Νέγρης



Gallery

WhereswilderWhereswilderWhereswilderWhereswilderWhereswilderWhereswilderWhereswilderGodsleepGodsleepGodsleepGodsleepGodsleepGodsleepGodsleepGodsleepPlanet of ZeusPlanet of ZeusPlanet of ZeusPlanet of ZeusPlanet of ZeusPlanet of ZeusPlanet of ZeusPlanet of ZeusPlanet of ZeusPlanet of ZeusPlanet of ZeusBlack Rebel Motorcycle ClubBlack Rebel Motorcycle ClubBlack Rebel Motorcycle ClubBlack Rebel Motorcycle ClubBlack Rebel Motorcycle ClubBlack Rebel Motorcycle ClubBlack Rebel Motorcycle ClubBlack Rebel Motorcycle ClubBlack Rebel Motorcycle ClubClutchClutchClutchClutch

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
comments powered by Disqus

The Last Ones

Also Read

  • Οι CANNONS στο RELEASE ATHENS στην Τεχνόπολη

    Ακριβώς τη στιγμή που η καριέρα τους εκτοξεύεται, οι Cannons έρχονται το Σάββατο 6 Ιουλίου για πρώτη φορά στην Ελλάδα, στο πλαίσιο του Release Athens στην Τεχνόπολη.

  • Οι BEAK> και οι MOUNT KIMBIE στο RELEASE ATHENS

    Οι Beak του Geoff Barrow (Portishead) και οι Mount Kimbie που έχουν παραμείνει στην πρώτη γραμμή του βρετανικού underground εδώ και δεκαπέντε χρόνια, θα πλαισιώσουν τους Massive Attack την Τετάρτη 17 Ιουλίου στο Release Athens στην Πλατεία Νερού.

  • Οι LOATHE και οι PLANET OF ZEUS στο EJEKT FESTIVAL

    Ηγούμενοι του νέου ρεύματος συγκροτημάτων που δημιουργούν το μέλλον της metal μουσικής, οι Loathe έρχονται για την πρώτη τους εμφάνιση στην Ελλάδα, τη Δευτέρα 22 Ιουλίου στο Ejekt Festival μαζί τους με τους Korn και τους Spiritbox, ενώ στη σκηνή του ΟΑΚΑ θα βρεθούν και οι Planet of Zeus, έχοντας ανοίξει τον δρόμο στη σύγχρονη ροκ σκηνή της χώρας.

  • Οι THE SUBWAYS στο RELEASE ATHENS

    Έχοντας χαρακτηριστεί ως “το πιο σέξι ροκ εν ρολ γκρουπ των τελευταίων ετών”, οι The Subways θα βρεθούν στο πλευρό των Offspring, την Κυριακή 9 Ιουνίου στο Release Athens στην Πλατεία Νερού.

  • Οι SOFI TUKKER στο RELEASE ATHENS

    Έχοντας σαν σημείο αναφοράς την αγάπη τους για τη βραζιλιάνικη μουσική και κουλτούρα, οι Sofi Tukker φέρνουν για πρώτη φορά στην Ελλάδα το εντυπωσιακό τους σόου, την Πέμπτη 18 Ιουλίου στο Release Athens στην Πλατεία Νερού, όπου θα μοιραστούν τη σκηνή με τους Duran Duran.


Newsletter