30Ιανουαρίου2023

Τετάρτη, 12 Οκτωβρίου 2022 22:57 Γράφτηκε από: 

Συνέντευξη ONCE UPON A WINTER: “Όσο κι αν προσπαθείς να το εκλογικέψεις ως μουσική, δεν είναι απλά και μόνο μουσική”

“Οργασμός από μελωδίες και λυρισμός που βγάζει στην επιφάνεια όλα σου τα συναισθήματα”.

Κάπως έτσι είχα υποδεχθεί πριν από μερικούς μήνες τον νέο δίσκο των ONCE UPON A WINTER, που στο σήμερα είναι πανέτοιμοι να μοιραστούν τη σκηνή με τους διάσημους DEAFHEAVEN. Ο ιθύνων νους του γκρουπ Ηλίας Κακάνης εξομολογείται...

- Ηλία, τι συνέβη “μια φορά κι έναν χειμώνα”;

“Είναι από εκείνα τα χρόνια και τις εμπειρίες που σε συντροφεύουν χρόνια. Φεύγεις από το σπίτι και την ασφάλεια που είχες, πρέπει να μάθεις να ζεις και να είσαι υπεύθυνος για σένα, γνωρίζεις καινούριο κόσμο, δημιουργείς σχέσεις, ταξιδεύεις. Μέσα από όλα αυτά, εντέλει, μαθαίνεις εσένα. Μπορεί να φαίνεται μετά από τόσα χρόνια overly dramatic, αλλά είναι εντυπωσιακό το να βλέπεις ουσιαστικά τον εαυτό σου, ποιος είσαι, και να προσπαθείς να τον χτίσεις όσο καλύτερα μπορείς. Οπότε, επί της ουσίας, χωρίς τα γύρω γύρω, μια φορά και έναν χειμώνα μπήκαν οι βάσεις για το self-acceptance”. 

- Οι διαφορές ανάμεσα σε ένα προσωπικό project και σε μια full band, είναι προφανείς, αλλά θα ήθελα να μου πεις πώς τις βίωσες εσύ όταν αποφάσισες να κάνεις το επόμενο βήμα.

“Θεωρώ ότι ήταν κάτι αναγκαίο για πολλούς λόγους. Ήταν η φυσική εξέλιξη των πραγμάτων για να μπορέσει να μεγαλώσει το project. Είναι πάντα όμορφο και εποικοδομητικό το να ξεφεύγεις από τον μικρόκοσμο που έχεις χτίσει και να συναντάς απόψεις που μπορούν να σε παρακινήσουν να κάνεις περισσότερα. Επιπλέον, η θέληση να βγουν όλες αυτές οι ιστορίες πάνω στη σκηνή, ήταν μεγάλη. Βέβαια, δεν ήταν σε καμία περίπτωση εύκολο. Το project είχε ξεκινήσει ως κάτι πολύ προσωπικό. Ήταν ο τρόπος με τον οποίο επικοινωνούσα κομμάτια του εαυτού μου με τα οποία δεν είχα άλλο τρόπο επαφής.

Εν μέρει, είναι σαν να ξεγυμνώνεις τον εαυτό σου, τα συναισθήματά σου, τις αδυναμίες σου μπροστά σε κόσμο, που δεν ήξερες καν ότι μπορείς να το κάνεις. Ακόμα υπάρχουν φορές που παραμένει δύσκολο, καθώς όσο κι αν προσπαθείς να το εκλογικέψεις ως μουσική, δεν είναι απλά και μόνο μουσική. Είναι πολύ περισσότερα πράγματα από πίσω, που μερικές φορές αυτό δεν γίνεται εύκολα κατανοητό. Είμαι τυχερός, ωστόσο, που το σχήμα έχει πλαισιωθεί τόσο από εξαιρετικούς μουσικούς, όσο και από εξαιρετικά άτομα που θέλουν να μοιραστούν το ταξίδι”.

- Η δισκογραφία των Once Upon a Winter ξεκίνησε με ένα αξιοσημείωτο σερί, καθώς το 2017, το 2018 και το 2019 κάνατε το “3Χ3”, κι αν δεν μεσολαβούσε η πανδημία, θα είχε κυκλοφορήσει νωρίτερα και το φετινό “Void Moments of Inertia”. Από πού αντλείς όλη αυτή την έμπνευση για δημιουργία; 

“Νομίζω, εντέλει, πως το 'Void Moments of Inertia' κέρδισε από αυτή την καθυστέρηση, καθώς είχε τον χρόνο του να δουλευτεί, να ενορχηστρωθεί, να ωριμάσει γενικότερα, και να στηθεί όπως ακριβώς το ακούγαμε στο κεφάλι μας. Τώρα, η γενικότερη προσωπική έμπνευση υπέφερε μέσα στην περίοδο της πανδημίας. Τόσο, που τώρα μου φαίνεται ακατόρθωτο το σερί που είχε προηγηθεί από το 2017. Θέλει ζωή η δημιουργία. Και όπως και να το κάνουμε, μέσα στην πανδημία δεν ήταν ακριβώς ζωή αυτό που ζήσαμε. Θέλει τριβή με ανθρώπους, θέλει επαφή, και αυτό ήταν κάτι που το στερηθήκαμε όλοι.

Σε μια μεγαλύτερη κλίμακα, βλέποντας ότι υπήρξε κόσμος που έχασε τη ζωή του, τις δουλειές του, την ελευθερία του, κόπους χρόνων, θεωρώ ότι είναι ΟΚ το γεγονός πως το μόνο που χάθηκε εδώ, ήταν η έμπνευση. Αυτό είναι κάτι που επανέρχεται σιγά σιγά τώρα που ξαναζούμε”.

- Η απάντηση σε μια υποτιθέμενη (μπορεί και όχι) προσωπική “μάχη” του καθενός μας, ανάμεσα σε Mogwai, Mono και Godspeed You! Black Emperor, ποια θα μπορούσε να είναι; Βασικά, βάλε τις γκρουπάρες αυτές σε σειρά προτίμησης και δικαιολόγησέ το μου αν θέλεις.

“Σε αυτή τη σύγκριση, προσωπικά, εύκολα και χωρίς καμία ενοχή χάνουν οι Mogwai (ξέροντας ότι υπάρχουν άτομα από τους Winter που θα διαφωνήσουν). Μου αρέσουν υπερβολικά, έχουν συνοδέψει πολλά ταξίδια με τη μουσική τους, όμως ποτέ δεν ένιωθα το δέσιμο που έχω με τα άλλα δύο ονόματα που ανέφερες. Και εδώ ξεκινάει το πολύ δύσκολο κομμάτι. Μono vs GY!BE. Ξέρεις, είναι οι φορές που ακούς Mono και λες 'δεν υπάρχει καλύτερη post μπάντα εκεί έξω', μέχρι που βάζεις να ακούσεις GY!BE. Ή, για παράδειγμα, η πρόσφατη εμπειρία με τη συναυλία των GY!BE στο Ηρώδειο.

Για εμένα, οι Mono έχουν κάτι μοναδικό. Είναι απίστευτος ο τρόπος με τον οποίο μπορούν να δομήσουν μια μελωδία. Έχουν αυτό που επιδιώκω και εγώ στη μουσική μας. Μπορείς να ξεγυμνώσεις ένα κομμάτι τους από όλη την ενορχήστρωση, να αφήσεις μόνο τη μελωδία, και να μπορείς να την τραγουδήσεις με την ίδια ευκολία. Και είναι πάντα μα πάντα η πιο συναισθηματική, ρομαντική, σπαρακτική μελωδία.

Οι GY!BE, όμως, έχουν κάτι πραγματικά τρομακτικό. Δεν ξέρω αν μπορώ να το περιγράψω ακριβώς, αλλά θα προσπαθήσω. Έχω πει πολλές φορές πως το 'Sleep' είναι το “end of the world” κομμάτι μου. Βλέπεις τον κόσμο να φλέγεται, ξέροντας ότι είναι οι τελευταίες στιγμές. Έχεις 23 λεπτά και 17 δευτερόλεπτα. Βάζεις το 'Sleep', και απλά δημιουργείται ένα δειλό χαμόγελο και έρχεται μια ηρεμία. Οι GY!BE έχουν αυτή την ικανότητα. Nα προσφέρουν αγαλλίαση και ελπίδα μέσα σε κάτι καταστροφικό. Και έτσι ακριβώς είναι και η μουσική τους. Μετά από ατελείωτα parts με wall of sound, drones, απάνθρωπα μοτίβα, θα έρθει η στιγμή που μια μελωδία θα ξεπροβάλει και θα κατευνάσει όλο σου το είναι”.

- Αν βρέχει όμως, οι Sigur Rós “νικάνε” όλους τους παραπάνω;

“Θα είμαι απόλυτα ειλικρινής και θα σου πω πως οι Sigur Rós ήταν κάτι μαγικό για εμένα. Είναι η μπάντα (μαζί με Pavlov’s Dog) με την οποία δεθήκαμε πάρα πολύ με τον κολλητό φίλο μου και η οποία συντρόφευσε πολλές στιγμές του χειμώνα που αναφέραμε. Όμως, η αλήθεια είναι πως μετά το συμβάν του 2018 με τα rape allegations για τον Dýrason, δεν μου είναι εύκολο να χαθώ με τον ίδιο τρόπο στη μουσική τους. Στο μυαλό μου 'εξανθρωπίστηκε' αυτό το μαγικό στοιχείο της μουσικής τους κάπως απότομα”.

- Μετά το support στους God Is an Astronaut, σειρά παίρνουν οι Deafheaven. Με το χέρι στην καρδιά, Deafheaven με “Sunbather” ή Deafheaven με “Infinite Granite”;

“Τo 'Sunbather' όταν βγήκε, σε συνδυασμό με τις αντίστοιχες δουλειές των Alcest και Lantlôs που βγήκαν λίγα χρόνια πριν, ήταν το singularity που οδήγησε το black metal σε μια νέα έκρηξη. Συνεπώς, η συνεισφορά του 'Sunbather' στην παγκόσμια μουσική σκηνή θα είναι πάντα αδιαπραγμάτευτη. Όσο διαφορετική και αν είναι η εξέλιξη των Deafheaven μέσα στα χρόνια, όσο διαφορετικό κι αν είναι το 'Infinite Granite', δείχνει ότι δεν ήθελαν να μείνουν στάσιμοι στην ασφάλεια του 'blackgaze'. Οπότε, εν έτει 2022 με το χέρι στην καρδιά, θα σου πω 'Infinite Granite'. Δεν νομίζω ότι χρειαζόμαστε δεύτερο 'Sunbather', και δεν θα υπάρξει ποτέ.

- Ο ήχος των Once Upon a Winter είναι φανερά και σινεματικός/θεατρικός, εξ ου και η μουσική επένδυση της παράστασης “Αγέννητη Γη” της Μαρίας Χρονιάρη, και ο συνεπακόλουθος έπαινος για προσφορά στον Πολιτισμό από τον Όμιλο Unesco Πειραιώς και Νήσων. Για ποια ταινία ή σειρά θα “πέθαινες” να έχεις γράψει το soundtrack;

“Είναι κάτι που πραγματικά θέλουμε να επαναλάβουμε, καθώς είναι πανέμορφο να βλέπεις τα δημιουργήματα διαφορετικών ανθρώπων να συνυπάρχουν με έναν τρόπο που τα κάνει να φαίνονται ένα. Σίγουρα θα το επιδιώξουμε ακόμα περισσότερο στο μέλλον.

Τώρα, για ταινία ή σειρά συγκεκριμένα. Για κάποιο λόγο αυτή τη στιγμή η πρώτη ταινία που μου έρχεται στο μυαλό είναι το 'Sunshine' σε σενάριο Alex Garland και σκηνοθεσία Danny Boyle. Υπάρχει μια αδυναμία σε πράγματα που έχει γράψει ο Garland, και ας μην είναι τόσα πολλά. Όσον αφορά σειρές, μέσα στις τόσες 'σοβαρές' επιλογές που υπάρχουν, θα πω πως το φινάλε επεισόδιο του 'The Good Place' ήταν από τις τελευταίες στιγμές αληθινής μουσικής έμπνευσης για μένα, οπότε θα ήθελα να είχα γράψει κάτι που θα ακουγόταν εκεί.

- Η νυχτερινή Θεσσαλονίκη έχει ακόμη μια παράξενη γοητεία, ή όσο περνούν τα χρόνια ολοένα και τη χάνει;

“Η παράξενη γοητεία δεν θα χαθεί ποτέ νομίζω. Αυτή ήταν που με κράτησε εδώ μετά την επιστροφή μου από Ξάνθη (και μάλιστα 'ανάγκασε' την επιστροφή μου από Ξάνθη). Υπάρχουν περιπτώσεις που θέλουν να το χαλάσουν, αλλά όσο υπάρχουν άνθρωποι με πάθος που χτίζουν και μοιράζουν ζωή, τόσο θα παραμένει και η γοητεία”.

- Πότε ξαναμπαίνουν στο “ευρωπαϊκό” τους βαν οι Once Upon a Winter;

“Το προσπαθούμε. Είμαστε σε επαφές εδώ και καιρό με μπάντες από ευρωπαϊκές χώρες που θα θέλαμε να συνεργαστούμε και σχεδιάζουμε πραγματάκια, αλλά η κατάσταση είναι ακόμα μετέωρη με τον Covid. Το βασικό και θετικό είναι ότι όντως υπάρχει θέληση και επικοινωνία, και είναι ευχάριστο να βλέπεις μπάντες να θέλουν να βοηθήσουν άλλες μπάντες. Ευελπιστούμε πως μέσα στο 2023 θα γίνει κάποια ουσιαστική κίνηση”.

* Σάββατο 15 Οκτωβρίου, Gagarin 205 / Viva.gr, Viva spots, Rhythm Records, Metal Era, Sound Effect Records).



E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
comments powered by Disqus

The Last Ones

  • Η “Αισθηματική Αγωγή vol. 3” στο Gagarin 205
    Η “Αισθηματική Αγωγή vol. 3” στο Gagarin 205

    Η Λένα Πλάτωνος με τη Σαβίνα Γιαννάτου και τον Γιάννη Παλαμίδα, καθώς και οι Λόλεκ και Veslemes αποτελούν το line-up της “Αισθηματικής Αγωγής vol. 3”, το Σάββατο 4 Μαρτίου στο Gagarin 205.

  • O ΖΩΡΖ ΠΙΛΑΛΙ στο Piraeus Club Academy
    O ΖΩΡΖ ΠΙΛΑΛΙ στο Piraeus Club Academy

    Ο Ζωρζ Πιλαλί παρουσιάζει την παράσταση “Οχλοδοξία” το Σάββατο 18 Φεβρουαρίου στο Piraeus Club Academy.

  • 10 Χρόνια VIVE LE PUNK ROCK FESTIVAL σε An Club και Gagarin 205
    10 Χρόνια VIVE LE PUNK ROCK FESTIVAL σε An Club και Gagarin 205

    Το Vive le Punk Rock Festival γιορτάζει τα 10 του χρόνια, με headliners τους Infa-Riot και Restarts την Παρασκευή 17 Φεβρουαρίου στο An Club, καθώς και τους G.B.H. και Panx Romana το Σάββατο 18 Φεβρουαρίου στο Gagarin 205.

  • O LEWIS CAPALDI για πρώτη φορά στην Ελλάδα
    O LEWIS CAPALDI για πρώτη φορά στην Ελλάδα

    Στο απόγειο της διεθνούς του καριέρας, ο Lewis Capaldi έρχεται το Σάββατο 16 Σεπτεμβρίου για πρώτη φορά στην Ελλάδα, ανεβαίνοντας στη σκηνή του TerraVibe Park.

  • Οι RAZORLIGHT για πρώτη φορά στην Ελλάδα
    Οι RAZORLIGHT για πρώτη φορά στην Ελλάδα

    Οι Razorlight, μια από τις πιο επιτυχημένες μπάντες της Μεγάλης Βρετανίας για τον 21ο αιώνα, έρχονται το Σάββατο 25 Μαρτίου στο Παλιό Αμαξοστάσιο Ο.ΣΥ για την παρθενική τους εμφάνιση στην Ελλάδα.

Also Read

  • Ανταπόκριση: DEAFHEAVEN w/ Once Upon a Winter @ Gagarin 205 Live Music Space

    Η καλύτερη μέθοδος αποσυμπίεσης είναι τέτοιες βραδιές, επιβεβαιώθηκε για μία ακόμη φορά.

  • Δισκοκριτική: ONCE UPON A WINTER - “Void Moments of Inertia”

    Ένα άλμπουμ που χρειάζεται τον χρόνο του για να δεθείς μαζί του και όπου εντέλει κανένα κομμάτι δεν υπολείπεται, ένας οργασμός από μελωδίες, μια παλέτα μουσικών οργάνων τα οποία έχουν όλα τη δική τους ξεχωριστή θέση στο εξαιρετικό αποτέλεσμα.

  • Επιστροφή του MADEBYGREY στο An Club

    Ο Madebygrey εμφανίζεται με παλιό και νέο υλικό το Σάββατο 4 Μαΐου στο An Club. Μαζί του θα βρίσκονται οι Once Upon a Winter.

  • Οι ώρες εμφάνισης για τις συναυλίες των GOD IS AN ASTRONAUT σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα

    Ανακοινώθηκαν οι ώρες εμφάνισης για τις συναυλίες των God Is an Astronaut, την Παρασκευή 5 Οκτωβρίου στο Fix Factory of Sound και το Σάββατο 6 Οκτωβρίου στο Fuzz Live Music Club, τις οποίες ανοίγουν οι Once Upon a Winter και οι Head On αντίστοιχα.

  • Νέες κυκλοφορίες #1

    Στην πρεμιέρα της καινούριας στήλης δισκοκριτικών, υπάρχει η ευτυχής συγκυρία να φιλοξενούνται οι τρεις έως τώρα κορυφαίες στιγμές της χρονιάς, που δεν είναι άλλες από τα δισκογραφήματα των EXQUIRLA, ANATHEMA και BLACK ANGELS, καθώς και τα άλμπουμ των AMNIAC, ONCE UPON A WINTER και SAMSARA BLUES EXPERIMENT, που μας άφησαν με τις καλύτερες των εντυπώσεων.


Newsletter