17Μαΐου2022

Τετάρτη, 11 Μαΐου 2022 20:20 Γράφτηκε από: 

Δισκοκριτική: E-L-R - “Vexier”

Είναι doomgaze, κύριε Πάνο; Ο ορισμός του doomgaze, κυρία μου.

Μπαντάρες του σήμερα, σαν τους E-L-R, αξίζουν όλη την προσοχή του κόσμου. Το ένα μπουκαλάκι περιέχει τον βαρύ και αργόσυρτο ήχο του doom metal, το άλλο μπουκαλάκι τα υπνωτιστικά φωνητικά και τα καταιγιστικά riffs του shoegaze, και εγένετο τούτο δω το μαγικό φίλτρο των Ελβετών, που παρουσιάζουν το δεύτερό τους άλμπουμ “Vexier” (Prophecy Productions).

Το τρίο από τη Βέρνη συνεχίζει την παράδοση του “Mænad” (2019), το οποίο δικαίως γνώρισε διθυραμβικές κριτικές, με πέντε μεγάλης διάρκειας συνθέσεις, παίρνοντας στοιχεία από γκρουπ όπως οι Earth, Acid King και Kylesa, χτίζοντας, όμως, ταυτόχρονα και τη δική του ταυτότητα, που ενίοτε πατάει με μεγάλη επιτυχία και στα χωράφια του blackgaze.

Σαν υπνωτισμένος ακολουθείς, λοιπόν, την S.M. να τραγουδάει “Opiate the Sun”, ενώ ο rhythm section τυραννόσαυρος της I.R. και του M.K. βαδίζει πλάι σου, την ώρα που στο ξεκίνημα του “Three Winds” οι E-L-R δείχνουν τη ροπή τους και προς τον post-black ήχο.

Από την άλλη, πόσο σπέρνει, ρε συ, το “Seeds”, το οποίο ακολουθείται από την doomάρα του “Fleurs of Decay”, και πάλι με blackgaze πινελιές, και πόσο ισοπεδωτική είναι η κατάληξη του άλμπουμ με το “Forêt” και την guest συμμετοχή του rapper Baze στα φωνητικά. Βαράτε, αδέρφια και αδερφές.



E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
comments powered by Disqus

The Last Ones


Newsletter