20Οκτωβρίου2021

Κυριακή, 06 Ιουνίου 2021 20:18 Γράφτηκε από: 

Δισκοκριτική: MOBY - “Reprise”

Η συναυλία του 2018 στο Los Angeles συνοδεία ορχήστρας, αποτέλεσε το έναυσμα και κάπως έτσι ο, για χρόνια, προσωπικός μουσικός μου σύντροφος, κατόρθωσε να επαναπροσδιορίσει στο στούντιο μερικές από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του, μαζί με ορισμένα “outsiders”.

Η νέα κυκλοφορία του MOBY με τίτλο “Reprise” (Deutsche Grammophon), αποτυπώνει την εξόχως επιτυχημένη συνεργασία του με το κουαρτέτο εγχόρδων της Budapest Art Orchestra και με μια σειρά εκλεκτών προσκεκλημένων, μια συνεργασία που κάνει ακόμα πιο πλούσια ηχητικά τα τραγούδια που ο ίδιος ο Αμερικανός επέλεξε από τον κατάλογό του, και που έχει ως αποτέλεσμα στα 55 του πλέον χρόνια να μοιάζει ωριμότερος από ποτέ.   

Έτσι λοιπόν, οι αναμνήσεις επιστρέφουν και το ταξίδι ξεκινάει με το “Everloving” και αυτή την εναλλακτική εκδοχή ενός, ούτως ή άλλως, πανέμορφου και φοβερά μελαγχολικού τραγουδιού. Η συνέχεια φέρνει το “Natural Blues”, όπου ο Moby ενώνει τις δυνάμεις του με τον βραβευμένο Gregory Porter, καθώς και με την Amythyst Kiah, το όνομα της οποίας ήδη συζητιέται έντονα σε διεθνές επίπεδο. Στην προκειμένη περίπτωση, τολμώ να πω ότι η reprise version είναι ακόμα καλύτερη από την πρωτότυπη, οπότε όταν επιτέλους επιστρέψει η μουσική στα μπαρ, το κομμάτι αυτό οφείλει να έχει την τιμητική του.  

Με τη σειρά του, το “Go” διατηρεί το χορευτικό τέμπο που είχε φέρει την πρώτη μεγάλη επιτυχία του Moby πριν από 30 χρόνια, όμως ένα ρετουσάρισμα έχει γίνει και σε αυτό, ενώ το “Porcelain”, παρέα με τον Jim James των My Morning Jacket, αποτελεί ακόμα μια μεγάλη επιτυχία του Νεοϋορκέζου μουσικού που σε αυτόν τον δίσκο ακούγεται περισσότερο ορχηστρική και λιγότερο ηλεκτρονική.

Κάπου εκεί έρχεται και το “Extreme Ways”, στην έναρξη του οποίου πετάγεσαι λέγοντας “ωπ, κάπου το ξέρω αυτό”, και όταν ο Moby μπαίνει με το “extreme ways are back again, extreme places I didn’t know” επιβεβαιώνεσαι, οπότε εδώ έχουμε ακόμη μια εκπληκτική στιγμή του “Reprise”, ενώ συνοδεία της συνεργάτιδάς του Mindy Jones, έρχεται ο φόρος τιμής προς τον αγαπημένο του φίλο David Bowie, με το θρυλικό “Heroes”. Άλλωστε, όταν ο καλλιτέχνης-φαινόμενο μάς άφησε, ο Moby μοιράστηκε τις στιγμές όπου ως γείτονες κάθονταν στο σπίτι και έπαιζαν μαζί “το καλύτερο τραγούδι που γράφτηκε ποτέ”.   

Ακολούθως, το κινηματογραφικό (βλέπε “Heat”) “God Moving Over the Face of the Waters”, στο οποίο συμμετέχει ο διεθνώς καταξιωμένος πιανίστας Víkingur Ólafsson, είναι αυτό που μοιάζει περισσότερο από τα υπόλοιπα με το πρωτότυπο, ενώ, από την άλλη, μπορεί το “Why Does My Heart Feel So Bad?”, με την Apollo Jane και με τον Deitrick Haddon, να μη φτάνει στα σπουδαία επίπεδα του 1999, όμως η κλασική έναρξη, εκεί που αναφωνείς δηλαδή “ωωωω, μπήκε η κομματάρα”, μεταφέρεται υπέροχα με τα έγχορδα.

Σειρά παίρνει το “The Lonely Night” και επειδή κάποια τραγούδια είναι γραμμένα αποκλειστικά και μόνο για τη φωνή του Mark Lanegan, ο Αμερικανός ερμηνευτής δεν θα μπορούσε να λείψει ούτε από τη reprise version του τραγουδιού, η οποία περιλαμβάνει και τον διάσημο τραγουδοποιό της country Kris Kristofferson, ενώ από την πλευρά του το “We Are All Made of Stars” είναι φανερά πιο down-tempo (και πολύ ενδιαφέρον πάραυτα), όπως και το γενικότερο μοτίβο του άλμπουμ.  

Πάντως, αν ψάχνεις τη μία στιγμή όπου ο Moby ολοκληρωτικά διασκευάζει τον εαυτό του, αυτή είναι η φοβερή εκτέλεση του “Lift Me Up”, όπου πραγματικά είναι σαν να βλέπεις μια ορχήστρα επί σκηνής και τον διάσημο καλλιτέχνη ως μαέστρο, ενώ το “Reprise” κλείνει με μια νοσταλγική τριπλέτα, στα ίδια πρότυπα που μέχρι στιγμής μας έχει προσφέρει η ακρόαση του άλμπουμ, αποτελούμενη από το “The Great Escape”, μαζί με τη Nataly Dawn των Pomplamoose, την Alice Skye και τη Luna Li, το “Almost Home”, με τον Novo Amor, τη Mindy Jones και το κουαρτέτο των Darlingside, καθώς και την πανέμορφη μετατροπή του “The Last Day”, όπου ο Moby συναντά τη Skylar Grey, όπως και στο πρωτότυπο, μαζί και πάλι με τους Darlingside.

Συμπέρασμα από το υπέροχο “Reprise”; Και τι δεν θα δίναμε να είμαστε εκεί, σε μια συναυλία του Moby με ορχήστρα. Συγκλονιστική εμπειρία.



E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
comments powered by Disqus

The Last Ones

Also Read


Newsletter