Εκτύπωση αυτής της σελίδας
Δισκοκριτική: GOJIRA - “Fortitude”
Τρίτη, 04 Μαΐου 2021 18:21 Γράφτηκε από: 

Δισκοκριτική: GOJIRA - “Fortitude”

Στο ερώτημα για το ποιο είναι το σημαντικότερο metal συγκρότημα της τελευταίας 20ετίας, βάζεις αυτόν εδώ τον δίσκο και καθαρίζεις.

Οι GOJIRA έρχονται με το 7ο στούντιο άλμπουμ τους “Fortitude” (Roadrunner Records) να αποδείξουν ότι δικαίως βρίσκονται στην κορυφή της σκληρής μουσικής, εμπλουτίζοντας ακόμη περισσότερο τον ήχο τους και ισορροπώντας μαγικά ανάμεσα στο groove και το progressive/technical death metal.

Προερχόμενοι από τη Χώρα των Βάσκων, οι Gojira μιλούν ακριβώς για αυτή τη δύναμη ψυχής που αναφέρεται στον τίτλο του δίσκου, ο οποίος κυκλοφόρησε με καθυστέρηση σχεδόν ενός χρόνου λόγω της πανδημίας, με αποτέλεσμα να έχει μεσολαβήσει 5ετές κενό από το προηγούμενο (και φοβερό, φυσικά) “Magma”.

Οι Γάλλοι κλείνουν το μάτι στο tribal metal όραμα του Max Cavalera με το εναρκτήριο κιόλας “Born for One Thing”, πόσο μάλλον με το “Amazonia” που ακολουθεί, φτιάχνοντας την ιδανική ατμόσφαιρα χωρίς τη χρήση επιπλέον οργάνων (όπως τότε οι Sepultura και μετέπειτα οι Soulfly), και μιλώντας για ένα ζήτημα που πάντοτε τους απασχολούσε ενεργά, και δεν είναι άλλο από την προστασία του περιβάλλοντος και της φύσης.

“There’s fire in the sky... You’re in the Amazon... The greatest miracle... Is burning to the ground... Godly Amazonia... Bloody Amazonia... Mighty Amazonia... Killing Amazonia”. Το soundtrack των ιθαγενών που καταδιώκουν τους ανεπιθύμητους καταστροφείς με τα τόξα τους, ένα τραγούδι που κυκλοφόρησε ως single παράλληλα με την fundraising καμπάνια που διοργάνωσαν οι ίδιοι οι Gojira για τους αυτόχθονες της Βραζιλίας, μια στιγμή που θα καταγραφεί στις κορυφαίες για το metal των 2020s (τι μπότα είναι αυτή από τον Mario Duplantier).

Από την άλλη, με το “Another World”, καθώς και με το “Sphinx”, οι Gojira επιστρέφουν στις πιο παραδοσιακές τους φόρμες, αυτές που τους ανέδειξαν παγκοσμίως, ενώ το “Into the Storm” (τι γκρούβα, θεέ μου) είναι από τα τραγούδια που θα φέρουν κλαυθμό και οδυρμό στις συναυλίες τους, σαν εκείνο το αλησμόνητο βράδυ του 2017 στη Μαλακάσα, το ίδιο και τα “Hold On” και “Grind”, με τα σβερκάδια να ανεβοκατεβαίνουν στα riffs των Joe Duplantier/Christian Andreu και το μπετόν rhythm section των Jean-Michel Labadie/Mario Duplantier.

Με τη σειρά του, το “New Found” κινείται σε κλασικούς groove metal τόνους, ενώ το πολύ όμορφο “Fortitude/The Chant” (κάτι σαν reggae metal), μαζί με το “The Trails”, αποτελούν τις πιο ήρεμες στιγμές μια ακόμη Gojira καταιγίδας.

Η ίδια παρέα εδώ και 25 χρόνια, ένα γκρουπ-ορόσημο για τη σύγχρονη σκηνή, μια μπάντα-κόσμημα για τη μουσική που αγαπάμε, οι Gojira σβήνουν τις πυρκαγιές που λεηλατούν τη φύση και ανάβουν από την αρχή μονάχα μία, για πάρτη τους και για πάρτη μας.



E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
comments powered by Disqus

The Last Ones

Also Read