20Οκτωβρίου2021

Πέμπτη, 21 Ιανουαρίου 2021 18:00 Γράφτηκε από: 

Δισκοκριτική: SOLMEISTER - “Τα Λέμε στην Κόλαση”

Πάτησα το play από περιέργεια και ελέω του hype γύρω από το όνομά του, και εντέλει δεν το μετάνιωσα.

Άλλωστε, οτιδήποτε crossover με ελκύει, οπότε το νέο άλμπουμ του SOLMEISTER με τίτλο “Τα Λέμε στην Κόλαση” (Cool Kids Never Die Records) ήταν αναπόφευκτο να το καταφέρει.

“Ώπα”, σκέφτηκα, “κάτι φρέσκο έχουμε εδώ”, ενώ πολύ γρήγορα μου ήρθε στο μυαλό η περιγραφή “πώς θα ακούγονταν revisited τα Ξύλινα Σπαθιά στα twenty twenties”. Ούτως ή άλλως, είναι έντονη η παρουσία του γκρουπ του Παυλίδη, ειδικά στο πρώτο μισό του δίσκου (“Περπατάω στο Σκοτάδι”, “Άβολο”, το β’ μέρος του “Τα Λέμε στην Κόλαση”), όπως βέβαια και των My Chemical Romance (μέχρι και τραγούδι “Μάι Κέμικαλ Ρόμανς” υπάρχει), στο όνομα των οποίων πίνει νερό ο Solmeister.

Κατά τα άλλα, και sample από HIM θα ακούσεις (“Το Τελευταίο Βράδυ Του”), και επιρροή από ελληνόφωνο ροκ (“Η Τελευταία Παράσταση Στο Προαύλιο”, “Παλιά Μου Ζάλη”), και mid-tempo mainstream (“Κενό Αέρος”, “Μηδέν Βαθμοί”), και λίγο nu metal, και λίγο metalcore και, προφανώς, hip hop, trap και pop-punk (όλη τη 90ίλα δηλαδή συγκεντρωμένη).

Μέσα στις αντιφάσεις του λοιπόν, και μέσα και στις ίδιες τις προσωπικές μου αντιθέσεις σχετικά με την κουλτούρα και τους στίχους που συνοδεύουν οτιδήποτε εμπεριέχει τον χαρακτηρισμό “trap”, αν μη τι άλλο βρήκα το “Τα Λέμε στην Κόλαση” αρκετά ενδιαφέρον, ίσως τελικά γιατί δεν είναι trap. Κορυφαία στιγμή, δε, για να μην το ξεχάσω, το εναρκτήριο “Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών” και συχνές οι αναφορές στους εθισμούς και την κατάθλιψη καθ’ όλη τη διάρκεια του άλμπουμ.



E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
comments powered by Disqus

The Last Ones

Also Read


Newsletter