16Δεκεμβρίου2018

Δευτέρα, 03 Δεκεμβρίου 2018 21:34 Γράφτηκε από: 

Ανταπόκριση: AT THE GATES, UNLEASHED w/ Memoriam @ Piraeus 117 Academy

Death metal πακέτο από τα λίγα και μάλιστα, κατά αποκλειστικότητα για την Ελλάδα, είχαμε την ευκαιρία να απολαύσουμε στην Αθήνα, ανεξάρτητα από το αν η προσέλευση του κοινού θα έπρεπε να είναι ακόμη μεγαλύτερη.

Και ενώ, λοιπόν, σε όλο το κέντρο της Αθήνας επικρατούσε για κάποιον ανεξήγητο λόγο η μεγαλύτερη κίνηση όλων των εποχών, με αποτέλεσμα τη μικρή καθυστέρηση στην έναρξη, οι MEMORIAM από το Birmingham έβγαιναν στη σκηνή του Piraeus 117 Academy ως άλλοι headliners, για να παρουσιάσουν τραγούδια από τα μέχρι στιγμής δύο άλμπουμ τους, το φετινό “The Silent Vigil” και το περσινό “For the Fallen”.

Βέβαια, εδώ δεν μιλάμε για κάποιο νεοφερμένο, ουσιαστικά, γκρουπ, μιας που η παρουσία του Karl Willetts, frontman των θρύλων του death metal Bolt Thrower, καθώς και του ντράμερ-χταποδιού Andy Whale (επίσης ex-Bolt Thrower), που επέστρεψε εντέλει παρά την πρόσφατα ανακοίνωση αποχώρησής του λόγω οικογενειακών υποχρεώσεων, καθιστά τους Memoriam πολύπειρους, καθώς επίσης στο line-up τους συναντούμε και δύο μέλη συνδεδεμένα με τους Benediction, συγκεκριμένα τον επί 26ετίας μπασίστα τους Frank Healy και τον τωρινό live κιθαρίστα τους Scott Fairfax.

Ως εκ τούτου, με ωραία riffs, rhythm section που ταρακουνούσε το Academy και τα growls του εμβληματικού Willetts, που επέστρεψε στην Αθήνα μετά από την αξέχαστη συναυλία των Bolt Thrower το 2010, οι Memoriam μόνο ως τυπικό opening act δεν θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν, προσφέροντάς μας στο 70λεπτο set τους, στιγμές σαν το “Bleed the Same”, το “Resistance”, το “Surrounded (by Death)”, το “Flatline”, καθώς και τη διασκευή στο “Spearhead” των Bolt Thrower.

Κάπου εκεί και με την ατμόσφαιρα να έχει ήδη φτάσει σε πολύ θερμά επίπεδα, οι βετεράνοι UNLEASHED ανέλαβαν να ανεβάσουν ταχύτητες, στην πρώτη τους (επιτέλους) εμφάνιση στην Ελλάδα, μετά από σχεδόν 30 χρόνια πορείας και 13 στούντιο άλμπουμ, ανάμεσά τους το φρέσκο “The Hunt for White Christ”.

Η σουηδική επίθεση στην Αθήνα μόλις ξεκινούσε, λοιπόν, καθώς το καθ’ όλα δεμένο κουαρτέτο από τη Στοκχόλμη - μιας που το line-up με Johnny Hedlund σε φωνητικά και μπάσο, Anders Schultz στα ντραμς και Tomas Olsson & Fredrik Folkare στις κιθάρες παραμένει σταθερό από το 1995 - ήταν κυριολεκτικά ισοπεδωτικό, με εμάς να δυσκολευόμαστε να επιλέξουμε highlights από το, επίσης 70λεπτο, set (το οποίο μάλλον κουτσουρεύτηκε από το αρχικά ανακοινωμένο 90λεπτο λόγω της αρχικής καθυστέρησης στην έναρξη).

Το pit μπροστά ήταν μόνιμα στημένο, όσο οι Unleashed μας προσέφεραν αλλεπάλληλους death metal οργασμούς, κάνοντάς μας να αναφωνούμε “πού ήσασταν τόσα χρόνια, ρε παιδιά”, με τον Hedlund να απευθύνεται μονίμως στους “πολεμιστές” fans, όσο ανάγκαζε με τους συνοδοιπόρους του σβερκάδια να κουνιούνται και πόδια να τρέχουν, με το “Blood of Lies”, το “Dead Forever”, το “Don’t Want to Be Born”, το “Lead Us into War”, το “Black Horizon”, το “They Came to Die”, το “Stand Your Ground”, το “Hammer Battalion” και όχι μόνο φυσικά.

“Είχαμε γράψει το πρώτο μας άλμπουμ μέσα σε ένα υπόγειο πλησταριό ή κάτι τέτοιο, με σκατένιες κιθάρες μιας που δεν είχαμε λεφτά να αγοράσουμε άλλες, όμως κάτι καταφέραμε, έτσι δεν είναι;”, ανέφερε ο frontman των Unleashed, πριν από τον old school οδοστρωτήρα “The Dark One” μέσα από το “Where No Life Dwells” του 1991, ενώ το “Your Children Will Burn”, το “The Hunt for White Christ”, το “Execute Them All” (γραμμένο σε ένα δωμάτιο ξενοχοδείου στην Πόλη του Μεξικού το ‘93, όπως μας ενημέρωσε ο Hedlund), καθώς και το, αφιερωμένο στις άλλες δύο μπάντες της βραδιάς και εξίσου ισοπεδωτικό, “Into Glory Ride”, ήταν αυτά που μας οδήγησαν στο encore.

Εκεί, οι Unleashed γκρέμισαν ό,τι είχε απομείνει με το “Death Metal Victory” και το “Before the Creation of Time”, κάνοντάς μας να μετράμε μέρες για την επιστροφή τους, όπως οι ίδιοι μας υποσχέθηκαν.

Φτάνοντας πλέον στο τρίτο και μεγαλύτερο όνομα της βραδιάς, νομίζω πως δεν υπάρχει κάτι άλλο να προστεθεί για τους AT THE GATES το οποίο να μην έχει ειπωθεί όλα αυτά τα χρόνια.

Live δυναμίτης, γκρουπ συνώνυμο της σκηνής του Gothenburg, με ιστορική και κομβική συμβολή στο death metal ιδίωμα, οι Σουηδοί επέστρεψαν με το νέο τους άλμπουμ “To Drink from the Night Itself”, το οποίο μαζί με το προ 4ετίας “At War with Reality” καθώς και το εμβληματικό “Slaughter of the Soul” του 1995, αποτέλεσαν σχεδόν εξ ολοκλήρου τις πηγές του 80λεπτου set τους.

Όπως ο πάντα, ο “Tompa” Lindberg έλιωσε τις σόλες του πάνω στη σκηνή, δίνοντας το σύνθημα για ξύλο, ενώ το τσιμεντένιο rhythm section των Jonas Björler και Adrian Erlandsson, μαζί με την κιθαριστική επίθεση του παλιού Martin Larsson και του νέου Jonas Stålhammar, που αντικατέστησε τον έτερο αδερφό Björler, αποτέλεσαν αλληλοκαλυπτόμενα μέρη ενός συγκροτήματος που ποτέ δεν θα πάψει να σπέρνει τον όλεθρο, ανεξάρτητα από το αν προσωπικά ξεχώρισα λίγο παραπάνω τους Unleashed από το συγκεκριμένο bill, ίσως επειδή αυτή ήταν η παρθενική τους φορά στην Αθήνα, σε αντιδιαστολή με την τρίτη επίσκεψη των At the Gates σε πέντε χρόνια.

Υπό τους ήχους του “Der Widerstand”, λοιπόν, και τις ιαχές με το όνομά τους, οι Σουηδοί βγήκαν στη σκηνή του Piraeus 117 Academy με τη φόρα των “To Drink from the Night Itself”, “Slaughter of the Soul” και “At War with Reality”, ενώ μετά τα “A Stare Bound in Stone”, “Cold” και “The Circular Ruins”, ήρθε το ηχητικό από το “El Altar del Dios Desconocido”, για να μας βάλει στο δεύτερο (και καλύτερο) μέρος της συναυλίας.

Για τη συνέχεια, το μενού περιλάμβανε το “Death and the Labyrinth”, το εκ των highlights “Daggers of Black Haze”, καθώς και το επίσης καταστροφικό “Under a Serpent Sun”, πριν από το οποίο ο Lindberg αναφώνησε “death metal victory tonight in Athens”, αναφερόμενος στο ονειρεμένο line-up που έχτισαν μαζί οι At the Gates, Unleashed και Memoriam.

Το γκρουπ από το Gothenburg δεν σταμάτησε να τραντάζει τον χώρο, καθώς μετά το εξαιρετικό “The Swarm” ήρθε το “Raped by the Light of Christ”, όπου ντραμς και μπάσο μας έκοψαν τα κεφάλια, ενώ έπειτα από το “The Chasm” και το “Heroes and Tombs”, σειρά πήραν οι στιγμές καράτε με το “Nausea” - κατά τη διάρκεια του οποίου ο Lindberg έτρεξε να προσφέρει νερό σε μια κοπέλα που έδειχνε ζαλισμένη – και με το “Suicide Nation”.

Με τη σειρά του, το “The Book of Sand (The Abomination)” έδωσε τη σκυτάλη στην, προφανώς, πιο αναμενόμενη στιγμή ολόκληρης της βραδιάς, που δεν ήταν άλλη από το “Blinded by Fear”, το οποίο πάντοτε προκαλεί γκρεμίσματα.

Όσο για το τέλος, οι At the Gates επιφύλασσαν ένα ταξίδι στο πρώτο τους άλμπουμ, το “The Red in the Sky Is Ours” του 1992, μέσω του “Kingdom Gone”, ρίχνοντας την αυλαία με το “The Night Eternal”, σε μια σχεδόν 4ωρη death metal εμπειρία, από τρία γκρουπ που δεν άφησαν τίποτα όρθιο στο διάβα τους.

* Φωτογραφίες: Γιάννης Νέγρης



Gallery

MemoriamMemoriamMemoriamMemoriamMemoriamMemoriamMemoriamMemoriamMemoriamMemoriamMemoriamMemoriamMemoriamUnleashedUnleashedUnleashedUnleashedUnleashedUnleashedAt the GatesAt the GatesAt the GatesAt the GatesAt the GatesAt the GatesAt the Gates

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
comments powered by Disqus

The Last Ones

Also Read


Newsletter