16Δεκεμβρίου2018

Δευτέρα, 12 Νοεμβρίου 2018 22:09 Γράφτηκε από: 

Ανταπόκριση: MYRKUR w/ Labri Giotto @ Fuzz Live Music Club

Όταν η εβδομάδα τελειώνει με μια συναυλία από αυτές που γίνονται “τη στιγμή που πρέπει”, η πάντα εκνευριστική Δευτέρα μοιάζει αρκετά πιο υποφερτή.

Πρωτοπόρος στον τομέα της στην Ελλάδα, η LABRI GIOTTO ανέλαβε να μας καλωσορίσει στο Fuzz Live Music Club με παραδοσιακά σκανδιναβικά και κέλτικα τραγούδια, παρέα με τη nyckelharpa και το σαμανικό της τύμπανο, κερδίζοντας με την αξία της το χειροκρότημα του κοινού, το οποίο και τη σεβάστηκε στο ακέραιο, μη δημιουργώντας τη γνωστή οχλαγωγία που παρατηρείται ειδικά στα opening acts.

Όταν πλέον όλα ήταν έτοιμα για την πρώτη επίσκεψη της MYRKUR στην Ελλάδα, την οποία και συνόδευσαν τρεις κουκουλωμένοι μουσικοί, καθώς και το φυτό που αναρριχούταν στο μικρόφωνό της, ως αναφορά στην αγάπη της για τη φύση και την έμπνευση που παίρνει από αυτή, ίσως να μην μπορούσαμε να φανταστούμε πόσο εκστασιασμένοι θα μέναμε από την παρουσία μας, η οποία και δικαίωσε στο έπακρο τον ντόρο που γίνεται γύρω από το όνομά της, ειδικά μετά την περσινή κυκλοφορία του “Mareridt”, που διαδέχθηκε το “M” του 2015.

Με έναν επιβλητικά ογκώδη ήχο που προκάλεσε ρωγμές στο Fuzz, η κατά κόσμον Amalie Bruun και το συγκρότημα της, μας προσέφεραν μια μοναδική εμπειρία, που ανέμιξε τη βαναυσότητα του black metal με τα folk ακούσματα της Δανής καλλιτέχνιδος, η οποία ενίοτε συνδύαζε τη μαγική της ερμηνεία με την κιθάρα ή το σαμανικό της τύμπανο.

Το ξεκίνημα με το “The Serpent” και το “Ulvinde” μας έβαλε κατευθείαν στο πνεύμα για το τι θα επακολουθούσε, ενώ η συνέχεια περιλάμβανε το “Dybt i Skoven”, το “Onde Børn” και το “Vølvens Spådom / Jeg er Guden, i er Tjenerne”, πριν η Myrkur δείξει τις φωνητικές της ικανότητες σε όλο τους το μεγαλείο, τραγουδώντας το “De Tre Piker” και αποδεικνύοντας το “διπρόσωπό” της ταλέντο, το οποίο μπορεί άλλοτε να σε υπνωτίσει και άλλοτε να σε τρομοκρατήσει.

Ακολούθησε το “Elleskudt” και το ακυκλοφόρητο ακόμα “Juniper”, ενώ το εκπληκτικό light show έφτασε στο αποκορύφωμά του κατά τη διάρκεια των “Skøgen Skulle Dø” και “Måneblôt”, τα οποία και έμοιαζε να στοιχειώνουν εκείνη τη στιγμή ολόκληρη την πόλη.

Μια ακόμη στιγμή όπου υποκλιθήκαμε στην ερμηνεία της 33χρονης Δανής, ήταν το παραδοσιακό “Villemann og Magnhild”, ενώ παρότι δεν το συνηθίζει, όπως η ίδια ανέφερε, η Myrkur επιφύλασσε για εμάς και encore, λόγω της διάθεσής της “για πειραματισμό στην Αθήνα”, παρουσιάζοντας συνοδεία πιάνου το σουηδικό folk “I Riden Så”, καθώς και το γλυκά μελωδικό “Crown”, και αποχαιρετώντας μας οριστικά, μετά από κάτι παραπάνω από μια ώρα στη σκηνή.

Νεράιδα του δάσους ή δαιμονισμένη σε εξορκισμό, η Myrkur μας έκανε, ως εκ τούτου, να ανυπομονούμε για τη γρήγορη επιστροφή της, θέτοντας γερά υποψηφιότητα για μία από τις συναυλίες που στιγμάτισαν τη χρονιά.

* Φωτογραφίες: Γιάννης Νέγρης



Gallery

Labri GiottoMyrkurMyrkurMyrkurMyrkurMyrkurMyrkurMyrkurMyrkurMyrkurMyrkurMyrkurMyrkurMyrkurMyrkurMyrkurMyrkurMyrkurMyrkurMyrkurMyrkurMyrkurMyrkurMyrkurMyrkurMyrkurMyrkurMyrkurMyrkurMyrkurMyrkurMyrkurMyrkurMyrkurMyrkurMyrkur

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
comments powered by Disqus

The Last Ones

Also Read


Newsletter