19Νοεμβρίου2018

Παρασκευή, 26 Οκτωβρίου 2018 17:39 Γράφτηκε από: 

Ανταπόκριση: RADIO BIRDMAN w/ The Dark Rags @ Fuzz Club

Ποιος ο καλύτερος τρόπος να περάσεις ένα φθινοπωρινό βράδυ Πέμπτης με το κρύο αρκετά τσουχτερό; Να κλειστείς μέσα σε ένα συναυλιακό χώρο και να ακούσεις ροκ εν ρολ, πανκ και γκαραζιές.

Σ’ αυτό τον δρόμο βάδισαν αρχικά οι DARK RAGS, που μετά το ομώνυμο άλμπουμ του 2011 και το “Paranoia Blues” του 2014, ετοιμάζονται για την επόμενή τους δουλειά, το δείγμα από την οποία που ακούσαμε στο Fuzz Club μας ενθουσίασε, όπως βέβαια και οι προηγούμενες.

Με ιδιαίτερα υψηλή προσέλευση κοινού στο 35λεπτο που είχε στη διάθεσή του (και δυνατότερο ήχο από όσο χρειαζόταν), το αθηναϊκό γκρουπ ξεδίπλωσε για μία ακόμη φορά την ωριμότητα και διάθεση που δείχνει στις ζωντανές του εμφανίσεις, προσφέροντάς μας και παλαιότερα ακούσματα σαν το “Into the Drink”, το “Gone Away”, το “Messing Up My Mind” και το “Baby Scream”, και φτάνοντας το θερμόμετρο στην κατάλληλη θερμοκρασία, για να υποδεχτούμε τους headliners.

Αυτοί δεν ήταν άλλοι από τους RADIO BIRDMAN, που επέστρεψαν στην Αθήνα μετά από τις αξέχαστες εμφανίσεις τους στο υπόγειο του An Club το 2006 και το 2007, απαντώντας στην ερώτηση “παλαίμαχοι, ε;” με ένα μεγαλοπρεπέστατο “μπααααααα” και στήνοντας μια 90λεπτη ροκ εν ρολ γιορτή που ικανοποίησε στο έπακρο τον κόσμο, μεγαλύτερων ηλικιών ως επί το πλείστον, που συνέρρευσε στο Fuzz.

Άλλωστε, πώς να γίνει διαφορετικά, όταν το γκρουπ από το Sydney έχει στις τάξεις του το “Radios Appear” και το “Living Eyes”, δύο άλμπουμ που 40 χρόνια μετά, ακούγονται το ίδιο εκρηκτικά και επικίνδυνα;

Με τον Rob Younger αεικίνητο performer, τον επί δεκαετίες συνοδοιπόρο του κιθαρίστα Deniz Tek και τον πανύψηλο μπασίστα Jim Dickson να “δίνουν πόνο”, τον βετεράνο Pip Hoyle να κρατάει τον ρυθμό με τα πλήκτρα του και τους δύο νεότερους Dave Kettley και Nick Rieth, σε κιθάρα και ντραμς αντίστοιχα, μέσα από την αυστραλέζικη ροκ δεξαμενή και τα συγκοινωνούντα δοχεία με τους Radio Birdman, το ιστορικό σχήμα δεν άφησε κανένα περιθώριο αμφισβήτησης, έχοντας, βέβαια, επίσης πιο δυνατό ήχο από όσο χρειαζόταν και αλλάζοντας σκυτάλη στα τραγούδια σχεδόν χωρίς καμία καθυστέρηση.

Έτσι, λοιπόν, οι Radio Birdman ανέβηκαν στη σκηνή του Fuzz με… ντου (“Do the Pop” για την ακρίβεια), διατηρώντας μας εν συνεχεία σε εγρήγορση με τα “Smith and Wesson Blues”, “Non-Stop Girls” και “Descent Into the Maelstrom”, ενώ μετά τη διασκευή στο “Not to Touch the Earth” των Doors (τους οποίους θα “συναντούσαμε” και αργότερα), οι Αυστραλοί κράτησαν το γρήγορο τέμπο με τα “We’ve Come So Far (To Be Here Today)” και “Breaks My Heart”, καθώς με το Ramones style “Zeno Beach”, για να ακολουθήσουν το, φανερά επηρεασμένο από τους προαναφερθέντες Doors, “Man with Golden Helmet”, με τον Pip Hoyle να μας θυμίζει τον αξέχαστο Ray Manzarek, καθώς και η διασκευή στο “Dominance and Submission” των Blue Öyster Cult.

Η μικρή “κοιλιά” που έγινε σε εκείνο το σημείο, εξαϋλώθηκε απευθείας με ένα οργασμικό σερί, αποτελούμενο από το “455 SD”, το “What Gives?”, το “I-94”, το “Dark Surprise”, το “Hand of Law” και, βέβαια, το “New Race”, το οποίο έδειξε τι σημαίνει αυστραλέζικη σκηνή, προκαλώντας τον μεγαλύτερο χαμό στο Fuzz και οδηγώντας μας σε ένα μικρό διάλειμμα, μετά από το οποίοι οι Radio Birdman επέστρεψαν με εξίσου άγριες διαθέσεις.

Το encore, λοιπόν, ξεκίνησε με τη διασκευή στο “Shot by Both Sides” των Magazine, συνεχίστηκε με το “Anglo Girl Desire” και το πολυαναμενόμενο “Aloha Steve & Danno”, και κατέληξε με το cover στο “You’re Gonna Miss Me” των 13th Floor Elevators, που μαζί με όλα όσα είχαν προηγηθεί, προκάλεσαν την προφανή αποθέωσή μας και την ελπίδα πως το “see you next time”, θα πάρει σάρκα και οστά αρκετά πιο σύντομα από τα 11 χρόνια που μεσολάβησαν την τελευταία φορά.

* Φωτογραφίες: Γιάννης Νέγρης


Gallery

The Dark RagsThe Dark RagsThe Dark RagsThe Dark RagsThe Dark RagsRadio BirdmanRadio BirdmanRadio BirdmanRadio BirdmanRadio BirdmanRadio BirdmanRadio BirdmanRadio BirdmanRadio BirdmanRadio BirdmanRadio Birdman

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
comments powered by Disqus

The Last Ones

Also Read


Newsletter