19Νοεμβρίου2018

Δευτέρα, 15 Οκτωβρίου 2018 19:19 Γράφτηκε από: 

Ανταπόκριση: LUCIFER w/ Half Gramme of Soma @ Gagarin 205

Οι πρώτες επισκέψεις συγκροτημάτων είναι πάντοτε σημαντικές, ειδικά αν η καλή συναυλιακή φήμη συνοδεύεται από εξίσου καλό αποτέλεσμα.

Τον δικό της ρόλο, φυσικά, παίζει και η πρώτη ύλη - τα τραγούδια δηλαδή – και τούτη έχουν σε όσες δόσεις χρειάζεται οι HALF GRAMME OF SOMA που ανέλαβαν να ανοίξουν τη βραδιά (βάζοντας το πρώτο γκολ αυτού του bill από τα αποδυτήρια), καθώς το περσινό “Groove Is Black”, το οποίο παρουσίασαν στην ολότητά του στο Gagarin 205, υπήρξε από τις καλύτερες κυκλοφορίες του βαρέως ήχου τουλάχιστον σε εγχώριο επίπεδο.

Με πλήρη αυτοπεποίθηση επί σκηνής, εξαιρετική απόδοση όλων των μελών, έναν αεράτο Motor στα φωνητικά, αλλά και παραπάνω ένταση στον ήχο από όσο χρειαζόταν, ειδικά έως τα μέσα του 45λεπτου set, οι HGoS έκαναν την καλύτερη εμφάνιση από όσες προσωπικά έχω παρακολουθήσει, λίγο πριν ετοιμάσουν βαλίτσες για την ευρωπαϊκή τους περιοδεία μαζί με τους Naxatras, μπροστά σε ένα άκρως ικανοποιητικό, ποσοτικά και ποιοτικά, κοινό, που τους απόλαυσε στο “Drowned”, το “Jerk”, το “Doofie”, το “Mega Rollo Booster”, το “Gloomy Eggplant”, το “Red Kiss”, το “No Man’s God” και το, κορυφαίο όλων, “Groove Is Black”. 

Από την άλλη, ο λεγόμενος “vintage/occult” ήχος είναι στα πάνω του την τρέχουσα δεκαετία, με πολλά ενδιαφέροντα γκρουπ στο προσκήνιο και κοινό που τα ακολουθεί, οπότε η παρθενική συναυλία των LUCIFER στην Ελλάδα ήταν εκ προοιμίου ένα γεγονός που θα συγκέντρωνε αρκετά βλέμματα και αυτιά, τηρουμένων πάντοτε των αναλογιών, μιας που ήταν η πρόσφατη είσοδος του Nicke Andersson αυτή η οποία αύξησε σε μεγάλο βαθμό την αναγνωρισιμότητα του σχήματος και το οδήγησε σε μια διαφορετική στροφή, από τις, χτισμένες σε doom θεμέλια, μέρες του “Lucifer I”.

Ως εκ τούτου, το φετινό “Lucifer II”, μπόλιασε την μπάντα που ίδρυσε η Johanna Sadonis μετά τους Oath, με το χαρακτηριστικό άρωμα Σουηδίας που αποπνέει η συγκεκριμένη σκηνή – άλλωστε, τα 3/5 της στούντιο και της live σύνθεσης των Lucifer έχουν αυτή την καταγωγή – οπότε στη λίστα του ιδιώματος έχει προστεθεί ακόμα ένα όνομα και μάλιστα, με όλα τα φόντα να πρωταγωνιστήσει τα επόμενα χρόνια.

Με τον Nicke να μας μαγνητίζει, λοιπόν, με το μαεστρικό του παίξιμο στα ντραμς, τη Johanna να θυμίζει Ozzy αρχών 70s στα καλύτερά του, καθώς η σκηνική της παρουσία ταίριαζε ιδανικά με τη φωνή της, το κιθαριστικό δίδυμο των Linus Björklund και Martin Nordin, μαζί με τον Alex Mayr στο μπάσο, να μην υστερούν σε τίποτα, ανάλογη ρετρό αμφίεση όλων πάνω στο stage και επίσης δυνατότερο ήχο από όσο χρειαζόταν, τουλάχιστον μέχρι κάποιο σημείο της εμφάνισής τους, οι Lucifer μας ανέβασαν όντως ως τον Όλυμπο, αναδυόμενοι μέσα από το ημισκότος και επιβεβαιώνοντας τη φήμη μιας άψογης live (και φεστιβαλικής, θα προσέθετα) μπάντας.

Το set τους, δε, περιλάμβανε, μεταξύ άλλων, ολόκληρο το “II”, ενώ αξίζει να σημειωθεί πως οι Lucifer συμπλήρωσαν 75 λεπτά επί σκηνής, καθόλου άσχημα για γκρουπ που έχει μονάχα δύο LPs στις αποσκευές του.

Πιο αναλυτικά, η συναυλία ξεκίνησε με τα doomy “Faux Pharaoh” και “Abracadabra”, ενώ το “Eyes in the Sky” που συνδυάζει το παρελθόν με το παρόν τους, αποτέλεσε ουσιαστικά τη γέφυρα προς το πιο μελωδικό τους πρόσωπο, το οποίο αποτυπώθηκε στο “Dreamer”, το “Phoenix”, τη διασκευή στο “Dancing with Mr. D” των Rolling Stones και το “Aton”.

Με τη σειρά του, το “Purple Pyramid” αποτέλεσε ένα από τα highlights της εμφάνισης των Lucifer, το ίδιο και το “Morning Star”, έντονα επηρεασμένο από τη 70s εποχή των Scorpions. Άλλωστε, οι Γερμανοί ακούγονταν από τα ηχεία πριν ξεκινήσει η βραδιά και κατά τη διάρκεια του changeover, ενώ πρόσφατα το γκρουπ της Johanna και του Nicke κυκλοφόρησε τη δική του εκδοχή στο “Evening Wind”.

Από εκεί και πέρα, η διασκευή στο “Take Me Away (Together as One)” του Paul Stanley και το “Reaper on Your Heels”, ακόμα μια από τις κορυφαίες στιγμές της συναυλίας, ήταν αυτά που μας οδήγησαν στο encore, το οποίο περιλάμβανε το σαμπαθικό “Anubis”, πρώτο single της καριέρας τους, το mid-tempo “Before the Sun”, καθώς, βέβαια, και το “California Son”, το οποίο θα μπορούσε ωραιότατα να δώσει την απάντηση στο ερώτημα για το ποιοι είναι οι Lucifer, ή ακόμα ακόμα και να ντύσει ένα αφιέρωμα της συγκεκριμένης σκηνής.

Δείγμα άκρως θετικό, λοιπόν, και πολύ πιθανό σε μερικά χρόνια από τώρα, αυτή η παρθενική επίσκεψη των Lucifer στην Ελλάδα, να μνημονεύεται με τη φράση “ήμουν στην πρώτη φορά που είχαν έρθει”.

* Φωτογραφίες: Γιάννης Νέγρης



Gallery

Half Gramme of SomaHalf Gramme of SomaHalf Gramme of SomaLucifer

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
comments powered by Disqus

The Last Ones

Also Read


Newsletter