23Οκτωβρίου2018

Κυριακή, 23 Σεπτεμβρίου 2018 19:37 Γράφτηκε από: 

Ανταπόκριση: LUMERIANS w/ The Steams @ Gagarin 205

Βράδυ Σαββάτου χωρίς συναυλία δεν νοείται και όταν η απόδοση των γκρουπ και η ίδια η μουσική σε ανταμείβουν, τότε παίρνεις μια απαραίτητη ανάσα μέσα στην αποπνικτική ατμόσφαιρα της καθημερινότητας.

Οι STEAMS ήταν αυτοί που μας υποδέχθηκαν στο Gagarin 205 και προσωπικά ανέμενα με ανυπομονησία την παρθενική φορά που θα τους έβλεπα ζωντανά, μιας που το φετινό τους ντεμπούτο “Wild Ferment” με ιντρίγκαρε από την πρώτη κιόλας ακρόαση. “Aν και live η μπάντα είναι στα ίδια επίπεδα”, σκεφτόμουν, “τότε θα είναι όλα ιδανικά”.

Πράγματι, με κρυστάλλινο ήχο στο πλευρό τους, τη χαρακτηριστική χροιά στη φωνή του Πάνου Δημητρόπουλου και τη γεμάτη αυτοπεποίθηση σκηνική παρουσία όλων των μελών, οι Steams αντικειμενικά στάθηκαν στο ίδιο ύψος με τους headliners - ενώ υποκειμενικά θα έλεγα ότι έκλεψαν εν μέρει και την παράσταση – έχοντας ως κορυφαία στιγμή του 35λεπτου σετ, το “Perfect Storms from Afar” (στο προσωπικό μου playlist για το 2018), που κυκλοφόρησαν με τη συμμετοχή του Ψαραντώνη και το οποίο παρουσιάστηκε εξαιρετικά, παρά την έλλειψη της κρητικής λύρας και της τσαμπούνας που περιλαμβάνονται στην ηχογράφηση.

Μετά από αυτό το πανέμορφο άνοιγμα στη βραδιά, οι LUMERIANS όφειλαν να κρατήσουν αμείωτο το ενδιαφέρον μας και τούτο σαφώς και πραγματοποιήθηκε, με ένα sci-fi σόου που μπορεί να κράτησε 60 λεπτά, όμως ήταν τόσο γεμάτο μουσικά και αισθητικά, που το συγκεκριμένο πακέτο μόνο ως value for money θα μπορούσε να χαρακτηριστεί.

Με στολές, κουκούλες και μάτια που πετούσαν λέιζερ (βδομάδα τη βδομάδα έχουμε να λέμε ότι στο Gagarin το “μυστήριο” παραμένει ολοζώντανο, μιας που τη “θέση” των Batushka πήραν οι Lumerians), το καλιφορνέζικο κουαρτέτο (από το οποίο, μάλιστα, έχει περάσει και ο Luis Vasquez των Soft Moon) παρουσίασε τραγούδια από το φετινό “Call of the Void” και όχι μόνο, με μια τηλεπαθητική εμφάνιση, που ώρες ώρες ένιωθες ότι όντως σε μετέφερε σε άλλη διάσταση.

Ο ήχος παρέμεινε στα ίδια εξαιρετικά επίπεδα, τα visuals ήταν απόλυτα ταιριαστά με τη μουσική, ενώ τα χτυπήματα στα τύμπανα του Chris Musgrave έστηναν τη ραχοκοκαλιά που, όπως έχω αναφέρει αρκετές φορές, πρέπει να έχει κάθε psych γκρουπ, όσο οι Tyler Green, Marc Melzer και Jason Miller έχτιζαν τον υπνωτιστικό ήχο των Lumerians, ενίοτε χρησιμοποιώντας αποκλειστικά τα σύνθια τους.

Από την πλευρά του, το (ολιγάριθμο, δυστυχώς) κοινό που σύσσωμο είχε συγκεντρωθεί στις μπροστινές σειρές, έδειχνε να ευχαριστιέται τον τρόπο με τον οποίο οι Καλιφορνέζοι έφταναν στον συγκερασμό των ιδιοτήτων που έχουν οι ανθρώπινες αισθήσεις, με highlights της εμφάνισής τους το “Fictional”, το “Burning Mirrors” και το “Shortwave Fields”, όπου αν έκλεινες τα μάτια, θα πίστευες ότι στον χώρο έχει εισβάλει ο Michael Gira.

Δεν νοείται Σαββατόβραδο χωρίς συναυλία, λοιπόν, και το συγκεκριμένο δόγμα έχει γίνει λιγάκι πιο ισχυρό εδώ και κάποιες ώρες.

* Φωτογραφίες: Γιάννης Νέγρης



Gallery

The SteamsThe SteamsThe SteamsThe SteamsLumeriansLumeriansLumeriansLumerians

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
comments powered by Disqus

The Last Ones

Also Read


Newsletter