23Οκτωβρίου2018

Σάββατο, 22 Σεπτεμβρίου 2018 20:20 Γράφτηκε από: 

Ανταπόκριση: 1000MODS w/ Million Hollers @ Θέατρο Βράχων

Χιλιομόδι – Αθήνα ένα τσιγάρο δρόμος, όσο σύντομη μπορεί να μοιάζει η ανάγνωση μιας ιστορίας που ξεκίνησε από clubs και κατέληξε σε ανοιχτά θέατρα και σε περιοδείες σε Ευρώπη και Αμερική. Γιατί στην πραγματικότητα, μόνο σύντομη, ή αν θέλεις εύκολη και τυχαία, δεν ήταν αυτή η διαδρομή.

Τον ρόλο του επίτιμου καλεσμένου σε αυτή τη σημαδιακή βραδιά, είχαν – καθ’ όλα επάξια - οι MILLION HOLLERS, ένα τρίο που στην πορεία των ετών έχει μοιραστεί τη σκηνή με διόλου ευκαταφρόνητα διεθνή ονόματα και που ετοιμάζεται να κυκλοφορήσει τον πρώτο του ολοκληρωμένο δίσκο, μετά από τα EPs “Million Hollers” (2013) και “Once upon a Whiskey” (2015).

Μπορεί τα φώτα της δημοσιότητας να πέφτουν περισσότερο στις έτερες ασχολίες δύο εκ των μελών των Hollers, της Λαμπρινής και του Δημήτρη, που συμμετέχουν στα γκρουπ του Αγγελάκα και του Παυλίδη αντίστοιχα, όμως εμείς είχαμε ανέβει από νωρίς στο Θέατρο Βράχων για να ακούσουμε ηλεκτρισμένο ροκ και καπνισμένα μπλουζ βγαλμένα μέσα από τα μπαρ, έναν συνδυασμό που οι Θεσσαλονικείς μάς προσέφεραν απλόχερα, κερδίζοντας δικαίως το χειροκρότημα σε κάθε ευκαιρία.

Το τσιμεντένιο έδαφος του θεάτρου στον Βύρωνα (τη θέλαμε λίγο χωματίλα, να τα λέμε κι αυτά), ήταν πλέον έτοιμο να υποδεχθεί τους κραδασμούς από τη μεγαλύτερη headlining εμφάνιση στην έως τώρα πορεία των 1000MODS, μια εμφάνιση διάρκειας 1 ώρας και 45 λεπτών, που – όπως αναμενόταν, φυσικά – επιβεβαίωσε τον λόγο για τον οποίο το συγκεκριμένο κουαρτέτο περνάει με φόρα τα σύνορα από χώρα σε χώρα και από ήπειρο σε ήπειρο, κερδίζοντας ολοένα και περισσότερους fans ανά τον κόσμο.

“Ο Δήμος Χιλιομοδίου σας καλωσορίζει”, είπε ο Δάνης από μικροφώνου, “Χιλιομόδι οε οε οε” απάντησαν γηπεδικά οι χιλιάδες από κάτω, και κάπως έτσι, στήθηκε μια συναυλία όπως την άξιζαν οι 1000mods, όπως, άλλωστε, αξίζουν και καθετί θετικό που συνέβη, συμβαίνει και θα συμβεί.

Ένα γκρουπ που δίχως καβαλημένο το καλάμι, είτε σε καλλιτεχνικό είτε σε ανθρώπινο επίπεδο, δουλεύει σκληρά, μεθοδικά, υπομονετικά και σεμνά, χωρίς κανένας πλέον να μπορεί να προβλέψει πόσες κορυφές ακόμα θα πατήσει.

Πάντως, τα νταμάρια του Βύρωνα όχι απλά τα πάτησαν οι 1000mods, αλλά μάλλον τα διέλυσαν, αφού χρειάστηκε, όμως, να περάσουν δύο χρόνια συνεχών περιοδειών με αφορμή την κυκλοφορία του εξαιρετικού “Repeated Exposure to…”, γεγονός για το οποίο ο Δάνης είχε να καταθέσει λίγο πριν ξεκινήσει το encore:

“Κλείνουμε δύο χρόνια στον δρόμο και πιστέψτε μας, υπήρξαν στιγμές που το μυαλό μας είχε πήξει και δεν ξέραμε ούτε ποιοι είμαστε, ούτε πού έχουμε έρθει. Απόψε, όμως, γνωρίζουμε καλά πού είμαστε, είναι το καλύτερο που μας έχει συμβεί, ειλικρινά σας ευχαριστούμε για τη στήριξη όλα αυτά τα χρόνια”.

Παίρνοντας τα πράγματα με τη σειρά, όμως, το πατιρντί ξεκίνησε από το πρώτο κιόλας δευτερόλεπτο που οι 1000mods ανέβηκαν στη σκηνή του Θέατρου Βράχων, ξεκινώντας με ένα σερί το οποίο έφτανε και περίσσευε (που λέει ο λόγος) για να μετατρέψει αυτό το βράδυ σε highlight. “Above179”, “El Rollito”, “Claws”, “Road to Burn”, “She”, “Low”. Οι τίτλοι μάλλον τα λένε όλα.

Βέβαια, το live είχε αρκετό δρόμο ακόμα μπροστά του, με το “Loose” και το “The Son”, αφιερωμένο στη μνήμη του δολοφονημένου από φασίστες Παύλου Φύσσα, να παίρνουν τη σκυτάλη, ενώ ακολούθησε μια τριπλέτα που θα μπορούσε να έχει τον τίτλο “sons of Sabbath and Kyuss”, αποτελούμενη από το “Desert Side of Your Mind”, μέσα από την πρώτη κυκλοφορία των 1000mods (το “Blank Reality” EP του 2007), καθώς και τα “Into the Spell” και “On a Stone”, και η οποία ανάγκασε το σβέρκο μας σε αλλεπάλληλες αργόσυρτες κινήσεις.

Νέες εκρήξεις, από την άλλη, ήρθαν με το “7 Flies” και το “Electric Carve”, ένα τραγούδι “για όσους παίρνουν τα βουνά και τις θάλασσες, όχι όμως για τουρισμό” (πιάστε τις σανίδες σας), ενώ οι τελευταίες στάλες ιδρώτα έπεσαν στο encore με το “Vidage” και το “Super Van Vacation”.

Δεν γνωρίζω τι μπορεί να περνούσε από το μυαλό των τεσσάρων Mods όσο τα έσπαγαν λίγο πριν πέσει η αυλαία, ή τι μπορεί να ένιωθαν, αλλά ξέρω καλά ότι εμείς νιώθαμε ηδονή, για πάρτη μας που ήμασταν εκεί, κυρίως όμως για πάρτη τους. Σεβασμός.

* Φωτογραφίες: Γιάννης Νέγρης



Gallery

Million HollersMillion HollersMillion HollersMillion HollersMillion HollersMillion HollersMillion HollersMillion Hollers1000mods1000mods1000mods1000mods1000mods1000mods1000mods1000mods1000mods1000mods1000mods1000mods1000mods1000mods1000mods1000mods1000mods1000mods

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
comments powered by Disqus

The Last Ones

Also Read


Newsletter