23Οκτωβρίου2018

Δευτέρα, 17 Σεπτεμβρίου 2018 12:43 Γράφτηκε από: 

Ανταπόκριση: BATUSHKA w/ The Slayerking, Karma Violens @ Gagarin 205

Στο δόγμα των διάφορων θρησκειών υπάρχουν τα λεγόμενα σημάδια από τις άνωθεν δυνάμεις, όμως στα δικά μας και πιο γήινα, οιωνός - και μάλιστα καλός - είναι οι ουρές πριν να ανοίξουν οι πόρτες.

Έτσι, όταν οι KARMA VIOLENS βγήκαν στη σκηνή με το πρόγραμμα να τηρείται κατά γράμμα, ο κόσμος που είχε περάσει την πόρτα του Gagarin 205 ήταν ήδη αρκετός, κάτι θετικό όχι μόνο για τους μουσικούς, αλλά και για το ίδιο το κοινό, μιας που είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει ένα γκρουπ που δίνει και την τελευταία ικμάδα των δυνάμεών του στις ζωντανές του εμφανίσεις. Αυτή, άλλωστε, η διαπίστωση έρχεται κάθε φορά, καθώς είναι τέτοια η ενέργεια και ο τσαμπουκάς τους πάνω στο stage, που δεν γίνεται παρά να τους εκτιμήσεις βαθιά.

Όσον αφορά το 35λεπτο σετ των Karma Violens, αποτελούταν κυρίως από τραγούδια εκ του πρόσφατου “Serpent God”, από τα οποία ξεχώρισαν το ομώνυμο καθώς και τα “Sons of Destruction”, “The Constractors” και “Dark Morel”, ενώ οι παλιότερες προσθήκες είχαν να κάνουν με το “Christian Lovers Made Me Do It” και το “Bloodbath”.

Η σκυτάλη εν συνεχεία δόθηκε στους SLAYERKING, των οποίων το gothic/doom ύφος έριξε αναγκαστικά τις ταχύτητες - οπότε θα ήταν πιο βατή η μετάβαση από το ένα γκρουπ στο άλλο αν άνοιγαν αυτοί τη συναυλία – ενώ ο γενικότερα μέτριος ήχος (ειδικά στο κορυφαίο τους “Southern Gate of the Sun” όπου η κιθάρα χάθηκε και τα φωνητικά αυξομειώνονταν), σε συνδυασμό με την ασταμάτητη οχλαγωγία μέσα στον χώρο, μείωσαν δυστυχώς την αξία της εμφάνισής τους.

Κατά τα άλλα, το αθηναϊκό τρίο παρουσίασε καινούρια τραγούδια, μαζί με τα “Black Mother of the Lord of Light” - συνοδεία performing δύο χορευτριών, με τη μία εξ αυτών να επιστρέφει λίγο αργότερα - και “Sargon of Akkad” από το πολύ ενδιαφέρον “Sanatana Dharma” του 2016, έχοντας επί σκηνής την “ευλογία” ενός τεράστιου σταυρού.

Επειδή, όμως, μιλήσαμε για δόγματα και σημάδια, μην παραβλέψουμε και το περίφημο κοκαλάκι της νυχτερίδας, που σε τούτη την περίπτωση είναι το black metal το ορθόδοξο.

Βέβαια, οι BATUSHKA δεν έχουν φέρει ξαφνικά την ορθοδοξία στο black metal, αντιθέτως, έχουν βάλει το black metal μέσα στην ορθοδοξία, διαβάλλοντάς την με κρανία, ανάποδους σταυρούς πλην των κανονικών, απρόσωπη απεικόνιση της Παναγίας του Πάθους και διάφορα άλλα “easter eggs”, που αποκαλύπτουν ότι πίσω από την εκκλησιαστική τους εμφάνιση, κρύβεται η “πλάγια οδός”.

Κάτι τέτοιο σημαίνει πως οι Πολωνοί επέλεξαν να μη διαβούν τον κεντρικό δρόμο που προτιμάται παραδοσιακά στη συγκεκριμένη σκηνή, με τραγούδια που εξυμνούν τον σατανά και βάλλουν κατά της χριστιανικής θρησκείας, αλλά να μπουν από την πίσω πόρτα μέσα στην ίδια την εκκλησία, να κουρδίσουν τα όργανά τους, να ξεκινήσουν το θυμιάτισμα (το ιδρωμένο Gagarin πλημμύρισαν ωραιότατες ευωδίες) και να προχωρήσουν στις οκτώ λιτανείες του “Litourgiya”.

Και βέβαια, μπορεί στην Αθήνα το ντεμπούτο τους να είχε παρουσιαστεί ήδη προ διετίας στην ολότητά του – όπως άλλωστε συμβαίνει σε κάθε συναυλία των Batushka, που διαρκεί συνολικά 50 λεπτά μαζί με την ιερατική εισαγωγή – όμως αναδείχθηκε και πάλι ικανό να προσελκύσει εντυπωσιακά το κοινό, μιας που το Gagarin σχεδόν γέμισε πάνω και κάτω, τη στιγμή που γκρουπ με σαφώς πιο μακρόχρονη πορεία και μεγαλύτερη αναγνωρισιμότητα, ενίοτε δεν κατορθώνουν κάτι τέτοιο.

Για του λόγου του ακριβές, πάντως, περισσότερο το εξαιρετικής αισθητικής και γεωμετρικά σχεδιασμένο σόου τους, είναι αυτό που φέρνει τη μαζική προσέλευση του κόσμου, όπως και τη συμμετοχή των Batushka σε διοργανώσεις σαν το Hellfest, το Wacken, το Graspop και το Roadburn, όμως δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να θέτουμε σε παρακατιανή μοίρα το ίδιο το “Litourgiya”, που όντας γραμμένο στην εκκλησιαστική σλαβονική, ενώνει στην εντέλεια την ατμόσφαιρα από τις ψαλμωδίες με τη βαναυσότητα του black metal, ντύνοντας μουσικά με αυτόν τον τρόπο τις κατά τόπους λειτουργίες τους.

Ακριβώς αυτός ο συνδυασμός μουσικής και σκηνικής παρουσίας, λοιπόν, είναι αυτός που ώθησε τον κόσμο να διαβεί ξανά την πόρτα της εκκλησίας και να μεταλάβει από τους 8 συνολικά ιερείς, καθώς τον πυρήνα των Batushka τον οποίο αποτελούν ο frontman Βαρθολομαίος, ο κιθαρίστας Χριστόφορος και ο ντράμερ Martin, συμπληρώνουν οι sessionάδες Paluch και Wdowa, σε μπάσο και κιθάρα αντίστοιχα, καθώς και τρεις ψάλτες.

Βέβαια, πρόσωπα δεν πρόκειται να δεις πάνω στη σκηνή, λόγω της σχετικής αμφίεσης των Batushka που επίσης προκαλεί ρήγματα στην ορθοδοξία, ενώ χαρακτηριστικό είναι ότι ο Martin βρισκόταν μέσα σε drum screen, του οποίου το πλεξιγκλάς ήταν, φυσικά, εκκλησιαστικά ενδεδυμένο.

Όλα αυτά τα στοιχεία, μαζί με το ότι το κοντρολάρισμα του, εξαιρετικού σε ένταση και ποιότητα, ήχου γινόταν από τον κάτω όροφο, δείχνουν ότι οι Batushka δεν αφήνουν την παραμικρή λεπτομέρεια να πέσει κάτω, εξ ου και η επιτυχία που τους συνοδεύει.

Αναφορικά, δε, με τα καθαρά μουσικά, το “Yekteníya III” ήταν αυτό που γνώρισε τη μεγαλύτερη αποθέωση από το κοινό, όντας, άλλωστε, και το κορυφαίο του άλμπουμ, ενώ μετά το πέρας της 8ης και τελευταίας λιτανείας η οποία ξεκίνησε με την περιφορά της εικόνας από τον Βαρθολομαίο, οι Batushka μοίρασαν στους πιστούς κεριά, ως σουβενίρ της λειτουργίας που μόλις είχαν παρακολουθήσει.

Βοήθειά μας, έως την επόμενη φορά. Πάλι εκεί θα είμαστε.

* Φωτογραφίες: Γιάννης Νέγρης


Gallery

Karma ViolensKarma ViolensKarma ViolensThe SlayerkingThe SlayerkingBatushkaBatushkaBatushkaBatushkaBatushkaBatushkaBatushkaBatushkaBatushkaBatushkaBatushkaBatushkaBatushkaBatushkaBatushkaBatushkaBatushkaBatushkaBatushkaBatushkaBatushkaBatushkaBatushkaBatushkaBatushkaBatushka

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
comments powered by Disqus

The Last Ones

Also Read


Newsletter