21Σεπτεμβρίου2018

Πέμπτη, 30 Αυγούστου 2018 18:32 Γράφτηκε από: 

Ανταπόκριση: PHIL CAMPBELL AND THE BASTARD SONS w/ Full House Brew Crew, Beggars @ Gagarin 205

Παραδοσιακά η σεζόν ξεκινάει στον αγαπημένο χώρο της Λιοσίων και τούτη τη φορά, μας περίμενε μια βραδιά με τσίτα τα γκάζια. Όσο για τη βενζίνη, 100 οκτανίων μάλιστα; Μα, τι άλλο, από το βρώμικο ροκ εν ρολ που άφησε ως κληρονομιά ο αξέχαστος Lemmy και η παρέα του.

Αυτή την παρακαταθήκη έχουν πάρει, άλλωστε, οι BEGGARS που άνοιξαν τη συναυλία (και που έγραψαν το “Chief Commander” λίγο μετά τον θάνατό του), οπότε δεν γινόταν να λείπουν από αυτό το ραντεβού.

Με νέο ντράμερ στη σύνθεσή τους, καινούριο άλμπουμ που μόλις κυκλοφόρησε και αραιές πλέον εμφανίσεις σε σχέση με το παρελθόν, απέδειξαν για μία ακόμη φορά ότι τιμούν και με το παραπάνω τον όρο “power trio”, επιλέγοντας κυρίως παλιότερες στιγμές τους, σαν το “The Motorchrist”, το “Modern Baby”, το “Not My War” και το “I Don’t Know”, και μονάχα ένα από τα καινούρια τους τραγούδια (“Book of Days”), καθώς αναμένεται στο εγγύς μέλλον το release show για το “The Day I Lost My Head”.

Επόμενοι στο πρόγραμμα, που τηρήθηκε ορθώς στα επίπεδα “ξεκινάμε νωρίς, τελειώνουμε νωρίς”, ήταν οι FULL HOUSE BREW CREW, που επίσης επέστρεψαν στις συναυλίες έχοντας νέο υλικό, μέρος του οποίου μας παρουσίασαν στο Gagarin, μαζί με τα “Black Shade”, “Black Empty Box” και “No Retreat” από το “Bet It All” του 2011.

Αποτελώντας ένα γκρουπ που δεν εμφανίζεται συχνά ζωντανά, υποθέτω κυρίως λόγω των υποχρεώσεων του “Van Ace” με τους Rotting Christ – του οποίου η φωνή ταιριάζει απόλυτα με το στιλ των Full House B.C. - μας θύμισαν ότι το groove/southern metal Τεξανής προέλευσης είναι πάντοτε συστατικό για μία διασκεδαστική βραδιά.

Ακολούθησε το κυρίως μενού, με τους PHIL CAMPBELL AND THE BASTARD SONS να περιοδεύουν ως κήρυκες του ανίερου και ιδρωμένου ροκ που γέννησαν οι εμβληματικοί Motörhead, συνεχίζοντας το νήμα με τη σύνθεση δικών τους τραγουδιών, τα οποία έως τώρα έχουν κυκλοφορήσει στο προ διετίας ομώνυμο EP και στο φετινό full-length “The Age of Absurdity”.

Παρότι, λοιπόν, στην Αθήνα βρισκόταν ο επί 32ετίας κιθαρίστας των Motörhead και με πολύ προσιτό, μάλιστα, εισιτήριο, δεν ήταν πολύς ο κόσμος που τον τίμησε με την παρουσία του - αντιθέτως, η προσέλευση ήταν πολύ ισχνή.

Όμως, για να περάσεις καλά, δεν χρειάζεται πάντοτε η ποσότητα και αυτό το έδειξαν τρανά ο Phil Campbell και η, κυριολεκτικά, φαμίλια του, μιας που τους Bastard Sons αποτελούν οι τρεις γιοι του Dane, Todd και Tyla, καθώς και ο – τσαμπουκαλής και γεμάτος ροκ εν ρολ καύλα - frontman Neil Starr, που αφού μελέτησε μερικές πτυχές του ιδιώματος σε γκρουπ σαν τους Attack! Attack!, τους Dopamine και τους States and Empires, μεταπήδησε σε πιο σκληρές καταστάσεις, ενώνοντας τις δυνάμεις του με την οικογένεια του 57χρονου μουσικού και φέρνοντας, κατά κάποιον ευχάριστο τρόπο, μνήμες από το ωραιότατο “School of Rock”.

Ο πάτερ φαμίλιας Phil, λοιπόν, μπορούσε να νιώθει περήφανος στην άκρη της σκηνής για τους 3+1 γιους του – όπως βέβαια και αυτοί για τον δάσκαλο και μέντορά τους – οπότε με το οικογενειακό αυτό κλίμα να πλανάται πάνω και κάτω από τη σκηνή του Gagarin 205, οι Phil Campbell and The Bastard Sons ανέμιξαν δικά τους τραγούδια με επιλεγμένες στιγμές από την 1984-2015 δισκογραφία των Motörhead, σε ένα 70λεπτο set που μας άφησε άκρως ικανοποιημένους, με μοναδικό μειονέκτημα τον μέτριο, κατά περιπτώσεις, ήχο.

Χωρίς πολλές πολλές κουβέντες ενδιάμεσα και παρουσιάζοντας, ως εκ τούτου, το ένα τραγούδι πίσω από το άλλο, το βρετανικό κουιντέτο έπαιζε συνεχείς πάσες ανάμεσα στα δικά του “Big Mouth”, “Welcome to Hell”, “Freak Show”, “Get on Your Knees”, “Ringleader” και “Dark Days”, και τα εκ Motörhead προερχόμενα “Rock Out”, “Deaf Forever”, “Born to Raise Hell” και “R.A.M.O.N.E.S.” (ένα τιμιότατο tribute ανάμεσα σε δύο από τις μεγαλύτερες μπάντες της φάσης μας), ενώ το “Silver Machine” των Hawkwind αποτέλεσε έναν ευθύ φόρο τιμής στον Lemmy.

Κάπου εκεί, ο Neil Starr μας ζήτησε να υψώσουμε το μεσαίο δάχτυλο και να… μπινελικιάσουμε τον Tyla Campbell, ενώ όταν από το μπάσο του τελευταίου ήχησαν οι πρώτες νότες του “Ace of Spades”, γυρνώντας τον χρόνο ακόμα πιο πίσω, στα θρυλικότερα εκ των θρυλικών ετών των Motörhead, τότε ο, λιγοστός μεν αλλά φουλ εκδηλωτικός, κόσμος, έβγαλε όλο του το… μένος, όχι φυσικά προς τον Tyla, αλλά προς κάθε άλλη κατεύθυνση, μιας που το συγκεκριμένο κομμάτι, που εδώ και 38 συναπτά έτη έχει παίξει κάθε μπάντα σε τούτο τον κοσμάκη, σε σχολεία, πλατείες, γήπεδα, καφέ, κλαμπ και αρένες, είναι ικανό να ξυπνήσει μέχρι και αρκούδα σε χειμερία νάρκη.

Αυτό ήταν ίσως και το στιγμιότυπο που θύμισε περισσότερο από όλα το προαναφερόμενο “School of Rock”, με τον Phil Campbell στον “ρόλο” του γίγαντα Jack Black, τον Tyla να τα πηγαίνει περίφημα στο χρησιμοποιώ-το-μπάσο-μου-σαν-κιθάρα-όπως-το-έκανε-ο-Lemmy, τον Dane να γκρεμίζει το kit όπως κάθε ντράμερ που έχει παίξει έστω και για μία φορά το “Ace of Spades”, τον Todd να συνοδεύει τον papa-Phil στo all-time classic riff, και τον Neil Starr να μας τραγουδάει για το περίφημο χαρτοπαίγνιο των Motörhead.

Προφανώς, λοιπόν, το σόου των Phil Campbell and The Bastard Sons είχε φτάσει στο απόγειό του, όμως μη βιαζόμαστε, είχε και άλλα καλούδια για εμάς η φαμίλια, μιας που μετά το “High Rule” και το εντελώς μοτορχεντικό του riff, ακολούθησε ένα αποκλειστικά Motörhead encore, ξεκινώντας με το – αυτή τη φορά υψώνω στα αλήθεια το μεσαίο μου δάχτυλο και το δείχνω στους πολιτικούς και τα corporations – “Just ‘cos You Got the Power”, συνεχίζοντας με το “Going to Brazil”, περνώντας στο – ξανασηκώνω το μεσαίο μου δάχτυλο και το δείχνω στις οργανωμένες θρησκείες, τους πολιτικούς και τους στρατούς – “Orgasmatron” και καταλήγοντας με το “Rock ‘n’ Roll”, που εξ ονόματος και μόνο θα μπορούσε να βάλει – κι έτσι κι έγινε, φυσικά – τον ιδανικό επίλογο.

Μπορεί, λοιπόν (προφανώς) οι Phil Campbell and The Bastard Sons να απέχουν έτη φωτός από την παλιοπαρέα του Lemmy - άλλωστε κανείς δεν μπορεί να διεκδικήσει τον ρόλο του πραγματικού υποκατάστατου των Motörhead, καμία ιατρική δεν θα φτιάξει ποτέ τέτοιο χάπι – όμως είναι αυτή τη στιγμή ό,τι πιο κοντινό (και τίμιο, θα προσέθετα). 

Για τον λόγο αυτό, θα συνιστούσα να μην τους χάσετε απόψε (30/8) στα Γιάννενα και αύριο (31/8) στo Street Mode της Θεσσαλονίκης, όπως η πλειοψηφία των ρόκερ επέλεξε να κάνει στην Αθήνα. Την επόμενη φορά, ίσως το ξανασκεφτούν.

* Φωτογραφίες: Γιάννης Νέγρης


Gallery

BeggarsBeggarsFull House Brew CrewFull House Brew CrewFull House Brew CrewPhil Campbell and The Bastard SonsPhil Campbell and The Bastard SonsPhil Campbell and The Bastard SonsPhil Campbell and The Bastard Sons

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
comments powered by Disqus

The Last Ones

Also Read


Newsletter