19Ιουνίου2018

Δευτέρα, 04 Ιουνίου 2018 19:46 Γράφτηκε από: 

Ανταπόκριση: RELEASE ATHENS 2018, day 2 (Thievery Corporation, UB40 + more) @ Πλατεία Νερού

Ένα από τα χαρακτηριστικά στοιχεία του συγκεκριμένου φεστιβάλ στα τρία χρόνια ύπαρξής του, είναι το στήσιμο έξυπνων line-ups.

Υπό αυτό το πρίσμα, λοιπόν, αφενός το RELEASE ATHENS επανέφερε στη γνώριμη φαληρική σκηνή τους THIEVERY CORPORATION, έναν χρόνο μετά τη συναυλία τους μπροστά σε πλήθος κόσμου, καθώς, όπως φάνηκε και φέτος, αποτελούν εγγύηση για τη μαζική προσέλευση του κοινού.

Ούτως ή άλλως, η πολυεθνική κολεκτίβα που θα μπορούσε κάλλιστα να πρωταγωνιστεί σύσσωμη στο “La Casa de Papel” ή το “Ocean’s Eleven”, έχει άρρηκτους δεσμούς με την Ελλάδα εδώ και μια 20ετία, όπως ανέφερε και ο ίδιος ο Rob Garza λίγο πριν μας αποχαιρετήσει.

Με το γνώριμο κουιντέτο των MCs, αποτελούμενο από τον Puma Ptah, τη Natalia Clavier, τον Mr. Lif, τη Racquel Jones και τη Loulou Ghelichkhani, οι Thievery Corporation ουσιαστικά επανέλαβαν την περσινή τους εμφάνιση (με τα θετικά και τα αρνητικά που μπορεί να εμπεριέχει κάτι τέτοιο), στηριζόμενοι κατά μεγάλο ποσοστό στο ίδιο setlist διάρκειας 2 ωρών, το οποίο εμπλουτίστηκε με λιγοστές στιγμές από το νέο τους άλμπουμ “Treasures from the Temple”.

Ξεκινώντας με το “Marching the Hate Machines (Into the Sun)” και το “True Sons of Zion”, το γκρουπ του Garza επιδίωξε από εκεί και πέρα μια υποτυπώδη εναλλαγή ανάμεσα σε χαλαρωτικούς και πιο έντονους ρυθμούς, μέσω του “Voyage Libre”, του “Letter to the Editor” (από τα καλύτερα τραγούδια της δισκογραφίας του), του “Culture of Fear”, του “Illumination”, του “Take My Soul”, του “Ghetto Matrix”, του “La Femme Parallel”, του “Amerimacka” και του “History”.

Παρόλα αυτά, μη γελιόμαστε, όλο το “ζουμί” της συναυλίας δεν μπορούσαν παρά να αποτελούν το “The Heart’s a Lonely Hunter”, το “Fight to Survive” και, βέβαια, το “Warning Shots”, που, όπως κάθε φορά, έφερε τη βραδιά στην κορύφωσή της.

Εν συνεχεία, οι Thievery Corporation επανήλθαν με ένα (κλασικά) χορταστικό encore, το οποίο ξεκίνησε με το “Road Block”, το “Sweet Tides”, το “Lebanese Blonde” και το “Waiting Too Long”, συνεχίστηκε με την παρουσίαση όλων των μελών του γκρουπ από τον Rob Garza και ολοκληρώθηκε με το πολύ όμορφο “The Richest Man in Babylon”, φέρνοντας το ζεστό χειροκρότημα από τον κόσμο, ως αντίο και, προφανώς, εις το επανιδείν.

Από την άλλη, ως co-headliners εμφανίστηκαν οι UB40 feat. Ali, Astro & Mickey, δένοντας έτσι το πακέτο της 2ης ημέρας του Release Athens, η οποία περιλάμβανε, ως εκ τούτου, γερές δόσεις από μουσική την οποία αρέσκεται το ευρύ κοινό να ακούει τους καλοκαιρινούς μήνες.

Με τον Astro, λοιπόν, να κλέβει την παράσταση και τον Ali Campbell να έχει διατηρήσει τη – δεν μπορείς να την μπερδέψεις με καμία άλλη – φωνή του, κινούμενος βέβαια πάνω στη σκηνή πολύ πιο… γερασμένα, το βρετανικό σχήμα παρουσίασε ένα best-of από τη 40χρονη πορεία του, η οποία ξεκίνησε από το Birmingham με κοινωνικοπολιτική στάση (το όνομά τους προέρχεται από το Unemployment Benefit, Form 40), εξελίχθηκε όμως βασισμένη πάνω σε διασκευές, που μετατράπηκαν σε hits.

Όπως και να έχει, πάντως, από τα βασικά σε μία συναυλία είναι ο κόσμος να περνάει καλά και τούτο έγινε στον μεγαλύτερο δυνατό βαθμό, ειδικά από τις λίγο πιο… προχωρημένες ηλικίες, που θυμήθηκαν έτσι τα beach parties στα νιάτα τους και τις φωτιές στις παραλίες.

Άλλωστε, είχαν μεσολαβήσει πάρα πολλά τα χρόνια (25 συγκεκριμένα) από τη μοναδική επίσκεψη των UB40 στην Ελλάδα, οπότε η εμφάνισή τους ήταν μια πρώτης τάξης ευκαιρία για τον κόσμο να διασκεδάσει με κομμάτια σαν το “One in Ten”, το “Cherry Oh Baby”, το “Rat in Mi Kitchen”, το “Kingston Town”, το “Many Rivers to Cross”, το “Food for Thought” (πρώτο τους single και από τα ομορφότερά τους τραγούδια), το καινούριο “How Could I Leave”, καθώς φυσικά και τα “(Ι Can’t Help) Falling in Love with You” και “Red Red Wine”, τα οποία το βρετανικό συγκρότημα άφησε για το τέλος, έτσι ώστε να κλείσει πανηγυρικά την 90λεπτη συναυλία του.

Μπορεί τα χρόνια να πέρασαν, λοιπόν, και οι μουσικοί να 60άρισαν, όμως ο “αυτόματος πιλότος” των επιτυχιών που προσέφεραν οι UB40 στα 80s και 90s, τους δίνει ώθηση ακόμα και σήμερα κι αυτό μπορούσε να φανεί δια γυμνού οφθαλμού στην Πλατεία Νερού, όπου μικροί-μεγάλοι περπατούσαν χορεύοντας και τραγουδώντας, με τη σκηνοθεσία στις γιγαντοοθόνες να είναι σεμιναριακή και τον ήλιο να έχει ήδη δύσει.

Όσον αφορά τα ονόματα που άνοιξαν τη 2η ημέρα, η αρχή έγινε από τους MAGENTA FLAWS, οι οποίοι αντάμειψαν την προσωπική μου ανυπομονησία να τους παρακολουθήσω ζωντανά, μετά από την ακρόαση του “Corridor” (2016), με το πανέμορφο “Cutting Loose” μεταξύ άλλων στο track listing.

Στιβαροί trip hop ρυθμοί γεμάτοι ωραίες μελωδίες, συνθέτουν μια παρουσία που σου κεντρίζει το ενδιαφέρον και είναι βέβαιο πως το αθηναϊκό σχήμα θα είναι ακόμα καλύτερο σε πιο προσιτές συνθήκες, ιδανικά σε κλειστό χώρο, καθώς η κάψα του ήλιου και το λιγοστό κοινό, πάντοτε αφαιρεί πόντους από τη συνολική ιδέα που αποκομίζεις από κάποιο live.

Με τη σειρά της, η ANGELIKA DUSK παρουσίασε αυτή τη φορά κυρίως δικές της δημιουργίες, κερδίζοντας με αυτόν τον τρόπο την προσοχή μας σε μεγαλύτερο βαθμό από τις προηγούμενες εμφανίσεις της.

Το “Drown Out the Light”, το “Scream” σε διαφορετική version από την πρωτότυπη, το “Every Kiss”, το “Gold” και το “Catfight” υπήρξαν τα highlights του 40λεπτου σετ της, μαζί με τη διασκευή στο “Big in Japan” των Alphaville, το οποίο, μάλιστα, είχαμε ακούσει και 24 ώρες πριν, από την Kid Moxie.

Από την άλλη, ένα σχήμα που σίγουρα θα μας απασχολήσει στο μέλλον είναι οι GOLAN, με την πολύ ενδιαφέρουσα house/electronica μουσική τους.

Βέβαια, τούτοι οι ρυθμοί απευθύνονται κυρίως σε νυχτερινές εξορμήσεις (ορίστε ένα καλό bill που θα μπορούσε να κλείσει, Golan μαζί με Magenta Flaws), όμως σίγουρα οι Ρουμάνοι δεν πέρασαν απαρατήρητοι μπροστά στον λιγοστό κόσμο που εκείνη την ώρα βρισκόταν διάσπαρτος στην Πλατεία Νερού.

Ούτως ή άλλως, νομίζω πως πλέον το έχουμε πάρει απόφαση πως, εκτός συγκλονιστικού απροόπτου, το κοινό αυξάνεται ραγδαία στα ελληνικά φεστιβάλ μόνο όταν ξεκινήσει να πέφτει ο ήλιος.

Άλλωστε, στις καιρικές συνθήκες αναφέρθηκε και ο Mihai Ristea, καθώς αν για τους θεατές είναι μία φορά “επίπονη” μια συναυλία υπό ζέστη, για τα γκρουπ είναι προφανώς πολύ περισσότερο.

* Φωτογραφίες: Γιάννης Νέγρης



Gallery

Magenta FlawsMagenta FlawsMagenta FlawsMagenta FlawsMagenta FlawsMagenta FlawsAngelika DuskAngelika DuskAngelika DuskAngelika DuskAngelika DuskAngelika DuskAngelika DuskAngelika DuskAngelika DuskAngelika DuskAngelika DuskAngelika DuskAngelika DuskAngelika DuskGolanGolanGolanGolanGolanGolanGolanGolanGolanUB40 feat. Ali, Astro & MickeyUB40 feat. Ali, Astro & MickeyUB40 feat. Ali, Astro & MickeyUB40 feat. Ali, Astro & MickeyUB40 feat. Ali, Astro & MickeyUB40 feat. Ali, Astro & MickeyUB40 feat. Ali, Astro & MickeyThievery CorporationThievery CorporationThievery CorporationThievery CorporationThievery CorporationThievery CorporationThievery CorporationThievery CorporationThievery CorporationThievery CorporationThievery CorporationThievery CorporationThievery CorporationThievery CorporationThievery CorporationThievery CorporationThievery CorporationThievery CorporationThievery CorporationThievery CorporationThievery CorporationThievery CorporationThievery CorporationThievery CorporationThievery CorporationThievery CorporationThievery CorporationThievery CorporationThievery CorporationThievery CorporationThievery CorporationThievery CorporationThievery CorporationThievery CorporationThievery CorporationThievery CorporationThievery CorporationRelease Athens 2018

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
comments powered by Disqus

The Last Ones

Also Read


Newsletter