21Σεπτεμβρίου2018

Κυριακή, 04 Μαρτίου 2018 18:56 Γράφτηκε από: 

Ανταπόκριση: KRAFTWERK 3D @ Γήπεδο Tae Kwon Do

Πρωτοπόροι πριν τους πρωτοπόρους και μία από τις πλέον σημαίνουσες συναυλίες που είχες την τύχη να παρακολουθήσεις, πραγματική εμπειρία ζωής.

Το KRAFTWERK 3D σόου ήταν με μία λέξη απολαυστικό, σε ένα κατάμεστο Γήπεδο Tae Kwon Do, με 7.000 κόσμου να αποθεώνουν το γκρουπ που έχτισε τούβλο τούβλο ολόκληρο το ηλεκτρονικό οικοδόμημα και τα παρακλάδια του.

Τραγούδια προφητικά και πάντοτε επίκαιρα, με πολυποίκιλη θεματολογία, από την ατομική ενέργεια και τη ζωή στις μητροπόλεις, έως την εξάρτηση του ανθρώπου από τις μηχανές, τη μοντέρνα επικοινωνία, τους αυτοκινητοδρόμους, τους σιδηροδρόμους και τις ποδηλατοδρομίες, μας κράτησαν συντροφιά για δύο ώρες, οι οποίες πέρασαν χωρίς καν να καταλάβουμε το πότε.

Έχοντας στις αποσκευές το πρόσφατο Grammy στην κατηγορία Best Dance/Electronic Album για το live “3-D The Catalogue”, τα medleys του οποίου παρουσίασαν στην τελευταία, προς το παρόν, στάση της περιοδείας τους, η οποία επανέρχεται τον Ιούνιο, οι Kraftwerk έκαναν ένα πέρασμα από τη δισκογραφία της περιόδου 1974-2003, με κρυστάλλινο ήχο και προσοχή και στην παραμικρή λεπτομέρεια – φερειπείν τα μεγάλα μαύρα πανιά που σκέπαζαν το πάνω μέρος του γηπέδου, για να αποκρούουν τις ηχητικές ανακλάσεις.

Τέσσερις σκιές μόνιμα πίσω από τους, ισοκατανεμημένους μέχρι χιλιοστού, Γερμανούς, τέσσερα σώματα λες και περασμένα από x-ray ακτίνες όταν οι προβολές σκοτείνιαζαν, τέσσερα ανέκφραστα άτομα, σαν άλλα ρομποτοειδή, τα οποία παρήγαγαν μέσα σε ένα δίωρο μουσική τόσης μεγάλης βαρύτητας, όσης δεν πρόκειται ποτέ καν να φανταστούν οι έξαλλοι ντιτζέηδες των εφέ και της φιγούρας.

Τέσσερις άνθρωποι οι οποίοι χρησιμοποίησαν τη μηχανή όσο ακριβώς χρειαζόταν, για να γράψουν μπροστά μας άλλη μια λαμπρή σελίδα στην, ούτως ή άλλως, θρυλική πορεία αυτού του σχήματος, η οποία ξεκίνησε το 1970 από τον Ralf Hütter (και τον Florian Schneider) και συνεχίζεται ως και σήμερα με συνοδοιπόρους τον Fritz Hilpert και τον Henning Schmitz στο κομμάτι της μουσικής, καθώς και τον Falk Grieffenhagen σε αυτό των live βιντεοπρoβολών.

Το “Numbers / Computer World” σήμανε την έναρξη, ενώ το “It’s More Fun to Compute / Home Computer”, το “Computer Love”, το “The Man-Machine” και το “Spacelab”, παρέδωσαν τη σκυτάλη σε μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες των Kraftwerk, το “The Model”, για λογαριασμό του οποίου το 3D animation έκανε ένα διάλειμμα, δίνοντας τη θέση του σε ρετρό πλάνα.

Ακολούθησε τo “Neon Lights”, μετά το τέλος του οποίου η παράσταση των Kraftwerk ανέβηκε σε ακόμα υψηλότερο επίπεδο, με το κλασικό Volkswagen να δίνει το σύνθημα για το “Autobahn” μέσα σε χειροκροτήματα και ιαχές, και το “Airwaves” να δείχνει πόσο το γκρουπ από το Düsseldorf επηρέασε (και) την disco σκηνή.

Βέβαια, η κορυφαία στιγμή της βραδιάς δεν ήταν άλλη από το “Geiger Counter / Radioactivity”, ένα από τα καλύτερα τραγούδια στην ιστορία της ηλεκτρονικής μουσικής, ένα κομμάτι που εδώ και τέσσερις δεκαετίες το “ακούς” σε αναρίθμητα μεταγενέστερα, με τους στίχους να έχουν πλέον εμπλουτιστεί με τη φράση “Chernobyl, Harrisburg, Sellafield, Fukushima”, για να μας θυμίζει τον πυρηνικό όλεθρο.

Ακολούθησε το “Electric Café”, το “Tour de France / Prologue / Tour de France Étape 1 / Chrono / Tour de France Étape 2” (με εκ νέου ρετρό πλάνα), καθώς και το επίσης άκρως επιδραστικό “Trans Europe Express / Metal on Metal / Abzug”, ενώ κάπου εκεί, η επιγραφή Kling Klang Musikfilm έκανε την εμφάνισή της στη γιγαντοοθόνη ως (προσωρινό) αποχαιρετιστήριο, η κουρτίνα έκλεισε και το κυρίως μέρος της συναυλίας είχε ολοκληρωθεί.

Όταν η κουρτίνα ξανάνοιξε μέσα σε αποθέωση, τη θέση των Kraftwerk είχαν πάρει τέσσερα ρομπότ, με το “The Robots” (αυτό και αν το “ακούς” παντού) να πλημμυρίζει το γήπεδο και τις 3D προβολές να φτάνουν στο μέγιστό της απόδοσής τους, απλώνοντάς μας (κυριολεκτικά και σημειολογικά) το χέρι.

Η αυλαία έπεσε και σηκώθηκε εκ νέου, οι τέσσερις άνθρωποι επέστρεψαν επί σκηνής στη θέση των μηχανών (η επικράτηση του ανθρώπινου γένους σε έναν αιώνιο πόλεμο) και το live πέρασε σε μονοπάτια techno με το “Aéro Dynamik” και το “Planet of Visions”, πριν να έρθει το medley από το “Boing Boom Tschak”, το “Techno Pop”, καθώς και το “Music Non Stop”, το οποίο και έκλεισε, συμβολικά και θριαμβευτικά, αυτή την αξέχαστη βραδιά, ως μια άλλη παρακαταθήκη για την ασταμάτητη και παντοτινή επίδραση των Kraftwerk πάνω στο ανθρώπινο γένος, την τεχνολογία και τη μουσική.

Το ρολόι έδειχνε λίγο μετά τις 23:30 (πολύ συνετή ώρα για ολοκλήρωση συναυλίας), όταν ο Ralf Hütter απευθύνθηκε, εκ μέρος ολόκληρου του συγκροτήματός του, για πρώτη φορά στο κοινό, λέγοντας ένα απλό “Auf Wiedersehen, καληνύχτα”, συνοδευόμενο από μία υπόκλιση, την οποία και θα θυμόμαστε μέχρι την επόμενη φορά που θα έχουμε την ευτυχία να ξαναζήσουμε τη θαυμάσια Kraftwerk εμπειρία.

* Φωτογραφίες: Γιάννης Νέγρης 



Gallery

Kraftwerk 3DKraftwerk 3DKraftwerk 3DKraftwerk 3DKraftwerk 3DKraftwerk 3D

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
comments powered by Disqus

The Last Ones

Also Read


Newsletter