14Δεκεμβρίου2017

Δευτέρα, 06 Νοεμβρίου 2017 18:51 Γράφτηκε από: 

Ανταπόκριση: DUBIOZA KOLEKTIV @ Piraeus 117 Academy

Πιο ηλεκτρονικοί, hip hop και reggae από τους Gogol Bordello ή τους δικούς μας Baildsa – κάτι που καταλαβαίνεις ακόμα περισσότερο παρακολουθώντας τους ζωντανά – οι “δύσπιστοι”, όπως αναφέρει το όνομά τους, τύποι με έδρα τη Βοσνία επέστρεψαν στην Ελλάδα για μια συναυλία που εξελίχθηκε εξαρχής σε ένα μεγάλο πάρτι, έστω και αν οι καλεσμένοι ήταν μετρημένοι, περίπου, στα δάχτυλα.

Οι DUBIOZA KOLEKTIV είναι το κλασικό γκρουπ που επιβάλλεται να δεις έστω και για μία φορά, αν θέλεις να εξάγεις γι’ αυτούς ασφαλή και πλήρη συμπεράσματα. Επτά άτομα να οργώνουν τη σκηνή, όπως συμβαίνει συνήθως σε gypsy punk/Balkan συναυλίες, όλοι ομοιόμορφα ντυμένοι με κιτρινόμαυρες ποδοσφαιρικές φανέλες, ενώ σαν όγδοο μέλος θα μπορούσαμε κάλλιστα να συμπεριλάβουμε τον stage τεχνικό ήχο τους, που τραγουδούσε και χόρευε συνεχώς πίσω από την κονσόλα του.

Με το επιβλητικό μπάνερ στο βάθος που απεικόνιζε το πειρατικό καρτουνίστικο σήμα τους (θύμιζε και λίγο Napster) με τις επιγραφές click it - save it - seed it - share it - link it - stream it γύρω γύρω, oι Dubioza Kolektiv εμφανίστηκαν στο Piraeus 117 Academy αμέσως μετά την ηχογραφημένη παρουσίαση που μας προέτρεπε να τραγουδήσουμε, να χορέψουμε και να περάσουμε καλά, όπως και τα χαρτόνια που οι ίδιοι σήκωναν κατά διαστήματα σε αυτήν τη γεμάτη ενέργεια εμφάνισή τους.

Άλλωστε, το λέει και το “Volio BiH”, με το οποίο ξεκίνησαν τη συναυλία. “Fiesta”. Αυτοί είναι οι Dubioza Kolektiv, μια πολυμελής μπάντα που στήνει φιέστες και γιορτές, στέλνοντας, παράλληλα, τα δικά της ηχηρά μηνύματα με τους στίχους της, απέναντι στον ρατσισμό, τα σύνορα και τον καπιταλισμό και υπέρ της δωρεάν διανομής της μουσικής και της νομιμοποίησης της κάνναβης.

Παρουσιάζοντας αρκετά κομμάτια από το “Happy Machine” του 2015, αλλά και παλιότερές τους στιγμές, λίγες ημέρες, μάλιστα, πριν από την κυκλοφορία του νέου τους δίσκου, οι Dubioza δεν άφησαν το - ολιγάριθμο, αλλά ξέφρενο - κοινό να πάρει ανάσα, τραγουδώντας είτε στη μητρική τους γλώσσα, είτε στα αγγλικά, τα ισπανικά και τα ιταλικά.

Το “USA”, το “One More Time”, το “Tranzicija”, το “Free.Mp3 - The Pirate Bay Song” – με σημαία υποστήριξης του γνωστού ευρετηρίου torrents να κάνει την εμφάνισή της -  το “Marijuana”, το “Boom!” και το “Kazu”, ήταν μερικές μόνο από τις στιγμές που σήκωσαν στο πόδι όσες και όσους προτίμησαν να περάσουν το σαββατόβραδό τους στο 117 της Πειραιώς, ανάμεσά τους, μάλιστα, και αρκετές συμπατριώτισσες και συμπατριώτες των Dubioza Kolektiv.

Με τους δύο MCs Almir Hasanbegović και Adis Zvekić να κρατούν τον ρόλο της επικοινωνίας, μαζί με τον Brano Jakubović που συχνά κατέβαινε από τον πάγκο του DJ, οι τρελοί Βαλκάνιοι χώρισαν το κοινό στα δύο πριν το “Himna Generacije”, αναφέροντας με χιούμορ “ωραία, ήρθε τώρα η ώρα το 50% να πάει δεξιά και το 50% αριστερά, για την ακρίβεια είστε 110 άτομα, οπότε 55 από τη μία και 55 από την άλλη”.

Δίνοντας τις ευχαριστίες τους σε αρκετές γλώσσες μετά από κάθε τους τραγούδι και δείχνοντας την έννοια της αλληλεγγύης ακόμα και στα πιο μικρά πράγματα, όταν ζήτησαν από τον κόσμο να βοηθήσει κάποιο άτομο που είχε χάσει τα γυαλιά του, οι Dubioza Kolektiv επιβεβαίωσαν στον ακέραιο βαθμό αυτό για το οποίο μας είχαν προετοιμάσει μέσω συνέντευξης, ότι θα ανέβουν στη σκηνή σαν να είναι η τελευταία τους συναυλία.

Βέβαια, αυτό για το οποίο δεν μας είχαν προετοιμάσει, είναι ότι θα ερχόταν κάποια στιγμή η ώρα που θα κατέβαιναν και από τη σκηνή και θα ενώνονταν με τον κόσμο, μάλιστα όχι μία, αλλά δύο φορές. Στην πρώτη εξ αυτών, ερμήνευσαν το “I Fought the Law” των Crickets που έγινε γνωστό από την εκδοχή των Clash, καθώς και το “Can’t Take My Eyes Off You" του Frankie Valli που διασκευάστηκε αμέτρητες φορές στην πορεία των ετών.

Η επιστροφή τους πάνω στη σκηνή του Piraeus 117 Academy, βρήκε τους Dubioza Kolektiv να φωνάζουν ένα σύντομο αντιφασιστικό σύνθημα, αναφέροντας “αυτό νιώθουμε πως πρέπει να το λέμε σε κάθε μας συναυλία”, για να ακολουθήσει το “Red Carpet”, το οποίο έχουν ηχογραφήσει με τον Manu Chao και του οποίου οι στίχοι είναι χαρακτηριστικώς καταγγελτικοί (“This is not a free world, just a free market, red flag on the floor, became a red carpet”), καθώς και, κολλητά, το “Hay Libertad”.

Με τη σειρά του, το “No Escape - From Balkan” συνοδεύτηκε από “βοσνιακό ταγκό” (ή “ελληνικό συρτάκι”!), όπως οι ίδιοι ζήτησαν από το κοινό, ενώ το πρώτο encore περιλάμβανε ένα ολοκαίνουριο τραγούδι, το οποίο, μάλιστα, παρουσιαζόταν για πρώτη φορά ζωντανά, ρίχνοντας – ή έτσι τουλάχιστον πιστεύαμε – την αυλαία.

Όμως, από τη μία ο κόσμος που δεν έλεγε να φύγει από το Academy, από την άλλη το γκρουπ που ήθελε να βάλει τη σημαντικότερη πινελιά σ’ αυτή τη συναυλία, έφεραν ένα δεύτερο encore, στο οποίο οι Dubioza Kolektiv κατέβηκαν και πάλι από τη σκηνή, για να ερμηνεύσουν μαζί με το κοινό το “Bella Ciao”, έναν από τους ύμνους του αντιφασιστικού κινήματος, το οποίο και ολοκληρώθηκε με τη μουσική από το “Himna Generacije”.

Αυτός ήταν και ο οριστικός αποχαιρετισμός, σε μια βραδιά που διήρκησε 1 ώρα και 45 λεπτά και που δυστυχώς δεν αντιμετωπίστηκε με τη δέουσα προσοχή από το εγχώριο κοινό, κάτι το οποίο εύκολα μπορεί να διαπιστωθεί από τα βίντεο με τις συμμετοχές των Dubioza Kolektiv σε φεστιβάλ του εξωτερικού και από τη μαζική αποδοχή που έχουν, αποτελώντας, εκ των πραγμάτων, μια πολιτικά ενεργή καλλιτεχνική κολεκτίβα. Όπως και να ‘χει – και όπως λένε και οι ίδιοι – “hay libertad”.

* Φωτογραφίες: Γιάννης Νέγρης



Gallery

Dubioza KolektivDubioza KolektivDubioza KolektivDubioza KolektivDubioza KolektivDubioza KolektivDubioza KolektivDubioza KolektivDubioza KolektivDubioza KolektivDubioza KolektivDubioza KolektivDubioza KolektivDubioza KolektivDubioza KolektivDubioza KolektivDubioza Kolektiv

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
comments powered by Disqus

The Last Ones

Also Read


Newsletter