21Νοεμβρίου2017

Τρίτη, 31 Οκτωβρίου 2017 17:59 Γράφτηκε από: 

Ανταπόκριση: FRATERNITY OF SOUND FESTIVAL 2017, day 3 (Thurston Moore Group, Ben Frost + more) @ Fuzz Club

Μεγαλοπρεπής, αν μη τι άλλο, η αυλαία στο 3ήμερο φεστιβάλ που ήρθε σαν άλλο Roadburn στα εγχώρια συναυλιακά δρώμενα και θα συνεχίσει, με μεγάλη μας χαρά, να μας απασχολεί και στο μέλλον.

Κεντρικός πρωταγωνιστής της τελευταίας βραδιάς του FRATERNITY OF SOUND, δεν ήταν άλλος από τον Thurston Moore, εκ των ιδρυτών των Sonic Youth, που για μια 30ετία αποτέλεσαν θεμέλιο λίθο του noise rock, ενώ ο Ben Frost ήταν αυτός που έκλεισε (κυριολεκτικά) τις πόρτες του Fuzz Club, με το ανεπανάληπτο οπτικοακουστικό του σόου.

Με την, καθιερωμένη και στις τρεις ημέρες, καθυστέρηση στην έναρξη, οι AFFORMANCE ανέλαβαν πρώτοι τα ηνία, παρουσιάζοντας ένα μικρό δείγμα από τις δύο ταυτόχρονες (και πανέμορφες) νέες τους κυκλοφορίες, τα “Music For Imaginary Film #1” και “Pop Nihilism”, μαζί με στιγμές από το παρελθόν τους, σε ένα σύντομο, ούτως ή άλλως, σετ που δεν ξεπέρασε τα 25 λεπτά και αποτέλεσε ουσιαστικά προπομπό για το κεντρικό τους live στις 23 Νοέμβρη.

Πνιγμένοι μέσα σε strobe lights, που, άλλωστε, θα μας συνόδευαν και στα επόμενα ονόματα της ημέρας, οι Αθηναίοι ξεκίνησαν παρουσιάζοντας ένα μέρος του “Cordyceps”, συνέχισαν με το “Sol in the Woods” και το “No Point Return” μαζί με το “Εpiphany”, ενώ έκλεισαν μία ακόμη εξαιρετική τους εμφάνιση με το “Stride”, τιμώντας με τον καλύτερο τρόπο τις post καταβολές τους.

Σειρά πήρε εν συνεχεία ο DREW McDOWALL, οι συστάσεις για τον οποίο είναι περιττές, μιας που η συμμετοχή του στους Coil, τους Psychic TV και όχι μόνο, φτάνει να τον αναδείξουν σε σημαντικότατη περσόνα της ευρύτερης πειραματικής σκηνής.

Με υπόκωφους industrial ήχους που όσο περνούσε η ώρα εμπλούτιζε με ηλεκτρονικά στοιχεία, ξεσπάσματα με φώτα και καπνούς και το κοινό να παραμένει απόλυτα σιωπηλό και προσηλωμένο, ο 56χρονος Σκοτσέζος προσέφερε μια, νομίζω, επική 50λεπτη εμφάνιση, που κέρδισε επάξια την αναγνώρισή μας.

Από την άλλη, το πιο ηλεκτρονικό act του 3ημέρου ήταν το δίδυμο των ZONAL, στους οποίους συναντήσαμε τον Justin Broadrick, στην τρίτη του κατά σειρά εμφάνιση στο Fraternity of Sound Festival, μετά την club night της Παρασκευής στο Temple ως JK Flesh και την εκπληκτική σαββατιάτικη συναυλία των Godflesh στο Fuzz.

Kαπνοί που σκέπαζαν τα πάντα και μπάσο που τράνταζε τον χώρο πάνω και κάτω – σήμα κατατεθέν, άλλωστε, του Kevin Martin aka The Bug, όπως μας είχε δείξει και προ τριετίας – ήταν τα κύρια χαρακτηριστικά ενός 70λεπτου set, το οποίο, αφενός, κράτησε περισσότερο από όσο έπρεπε και χρειαζόταν, αφετέρου, όμως, γνώρισε στο τέλος το χειροκρότημα.

Βέβαια, ο λόγος για τον οποίο το μεγαλύτερο μέρος του κοινού βρισκόταν εκεί, δεν ήταν άλλος από την επιστροφή του THURSTON MOORE GROUP στην Αθήνα, με τον νέο δίσκο “Rock n Roll Consciousness” τον οποίο και ακούσαμε εξ ολοκλήρου και ο οποίος προσέθεσε ακόμα ένα λιθαράκι στη σπουδαία πορεία του Αμερικανού μουσικού.

Παρακολουθώντας την μπάντα του 59χρονου καλλιτέχνη, δύο συμπεράσματα βγάζεις εύκολα. Αφενός ότι τα τραγούδια του είναι γραμμένα για να ακούγονται ζωντανά, αφετέρου ότι πάνω στη σκηνή παρακολουθείς μια εναλλακτική των Sonic Youth, με τον, ούτως ή άλλως ντράμερ του ιστορικού συγκροτήματος, Steve Shelley πίσω από το drum kit, την Debbie Googe, μπασίστρια των My Bloody Valentine και πρώην μέλος των Primal Scream, σε ρόλο Kim Gordon και τον πολυπράγμονα κιθαρίστα James Sedwards ως άλλο Lee Ranaldo.

Με κρυστάλλινο ήχο που αποτύπωνε στον ακέραιο βαθμό το distortion στις κιθάρες του Moore και του Sedwards και το σφιχτοδεμένο rhythm section των Googe και Shelley, το αμερικανικό γκρουπ μάς προσέφερε ως επί το πλείστον νεότερες στιγμές του, από τον τελευταίο του δίσκο και από το “The Best Day” του 2014, με μια υποδειγματική απόδοση όλων των μελών του και το κοινό σε πλήρη σιωπή ανάμεσα στα τραγούδια.

Στην επιστροφή τους στην Αθήνα μετά από 2,5 χρόνια λοιπόν, ο Thurston Moore και η παρέα του ξεκίνησαν με το “Cease Fire”, το “Speak to the Wild” και το “Turn On”, πριν ο σπουδαίος frontman ζητήσει λίγο πιο ισχυρό φωτισμό στη σκηνή, αναφέροντας “μου αρέσει το σκοτάδι, αλλά μου αρέσει και το φως”, ερμηνεύοντας εν συνεχεία το “Smoke of Dreams” και αφιερώνοντας στο κοινό το “Aphrodite”.

H κορυφαία στιγμή του 75λεπτου σετ, βέβαια, δεν ήταν άλλη από το “Exalted”, τραγούδι που παραπέμπει απευθείας στο προαναφερθέν γεγονός ότι τα τραγούδια του Thurston Moore απογειώνονται live, με τον ίδιο τον, εντυπωσιακά ψηλό, κιθαρίστα και τραγουδιστή να χτυπιέται σαν έφηβος. Το κλείσιμο της συναυλίας, δε, ήρθε με το “Ono Soul”, που μας γύρισε πίσω, στο 1995 και το ντεμπούτο σόλο άλμπουμ του σπουδαίου μουσικού με τίτλο “Psychic Hearts”, όταν ακόμα υπήρχαν οι Sonic Youth στο παγκόσμιο στερέωμα. 

Από την άλλη, το ρολόι έδειχνε ήδη σχεδόν 01:30 όταν ο BEN FROST ανέβηκε στη σκηνή του Fuzz για να ρίξει την αυλαία στο Fraternity of Sound Festival, με αποτέλεσμα ο κόσμος όλο και να λιγοστεύει, χάνοντας την ευκαιρία να παρακολουθήσει στην ολότητά του, ένα από τα εντυπωσιακότερα οπτικοακουστικά σόου των τελευταίων ετών, όπως αναφέρθηκε και στον πρόλογο.

Η μόνιμη καθυστέρηση στο πρόγραμμα που στην προκειμένη περίπτωση έφτασε τα 80 λεπτά, ήταν άλλωστε και το μοναδικό μειονέκτημα της 3ήμερης διοργάνωσης, μαζί, βέβαια, με το μειωμένης προσέλευσης κοινό, σε σχέση με τα ονόματα που είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε, πολλά εκ των οποίων για πρώτη φορά στην Ελλάδα.

Όσον αφορά την performance αυτή καθεαυτή του Ben Frost, δικαίωσε στον μεγαλύτερο δυνατό βαθμό τον τίτλο της πρωτόγνωρης εμπειρίας που τη συνόδευε. Ο Αυστραλός με έδρα το ισλανδικό Ρέικιαβικ, έστησε ένα τείχος από ενισχυτές γύρω του, ενώ όλο το οπτικό κομμάτι του 70λεπτου σόου του, στηρίχτηκε στο μεγάλο λευκό πανί προβολών ακριβώς από πίσω του, το οποίο όντας σκεπασμένο με ημιδιαφανές υλικό, προσέφερε μοναδικής καλαισθησίας στιγμές, όταν τα, άλλοτε αδύναμα, άλλοτε ισχυρά και άλλοτε στρόμπο φώτα, έπεφταν πάνω του.

Παράλληλα, με καπνούς να γεμίζουν τη σκηνή και με σχεδιαστικά visuals να κάνουν κατά διαστήματα την εμφάνισή τους, ο 37χρονος performer δημιούργησε σημειολογικά αυτό που αναφέρει το επίθετό του, ένα παγωμένο, ομιχλώδες αλλά τόσο όμορφο τοπίο, με τις πόρτες ερμητικά κλειστές, εξαιρετικά δυνατή βιομηχανική, ηλεκτρονική και μπασαριστή μουσική να το συνοδεύει και τον ίδιο να ζει κάθε στιγμή αυτής της τόσο ιδιαίτερης συναυλίας, η οποία γνώρισε πανάξια την καθολική αποθέωση του κοινού.

Φεύγοντας, πάντως, από το Fuzz στις 02:30 ξημερώματα Δευτέρας, αυτό που δεν έλεγε να φύγει από το μυαλό μου, είναι το γεγονός πως όταν υπάρχει μεράκι και ενασχόληση με το αντικείμενο, μπορείς να δημιουργήσεις μικρά θαύματα, ικανοποιώντας συναυλιακά απωθημένα ετών και φέρνοντας χαμόγελα ικανοποίησης σε ένα κοινό το οποίο γνωρίζει ακριβώς πού και για ποιους λόγους έχει έρθει.

Δεν θα πω ότι το Fraternity of Sound ήταν το καλύτερο φεστιβάλ που έχει γίνει εδώ και αρκετά χρόνια στην Ελλάδα, καθώς η έννοια είναι εντελώς υποκειμενική και ευρεία, θα πω όμως, χωρίς καμία αμφιβολία, ότι ήταν η πιο έξυπνη και ενδιαφέρουσα διοργάνωση που έχει πραγματοποιηθεί, καθώς πήρε μια συγκεκριμένη θεματική, τον “θόρυβο” εν προκειμένω, και την άπλωσε μέχρι εκεί που δεν πάει, στήνοντας ένα, σφιχτοδεμένο χρονικά, line-up στο οποίο είχες την ευκαιρία να δεις και να ακούσεις κυριολεκτικά τα πάντα.

Παράλληλα, ο κόσμος που πέρασε και τις τρεις ημέρες την πύλη του Fuzz, ήταν το πιο συνειδητοποιημένο κοινό που προσωπικά έχω ζήσει εδώ και πολύ καιρό, χωρίς καμία διάθεση ενόχλησης των γύρω και της συναυλίας αυτής καθεαυτής, με γνώση και αγάπη για τα ονόματα που φιλοξενήθηκαν και όχι περιστασιακή, όπως συνηθίζεται, κουλτούρα.

Δεν ξέρω αν μου πρέπει να αναφέρω “καλύτερα λίγοι και καλοί”, μιας που τέτοια εγχειρήματα θέλουν (και αξίζουν, πάνω από όλα) μεγαλύτερη στήριξη για να μπορέσουν να σταθούν στον χρόνο, παρόλα αυτά δηλώνω ήδη ανυπόμονος για αυτά που το Fraternity of Sound μας ετοιμάζει για το 2018.   

* Φωτογραφίες: Γιάννης Νέγρης


Gallery

AfformanceAfformanceAfformanceAfformanceAfformanceAfformanceAfformanceAfformanceDrew McDowallDrew McDowallZonalZonalZonalZonalZonalThurston Moore GroupThurston Moore GroupThurston Moore GroupThurston Moore GroupThurston Moore GroupThurston Moore GroupThurston Moore GroupBen FrostBen Frost

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
comments powered by Disqus

The Last Ones

Also Read


Newsletter