12Νοεμβρίου2019

Σάββατο, 03 Ιουνίου 2017 20:17 Γράφτηκε από: 

Ανταπόκριση: RELEASE ATHENS 2017 / day 1 (Röyksopp, Moderat + more) @ Πλατεία Νερού

Απευθυνόμενη αποκλειστικά στους λάτρεις του ηλεκτρονικού ήχου, η 1η ημέρα του φετινού RELEASE ATHENS μάς επιφύλασσε το δίδυμο των Röyksopp και Moderat, δύο σχημάτων που είναι ικανά να δημιουργήσουν τις καταλληλότερες οπτικοακουστικές συνθήκες για ένα φεστιβάλ διεθνούς επιπέδου, μαζί με τα εγχώρια ονόματα των Larry Gus, Rattler Proxy και Etten.

Αφενός το γεγονός ότι αυτή ήταν μόλις η δεύτερη επίσκεψη των Röyksopp στην Ελλάδα, με διαφορά, μάλιστα, 8 χρόνων από την πρώτη, κάτι που τους είχε μετατρέψει κάτι σαν συναυλιακό απωθημένο για το κοινό, αφετέρου η, γρήγορη μεν αλλά επιβεβλημένη, επιστροφή των Moderat, που με το αξέχαστο προ μηνών club show που έδωσαν, μπήκαν για τα καλά στις καρδιές όλων μας, είχαν ως αποτέλεσμα ένα υπερθέαμα, που συνδύαζε τη μουσική και τα visuals των δύο σπουδαίων συγκροτημάτων της παγκόσμιας ηλεκτρονικής σκηνής.

Από την άλλη, βέβαια, είναι γνωστό ότι στα φεστιβάλ του εξωτερικού το κοινό εξαντλεί τα εισιτήρια πριν καν ανακοινωθούν τα ονόματα και παρακολουθεί τις διοργανώσεις από νωρίς, ενώ στην Ελλάδα επικρατεί μια γενικότερη “δυσκοιλιότητα”, που έχει να κάνει, από τη μία, με την οικονομική στενότητα και, από την άλλη, με τη συναυλιακή παιδεία που έχουμε επαναλάβει πολλάκις πως απουσιάζει σε μεγάλο βαθμό, οπότε δεν τρέφαμε αυταπάτες πως τα πρώτα ονόματα του bill δεν θα έπαιζαν μπροστά σε ελάχιστο κόσμο.

Με μια μικρή καθυστέρηση, λοιπόν, στη σκηνή ανέβηκε αρχικά η ETTEN, μαζί με τον Δημήτρη Μπόρση και τον Μανώλη Ζαβιτσάνο που είχαν την επιμέλεια του καθαρά μουσικού κομματιού, για ένα μικρής διάρκειας set, το οποίο κινήθηκε περισσότερο σε pop ρυθμούς. Η Ελένη Τζαβάρα βρίσκεται αυτή την περίοδο στη διαδικασία ηχογράφησης του νέου της άλμπουμ, μετά από το “Lappuggla” του 2012, οπότε σύντομα θα έχουμε νεότερα από την πλευρά της.  

Επόμενο σχήμα ήταν οι RATTLER PROXY του Μάκη Παπασημακόπουλου και του Λουκά Σαββίδη, που με τραγούδια όπως το “Ex Cop” και το κορυφαίο τους “Oscillation”, “σκλήρυναν” τον ήχο σε σχέση με το πρώτο όνομα της ημέρας.

Από εκεί και πέρα, είναι δεδομένο πως παρόμοια συγκροτήματα και καλλιτέχνες χάνουν το μεγαλύτερο μέρος της δύναμής τους όταν εμφανίζονται υπό το φως του ήλιου, καθώς είτε το πλήρες σκοτάδι είτε η γρήγορη εναλλαγή του φωτισμού, είναι στοιχεία απαραίτητα για την performance τους.

Τρίτο και τελευταίο όνομα από την εγχώρια “αγορά”, αν και μόνιμος κάτοικος Μιλάνου πλέον, ήταν ο LARRY GUS, του οποίου οι συναυλίες είχα ακούσει και διαβάσει ότι στηρίζονται στον αυτοσχεδιασμό, παρόλα αυτά είναι δύσκολο να περιγράψεις με λόγια τα όσα δείχνει ότι βιώνει ο συγκεκριμένος performer πάνω στη σκηνή.

Ανάμεσα στα τραγούδια που ακούσαμε, ήταν το “The Night Patrols (A Man Asleep)”, το “With All Your Eyes Look” και, βέβαια, το “ΝP-Complete”, όπου… τρέχοντας γύρω γύρω, backstage και κάτω, ο κατά κόσμον Παναγιώτης Μελίδης κορύφωσε την απίστευτης ενέργειας παρουσία του, η οποία έδειξε έναν, πλήρη όσο και παρανοϊκό, συγχρονισμό ήχων και ερμηνείας, ένα ματωμένο μέτωπο και τον καλλιτέχνη να παίζει ντραμς μέχρι και στο πάτωμα, δείχνοντας ότι η λέξη “πρόγραμμα” είναι η μόνη που δεν μπορείς να χρησιμοποιήσεις για να περιγράψεις την εμφάνισή του.

Κατά τα άλλα, αν προσωπικά απομόνωνα το κομμάτι “μουσική”, η παρουσία του Larry Gus, υπό σαφώς πιο πυκνή προσέλευση κόσμου, θα μου είχε περάσει σχεδόν απαρατήρητη, όμως αυτό θα ήταν άδικο, καθώς πάνω στη σκηνή βλέπεις έναν συνδυασμό στοιχείων και θεωρώ ότι πρέπει να τα κρίνεις ολοκληρωτικά. Ως εκ τούτου, περισσότερο ως θεατρική παράσταση, με τα καλά και τα κακά που μπορεί να περιέχει ο συγκεκριμένος όρος εν προκειμένω, θα χαρακτήριζα το συγκεκριμένο live, με πιο πολύ αρνητική, πάντως, και λιγότερο θετική αίσθηση να έχει μείνει στο τέλος.

Σε εκείνο το σημείο, με το φως τoυ ήλιου να φεύγει ολοκληρωτικά και τον κόσμο να καταφθάνει πλέον μαζικά, είχε έρθει η ώρα για το κυρίως μέρος της 1ης ημέρας του φεστιβάλ, που θα ξεκινούσε με την επιστροφή των MODERAT στην Αθήνα.

Με συνεχώς θερμή ανταπόκριση από το κοινό και έχοντας και πάλι ως “βαριά χαρτιά” το πανέμορφο τελευταίο άλμπουμ τους “III” και το απερίγραπτο light show τους, οι Γερμανοί κέρδισαν τη “μάχη” με τους Röyksopp που θα ακολουθούσαν, για το κορυφαίο σχήμα της ημέρας.

Φέρνοντας τον house ήχο τους σε πιο “mainstream” αλλά και μελαγχολικά μονοπάτια, οι Moderat είχαν να αντιπαρατάξουν στα πλήρως ηλεκτρονικά και instrumental “A New Error”, “Animal Trails”, “Les Grandes Marches”, “No.22” και “Milk”, τα αγαπημένα “Ghostmother”, “Running”, “Eating Hooks”, “Rusty Nails” και “Reminder”, όπως και τα “Bad Kingdom” και “Intruder”, με τα οποία έκλεισαν την εμφάνισή τους στην Πλατεία Νερού.

Αυτή ακριβώς η “εναλλαγή” στο ύφος των Moderat ακόμα και κατά τη διάρκεια μιας συναυλίας τους, με τον Sascha Ring aka Apparat από τη μία να κρατάει τον ρόλο του frontman και από την άλλη να ενώνει τα πλήκτρα και την κονσόλα του με τους ήχους των Gernot Bronsert και Sebastian Szary, είναι αυτή που κάνει το γκρουπ από το Βερολίνο τόσο ιδιαίτερο.

Η σειρά των RÖYKSOPP είχε πλέον έρθει και αν θα έπρεπε να διαλέξουμε μία μονάχα στιγμή από την 1η ημέρα του Release Athens, αυτή δεν θα ήταν άλλη από το μαγικό “Monument” στο ξεκίνημα της εμφάνισής τους, όπου επικράτησε η προφανής ανατριχίλα όσο η φωνή της Jonna Lee συνόδευε τους ήχους των Svein Berge και Torbjørn Brundtland.

Γνωστή και από το audiovisual project iamamiwhoami, η 35χρονη Σουηδή αναδείχθηκε σε κορυφαία περσόνα της βραδιάς, μένοντας πάντοτε ψηλά στη σκηνή, στο πλευρό του ιδρυτικού διδύμου των Röyksopp, και ερμηνεύοντας κομμάτια που πρωτοτραγούδησαν η Karin Dreijer, η Robyn και η Susanne Sundfør.  

Παρόλα αυτά, υπήρχαν κάποια σημεία όπου το set των Röyksopp έκανε μία σχετική κοιλιά, λόγου χάρη στα, λιγοστά βέβαια, τραγούδια με τον Jamie Irrepressible ως frontman, καθώς και στιγμές όπου που ανυπομονούσαμε να ακούσουμε το κάτι παραπάνω, όπως στο πανέμορφο “This Must Be It” που “χάθηκε” στο remix που επιλέχθηκε, ή στο “What Else Is There?”, το οποίο έμοιαζε με μέρος ενός medley και όχι με ολόκληρο το κομμάτι αυτό καθεαυτό.

Αναμφίβολα, όμως, το “Never Ever” στη RYXP club mix μορφή του, το “Running to the Sea”, καθώς και τα “Eple”, “The Girl and the Robot” και “Sayit”, αποζημίωσαν την αναμονή χρόνων για μία συναυλία των Röyksopp, οι οποίοι έκλεισαν την 90λεπτη παρουσία τους στο Release Athens με το “Do It Again” και αμέτρητα κομφετί να πετάγονται, δημιουργώντας μια φαντασμαγορική λήξη σε αυτή την 1η ημέρα του φεστιβάλ, που μας άφησε με εξαιρετικά καλές εντυπώσεις. 

* Φωτογραφίες: Γιάννης Νέγρης



Gallery

ΕttenΕttenΕttenThe Rattler ProxyThe Rattler ProxyThe Rattler ProxyThe Rattler ProxyThe Rattler ProxyThe Rattler ProxyLarry GusLarry GusLarry GusLarry GusLarry GusLarry GusLarry GusLarry GusLarry GusLarry GusModeratModeratModeratModeratModeratModeratModeratModeratModeratModeratModeratModeratModeratModeratModeratModeratModeratModeratModeratModeratModeratRöyksoppRöyksoppRöyksoppRöyksoppRöyksoppRöyksoppRöyksoppRöyksoppRöyksoppRöyksoppRöyksoppRöyksoppRöyksoppRöyksoppRöyksoppRöyksoppRöyksoppRöyksoppRöyksoppRöyksoppRöyksoppRöyksoppRöyksoppRöyksoppRöyksoppRöyksoppRöyksoppRöyksoppRöyksoppRöyksoppRöyksoppRöyksopp

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
comments powered by Disqus

The Last Ones

Also Read


Newsletter