10Ιουλίου2020

Κυριακή, 12 Μαρτίου 2017 19:54 Γράφτηκε από: 

Ανταπόκριση: BLUES PILLS @ Piraeus 117 Academy, Principal Club Theater

Η επιστροφή των Blues Pills στην Ελλάδα δεν μπορούσε να περάσει απαρατήρητη για το i-JUKEBOX.gr, μιας που στο Σουηδικό γκρουπ υπάρχει μια κάποια… ιδιαίτερη αδυναμία από την πλευρά μας.

Ας θυμηθούμε τι έγινε, λοιπόν, στις συναυλίες που πραγματοποιήθηκαν σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

BLUES PILLS w/ Riverbed @ Piraeus 117 Academy

Γράφει ο Γιάννης Νέγρης

Η πρώτη φορά που βλέπεις ένα συγκρότημα ζωντανά, είναι τις περισσότερες φορές αυτή που κρίνει και τη μετέπειτα αντιμετώπισή σου προς αυτό. Η περίπτωση των Blues Pills περιλαμβάνεται σε αυτό τον “κανόνα”, καθώς ήταν καλοκαίρι του 2014, πρωί προς μεσημέρι σε μια από τις δύο κεντρικές σκηνές του Hellfest στη Γαλλία, όταν η Elin Larsson και η παρέα της, μου πήραν το μυαλό όσον αφορά τις ζωντανές τους εμφανίσεις.

Η παρθενική τους συναυλία στην Αθήνα, δε, λίγους μήνες μετά, ήρθε να επιβεβαιώσει την άποψη που σχημάτισα εξαρχής για αυτούς και είναι βέβαιο πως αν ο διάδοχος του επώνυμου ντεμπούτου τους δεν ήταν το μέτριο “Lady in Gold”, αλλά κάτι εφάμιλλο του δίσκου του ’14, η φετινή τους εμφάνιση θα ήταν εξίσου αξέχαστη, αφού η Elin απέδειξε περισσότερο από κάθε άλλη φορά, πως είναι η σπουδαιότερη rock performer της γενιάς της.

Photo: Blues Pills

Η βραδιά στο Piraeus 117 Academy άνοιξε με τους RIVERBED, των οποίων το τελευταίο άλμπουμ “One Take” δεν θα έλεγα ότι με συνεπήρε, παρόλα αυτά δεν μπορώ να αναφέρω το ίδιο και για την εμφάνισή τους πάνω στη σκηνή, η οποία ξεκίνησε με το “Break on Through (To the Other Side)” των Doors.

Το κλασικό 70s ροκ από το Αθηναϊκό κουαρτέτο, με δικά τους κομμάτια για τη συνέχεια, καθώς και μια ακόμη διασκευή, στο “You Keep Me Hangin’ on” των Vanilla Fudge / Supremes, αποτυπώθηκε με εξαιρετικό τρόπο live, ενώ όσο περνούσε η ώρα, τόσο το γκρουπ έλυνε το εμφανές αρχικό του άγχος, με αποτέλεσμα η συνολική του παρουσία μόνο filler για τη βραδιά να μη χαρακτηρίζεται, με κορυφαία στιγμή του 40λεπτου set, το “Moonlight of My Heart”, έντονα επηρεασμένο από τα έργα και ημέρες του Rory Gallagher.

Αν μη τι άλλο, λοιπόν, οι Riverbed αποζημίωσαν και με το παραπάνω τόσο το λιγοστό κοινό που βρισκόταν εκείνη την ώρα στο Piraeus 117 Academy, όσο και τη διοργάνωση για την επιλογή της.

Photo: Riverbed

Από την άλλη, για τη σκηνική παρουσία των BLUES PILLS ήμασταν προετοιμασμένοι, όπως προανέφερα, καθώς αφενός μιλάμε για την εκρηκτική Elin Larsson και αφετέρου για 3+1 μουσικούς που, όπως και να το κάνουμε, “μιλάνε” στα όργανα που παίζουν. Μπορεί, λοιπόν, το συγκρότημα από το Örebro να μοιάζει συχνά σαν “one woman show”, παρόλα αυτά τίποτα δεν θα ήταν το ίδιο, αν στην “οπισθοφυλακή” δεν βρίσκονταν δύο κιθαρίστες (ενισχυμένη η live σύνθεση τούτη τη φορά), ένας μπασίστας και ένας ντράμερ, που με τη μουσική τους παιδεία απογειώνουν την αξία των Blues Pills.

Όσον αφορά, τώρα, την εμφάνισή τους αυτή καθεαυτή, με χαμηλότερη του αναμενομένου προσέλευση κόσμου, σφραγίστηκε χωρίς καμία αμφιβολία από την ασταμάτητη ενέργεια της Elin πάνω στη σκηνή, η οποία τα έδωσε όλα και κάτι παραπάνω για να ευχαριστήσει όσες και όσους βρέθηκαν Σαββατόβραδο στο Piraeus 117 Academy.

Photo: Blues Pills

Η έναρξη με το “Lady in Gold” μας έβαλε απευθείας στο κλίμα για το τι θα επακολουθούσε, το ίδιο και η συνέχεια με το “Little Boy Preacher” και το “Black Smoke”, κατά τη διάρκεια των οποίων η frontwoman των Blues Pills έδειξε με τον μοναδικό της τρόπο ότι καμία συναυλία αυτού του γκρουπ δεν γίνεται να βρίσκεται σε μέτρια επίπεδα.

Λίγο μετά ήρθε η εξαιρετική διασκευή στο “Elements and Things” του Tony Joe White, ενώ η Elin Larsson αφιέρωσε από τη μεριά της το “High Class Woman” σε όλες τις γυναίκες αυτού του κόσμου, με αφορμή την ημέρα μνήμης και αγώνα της 8ης Μάρτη.

Photo: Blues Pills

Αμέσως μετά το τζαμάρισμα που ακολούθησε και χωρίς καμία διακοπή, οι Blues Pills παρουσίασαν το “Ain’t No Change”, ενώ η σόλο ερμηνεία της Elin στο “I Felt a Change” παρέα με το πιάνο της, δεν μπορούσε παρά να μαγνητίσει όλα τα βλέμματα.

Το υπόλοιπο γκρουπ επέστρεψε μέσα σε θερμά χειροκροτήματα για το “Gone So Long”, ενώ η υπέροχη αυτή βραδιά έκλεισε με τη διασκευή στο “Somebody to Love” των Jefferson Airplane και με το “Devil Man”, όπου η τραγουδίστρια των Blues Pills έδωσε, ως συνήθως, τον “λόγο” στο κοινό.

Όσον αφορά, δε, τον χώρο διεξαγωγής της συναυλίας, ήτοι το Piraeus 117 Academy, θα επαναλάβω ότι πρόκειται για το κορυφαίο venue που είχε η Αθήνα εδώ και πολλά χρόνια, με μεγάλη χωρητικότητα, ιδανικές ηχητικές και φωτιστικές συνθήκες και ένα ωράριο που σέβεται το κοινό, καθώς δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι μιλάμε για live και όχι για… trance party. Όλα αυτά, πάντοτε δίνουν εξτρά πόντους σε μια συναυλιακή εμπειρία.

BLUES PILLS w/ Smoke @ Principal Club Theater

Γράφει ο Μιχάλης Κανάκης

Χρειάστηκε να περιμένουμε 2 χρόνια για να δούμε την επιστροφή των Blues Pills. Η ραγδαία άνοδος του συγκροτήματος είναι γεγονός και πλέον δεν ήρθαν ως πρωτοεμφανιζόμενοι αλλά στην περιοδεία του δεύτερου άλμπουμ τους “Lady in Gold”. Ενός δίσκου που σήκωσε πολλή κουβέντα για το πόσο ήταν αντάξιος του ομώνυμου και ντεμπούτου άλμπουμ των Blues Pills.

Τις αμφιβολίες μου τις είχα και εγώ με τη σειρά μου, και είχαμε αποτυπώσει τις απόψεις μας μαζί με τον Γιάννη Νέγρη μέσα από αυτό το site. Οι απαντήσεις θα αποτυπωθούν στις παρακάτω γραμμές.. ωστόσο όσοι ήταν παρόντες στο live της Θεσσαλονίκης (φαντάζομαι και της Αθήνας) έχουν καταλάβει περί τίνος πρόκειται.

Photo: Blues Pills

Φτάνει με τη μεγάλη εισαγωγή και πάμε στα της συναυλίας. Το χρονοδιάγραμμα τηρήθηκε και με το παραπάνω και έτσι ακριβώς στις 21.30 στη σκηνή του Principal Club Theater ανέβηκαν οι SMOKE από την Ξάνθη. Η πρώτη εικόνα και το πρώτο άκουσμα με ξάφνιασε και αμέσως καταλάβαμε ότι πρόκειται για ένα πολύ ενδιαφέρον opening act. Ειδικά στα πρώτα 3-4 κομμάτια είχαμε εκπλαγεί! Συνθέσεις με πολλές εναλλαγές στο ύφος και τους ρυθμούς, να συνδυάζουν πολλά στοιχεία από desert, stoner αλλά και πολλά blues rock γυρίσματα ειδικά στα σόλο, ενώ δεν έλειπαν και τα στοιχεία της ψυχεδέλειας.

Το υπόλοιπο σετ κύλησε σε πιο στεγνό stoner ίσως και hard rock ύφος. Στα περίπου 35 λεπτά που έπαιξαν, νομίζω πως κέρδισαν επάξια τις εντυπώσεις. Αν σκεφτεί κανείς πως η μπάντα υπάρχει εδώ και μόλις 1 χρόνο αλλά και το πολύ νεαρό της ηλικίας των μελών, τότε μάλλον αν συνεχίσουν έτσι θα μας απασχολήσουν στο μέλλον.

Photo: Smoke

Ένα μικρό διάλειμμα για να στηθεί η σκηνή για τους BLUES PILLS, και στις 22.30 ανέβηκαν στη σκηνή μέσα σε χειροκροτήματα. Ξεκίνημα με τα “Lady in Gold” και “Little Boy Preacher”, ακριβώς όπως και στο άλμπουμ. Η Elin Larsson, frontwoman του συγκροτήματος, από το πρώτο λεπτό μας έδειξε τις φωνητικές τις ικανότητες.

Μια γεύση είχαμε πάρει βέβαια πριν από 2 χρόνια, πάλι στον ίδιο χώρο. Ωστόσο αυτό που έκανε τη διαφορά, ήταν η κίνησή της πάνω στη σκηνή η οποία ήταν πολύ πιο έντονη και δυναμική, με αποτέλεσμα να μην μπορείς να πάρεις τα μάτια σου από πάνω της (πώς να γίνει αυτό άλλωστε..). Ήταν ξεσηκωτική από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό.

Photo: Blues Pills

Τα κομμάτια εναλλάσσονταν μεταξύ πρώτης και δεύτερης κυκλοφορίας, και εν τέλει κανένας δεν μπορούσε να διακρίνει διαφορές στο ύφος και στο παίξιμο. Όσες αμφιβολίες για τις συνθέσεις των κομματιών του “Lady in Gold” υπήρχαν, πήγαν κατευθείαν στον κάδο ανακύκλωσης. Κάπου εδώ λοιπόν, ξεκίνησαν να δίνονται οι πρώτες απαντήσεις.

Στο συγκρότημα έχει προστεθεί και πέμπτο μέλος στα πλήκτρα και τη δεύτερη κιθάρα αλλά η αλήθεια είναι πως λόγω του ήχου, κατάφερα να τον ακούσω σε πολύ λίγα σημεία. Κινητήριος δύναμη του ήχου της μπάντας, δεν θα μπορούσε να είναι άλλος από τον κιθαρίστα Dorian Sorriaux. Η ήρεμη δύναμη των Blues Pills, αφού ήταν ακίνητος στη θέση του και παίζοντας τρομερά σόλο με μια χαρακτηριστική άνεση.

Photo: Blues Pills

Η ώρα περνούσε και η απόδοση του συγκροτήματος όλο και ανέβαινε. Η πολύ γκρουβάτη διασκευή στο “Elements and Things” του Tony Joe White μας έκανε όλους να χορέψουμε ενώ το “Astralplane” να χτυπηθούμε λίγο παραπάνω και να νιώσουμε την ένταση στα φωνητικά της Elin.

Αλλά το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο της μπάντας, εκεί που πραγματικά καταλαβαίνεις ότι μπορούν να κάνουν πολλά, είναι στους αυτοσχεδιασμούς και τα τζαμαρίσματα. Το ταλέντο του Dorian περισσεύει, ενώ και το rhythm section είναι εξαιρετικό με τον André Kvarnström να ξεχωρίζει με το παίξιμό του στα τύμπανα. Πολλή δύναμη και χωρίς να είναι πολύ φλύαρος.

Photo: Blues Pills

Πολύ τζαμάρισμα, “άπλωμα” των τραγουδιών με μεγαλύτερες εισαγωγές και μεγαλύτερα κλεισίματα με το αίσθημα της ψυχεδέλειας και των 60’s να ξεχειλίζει. Και αν ψάχνουμε ένα highlight της συναυλίας (εκτός του “Little Sun” που είναι το αγαπημένο μάλλον κομμάτι του κοινού), θα το βρούμε στην τρομερή εκτέλεση του “Ain’t No Change”, ακριβώς για τον παραπάνω λόγο. Ήταν μάλλον η πιο “τραβηγμένη” εκτέλεση κομματιού αλλά και η πιο παθιασμένη. Δυστυχώς τέτοιες στιγμές είναι δύσκολο να περιγραφούν με περισσότερα λόγια, μέσα σε ένα κείμενο.

Ξεχωριστή στιγμή του live ήταν όταν η Elin ανέλαβε τα πλήκτρα και ερμήνευσε μόνη της, το “I Felt a Change”, ένα κομμάτι πολύ διαφορετικό από αυτά που μας έχουν συνηθίσει, αφού μιλάμε για μια μπαλάντα παιγμένη μόνο με το organ. Το φινάλε δε θα μπορούσε να είναι άλλο από το “Devil Man”, που τραγουδήθηκε πολύ από τον κόσμο, ωστόσο λίγο πιο πριν είχαμε μια έκπληξη με τη διασκευή του “Somebody to Love” των Jefferson Airplane, για να μας θυμίσουν για άλλη μια φορά τις επιρροές τους και την περίοδο αναφορών στον ήχο τους.

Photo: Blues Pills

Για να κλείσουμε από εκεί που ξεκινήσαμε, δεν μπαίνουμε πλέον στην κουβέντα με το πιο από τα 2 άλμπουμ των Blues Pills είναι καλύτερο ή για το αν όντως αξίζουν τον ντόρο που έχει δημιουργηθεί γύρω από το όνομά τους ή αν απλά είναι αποτέλεσμα προώθησης των εταιρειών.

Οι Blues Pills δίνουν απαντήσεις με τις live εμφανίσεις τους. Άλλωστε έχουν κάνει πάρα πολλές τα τελευταία 2 χρόνια και αυτό είναι εμφανές. Έχουν ωριμάσει πάρα πολύ στο παίξιμό τους και στην απόδοσή τους. Ο καθένας έχει βρει το ρόλο του στην καλοκουρδισμένη μηχανή της μπάντας και η Elin έχει “ξεκλειδωθεί” αρκετά για να μιλάμε για μία από τις καλύτερες performers στο είδος. Μια εμφάνιση από την μπάντα, που μάλλον έπεισε και τους δύσπιστους.

Thessaloniki setlist: Lady in Gold, Little Boy Preacher, Black Smoke, Bliss, Won’t Go Back, Elements and Things, Astralplane, High Class Woman, Ain’t No Change, Little Sun, I Felt a Change, Gone So Long, Somebody to Love, Devil Man


  • Event: BLUES PILLS
  • Opening acts: Smoke (Θεσσαλονίκη)
    Riverbed (Αθήνα)
  • Date: Παρασκευή 10 Μαρτίου 2017, Principal Club Theater
    Σάββατο 11 Μαρτίου 2017, Piraeus 117 Academy
  • Photos by: Ανθή Καματερού (Θεσσαλονίκη), Γιάννης Νέγρης (Αθήνα)
    i-JUKEBOX.gr | All Rights Reserved


Gallery

RiverbedRiverbedRiverbedRiverbedRiverbedSmokeSmokeSmokeSmokeSmokeSmokeSmokeBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues Pills

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
comments powered by Disqus

The Last Ones

Also Read


Newsletter