17Μαΐου2022

Δευτέρα, 27 Ιουνίου 2016 17:54 Γράφτηκε από: 

Ανταπόκριση: PATTI SMITH acoustic @ Piraeus 117 Academy

Η 2η εμφάνιση της PATTI SMITH στο Piraeus 117 Academy ήταν “ακουστική και μόνο για καθήμενους”. Ή μήπως όχι;

Όλα έχουν μια αρχή, όμως, οπότε ας ξεκινήσουμε από εκεί. Την επομένη μιας συναυλίας που συγκλόνισε, η ιέρεια της ροκ (ή ποιήτρια της πανκ) επανήλθε στον ίδιο χώρο με την μπάντα της, που αυτή τη φορά ήταν casual ενδεδυμένη (η ίδια η Patti κράτησε τη σαββατιάτικη αμφίεση), έτσι ώστε να παρουσιάσει ένα best-of set, διανθισμένο από ιστορίες και ομιλίες της. Και κυριολεκτικά, το σόου εξελίχθηκε έτσι.

Με τη διαφορά πως ούτε εξ ολοκλήρου ακουστικό ήταν – απεναντίας, προφανώς προς τέρψιν όσων ήμασταν εκεί – ούτε, εντέλει, μόνο για καθήμενους.

Photo: Patti Smith

Ανταπόκριση από τις 2 εμφανίσεις της PATTI SMITH στο Piraeus 117 Academy (πατήστε ΕΔΩ)

Μην έχοντας, προσωπικά, την “πίεση” της πρώτης συναυλίας, η απόλαυση που θα μου προσέφερε η Patti Smith για μια ακόμη βραδιά, ήταν δεδομένη. Και η σιγουριά αυτή ενισχύθηκε, όταν η 69χρονη ερμηνεύτρια συμπεριέλαβε στο πρόγραμμα τραγούδια που δεν είχαν ακουστεί το Σάββατο, ενώ δεν έδειξε καμία διάθεση να επαναλαμβάνεται στα όσα έλεγε, αλλά, αντιθέτως, κάθε φορά είχε και κάτι πολύ ενδιαφέρον να προσθέσει.

Η, για την οικονομία της συζήτησης, “ακουστική” εμφάνιση της Patti Smith στο Piraeus 117 Academy, ξεκίνησε με το “Frederick” και συνεχίστηκε, αρχικά με το  “Redondo Beach” και το “Dancing Barefoot”, ενώ η θρυλική καλλιτέχνιδα προλόγισε το “Ghost Dance” με τα ακόλουθα λόγια:

“Αυτό είναι ένα τραγούδι που γράψαμε το 1978 με τον Lenny Kaye και αφορά τη φυλή των ινδιάνων Hopi. Στο μυαλό μας είχαμε τη ρήση ότι η ελπίδα πεθαίνει τελευταία. Έτσι ένιωθαν οι Hopi. Ακόμα και όταν κάθε ελπίδα είχε χαθεί στον πόλεμο με τους λευκούς κατακτητές, αυτοί είχαν δημιουργήσει έναν χορό, το ghost dance, για την ανύψωση του ηθικού τους”.

Photo: Patti Smith

Τα ηχηρά μηνύματα της Patti Smith συνεχίστηκαν με το “My Blakean Year”, ένα τραγούδι για το ότι “υπάρχουν πράγματα πολύ πιο σημαντικά από τον χρυσό, δηλαδή τα υλικά αγαθά και τον πλούτο”, ενώ ακολούθησε το “This Is the Girl”, που “γράφτηκε με τον πληκτρά, μπασίστα και φίλο Tony Shanahan για την Amy Winehouse”.

Μετά το “thank you Amy” της Patti, σειρά είχε η στοιχειωτική της ερμηνεία στο “When Doves Cry” του Prince, τραγούδι που έχει μετατρέψει σε δικό της και που με τη συγκεκριμένη εκτέλεση, σίγουρα έκανε τον αξέχαστο performer να χαμογελάει από εκεί ψηλά.

Photo: Patti Smith

Kαι μετά, όλα σιγά σιγά μπήκαν σε διαφορετική τροχιά, για να γίνει η βραδιά αυτή πραγματικά μοναδική. Στο ηλεκτρισμένο “Summer Cannibals”, οι σειρές στα πλάγια του Piraeus 117 Academy ξεκίνησαν δειλά δειλά να σηκώνονται. Παραφωνία, ένας φωστήρας που έκανε όλη τη διαδρομή μέχρι το διαχωριστικό κάγκελο με τη σκηνή, για να τραβήξει μια φωτογραφία με το κινητό του (ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων) την Patti Smith, κίνηση που είχε ως αποτέλεσμα αφενός τον εκνευρισμό της ερμηνεύτριας, αφετέρου τον εκπληκτικό αυτοσαρκασμό της:

“Αν θέλεις να με χρησιμοποιήσεις ως μοντέλο, πρέπει να μου δώσεις πολλά περισσότερα από τη ματιά σου. Αλλά, έλεος, σας μοιάζω για μοντέλο; Κοιτάξτε με. Στην πραγματικότητα, είμαι μια πυρηνική φυσικός”.

Και αφού είχε προηγηθεί η περιγραφείσα κατάσταση και η Patti είχε πάρει την κιθάρα της, ήρθε η εξαιρετική ερμηνεία στο “Beneath the Southern Cross”, όπως και το “καθιερωμένο” medley από Velvet Underground, “την αγαπημένη μας Νεοϋορκέζικη μπάντα”, κατά δήλωση του Lenny Kaye, που ανέλαβε για λίγο χρέη frontman, όσο η Patti Smith βρισκόταν backstage.

Photo: Patti Smith

Το “Rock & Roll” και το “I’m Waiting for the Man” είχαν ήδη ξεσηκώσει το κοινό, μετά και από την προτροπή “σηκωθείτε” του Kaye, όμως η εκπληκτική στιγμή δεν είχε φτάσει ακόμα. Κατά τη διάρκεια του “White Light/White Heat”, η Patti εμφανίστηκε ξανά και κάπου εκεί, οι καρέκλες στο Piraeus 117 Academy αχρηστεύτηκαν παντελώς.

Η ιέρεια κατέβηκε από τη σκηνή, ο κόσμος κόλλησε στο κάγκελο και το γλέντι που ακολούθησε, σε ανατρίχιαζε και σε συγκινούσε ταυτόχρονα, για το γεγονός πως υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που κάνουν αυτόν τον κόσμο λίγο καλύτερο.

Photo: Patti Smith

Αυτό ήταν. Η πλειοψηφία του κοινού είχε σηκωθεί, το σόου είχε μετατραπεί σε “ηλεκτρικό για ορθίους” και αφού η Patti Smith αφιέρωσε στην Ελλάδα το “Pissing in a River”, ακολούθησε το “Because the Night”, ένα τραγούδι που μετά από την πρώτη εκδοχή του Bruce Spingsteen, πέρασε στα χέρια της και γράφτηκε εκ νέου, απευθυνόμενο στον Fred “Sonic” Smith, κιθαρίστα των MC5 και επί χρόνια σύντροφο στη ζωή της Patti.

“Ξέρετε γιατί η βραδιά αυτή υποτίθεται πως είναι σπέσιαλ; Γιατί είναι τόσο… ό,τι να ‘ναι”, είπε η ποιήτρια της πανκ εν συνεχεία, όμως μας είπε ψέματα. Γιατί κάθε βραδιά με αυτή πάνω στη σκηνή, είναι σπέσιαλ. Αλλά και γιατί ακόμα δεν είχε πει “την τελευταία της λέξη”.

Photo: Patti Smith

To “Gloria” δεν μπορούσε να λείψει από το πρόγραμμα, με το “Jesus died for somebody’s sins, but not mine” να γράφεται στους τοίχους του Piraeus 117 Academy, ενώ ένα παλικαράκι στις μπροστινές σειρές, μάλλον δεν μπορούσε να φανταστεί (ή και να ονειρευτεί) αυτό που θα γινόταν στη συνέχεια. Κατά τη διάρκεια του “Banga”, η Patti Smith έκανε την πολύ απλή ερώτηση, αν κάποι@ από το κοινό παίζει κιθάρα. Μερικά χέρια σηκώθηκαν και η Patti επέλεξε έναν υποψήφιο στην τύχη, μάλλον αλλάζοντάς του τη ζωή για πάντα.

Δεν ξέρω αν ο φίλος κοιμήθηκε το βράδυ μετά από αυτό – αν ήμουν στη θέση του, μάλλον θα τριγυρνούσα στην πόλη σαν χαμένος – το σίγουρο είναι ότι έζησε με την ψυχή του την κάθε στιγμή, πόσο μάλλον όταν παρέμεινε στη σκηνή και για το “People Have the Power”, ένα τραγούδι αφιερωμένο από την ιέρεια στο κοινό της.

Ρίχνοντας την αυλαία της διήμερης παρουσίας της στην Αθήνα, η Patti Smith αναφώνησε “don’t forget it, use your voice” και εμείς ανοίξαμε τα μάτια και επανήλθαμε στη ζοφερή πραγματικότητα. Patti, σε αγαπάμε και θα σε αγαπάμε για πάντα. Γιατί πάντα είσαι o εαυτός σου.


  • Event: PATTI SMITH acoustic
  • Date: Κυριακή 26 Ιουνίου 2016
  • City: Αθήνα
  • Venue: Piraeus 117 Academy
  • Photos by: Γιάννης Νέγρης / i-JUKEBOX.gr | All Rights Reserved
    * photos από τη συναυλία της 25/6


E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
comments powered by Disqus

The Last Ones

Also Read


Newsletter