22Σεπτεμβρίου2019

Δευτέρα, 06 Ιουνίου 2016 21:53 Γράφτηκε από: 

Ανταπόκριση: ROCKWAVE 2016, day 1 (The Last Shadow Puppets, Dropkick Murphys + more) @ TerraVibe Park

H διαδρομή από την είσοδο μέχρι τις δύο σκηνές του ROCKWAVE, είναι πάντοτε ευχάριστη. Tότε συνειδητοποιείς ότι έχει έρθει η ώρα για την πιο αγαπημένη ασχολία των μουσικόφιλων, δηλαδή τα φεστιβάλ.

* Γράφουν οι Θωμάς Παπαδημητρόπουλος (Dropkick Murphys, Suede, Turbonegro, The Subways) και Γιάννης Νέγρης (The Last Shadow Puppets, Despite Everything, The Callas, Whereswilder, Wish Upon a Star)

Photo: Dropkick Murphys

Ανταπόκριση από τις 2 ημέρες του ROCKWAVE FESTIVAL 2016 στο i-JUKEBOX.gr (διαβάστε ΕΔΩ)

Μπορεί τα σύννεφα να συνωμότησαν, μάλλον υπέρ μας, και να σκέπασαν την αρχή της εμφάνισης των WISH UPON A STAR μαζί με μερικές ψιχάλες στο Vibe Stage, παρόλα αυτά το concept δεν ήταν δυνατό να αλλάξει. Για ήλιο και punk στη Μαλακάσα είχαμε έρθει από νωρίς, ήλιο και punk απολαύσαμε (με μεγάλη επιφύλαξη για την πρώτη “απόλαυση”).

Οι Wish Upon a Star έχουν φάει τα χιλιόμετρα και τα σανίδια με το κουτάλι και δεν υπήρχε περίπτωση να έχουν κάποιο θέμα προσαρμογής ως το πρώτο συγκρότημα που άνοιγε τη φετινή πρεμιέρα του Rockwave. Σπρωξίδια στο “Sleep on It” (αν δεν έχεις δει το βίντεο με τους “γιεγιέδες”, μη χάνεις χρόνο) και στο “Clinic”, ικανοποιητική προσέλευση για τα εγχώρια δεδομένα, τίμιο και πολυταξιδεμένο πανκ.

Photo: Wish Upon a Star

Η πρώτη μεταφορά μας στο Terra Stage γινόταν για λογαριασμό των WHERESWILDER, οι οποίοι ετοιμάζονται για το επόμενό τους δισκογραφικό χτύπημα μετά το “Yearling”. Τα σύννεφα επέστρεψαν για λίγο, όσο το κουαρτέτο άπλωνε την ψυχεδέλειά του στη Μαλακάσα, παρουσιάζοντας νέο και παλιότερο υλικό, ανάμεσά τους και το πάντα αγαπημένο “Something About Her”.

Πάντως, με την, αποκλειστικά punk, μικρή σκηνή να προσελκύει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον του κοινού από νωρίς, το σκηνικό στη μεγάλη σκηνή έμοιαζε λίγο άχαρο και παράταιρο, παρόλα αυτά τα γκρουπ παρουσιάστηκαν πανέτοιμα και ορεξάτα.

Photo: Whereswilder

Αυτό ήρθαν να το βροντοφωνάξουν οι CALLAS, οι οποίοι ανέβασαν τα ποτενσιόμετρα στο τέρμα, για να παρουσιάσουν στο Terra Stage ένα σετ γεμάτο ένταση, τόσο από πλευράς ήχου, όσο και γενικότερης παρουσίας.

Το ευχάριστο εισαγωγικό “It’s Sunday I’m Bleeding” ήταν απλά η προθέρμανση, καθώς ακολούθησαν στιγμές όπως το αγαπημένο “Sad Erection”, το “La Jalousie”, το “Disaster” και βέβαια το “East Beat” για το τέλος, με ένα τζαμάρισμα που περιλάμβανε κιθάρες στο πάτωμα, για να θυμόμαστε ακόμα περισσότερο τη συγκεκριμένη εμφάνιση.

Photo: The Callas

Τον χορό των εγχώριων σχημάτων έκλειναν οι DESPITE EVERYTHING στο Vibe Stage. Και αυτή η άτυπη αυλαία, έπεφτε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Ο κόσμος ήταν ήδη εκεί, τόσο για να τιμήσει μια εξαιρετική μπάντα, όσο και για να πιάσει θέση για την πρώτη εμφάνιση των Turbonegro και των Dropkick Murphys στην Ελλάδα.

Συντρόφια με τους Vodka Juniors – άλλωστε, τα 2/4 των Vodka βρίσκονταν εκείνη την ώρα πάνω στη σκηνή – οι Despite Everything απελευθέρωσαν με μανία το δικό τους αγνό punk, με το “Tangled Lines” να είναι μια από τις κορυφαίες τους στιγμές. Γνωστή η διαδικασία, άλλωστε, στη μικρή σκηνή του Rockwave. Χώμα και σκόνη.

Photo: Despite Everything

Με τη σειρά τους, οι THE SUBWAYS ήταν οι πρώτοι που ανέλαβαν να δώσουν έναν international αέρα στη μεγάλη σκηνή του Rockwave. Αλλά, ήδη από τις πρώτες νότες του εναρκτήριου “Oh Yeah”, δε φύσηξε αέρας, αλλά τυφώνας! H Charlotte Cooper κακοποιούσε το μπάσο της και τον αυχένα της στη μία πλευρά της σκηνής, όσο ο Billy Lunn αναλάμβανε το δικό του μερίδιο θορύβου και διασκέδασης, φωνάζοντας παράλληλα στο κοινό, σε άπταιστα ελληνικά, “τα χέριγια στόουν αιγιέρα”! Αυτά δεν ήταν τα μόνα ελληνικά που ακούσαμε από τους The Subways, οι οποίοι μίλησαν περισσότερo στη γλώσσα μας, από ότι οι Έλληνες Despite Everything!

Επιτυχημένες ή αποτυχημένες, οι γλωσσικές προσπάθειες του γκρουπ είχαν αποτέλεσμα και βοηθούσαν ακόμη περισσότερο τον κόσμο να ξεσηκωθεί – όχι, βέβαια, ότι το είχε και ιδιαίτερη ανάγκη. Το live set των The Subways αποτελείται πάντα από pop κιθαριστικούς δυναμίτες και η ενέργεια του γκρουπ στη σκηνή είναι μνημειώδης. Κάθε νότα, κάθε στριγγλιά και κάθε μπότα των “Shake, Shake”, “Kiss Kiss, Bang Bang”, “Turnaround” και, φυσικά, του “Rock & Roll Queen” ενθουσίαζαν το κοινό που είχε συγκεντρωθεί μπροστά στη σκηνή και απολάμβανε μία εμφάνιση που είχε λίγο απ’ όλα: τρομερή ενέργεια, απίστευτη διάθεση, αφιερώσεις, ανέκδοτα για ντράμερ (τα οποία προκάλεσαν κάποιες αποδοκιμασίες από τους ντράμερ που βρίσκονταν στο κοινό – αλλά αυτό είναι θετικό, γιατί σημαίνει ότι τα κατάλαβαν!) και, φυσικά, το καθιερωμένο crowd surfing του Lunn στο τέλος, ο οποίος διέσχισε μέτρα στα χέρια του κοινού.

Η εικόνα ήταν απόλυτα θετική. Αλλά, έχοντας ξαναδεί δύο φορές τους The Subways δεν είδα τίποτε απολύτως διαφορετικό. Απόλαυσα την εμφάνισή τους, παρασύρθηκα από την ενέργειά τους, αλλά κάτι μου έλειψε. Κάτι απρόοπτο, κάτι που θα χρησίμευε για τις συζητήσεις της επόμενης ημέρας. Βαρέθηκα να συζητάω κάθε φορά για το stage diving του Lunn από το μπαλκόνι στο Κύτταρο, πριν μερικά χρόνια…

Photo: The Subways

Από την άλλη, στην επόμενη εμφάνιση στo Vibe Stage, αυτή των TURBONEGRO, σίγουρα δε μου έλειψε κάτι διαφορετικό. Τα μέλη του γκρουπ ανέβηκαν στη σκηνή με τις γνωστές τους στιλιστικές επιλογές – ίσως με ένα πιο καλοκαιρινό τόνο. Και μπορεί να περίμενα κάτι πιο εξωφρενικό από την εμφάνισή τους συνολικά, αλλά (βλέποντάς τους για πρώτη φορά) σίγουρα ενθουσιάστηκα! Το έργο τους, βέβαια, ενδεχομένως να ήταν πιο εύκολο από αυτό των υπολοίπων, μιας και στο κοινό βρισκόταν και το fan club τους στην Ελλάδα, το οποίο είχε προμηθευθεί με φωτοβολίδες και πανό. Αλλά αυτό δε σημαίνει ότι τα μέλη του fan club ήταν οι μόνοι πρωταγωνιστές στο κοινό.

Μπορεί αυτοί, άλλωστε, να άναψαν τις πρώτες φωτοβολίδες στο “All My Friends Are Dead”, αλλά ολόκληρο το κοινό βοήθησε στο να σηκωθεί ένα τεράστιο σύννεφο σκόνης που σχεδόν κάλυψε τη σκηνή! Και η ίδια εικόνα συνεχίστηκε και στα υπόλοιπα party hard τραγούδια των Turbonegro: στο “City Of Satan”, αφιερωμένο στην Αθήνα, για τις παγανιστικές της δοξασίες του παρελθόντος, στο “Are You Ready (For Some Darkness)” και, φυσικά, στο “Wasted Again”, το οποίο ξεκίνησε με την ιαχή “Sunday night, fuck or fight”! Στο “Ι Wanna Come”, από την άλλη, ο Duke Of Nothing μας έδειξε την πιο ρομαντική (και λίγο creepy) πλευρά του, ενώ στα “Drenched in Blood (D.I.B.)”, “Fuck the World” και στο “I Got Erection”, που έκλεισε το set τους, πρωταγωνιστής αναδείχθηκε πρώτα απ’ όλα το κοινό, σε ένα άνευ προηγουμένου ξεσήκωμα.

Photo: Turbonegro

Αμέσως μετά το εκκωφαντικό σετ των Turbonegro, ήρθε η ώρα για το έκτο, έβδομο (ποιος μετράει;) κατηφόρισμα προς τη μεγάλη σκηνή, όπου μας περίμεναν οι SUEDE. Ομολογώ πως είναι η πρώτη φορά που τους βλέπω ζωντανά και το αρχικό καθιερωμένο σοκ που πάει πακέτο με την ηλικία μου (πόσο γέρασαν και αυτοί;) διαδέχθηκε το δεύτερο, του πόσο χαρισματικός frontman παραμένει ο Brett Anderson! Οι κινήσεις του, το πάθος του, η σύνδεσή του με το κοινό ήταν τόσο έντονα που είχες την εντύπωση πως θα ξεπηδήσει από τις γιγαντοοθόνες της σκηνής, πιο ακμαίος από ποτέ!

Από τα πιο νέα κομμάτια του επανενωμένου γκρουπ, όπως το “When You Are Young” και το “Sometimes I Feel I’ll Float Away” (το οποίο ο Anderson προλόγισε ως εξής: “I don’t give a fuck if you won’t like it, it’s a good song”) έως τα πιο παλιά και αγαπημένα, όπως το “Can’t Get Enough” και το “She’s In Fashion”, οι Suede κατόρθωσαν να πάρουν το μυαλό κάθε παρευρισκόμενου από τον σαματά όσων προηγήθηκαν και όσων ακολούθησαν. Και αυτό ήταν μάλλον το μεγαλύτερό τους επίτευγμα της βραδιάς – πέρα από το να ανοίξουν τους κρουνούς της νοσταλγίας και της συγκίνησης με το “Everything Will Flow” και το να κάνουν εκατοντάδες πλάτες, που ήδη είχαν ξεκινήσει να ανηφορίζουν προς την πάνω σκηνή, για να προλάβουν την έναρξη των Dropkick Murphys, να γυρίσουν στους ήχους του “The Beautiful Ones” που έκλεισε το set τους.

Photo: Suede

Στην πάνω σκηνή, έφτασε η στιγμή, για την οποία προσωπικά ανυπομονούσα περισσότερο. Την πρώτη εμφάνιση των DROPKICK MURPHYS στην Ελλάδα! To κοινό ήδη φώναζε ρυθμικά “Let’s go Murphys” και τα φώτα της σκηνής σήμαναν την έναρξη ενός Irish punk πάρτι χωρίς προηγούμενο.

Ο χώρος ήταν ασφυκτικά γεμάτος, με αποτέλεσμα να συναντήσω έναν αξεπέραστο τοίχο λίγο πριν τα μπροστινά της σκηνής και να μην κατορθώσω να μελανιάσω χέρια και πόδια όσο θα ήθελα (για τέτοιου είδους εμπειρίες, καλύτερα να ρωτήσετε τον Γιάννη που τα κατάφερε). Αλλά η ένταση που έβγαινε από την σκηνή έμοιαζε να επηρεάζει τους πάντες, όπου κι αν είχαν κατορθώσει να σταθούν, ήδη από τις πρώτες νότες του “The Boys Are Back”!

Photo: Dropkick Murphys

Ακολούθησαν κάποια από τα αγαπημένα live anthems του γκρουπ, τα οποία για πρώτη φορά αντήχησαν στον αττικό ουρανό, και το κοινό έγινε απλά μια μάζα που κουνιόταν ρυθμικά. Στο “Johnny, I Hardly Knew Ya”, κάθε γροθιά υψώθηκε στον αέρα. Στο “Sunshine”, η σκόνη και τα δυνατά φώτα δε σε άφηναν να πάρεις χαμπάρι για το τι γίνεται στη σκηνή. Στο “Famous For Nothing” οι φωτοβολίδες σήκωναν τη θερμοκρασία και οι αδέσποτες ιπτάμενες μπύρες την ξαναέριχναν. Στο “Rose Tattoo” όλοι ανεξαιρέτως τραγούδησαν δυνατά, τρίβοντας το αγαπημένο τατουάζ τους. Και, λίγο πριν το κλείσιμο του set, κατά τη διάρκεια του “Kiss Me, I’m Shitfaced”, δεκάδες γυναίκες από το κοινό κατέκλυσαν τη σκηνή, όπως θέλει το έθιμο των εμφανίσεων των Dropkick Murphys.

Η εμφάνισή τους, τέλος, ολοκληρώθηκε με το “I’m Shipping Up To Boston” – και πάλι σύμφωνα με την παράδοση – με τη σκηνή να παραμένει γεμάτη και τους περισσότερους παρευρισκόμενους να ετοιμάζονται για το κλείσιμο της βραδιάς, ιδρωμένοι, αλλά ικανοποιημένοι. Ακόμη και παρά το γεγονός ότι σε κάποια σημεία ο ήχος θα μπορούσε να είναι καλύτερος.

Photo: Dropkick Murphys

Από την άλλη, αν εκείνη την ώρα χρειαζόσουν λίγη ξεκούραση και να φύγει όλη αυτή η ένταση μετά από ένα όνειρο ζωής που μόλις είχες ζήσει, ήταν πανεύκολο να καταλάβεις πότε έβγαιναν οι LAST SHADOW PUPPETS στο Terra Stage και να κατηφορίσεις προς τα εκεί.

Οι κραυγές διαπερνούσαν ακόμα και τοίχο, την ώρα που ο Alex Turner, ο Miles Kane, τα μέλη της μπάντας τους και η ορχήστρα των εγχόρδων έκαναν για πρώτη φορά την εμφάνισή τους στην Ελλάδα.

Άλλωστε, η επιστροφή των Last Shadow Puppets μετά από 8 χρόνια δικαιολογημένης σιωπής, μιας και παράλληλα υπάρχουν οι Arctic Monkeys για τον Turner και το solo project για τον Kane, ήταν ένα από τα μουσικά γεγονότα της χρονιάς. Και ως τέτοιο, αντιμετωπίστηκε με θριαμβευτική υποδοχή και στην Αθήνα.

Photo: The Last Shadow Puppets

Οι Last Shadow Puppets έκαναν την έκπληξη και βγήκαν στο TerraVibe με τη διασκευή στο “I Want You (She’s So Heavy)” των Beatles, ξεσήκωσαν το κοινό, μεταξύ άλλων, με το “The Age of the Understatement”, το “Aviation” και το “Bad Habits”, ένα από τα κορυφαία της βραδιάς, ενώ έφτιαξαν ατμόσφαιρα με το “Dracula Teeth”, το “Everything You’ve Come to Expect”, το “My Mistakes Were Made for You” και το “Miracle Aligner”.

Αναμφίβολα, όμως, ο σημαντικότερος λόγος για να δεις ζωντανά τους Last Shadow Puppets, είναι η χημεία που έχουν μεταξύ τους ο Alex Turner και ο Miles Kane πάνω στη σκηνή, μια χημεία που σε οδηγεί να παρακολουθείς με προσοχή κάθε τους κίνηση, κάθε τους λίκνισμα, βλέμμα, στίχο, ή κιθαριστικό riff.

Photo: The Last Shadow Puppets

Bέβαια, υπάρχει πάντα και το “Standing Next to Me”, ένα πανέμορφο κομμάτι που τους βοήθησε να φτάσουν στην κορυφή του ενδιαφέροντος και που απολαύσαμε μέχρι κεραίας στο Rockwave, αφού ο Turner με τον Kane ανέβασαν τον ηλεκτρισμό στα ύψη με την ερμηνεία τους.

“We love you too much to leave”, αναφώνησε ο Alex Turner και, προφανώς, οι Last Shadow Puppets δεν γινόταν να έχουν πει την τελευταία τους λέξη. Επέστρεψαν στη σκηνή με ένα ωραιότατο δωράκι, που δεν ήταν άλλο από το “505” των Arctic Monkeys, για να ακολουθήσει το “Sweet Dreams, TN”, με τον Alex Turner να μοιάζει με παλιάς κοπής τροβαδούρο, καθώς και η ωραιότατη διασκευή στο “Is This What You Wanted” του Leonard Cohen.

Photo: The Last Shadow Puppets

Το σόου του Alex Turner περιλάμβανε παιχνίδι με το κοινό, παιχνίδι με τα cheeseburgers (!) που για κάποιο λόγο είχαν βρεθεί επί σκηνής, παιχνίδι με νοητά τόξα και βέλη προς τον συνοδοιπόρο Miles Kane και, εντέλει, το “Meeting Place”, που έφερε το τέλος σε μια εμφάνιση που θαρρώ πως άφησε πλήρως ικανοποιημένο το κοινό.

Εν μέσω πυροτεχνημάτων και άλλων εφέ για το κατευόδιο, ο κόσμος άρχισε να μετακινείται προς τις εξόδους του TerraVibe, μετά από μια πρώτη ημέρα Rockwave που τα είχε όλα. Η συνέχεια, λίγες εβδομάδες μετά, 19 Ιούλη συγκεκριμένα, με Lana Del Rey, Allah-Las και Lisa Mitchell.

  • Event: ROCKWAVE FESTIVAL 2016, day 1:
    THE LAST SHADOW PUPPETS / SUEDE / THE SUBWAYS
    THE CALLAS / WHERESWILDER

    +
    DROPKICK MURPHYS / TURBONEGRO
    DESPITE EVERYTHING / WISH UPON A STAR
  • Date: Κυριακή 5 Ιουνίου 2016
  • City: Αθήνα
  • Arena: TerraVibe Park
  • Photos by: Γιάννης Νέγρης / i-JUKEBOX.gr | All Rights Reserved


Gallery

Wish Upon a StarWish Upon a StarWish Upon a StarWish Upon a StarWish Upon a StarWish Upon a StarWhereswilderWhereswilderWhereswilderWhereswilderThe CallasThe CallasThe CallasThe CallasDespite EverythingDespite EverythingDespite EverythingDespite EverythingDespite EverythingDespite EverythingDespite EverythingDespite EverythingThe SubwaysThe SubwaysThe SubwaysThe SubwaysThe SubwaysThe SubwaysThe SubwaysThe SubwaysThe SubwaysThe SubwaysThe SubwaysThe SubwaysThe SubwaysThe SubwaysThe SubwaysThe SubwaysThe SubwaysTurbonegroTurbonegroTurbonegroTurbonegroTurbonegroTurbonegroTurbonegroTurbonegroTurbonegroTurbonegroTurbonegroTurbonegroTurbonegroTurbonegroTurbonegroTurbonegroTurbonegroTurbonegroTurbonegroTurbonegroTurbonegroSuedeSuedeSuedeSuedeSuedeSuedeSuedeSuedeDropkick MurphysDropkick MurphysDropkick MurphysDropkick MurphysDropkick MurphysDropkick MurphysDropkick MurphysDropkick MurphysDropkick MurphysDropkick MurphysDropkick MurphysDropkick MurphysDropkick MurphysDropkick MurphysDropkick MurphysDropkick MurphysDropkick MurphysDropkick MurphysDropkick MurphysDropkick MurphysDropkick MurphysDropkick MurphysDropkick MurphysDropkick MurphysDropkick MurphysThe Last Shadow PuppetsThe Last Shadow PuppetsThe Last Shadow PuppetsThe Last Shadow PuppetsThe Last Shadow PuppetsThe Last Shadow PuppetsThe Last Shadow PuppetsThe Last Shadow PuppetsThe Last Shadow PuppetsThe Last Shadow PuppetsThe Last Shadow PuppetsThe Last Shadow PuppetsThe Last Shadow PuppetsThe Last Shadow Puppets

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
comments powered by Disqus

The Last Ones

Also Read


Newsletter