14Οκτωβρίου2019

Κυριακή, 05 Ιουλίου 2015 14:48 Γράφτηκε από: 

Ανταπόκριση: 20 YEARS ROCKWAVE FESTIVAL @ TerraVibe Park, day 3 (The Prodigy, Judas Priest + more)

Ολόκληρη η Ελλάδα κινείται αυτές τις ημέρες στους ρυθμούς του δημοψηφίσματος, της αντίδρασης και της τρομολαγνείας. Σε ένα καταπράσινο, απομονωμένο και θορυβώδες μέρος της χώρας, όμως, μερικές χιλιάδες συμπολιτών μας επέλεξαν διαφορετικούς ρυθμούς και, ως κάτοικοι ενός άλλου γαλατικού χωριού, αντιστάθηκαν στο γενικότερο κλίμα που επικρατεί!

Γράφουν οι: Θωμάς Παπαδημητρόπουλος, Γιάννης Νέγρης

Ήταν οι επισκέπτες του τρίτου μέρους του φετινού, επετειακού, ROCKWAVE FESTIVAL, οι οποίοι έσπευσαν στη Μαλακάσα για να παρακολουθήσουν οχτώ κορυφαίες μπάντες από το φάσμα του rock, του ηλεκτρονικού και του heavy metal ήχου που μοιράστηκαν στις δύο σκηνές του TerraVibe. Και καθήκον δικό μας είναι να σας τις παρουσιάσουμε.

Photo: 20 Years Rockwave Festival

TERRA STAGE (Θωμάς Παπαδημητρόπουλος)

Η αρχή στο Terra Stage έγινε με τους Έλληνες ELECTRIC LITANY, οι οποίοι φρόντισαν να μας ταξιδέψουν σε έναν κόσμο ψυχεδελικό, μακριά από τον καυτό ήλιο που κοκκίνιζε τα μέλη του σώματός μας που βρισκόταν σε κοινή θέα. Οι κιθάρες τους συνδυάζονταν με παραμορφωμένα φωνητικά και έντονα ηλεκτρονικά στοιχεία – δωρεά των πλήκτρων της μπάντας, τα οποία βρισκόταν πάντοτε σε πρώτο πλάνο.

Σε πρώτο πλάνο βρέθηκε ουκ ολίγες φορές και μια διαπεραστική μπότα, η οποία έβρισκε με ευκολία το δρόμο προς τα στομάχια των μερικών εκατοντάδων που αψήφησαν τον ήλιο για να τους παρακολουθήσουν. Ωστόσο, παρά το γεγονός ότι ξεκίνησαν αρκετά δυναμικά, με κομμάτια όπως το “Feather of Ecstacy”, το σετ τους έγινε σύντομα αρκετά εσωτερικό και μάλλον αταίριαστο με το γενικότερο κλίμα.

Photo: Electric Litany

Ο επόμενος οικοδεσπότης μας στο Terra Stage ήταν ο JOHN GARCIA. Πλαισιωμένος από την μπάντα του, ο εμβληματικός ηγέτης των Kyuss, Slo Burn και Hermano, μεταξύ άλλων, μας απέδειξε γιατί μπορεί να κατακτήσει κάθε σκηνή. Χαλαρός μα επιβλητικός, απλά μοιραζόταν μαζί μας τους στίχους που επέλεξε από το σύνολο της έως σήμερα καριέρας του – και ναι, αυτό σημαίνει πως τα κομμάτια των Kyuss αποτελούσαν αναπόσπαστο μέρος του σετ του.

Ίσως να αποτελούσαν και το καλύτερο μέρος, αν ο Garcia δε φρόντιζε να συνοδεύει κάθε στίχο του με το απαραίτητο πάθος. Με λίγα λόγια, έχω πολύ καιρό να δω μια εμφάνιση που δεν είχε κανένα αδικημένο κομμάτι.

Photo: John Garcia

Και μακάρι να μπορούσα να πω το ίδιο για τους BLACK REBEL MOTORCYCLE CLUB. Οι Καλιφορνέζοι άνδρες με τα μαύρα πραγματοποίησαν μια αναμενόμενα καλή εμφάνιση. Ωστόσο, σε κάποια σημεία της, έκαναν την εμφάνισή τους κάποιες μικρές κοιλιές – και όχι, δεν οφείλονταν ούτε στις νωχελικές κινήσεις τους ούτε στην κούραση ούτε στις μπύρες που είχαμε πιει μέχρι τότε.

Κατά τη γνώμη μου, οφείλονταν σε κακή “διανομή” των κομματιών τους μέσα στο setlist. Πιστεύω πως θα μπορούσαν να μοιράσουν με διαφορετικό τρόπο τα ορχηστρικά τραβήγματα με τα αγαπημένα του κοινού, όπως τα “Red Eyes and Tears”, “Spread Your Love” και “Whatever Happened To My Rock’n’Roll (Punk Song)”.

Photo: Black Rebel Motorcycle Club

Μερικές ώρες αργότερα, η σκηνή φορτώθηκε με όλα τα απαραίτητα για ένα light show που υποσχόταν πολλά (και όχι, δεν είχαμε ιδέα ακόμη πόσα πολλά) και οι ΤΗΕ PRODIGY ανέβηκαν στη σκηνή. Με τη συνοδεία ενός κιθαρίστα και ενός ντράμερ, οι Liam Howlett, Keith Flint και Maxim μας παρέδωσαν σεμινάρια για το πώς να ξεσηκώνεις ένα κοινό ετερόκλητο και ήδη σχεδόν κουρασμένο από τα όσα προηγήθηκαν.

Με μπροστάρηδες τους Maxim και Flint, το κοινό ξεσηκώθηκε ήδη από τις πρώτες χαρακτηριστικές νότες του “Breathe”, αναλάμβανε να τραγουδήσει το “Omen” και δεν έδειχνε κανένα σεβασμό για την ακεραιότητα των διπλανών του στο “Wild Frontier”. Στο “Firestarter”, από την άλλη, έως και τα καπνογόνα που άναψαν φάνηκαν να κομπιάζουν μπροστά σε έναν Keith Flint πιο παρανοϊκό και τρομαχτικό από ποτέ και στο “Invaders Must Die” μάλλον τα ηχεία παραδόθηκαν στα ογκώδη beats και δε μας έκαναν τη χάρη να απολαύσουμε στο μέγιστο τους ρυθμούς που έστελνε κατά πάνω μας ο Howlett. Και, φυσικά, στο “Smack My Bitch Up”, οι καπνοί, το έδαφος και οι αγκώνες των διπλανών μας αποτέλεσαν τις βασικές εικόνες του πεδίου όρασής μας.

Ακόμη και με νέα κομμάτια στο setlist τους, πάντως, οι Prodigy έμοιαζαν να παίζουν ανά πάσα στιγμή… κλασικά και αγαπημένα. Οι αντιδράσεις έμοιαζαν να είναι πάντα το ίδιο ενθουσιώδεις, ακόμη και σε κομμάτια που δε γνωρίζαμε – όπως το “Rise of the Eagles”, το οποίο δεν έχει συμπεριληφθεί στη δισκογραφία τους και ακούστηκε live για δεύτερη μόλις φορά.

Και τα πιο γνωστά κομμάτια τους, όμως, περιείχαν σε κάποιο σημείο τους κάποια διακριτική αλλαγή, κάποιο twist που έκανε ακόμη και όσους τα έχουν ακούσει δεκάδες φορές να κοντοσταθούν και να προσέξουν περισσότερο. Τα περισσότερα από αυτά ήταν φρεσκαρισμένα και ενδιαφέροντα, αλλά δε μπορώ να μην παραπονεθώ για την απουσία της χαρακτηριστικής κιθαριστικής εισαγωγής του “Voodoo People”.

Θα παραπονεθώ και για το ηχητικό χάος του “Their Law”, το οποίο άργησα να αναγνωρίσω. Αλλά σε καμία περίπτωση δε θα παραπονεθώ για το οπτικό χάος στο κλείσιμο του σετ τους, με το “Take Me to the Hospital”. To light show του live ήταν εντυπωσιακό από την πρώτη έως την προτελευταία στιγμή. Αλλά την τελευταία ήταν απλά απερίγραπτο! Με τα φώτα να μετατρέπονται σε σειρήνες ασθενοφόρου και τις ίριδες των ματιών μας να προσπαθούν να προσαρμοστούν σε ολοκαίνουργια δεδομένα, το σετ έκλεισε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Και μπορεί να μας φάνηκε σύντομο, αλλά δεν ήταν. Απλά θέλαμε κι άλλο.

Ψηφίσαμε Ναι:

• Στο light show του “Take Me to the Hospital”.

• Στη δήλωση συμπαράστασης των Black Rebel Motorcycle Club προς τους Έλληνες.

• Στον εξαιρετικό ήχο κατά τη διάρκεια του σετ του John Garcia.

Ψηφίσαμε Όχι:

• Στο cheap shot της πολιτικής δήλωσης των Electric Litany. Μα, αναφορά στον Κώστα Σόμμερ;

• Στην απουσία live δυναμιτών από το σετ των Prodigy (“Warrior’s Dance”, World’s On Fire”).

• Στην απουσία της εισαγωγής του “Voodoo People”.

Photo: 20 Years Rockwave Festival

VIBE STAGE (Γιάννης Νέγρης)

H 3η ημέρα του φετινού επετειακού Rockwave ξεκίνησε με old school thrash κάτω από τον ήλιο. Ερχόμενοι με φόρα oι EXARSIS και με φρέσκο άλμπουμ το “The Human Project”, έπαιξαν παλιά και νέα, μεταξύ των οποίων τα “Toxic Terror”, “Abnormal Generation”, “Dying Earth”, “Brutal State” και “Skull and Bones”, ενώ ολοκλήρωσαν το δικό τους 45λεπτο με το “Under Destruction”.

Τρεχάλα χωρίς σταματημό πάνω στη σκηνή, νερά στο κοινό για δροσιά και mosh pit από την πιτσιρικαρία με ντάλια ήλιο.

Photo: Exarsis

Δεύτερη μπάντα της ημέρας στο σκληρό stage, οι MAPLERUN. Με δύο άλμπουμ ως τώρα στο ενεργητικό τους (“Restless” και “House on Fire”), southern ήχο και heavy metal attitude, ανέβηκαν με αέρα στη σκηνή, όμως δεν διατήρησαν το υψηλό standard καθ’ όλη τη διάρκεια της παρουσίας τους σε αυτή.

Ανάμεσα στα τραγούδια που επέλεξαν ήταν το “Bombs”, για το οποίο έχουν κυκλοφορήσει και το επίσημο video clip τους, ενώ προς το τέλος χρειάστηκε να ξεπεράσουν και ένα τεχνικό προβληματάκι.

Photo: Maplerun

“Και οι επτά άγγελοι εσάλπισαν”. Η ώρα που περιμέναμε ενάμιση χρόνο, έχει φτάσει. Οι ROTTING CHRIST αποθεώνονται, ξεκινούν με το “ΧΞΣ”, συνεχίζουν με το “P’unchaw Κachun – Tuta Κachun”, ακολούθως “1-2-3, πάμε Αθήνα” και “Athanatoi Este”, και η Μαλακάσα νιώθει δέος και χάος.

“Κατά τον Δαίμονα Εαυτού”, “In Yumen – Xibalba” και “Grandis Spiritus Diavolos” ακόμα από το τελευταίο τους άλμπουμ, “Nemecic”, “King of a Stellar War” και η κλασική διασκευή στο “Societas Satanas” των Thou Art Lord για συμπλήρωμα, “The Sign of Evil Existence” και επιστροφή στην αρχή, “Χαος Γένετο (The Sign of Prime Creation)” και “πουτάνα όλα”.

Χωματίλα, ζέστη, Rotting Christ. “Κρατάμε γερά, είμαστε ενωμένοι και δυνατοί”, είναι το μήνυμα του Σάκη, για να έρθει η σειρά του “Noctis Era”, κατά τη διάρκεια του οποίου σκάει μύτη και το βανάκι που μεταφέρει τον Rob Halford, ενώ στο encore με το “Non Serviam”, αλανάκια και ένα πιτσιρίκι με τον μπαμπά του βρίσκονται για συνοδεία πάνω στη σκηνή. Ναι, οι Rotting Christ είναι μία από τις καλύτερες metal μπάντες του πλανήτη. Ποιος μπορεί να αμφιβάλει;

Photo: Rotting Christ

Μετά από το σκότος που έχουμε βιώσει λίγο πριν και ας ήτανε μέρα, το ρολόι δείχνει 21:30 και οι θεοί του heavy metal είναι έτοιμοι να μας κατασπαράξουν. Το μεγάλο μπάνερ πέφτει, οι JUDAS PRIEST εμφανίζονται, το TerraVibe τραντάσσεται από την αποθέωση, τα εντυπωσιακά γραφικά και οι προβολές είναι στο On, και το “Dragonaut” ξεκινάει το πάρτι.

Ο θεόθεος Rob Halford να κερδίζει χρόνια όσο περνάει η ώρα, με φωνή καμπάνα και σκηνική παρουσία που θα ζήλευαν πολλοί, επιβεβαιώνοντας το πόσο δύναμη μπορεί να δίνει σε έναν άνθρωπο μια ζωντανή εμφάνιση πάνω στη σκηνή και μια σχέση λατρείας με τον κόσμο. Τα “Metal Gods”, “Devil’s Child”, “Halls of Valhalla”, “Turbo Lover”, “Redeemer of Souls”, “Jawbreaker”, “Beyond the Realms of Death”, να αποδεικνύουν ότι είτε με παλιά κομμάτια, είτε με καινούρια, οι Priest θα είναι πάντα καθηλωτικοί. Και το “Breaking the Law”, τραγουδισμένο όλο από το κοινό, να θυμίζει για μία ακόμη φορά τι σημαίνει heavy metal ύμνος.

Photo: Judas Priest

O Rob Halford ανεβαίνει πάνω στη μηχανή του και τραγουδάει το “Hell Bent for Leather”, ο Richie Faulkner μοιράζει πένες σαν ψωμάκια σε περιστέρια, ο Glenn Tipton ξυρίζει με τα riffs του, ενώ ο Ian Hill με τον Scott Travis χτίζουν τσιμεντένιο ουρανοξύστη.

“The Hellion / Electric Eye” και παντού βλέπεις μόνο υψωμένα χέρια, ο “τρελός καραφλός” διαφεντεύει το κοινό με ένα αυτοσχέδιο sing-along ως πρόλογο του “You’ve Got Another Thing Comin’”, τα τύμπανα του “Painkiller” δίνουν το σύνθημα για μια τελευταία δόνηση, την ισχυρότερη από όλες, και το “Living After Midnight” ρίχνει την αυλαία. Δυο λέξεις. Judas Priest. Και άλλες δύο. Heavy metal.

Ψηφίσαμε Ναι:

• Στον “Metal God” Rob Halford. Παραπάνω υπάρχουν όλοι οι λόγοι.

• Στα ΧΞΣ t-shirts των Rotting Christ. Επικράτησαν κατά κράτος στη Μαλακάσα.

• Στo μπάσο των Maplerun. Έκανε τη διαφορά.

Ψηφίσαμε Όχι:

• Στην αποχή μεγάλου μέρους του metal κοινού από το Terra Stage. Η έννοια του Φεστιβάλ, δεν έχει γίνει ακόμη γνωστή στην Ελλάδα και κανείς δεν ξέρει αν και πότε θα γίνει.

• Στο δεύτερο μισό του set των Maplerun. Το ενδιαφέρον έπεσε αισθητά.

• Στο ότι στην Ελλάδα το καλοκαίρι δεν νυχτώνει νωρίτερα. Αν οι Rotting Christ δεν έπαιζαν με φως αλλά με σκοτάδι, ακόμα εκεί θα ήμασταν. Ξέρω, “αν η γιαγιά μου είχε καρούλια…”


  • Event: 20 YEARS ROCKWAVE FESTIVAL, day 3:
    THE PRODIGY / BLACK REBEL MOTORCYCLE CLUB / JOHN GARCIA / ELECTRIC LITANY
    +
    JUDAS PRIEST / ROTTING CHRIST / MAPLERUN / EXARSIS
  • Date: Σάββατο 4 Ιουλίου 2015
  • City: Αθήνα
  • Arena: TerraVibe Park
  • Photos by: Γιάννης Νέγρης / i-JUKEBOX.gr | All Rights Reserved



Gallery

ExarsisExarsisExarsisExarsisExarsisExarsisExarsisExarsisExarsisExarsisExarsisExarsisExarsisExarsisExarsisExarsisExarsisExarsisElectric LitanyElectric LitanyElectric LitanyElectric LitanyElectric LitanyElectric LitanyMaplerunMaplerunMaplerunMaplerunMaplerunMaplerunMaplerunMaplerunMaplerunMaplerunMaplerunMaplerunMaplerunMaplerunMaplerunMaplerunJohn GarciaJohn GarciaJohn GarciaJohn GarciaJohn GarciaJohn GarciaJohn GarciaRotting ChristRotting ChristRotting ChristRotting ChristRotting ChristRotting ChristRotting ChristRotting ChristRotting ChristRotting ChristRotting ChristRotting ChristRotting ChristRotting ChristRotting ChristRotting ChristRotting ChristRotting ChristRotting ChristRotting ChristRotting ChristRotting ChristRotting ChristRotting ChristBlack Rebel Motorcycle ClubBlack Rebel Motorcycle ClubBlack Rebel Motorcycle ClubBlack Rebel Motorcycle ClubBlack Rebel Motorcycle ClubBlack Rebel Motorcycle ClubBlack Rebel Motorcycle ClubBlack Rebel Motorcycle ClubBlack Rebel Motorcycle ClubBlack Rebel Motorcycle ClubBlack Rebel Motorcycle ClubBlack Rebel Motorcycle ClubBlack Rebel Motorcycle ClubBlack Rebel Motorcycle ClubBlack Rebel Motorcycle ClubJudas PriestJudas PriestJudas PriestJudas PriestJudas PriestJudas PriestJudas PriestJudas PriestJudas PriestJudas PriestJudas PriestJudas PriestJudas PriestJudas PriestJudas PriestJudas PriestJudas PriestJudas PriestJudas PriestJudas PriestJudas PriestJudas PriestJudas PriestJudas PriestJudas PriestJudas PriestJudas PriestJudas PriestJudas PriestJudas PriestJudas PriestJudas Priest

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
comments powered by Disqus

The Last Ones

Also Read


Newsletter