26Ιανουαρίου2021

Σάββατο, 21 Μαρτίου 2015 12:53 Γράφτηκε από: 

Ανταπόκριση: OPETH w/ Poem @ Gagarin 205

Οι Σουηδοί επέστρεψαν και η Αθήνα έβαλε τα progressive ρούχα της για να τους υποδεχθεί. Μια τέτοια μπάντα, με επιδραστικότητα που δεν μετριέται σε λόγια και νούμερα, μόνο σε sold out κοινό αξίζει να παρουσιάζεται, και τούτο έγινε και στην επανεμφάνισή τους στην Ελλάδα.

Ακριβώς στις 20:45, όπως προέβλεπε το πρόγραμμα, το opening act, ήτοι οι POEM (8,5/10), ανέβηκαν στη σκηνή του Gagarin, για να μας παρουσιάσουν κομμάτια από το επερχόμενο “Skein Syndrome”, αλλά και από το “The Great Secret Show”, που άφησε εποχή την προηγούμενη δεκαετία στην εγχώρια σκηνή.

Το αθηναϊκό progressive-alternative rock/metal γκρουπ, για το οποίο το κοινό είχε σπεύσει από νωρίς στον χώρο, είχε μια εξαιρετική εμφάνιση, αποδεικνύοντας ότι είναι μια δεμένη μπάντα με πολλή ενέργεια πάνω στο stage, εξ ου και η παρουσία της δίπλα σε παγκόσμια ονόματα τα προηγούμενα χρόνια. Το νέο άλμπουμ των Poem, που έρχεται 6 ολόκληρα χρόνια μετά από το ντεμπούτο τους, θα είναι αναμφίβολα μια δουλειά που και πάλι θα συζητηθεί.

Photo: Poem

Ώρα 22:00 και με το εντυπωσιακό σκηνικό να έχει στηθεί για χάρη τους, αντικατοπτρίζοντας-υπερμεγεθύνοντας  το artwork του τελευταίου τους άλμπουμ με τρία μεγάλα μπάνερ, οι OPETH (9,5/10) έκαναν την εμφάνισή τους μέσα σε αποθέωση. Εντυπωσιακά στημένοι και οι ίδιοι πάνω στη σκηνή, για τις επόμενες δύο ώρες θα μας βύθιζαν μέσα στο δικό τους, μοναχικό κόσμο, κάνοντας ένα πέρασμα από όλη τη δισκογραφία τους.

Η πρώτη “τριπλέτα” τραγουδιών περιλάμβανε τα “Eternal Rains Will Come” και “Cusp of Eternity”, μέσα από το “Pale Communion”, καθώς και το “The Drapery Falls” από το απίστευτο “Blackwater Park”, ενώ εν συνεχεία παρασυρθήκαμε στην άκρατη μελαγχολία της εισαγωγής του “The Moor” και στη συνεπακόλουθη καταιγίδα. Οι Opeth είχαν έρθει για να μετατρέψουν τη νύχτα μας σε λαβύρινθο δίχως τέλος, και αυτό έκαναν από την αρχή.

Photo: Opeth

Ο Mikael Åkerfeldt, ιδιαίτερα ευδιάθετος και επικοινωνιακός, με τη χαρακτηριστική φωνή που θα μπορούσε πολύ άνετα να χρησιμοποιείται σε διαφημιστικά και τρέιλερ του κινηματογράφου, δέχτηκε παραγγελίες “για ένα δευτερόλεπτο”, πείραζε συνεχώς τον κιθαρίστα Fredrik Åkesson, ενώ λίγο αργότερα θα αναφερόταν στον ντράμερ Martin “Axe” Axenrot, ως τον “τύπο που έχει δύο metal ονόματα, «axe» και «rot»”.

Ο Joakim Svalberg, από την πλευρά του, έδινε τη δική του “μάχη” στα μετόπισθεν με τα πλήκτρα, τα synth και τα κρουστά, ενώ ο Martín Méndez στεκόταν σοβαρός στα δεξιά της σκηνής, κάνοντας απλά ολόσωστα τη δουλειά του, δηλαδή παράγοντας μπασογραμμές.

Photo: Opeth

Με πολύ καλό ήχο, εξαιρουμένων στα περισσότερα σημεία των brutal φωνητικών του Åkerfeldt, που δεν ακούγονταν ιδιαίτερα δυνατά, οι Opeth απέδειξαν για πολλοστή φορά γιατί πρόκειται για μια μπάντα που οι συναυλίες της αποτελούν βίωμα.

Βίωμα για μικρούς και μεγάλους, καθότι στην εμπροσθοφυλακή συναντούσες την απαραίτητη πιτσιρικαρία, τη γαλαρία, όμως, είχαν καταλάβει (και) οι παλιότεροι, γενιά Ντέμη Ρούσσου, στον χαμό του οποίου αναφέρθηκε με δήλωσή του και o frontman του σουηδικού γκρουπ, εξ ου και η “παρουσία” του αξέχαστου καλλιτέχνη στα ηχεία του Gagarin λίγο πριν από την έναρξη της συναυλίας.

Photo: Opeth

Ο Åkerfeldt προλόγισε το προ 20ετίας σχεδόν “Advent” ως ένα τραγούδι “που μπορεί να μη γνωρίζετε, αλλά εμείς θα το παίξουμε όπως και να έχει”, ενώ υποσχέθηκε να δώσει τον καλύτερο εαυτό του στο “Elysian Woes”, κάτι που έγινε πάραυτα. Από την άλλη, το ανατριχιαστικό “Windowpane” μας καθήλωσε, ενώ highlight της συναυλίας, μαζί με το encore, αποτέλεσε η φοβερή απόδοση και ο κρυστάλλινος ήχος στο “The Devil’s Orchard”.

Αφού ακούσαμε ιστορίες δια στόματος Mikael για black metal εποχές και εκρηκτικές συνάξεις με τους Emperor σε pub, ακολούθησε το “April Ethereal”, για να πλησιάσουμε σιγά-σιγά προς το τέλος της βραδιάς.

Photo: Opeth

“Έχω κακά νέα και καλά νέα. Τα κακά νέα είναι ότι αυτό είναι το τελευταίο μας κομμάτι. Τα καλά νέα είναι ότι σε λίγο θα πίνω μπύρες”. Φυσικά η εξομολόγηση του ηγέτη των Opeth δεν ήταν… αληθινή, όχι γιατί μετά δεν θα έπινε μπύρες, αλλά γιατί το “The Grand Conjuration” δεν ήταν αυτό που θα έριχνε την αυλαία.

To τέλος έπρεπε να είναι και ήταν συγκλονιστικό. Οι Opeth ξαναβγήκαν στη σκηνή, για να μας παρουσιάσουν “ένα 13λεπτο έπος”. Στο άκουσμα του “Deliverance”, το Gagarin ακολούθησε σύσσωμο τις επιταγές των Opeth, και όταν το ρολόι έδειξε μεσάνυχτα, είχε έρθει η ώρα να επανέλθουμε στην πραγματικότητα. Έχοντας ζήσει μόλις νωρίτερα, μια μοναδική μυσταγωγία.


  • Event: OPETH
  • Opening acts: Poem
  • Date: Παρασκευή 20 Μαρτίου 2015
  • City: Αθήνα
  • Venue: Gagarin 205
  • Photos by: Γιάννης Νέγρης / i-JUKEBOX.gr | All Rights Reserved



Gallery

PoemPoemPoemPoemPoemPoemPoemPoemPoemPoemPoemOpethOpethOpethOpethOpethOpethOpethOpethOpethOpethOpethOpeth

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
comments powered by Disqus

The Last Ones

Also Read


Newsletter