Εκτύπωση αυτής της σελίδας
Τετάρτη, 30 Απριλίου 2014 11:48 Γράφτηκε από: 

OPERA CHAOTIQUE @ Stage Volume 1: Τρία χρόνια ιστορίες

Όταν οι Opera Chaotique γιόρτασαν τα τρία τους χρόνια, πέρασαν να τους ευχηθούν ο Μαρκήσιος Ντε Σαντ, το Φάντασμα της Όπερας, ο Charles Bukowski, η Κάρμεν, η Voodoo Queen (Marie LeVau), ο Δον Ζουάν και δεκάδες άλλοι.

Πάλι καλά, δηλαδή, που ήρθαν κι αυτοί, γιατί το αθηναϊκό κοινό δυστυχώς δεν τους τίμησε ιδιαίτερα στο εορταστικό τους live στο Stage Volume 1, παρά το χαμηλό εισιτήριο και την ωραία βραδιά. Ίσως να ευθύνεται το γεγονός ότι πολλοί είχαν την ευκαιρία να τους απολαύσουν στις σταθερές εμφανίσεις τους στο Faust. Ή ίσως απλά πολλοί φοβήθηκαν πως θα έπρεπε να τους πάρουν δώρο για τα τρίτα τους γενέθλια.

Αυτοί που έκαναν το δώρο, όμως, ήταν οι ίδιοι οι Opera Chaotique, οι οποίοι χάρισαν σε όσους παραβρέθηκαν μια δίωρη παράσταση, χωρίς να πτοηθούν στο ελάχιστο από τη μικρή προσέλευση. Εκτός κι αν αυτό που είδαμε το βράδυ της Παρασκευής είχε και μερικές δόσεις απογοήτευσης μέσα - σε αυτή την περίπτωση, θα θυσίαζα ένα δάχτυλο για να τους δω πραγματικά ορεξάτους!

Όταν, λοιπόν, η αυλαία ανέβηκε, οι Opera Chaotique ξεκίνησαν με την ιστορία του Μαρκησίου Ντε Σαντ. Το ρόλο του “παραδοσιακού” αφηγητή ανέλαβε ο λαλίστατος Tenorman, αλλά όταν η ιστορία ξεδιπλωνόταν μέσα από νότες και ρυθμούς, η συμβολή του Voodoo Drummer, αλλά και του Σταύρου Παργινού στο τσέλο, ήταν εξίσου καθοριστική. Στην ίδια ιστορία μπλέχτηκαν και συνθέτες κλασικής μουσικής, η όπερα (με την εκπληκτική σοπράνο Λητώ Μεσσήνη) και ένα ταξίδι στην Αφρική.

Ακούσαμε και για τη Μαρία τη Μαγδαληνή και την καλά κρυμμένη της σχέση με τον Μαρκήσιο Ντε Σαντ. Και στα αυτιά μας έφτασαν και γνώριμοι σκοποί, μα αλλαγμένοι: “Personal Jesus”, “Somebody Put Something In My Drink”, “Too Drunk To Fuck” και η διασκευή στο “Τhe Piano Has Been Drinking” του Tom Waits. Και, μετά από λίγο, ο Μαρκήσιος έκανε στην άκρη, δίνοντάς τη θέση του στον Δον Ζουάν.

Όταν οι Opera Chaotique ξεκίνησαν να μας αφηγούνται την ιστορία του Δον Ζουάν, είχαμε ήδη ακούσει διασκευές γνωστών κομματιών, Μπαχ, αλλά και μελοποιημένο Σαίξπηρ. Η σχέση του με την Κάρμεν, όμως, μας έδωσε την ευκαιρία να ακούσουμε αποσπάσματα της ομώνυμης όπερας.

Κάπου εκεί, όμως, μας διέκοψε ο Φίγκαρο, ιδιοκτήτης πλέον καμπαρέ στο Βερολίνο. Και μας έδωσε μια καλή γεύση του προγράμματός του - εξωτικές χορεύτριες, λάγνες ματιές και, φυσικά, ανάλογη μουσική - όταν, βέβαια, δεν παρέμβαινε η Τραβιάτα.

Όταν το καμπαρέ του Φίγκαρο έκλεισε τις πόρτες του, το Φάντασμα της Όπερας δε μπορούσε να περιμένει άλλο. Ο πραγματικός πρωταγωνιστής της βραδιάς (είναι ο μόνος, άλλωστε, που έχει το δικό του CD), ταξίδεψε στη Nέα Ορλεάνη, όπου ερωτεύτηκε τη Marie LeVau, με τραγικές συνέπειες - για τον ίδιο, όχι για εμάς.

Γιατί παιδί αυτού του έρωτα ήταν το ταξίδι των Opera Chaotique στα jazz/blue clubs της Νέας Ορλεάνης. Αλλά και ένα εντυπωσιακό… σοπράνο showdown, το οποίο έκανε τον (περισσότερο ταιριαστό από ποτέ) πολυέλαιο του Stage Volume 1 να κουνηθεί. Γίναμε και μάρτυρες μιας κηδείας - μιας jazz κηδείας. Μα δεν κατσουφιάσαμε πολύ. Η αφήγηση του Tenorman και οι εκφράσεις του Voodoo Drummer δε μας άφησαν.

Όταν οι Opera Chaotique ολοκλήρωσαν τις ιστορίες τους, πάντως, δεν είχαν περάσει μόνο αυτοί που αναφέρονται παραπάνω. Κάπου προς το τέλος, έκανε την εμφάνισή του και ο Charles Bukowski, ο οποίος είδε δύο ποιήματά του να μελοποιούνται. Επίσης, πέρασαν κι άλλες σοπράνο και τραγουδίστριες. Και ορκίζομαι πως και η Peggy Lee μας τραγούδησε (ήταν σκοτεινά και δεν παίρνω όρκο) το “Why Don’t You Do Right” και ο Jacques Brel μας εκλιπαρούσε να μην τον εγκαταλείψουμε (“Ne Me Quitte Pas”).

Για να μη μιλήσω για το opening theme του Game Of Thrones (ω, ναι, και αυτό ταίριαξε), έναν γάμο (με εμβατήρια και παραδοσιακά ελληνικά τραγούδια), τον ξεκαρδιστικό Intermedius και άλλα απρόοπτα που, δυστυχώς ή ευτυχώς, δε μπορώ να τοποθετήσω χρονικά στην παράσταση. Ο σουρεαλισμός της αφήγησης και τα απανωτά ταξίδια των Opera Chaotique στο χρόνο θα αποσυντόνιζαν, υποθέτω, και τον πιο προσεκτικό - αλλά αυτή η απόσχιση από τον χρόνο δεν ήταν και ο βασικός σκοπός του ντουέτου;

Όταν, λοιπόν, οι Opera Chaotique μας είπαν όλες τις γλυκόπικρες και κωμικοτραγικές ερωτικές ιστορίες τους (και άφησαν μία ακόμη για το “αυθόρμητο” encore), έσβησαν τα κεράκια των γενεθλίων τους, μας αποχαιρέτησαν και μας άφησαν να επιστρέψουμε στις δικές μας - οι οποίες, όσο καλές κι αν είναι, σίγουρα πάσχουν συγκριτικά, αν μη τι άλλο, στον τομέα της μουσικής. 


  • Event: 3 ΧΡΟΝΙΑ OPERA CHAOTIQUE
  • Date: Παρασκευή 25 Απριλίου 2014
  • City: Αθήνα
  • Venue: Stage Volume 1
  • Photos by: Γιάννης Νέγρης
  • More Photos: i-JUKEBOX.gr @ Facebook



Gallery

Opera ChaotiqueOpera ChaotiqueOpera ChaotiqueOpera ChaotiqueOpera ChaotiqueOpera ChaotiqueOpera ChaotiqueOpera ChaotiqueOpera ChaotiqueOpera ChaotiqueOpera Chaotique

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
comments powered by Disqus

The Last Ones

Also Read