15Νοεμβρίου2019

Δευτέρα, 03 Φεβρουαρίου 2014 00:50 Γράφτηκε από: 

Νόρμα S/N 210113: Μια παράσταση εκτός συστήματος

Μαριονέτες, αεικίνητοι ηθοποιοί, animation και η μουσική των Active Member αποτελούν τα σκοινιά που ελέγχουν την ιστορία που μας αφηγείται η παράσταση θεάτρου μάσκας και μαριονέτας της ομάδας Ανταμαπανταχού.

Τα φώτα στην αίθουσα του Altera Pars χαμήλωσαν λίγο μετά τις 21:30 και η ιστορία που μας αφηγήθηκαν οι συντελεστές ξεκίνησε με τη γέννηση του πρωταγωνιστή, της μαριονέτας που δε μάθαμε ποτέ το όνομά της. Αυτό, βέβαια, ήταν και το νόημα της ιστορίας - το αθώο μωρό μεγάλωνε μπροστά στα μάτια μας και δεχόταν συνεχώς την απαραίτητη πλύση εγκεφάλου, ώστε να καταλήξει κι αυτό ένα εξάρτημα του συστήματος, ένα εξάρτημα με τον κωδικό S/N 210113. Κι όλα αυτά, μέχρι να έρθει η σειρά του να παράγει ένα παιδί, το οποίο θα μπει στην ίδια ακριβώς διαδικασία.

Πρόκειται σίγουρα για μια ιδέα που δε μπορείς να χαρακτηρίσεις πρωτότυπη - οπωσδήποτε, όμως, θα την πεις επίκαιρη. Και ο τρόπος, με τον οποίο αναπτύχθηκε μπροστά μας στη σκηνή ήταν σίγουρα διαφορετικός απ' ό,τι έχουμε συνηθίσει. Ο μικρός πρωταγωνιστής ήταν μια άψυχη μαριονέτα (μεταφορικά και κυριολεκτικά - και αυτό το δεύτερο είναι τόσο πρωτότυπο μες στην απλότητά του), στα χέρια των Νίκου Τόμπρου και Ελένης Γιαννακοπούλου, οι οποίοι είχαν αναλάβει το ρόλο των μασκών του συστήματος και προχωρούσαν σε μια σειρά από πλύσεις εγκεφάλου.

Δάσκαλοι, ιερείς, στρατιωτικοί, αφεντικά και πολιτικοί αποτέλεσαν τους ουσιαστικούς πρωταγωνιστές της παράστασης, κάνοντας αυτό που ξέρουν καλύτερα. Και μας έκαναν αρκετές φορές να χαμογελάσουμε, όχι τόσο επειδή συμπεριφέρονταν αστεία όσο επειδή μας έδειχναν συμπεριφορές που στην καθημερινότητα μας φαίνονται συνηθισμένες. Με αυτόν τον τρόπο μας αποκάλυψαν και την τραγικότητα της ιστορίας, η οποία ενισχύθηκε - πιστεύω - από το ανοιχτό σε ερμηνείες τέλος.

Ίσως έχετε την εντύπωση πως η λέξη «μάσκες» που χρησιμοποίησα παραπάνω έχει μεταφορική σημασία. Κάνετε λάθος. Γιατί οι χαρακτήρες του έργου φορούσαν τεράστιες μάσκες που τους έκαναν να μοιάζουν με παραφουσκωμένες μαριονέτες, επιτυγχάνοντας έτσι την οπτική σύνδεση με τη μαριονέτα στο κέντρο της σκηνής, αλλά και προκαλώντας ένα απόκοσμο μειδίαμα στους θεατές, κάθε φορά που εμφανίζονταν.

Οι συγκεκριμένες μάσκες αποτέλεσαν και ένα από τα καλύτερα στοιχεία του έργου. Οπωσδήποτε καλοδουλεμένες και ταιριαστές στον κάθε χαρακτήρα, κατάφεραν να συνδυάσουν τη σάτιρα με το γκροτέσκο και πραγματικά πιστεύω πως τα χαρακτηριστικά τους έμειναν χαραγμένα στα μυαλά των θεατών.

Από την άλλη, το Νόρμα S/N 210113 δε διέθετε το παραμικρό ίχνος διαλόγου. Προσωπικά, πάντοτε βρίσκω ατέλειες στον τρόπο που εξιστορείται μια ιστορία χωρίς λέξεις - ειδικά στον τομέα του ρυθμού - ωστόσο, η παράσταση είχε αρκετή δυναμική, ώστε να σταματήσει να με ενοχλεί η απουσία διαλόγων από ένα σημείο και μετά.

Σε αυτό έπαιξε τεράστιο ρόλο η κίνηση των Τόμπρου και Γιαννακοπούλου. Οι δυο τους φρόντισαν να χορογραφήσουν κάθε κλισέ που χαρακτηρίζει τους χαρακτήρες που ενσάρκωσαν, με αποτέλεσμα να μας κάνουν να νομίσουμε ότι τα λόγια θα ήταν σε κάθε περίπτωση περιττά. Τον ίδιο ρόλο έπαιξαν και τα σημεία όπου παρακολουθούσαμε το animation των Ελένης Παναγιώτου και Θωμά Σταυρόπουλου, τα οποία συμπλήρωναν ή συνέδεαν μεταξύ τους τις σκηνές. Αν, βέβαια, ψάχνετε για άρτια σχεδιασμένο animation, μάλλον θα απογοητευτείτε - ωστόσο, σίγουρα ταίριαζε στην αισθητική της παράστασης.

Η αφήγηση, τέλος, με όποιον τρόπο κι αν γινόταν, συνοδευόταν (ή και αντικαθιστούταν) από τα τραγούδια των Active Member, τα οποία - με στίχο ή χωρίς - ταίριαζαν με το παραπάνω με την αισθητική του έργου και έμοιαζαν άρρηκτα δεμένα με την γενικότερη ατμόσφαιρα. Ο DJ (Κώστας Πιέρος) της παράστασης, μάλιστα, είχε και την πιο περίοπτη θέση στο χώρο, ενισχύοντας τη θέση του ως ενός από τους αφηγητές.

Σε γενικές γραμμές, λοιπόν, επρόκειτο για μια ενδιαφέρουσα παράσταση. Παρά την απουσία παραδοσιακής αφήγησης, η ιστορία είχε αρχή, μέση και τέλος. Και, παρά τις όποιες αδυναμίες, η ατμόσφαιρα ήταν υποβλητική. Με λίγα λόγια, αν επιθυμείτε να παρακολουθήσετε κάτι διαφορετικό, το οποίο συνδυάζει τέσσερις μορφές Τέχνης, με διακριτικό χιούμορ και καθόλου διακριτική κοινωνική κριτική, έχετε διορία έως τις 7 Μαρτίου.

Και για αυτό το κάτι παραπάνω, τέλος, επικοινωνήσαμε με τους δημιουργούς της παράστασης και ο Νίκος Τόμπρος έλυσε κάποιες από τις απορίες μας.

- Tι προσφέρει καθεμιά από τις μορφές Τέχνης (κουκλοθέατρο, θέατρο, μουσική και animation) που επιλέχθηκαν στο Nόρμα S/N 210113;

«Αρχικά, πρέπει να σας πω ότι την Τέχνη την αντιμετωπίζω ως ένα ενιαίο “σύστημα” που προσφέρει πολλά και διαφορετικά εργαλεία προς αξιοποίηση. Το όλο θέμα είναι το πώς επιλέγεις αυτά τα εργαλεία, ώστε να μπορούν να συνυπάρξουν αρμονικά και όχι για λόγους εντυπωσιασμού. Βασική ιδέα για τη “Νόρμα” ήταν να χρησιμοποιηθούν δύο βασικά σύμβολα: μαριονέτα με νήματα και η μάσκα, για προφανείς νομίζω λόγους, σε ένα έργο που έχει να κάνει με επιβολή εξουσίας, η οποία, ανεξάρτητα από ποιο προσωπείο φοράει, λειτουργεί ανασταλτικά στην ελευθερία του ατόμου.

Αυτό που χαρακτηρίζει την δουλειά μας γενικότερα είναι η χορογραφημένη δράση, οπότε η μουσική παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο. Τέλος, η χρήση animation βοηθάει στην αφήγηση της ιστορίας σε ένα δεύτερο επίπεδο, είτε οπτικοποιώντας σκέψεις, όνειρα, φόβους των ηρώων είτε συμπληρώνοντας την ήδη υπάρχουσα δράση». 

- Η χρήση των τραγουδιών των Active Member πώς προέκυψε; Και σε ποιο σημείο της δημιουργίας του έργου ήρθε;

«Η ιδέα για αυτήν την παράσταση είναι πολύ παλιά και, όταν ήρθε η ώρα της και ξεκαθάρισα μέσα μου τι ήθελα να κάνω, διαπίστωσα ότι η δουλειά τους ταίριαζε απόλυτα. Εξάλλου, ήδη γνωριζόμασταν και έτσι τους πρότεινα να συνεργαστούμε. Από εκεί και πέρα, όταν από μεριά μας ολοκληρώθηκε η σύνθεση του έργου, ξεκίνησε η διαδικασία της μουσικής του επένδυσης με τραγούδια από την δισκογραφία τους, προσαρμοσμένα όμως στην παράσταση, αλλά και με πρωτότυπη μουσική». 

- Η εντύπωση που μου έδωσε το τέλος της παράστασης είναι πως αυτό είναι ανοιχτό σε ερμηνείες. Ισχύει κάτι τέτοιο; Κι αν ναι, γιατί προτιμήθηκε κλείσιμο αυτού του είδους;

«Υπό μια έννοια, ναι. Αν και η έκβαση του έργου είναι πολύ καθαρή σε αυτό που θέλει να πει, το τέλος αφήνει ερωτηματικά. Κι αυτός ακριβώς είναι ο στόχος, για τον απλούστατο λόγο  ότι θεωρώ πως δεν υπάρχει ολοκληρωμένη απάντηση. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε και δεν είναι καθόλου εύκολο είναι να θέτουμε ερωτήματα, να ερευνούμε, να μην καταπίνουμε αμάσητο ό,τι μας σερβίρουν, να αρχίσουμε να βλέπουμε και, όπως λέει και το τραγούδι των Active Member στο τέλος του έργου: “Κοίτα, παιδί μου, πιο πέρα από ‘μένα”».

- Στον τίτλο του έργου βρίσκεται και ο κωδικός του πρωταγωνιστή στο σύστημα. Σημαίνει κάτι συγκεκριμένο το S/N 210113;

«Ναι, είναι η ημερομηνία που ξεκινήσαμε να δουλεύουμε την παράσταση, να χρησιμοποιούμε δηλαδή εμείς, ως μια άλλη μορφή “εξουσίας”, τον ήρωα του έργου για να εκπληρώσουμε τα δικά μας όνειρα. Όπως καταλαβαίνετε από την ημερομηνία (21/01/13), χρειάστηκε πάνω από ένας χρόνος για να ολοκληρωθεί η παράσταση, με σκληρή δουλειά κατά την μεγαλύτερη διάρκεια».


  • Event: ΝΟΡΜΑ S/N 210113 (ΟΜΑΔΑ ΑΝΤΑΜΑΠΑΝΤΑΧΟΥ)
  • City: Αθήνα
  • Venue: Θέατρο Altera Pars
  • Photos by: Γιάννης Νέγρης
  • More Photos: i-JUKEBOX.gr @ Facebook



Gallery

Νόρμα S/N 210113Νόρμα S/N 210113Νόρμα S/N 210113Νόρμα S/N 210113Νόρμα S/N 210113Νόρμα S/N 210113Νόρμα S/N 210113Νόρμα S/N 210113Νόρμα S/N 210113Νόρμα S/N 210113

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
comments powered by Disqus

The Last Ones

Also Read


Newsletter