09Αυγούστου2022

Σάββατο, 23 Ιουλίου 2022 15:10 Γράφτηκε από: 

Ανταπόκριση: Release Athens w/ CLUTCH, THE HELLACOPTERS, BLUES PILLS + more @ Πλατεία Νερού

Τι ωραία ροκ εν ρολ μέρα ήταν αυτή, ρε παιδιά.

Οι ΛΔΛΜ από το Πέραμα σφύριξαν την έναρξη στο 10ο μέρος του φετινού RELEASE ATHENS, με ένα 25λεπτο set που αν μη τι άλλο είναι ικανό να τους βοηθήσει για τη συνέχεια και να τους δώσει την απαιτούμενη ώθηση. Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο το ότι το full-length ντεμπούτο τους “Sun” (2020) έλαβε πολύ καλές κριτικές.

Από την άλλη, οι DEAF RADIO είναι ήδη “σεσημασμένοι” στην εγχώρια σκηνή αλλά και την ευρωπαϊκή, με τον διάδοχο των φουλ κιθαριστικών “Modern Panic” (2019) και “Alarm” (2017) να έρχεται οσονούπω.

Ωραιότατο ημίωρο σετάκι, με “Death Club”, “Dance Like a Reptile”, “Astypalea”, “Model Society”, “Animals” και “Backseats”, σε μια σημαντική συγκυρία για αυτούς, καθώς μόλις το πρωί της ίδιας ημέρας είχε κυκλοφορήσει ψηφιακά το νέο τους single “Quicksand”.

Σε αυτό το σημείο, οφείλω να πω ότι οι BLUES PILLS που ακολούθησαν, θα μπορούσαν άνετα να είναι headliners της ημέρας. Στην επιστροφή τους μετά από 5 χρόνια στην Αθήνα, την αγαπημένη πόλη της Elin Larsson όπως η ίδια δήλωσε, οι Σουηδοί σάρωσαν τα πάντα στο διάβα τους, τόσο με τραγούδια από το φοβερό “Holy Moly!” (2020), όσο και από την προηγούμενη δισκογραφία τους.

Παικταράδες αναμφίβολα ο Zach Anderson στην κιθάρα, ο Kristoffer Schander στο μπάσο και ο André Kvarnström στα ντραμς, ενώ αν έρθει η ώρα να μιλήσουμε για την Elin, απλά θα δώσουμε ένα τεράστιο ρισπέκτ σε μια frontwoman που τρέχει ασταμάτητα πάνω κάτω, κι όμως, έχει τη δύναμη και την αντοχή να βγάζει τέτοια φωνή, τέτοια απόδοση και τέτοια ψυχή στην ερμηνεία της.

Τα καινούρια “Proud Woman”, “Low Road” και “Dreaming My Life Away”, το “κλασικό” “High Class Woman”, καθώς και τα “Black Smoke” και “Lady in Gold”, στα οποία οι Blues Pills έδωσαν τα πάντα πάνω στη σκηνή, έφταναν για να μας αφήσουν με ανοιχτό το στόμα για αυτή την μπαντάρα.

Άλλωστε, είχα την τύχη να τους δω 12 η ώρα το μεσημέρι στο γαλλικό Hellfest το 2014, τότε που ήδη είχε αρχίσει να γίνεται ντόρος γύρω από το όνομά τους, και είχε πάθει την πλάκα μου, τόσο με τη δική τους παρουσία, όσο και με την πολυπληθή και ολόθερμη στήριξη του κοινού.

Παρόλα αυτά, οι Blues Pills φαίνεται ότι είχαν στόχο να... τερματίσουν αυτή τη φοβερή τους (επαν)εμφάνιση, με την Elin Larsson να κατεβαίνει από τη σκηνή στο “Bye Bye Birdy”, να χαιρετάει τον κόσμο και να κάνει και το crowd surfing της, και με το “Devil Man” στο τέλος να μας τσακίζει.

“Είστε θαυμαστικοί. Ευχαριστούμε την πανέμορφη χώρα σας για τη φιλοξενία. Θα ξανάρθουμε”. Εκεί θα ’μαστε.

Σουηδίας συνέχεια, τσεκ. Πρώτη επίσκεψη των HELLACOPTERS στην Ελλάδα, τσεκ. Τιμιότατο 90λεπτο ροκ εν ρολ πάρτι, τσεκ. Πάει και αυτό το απωθημένο, τσεκ. Καινούρια τραγούδια από το φετινό “Eyes of Oblivion”, τη δισκογραφική τους επιστροφή με δικό τους υλικό μετά από 17 ολόκληρα χρόνια, μαζί με στιγμές που τους καθιέρωσαν ως πρεσβευτές του σουηδικού garage/rock/punk ήχου τη δεκαετία 1995-2005, δίνοντάς τους μια cult μορφή και φήμη και ένα κοινό που τους λάτρευε και τους λατρεύει. Εν ολίγοις, αυτή ήταν η φοβερή πρώτη εμφάνιση των Hellacopters στην Ελλάδα.

Και “Hopeless Case of a Kid in Denial” είχε το μενού, και “Alright Already Now”, και “Carry Me Home”, και “Εyes of Oblivion”, και “Down on Freestreet” και “So Sorry I Could Die”. Αλλά και “Toys and Flavors”, “The Devil Stole the Beat from the Lord”, “No Song Unheard”, “Try Me Tonight” και “By the Grace of God”.

Παρόλα αυτά, μόνο το encore να έπαιζαν οι Hellacopters στο Release Athens, έφτανε για να... γουστάρει κάργα το όχι ιδιαίτερα πολυάριθμο, αλλά ιδιαίτερα θερμό κοινό. Απίστευτη τριπλέτα χωρίς ενδιάμεση παύση τα “Reap a Hurricane”, “I’m in the Band” και “(Gotta Get Some Action) Now!”, κιθαριστικό δίδυμο-δυναμίτης οι Nicke Andersson και Dregen (με νάρθηκα στο πόδι, παρακαλώ), μασίφ rhythm section οι Dolf DeBorst στο μπάσο και Matz Robert Eriksson στα τύμπανα, και μια αξέχαστη γενέθλια βραδιά για τον κιμπορντίστα Anders Lindström aka Boba Fett, που έκλεινε τα 52 (ή τα 36, κατά Nicke!).

Μπορεί η “μπασίλα” από τα sub να ήταν ενοχλητική, μπορεί ο ήχος να μη βοήθησε τους Hellacopters, καθώς έμοιαζε να τους ακούς σαν σε bootleg, με τη φωνή του Andersson να σκεπάζεται από τη βαβούρα των οργάνων, παρόλα αυτά, είναι δεδομένο πως... πιο high energy, πεθαίνεις! 

“Γιατί δεν είχαμε έρθει εδώ τόσο καιρό;”. “Δεν έχω ιδέα”. Ο διάλογος Dregen και Nicke, μάλλον δείχνει ότι απόλαυσαν στο έπακρο τις αντιδράσεις λατρείας στην Αθήνα.

Setlist: Hopeless Case of a Kid in Denial / Alright Already Now / Carry Me Home / Like No Other Man / Born Broke / Eyes of Oblivion / Ghoul School / Down on Freestreet / You Are Nothin’ / So Sorry I Could Die / Toys and Flavors / TΑΒ / The Devil Stole the Beat from the Lord / No Song Unheard / Soulseller / Try Me Tonight / By the Grace of God / Reap a Hurricane / I’m in the Band / (Gotta Get Some Action) Now!.

Πάντως, είναι δεδομένο ότι μια από τις πιο τίμιες μπάντες εκεί έξω είναι οι CLUTCH και το αποδεικνύουν σε κάθε τους εμφάνιση. Άλλωστε, στο ροκ εν ρολ τα πράγματα είναι απλά. Θέλεις έναν frontman να στα εξηγεί ωραία, σαν άλλος εμψυχωτής ή gospel ιερέας. Τον έχεις και τον λένε Neil Fallon. Θέλεις έναν κιθαρίστα με ασταμάτητη ριφολογία, ατάραχο και ακούνητο στη μια γωνιά της σκηνής. Τον έχεις και τον λένε Tim Sult (δηλαδή, φτάνει κάπου ρε μπαγάσα με τα ριφ σου). Θέλεις έναν μπασίστα και έναν ντράμερ να κρατάνε σαν καπετάνιοι το τιμόνι και να δίνουν τον ρυθμό. Τους έχεις και τους λένε Dan Maines και Jean-Paul Gaster.

Αυτή εδώ η παρέα, εδώ και 30 χρόνια, παράγει μόνο κομματάρες και σε κάθε τους συναυλία, το κοινό έχει να πει ότι πέρασε θαυμάσια. Έτσι έγινε και τώρα λοιπόν, σε μια βραδιά που σήμανε την επιστροφή των Clutch στην Ευρώπη μετά από μια 3ετία, ελέω πανδημίας.

Φοβερά στημένο το set των Clutch, οι οποίοι επέλεξαν από hits μέχρι deep cuts και από “παμπάλαια” μέχρι ολόφρεσκα κομμάτια, την ώρα που στη σκηνή του Release Athens δέσποζε το φοβερό εικαστικό τους.

Τη βρήκαμε άσχημα, μεταξύ άλλων, με “The Mob Goes Wild”, “A Quick Death in Texas”, “In Walks Barbarella”, “X-Ray Visions”, “Cypress Grove”, “(Notes from the Trial of) La Curandera”, “Crucial Velocity”, “Burning Beard” και “The Elephant Riders, όπως και το “Passive Restraints” από τα παλιά και το καινούριο “Red Alert (Boss Metal Zone)”, ενώ αυτός ο Fallon, ρε γαμώτο, δεν τραγουδάει ή αφηγείται απλά, αλλά “σου πουλάει” αυτά που έχει να πει. Παρακολούθα τον όσο ερμηνεύει το “Spacegrass” και θα καταλάβεις τι λέω.

Κατά τα άλλα, encore που ξεκινάει με το ριφάκι του “The Regulator”, είναι καλό encore, βασικά είναι γαμάτο encore, οπότε πιάσε μια μπύρα και ένα σφηνάκι ουίσκι, εκεί στο μπαρ της Άγριας Δύσης κατά το δειλινό. Και επειδή είπα πριν για 30 χρόνια Clutch, πάρε να ’χεις και το “Rats” για hardcore καταστάσεις.

Και βέβαια, όταν το live φτάνει προς το τέλος και βλέπεις τον Neil τον Fallon να πιάνει την κιθάρα του, ξέρεις ότι έρχεται το “Electric Worry”. Το τραγούδι που βάζεις κατά τη 01:00 μετά τα μεσάνυχτα στο μαγαζί, bang bang, vamanos, vamanos και Ηλία Ρίχτο.

Χατ τρικ αυτή η σύνθεση του Release Athens, με Neil Fallon, Nicke Andersson και Elin Larsson στην εμπροσθοφυλακή. Να το ξανακάνουμε.

Setlist: Sea of Destruction / Immortal / The Mob Goes Wild / A Quick Death in Texas / In Walks Barbarella / X-Ray Visions / Firebirds / We Strive for Excellence / Subtle Hustle / Cypress Grove / (Notes from the Trial of) La Curandera / Passive Restraints / Red Alert (Boss Metal Zone) / Crucial Velocity / Burning Beard / The Elephant Riders / Spacegrass / The Regulator / Rats / Electric Worry.



Gallery

ΛΔΛΜΛΔΛΜΛΔΛΜΛΔΛΜΛΔΛΜΛΔΛΜDeaf RadioDeaf RadioDeaf RadioDeaf RadioDeaf RadioDeaf RadioDeaf RadioDeaf RadioDeaf RadioDeaf RadioDeaf RadioDeaf RadioBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsBlues PillsThe HellacoptersThe HellacoptersThe HellacoptersThe HellacoptersThe HellacoptersThe HellacoptersThe HellacoptersThe HellacoptersThe HellacoptersThe HellacoptersThe HellacoptersThe HellacoptersThe HellacoptersThe HellacoptersClutchClutchClutchClutchClutchClutchClutchClutchClutchClutchClutchClutchClutchClutchClutchClutchClutchClutchClutchClutchClutch

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
comments powered by Disqus

The Last Ones

Also Read


Newsletter