19Νοεμβρίου2019

Δευτέρα, 21 Οκτωβρίου 2019 16:41 Γράφτηκε από: 

Ανταπόκριση: BARONESS w/ Breath After Coma @ Gagarin 205

Αυτή κι αν ήταν αποθέωση, η αλήθεια να λέγεται.

Μιας που η γκρούβα αποτελούσε ένα από τα στοιχεία της βραδιάς, οι BREATH AFTER COMA φρόντισαν να υποδεχθούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τον ήδη αρκετό κόσμο που είχε περάσει από νωρίς το κατώφλι του Gagarin 205 και όσο περνούσε η ώρα, πύκνωνε.

Με καλό ήχο και ένα 45λεπτο στη διάθεσή τους, οι Αθηναίοι έδωσαν βάση κυρίως στο πρόσφατο “Woke Up in Babel”, δεύτερό κατά σειρά full-length άλμπουμ τους μετά το προ διετίας “Leaders”, προετοιμάζοντας το έδαφος με τραγούδια σαν τα “Face to the Floor”, “Woke Up in Babel”, “Fake Gun”, “For Better or Worse” και “I the Animal”.

Από εκεί και πέρα, η νύχτα ανήκε στους BARONESS, που, όπως αρκετές φορές κατά τη διάρκεια του σόου ανέφερε ο John Baizley, δεν περίμεναν σε καμία περίπτωση τέτοια υποδοχή στην πρώτη τους εμφάνιση στην Αθήνα, σε ένα σχεδόν γεμάτο Gagarin, που για 100 λεπτά παλλόταν στους ρυθμούς τους.

Άλλωστε, η εξαιρετική δισκογραφία του γκρουπ από τη Savannah, με τελευταίο διαμαντάκι το “Gold & Grey”, έχει μετατρέψει τους Baroness σε ένα καθ’ όλα hot όνομα, του οποίου τον ήχο αν προσπαθούσαμε να περιγράψουμε, μάλλον ως “ογκώδη prog” θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε.

Ούτως ή άλλως, είναι τέτοια τα τύμπανα-σφυριά του Sebastian Thomson, που σε συνδυασμό με το μπάσο του Nick Jost, δημιουργούν ένα λίθινο rhythm section, και τέτοια επίσης τα riffs του John Baizley και της Gina Gleason, που δεν σου αφήνουν άλλο περιθώριο, από το να κατατάξεις τους Baroness στην κατηγορία του σκληρού ήχου, ανεξάρτητα με το αν αυτό δεν μπορεί να περικλείσει το σύνολο των πανέμορφων εμπνεύσεων που έχουν να επιδείξουν στα 16 χρόνια της παρουσίας τους.

Με ηχητικές συνθήκες όπως πρέπει, λοιπόν, και αιχμές του δόρατος τον John και την Gina, που σε κάθε ευκαιρία κοπανιούνταν πάνω στη σκηνή, οι κατά τα άλλα coolest than everybody (απόδειξη η σοσιαλμιντιακή τους παρουσία) Baroness, συνειδητοποίησαν… φωναχτά ότι πρέπει οπωσδήποτε να επισκέπτονται συχνά την Ελλάδα, καθώς είναι γεγονός που αυτή η πρώτη τους επίσκεψη, συνδυάστηκε περίφημα και με τον ιδανικότερο χώρο της Αθήνας για τέτοιες περιστάσεις - μιας που το Gagarin είναι όσο μεγάλο, ζεστό και οικείο πρέπει - με αποτέλεσμα η αλληλεπίδραση με το κοινό να φτάσει στο υψηλότερο επίπεδο.

Τα riffs του “A Horse Called Golgotha” έκαναν την αρχή και από εκεί και ύστερα, δεν υπήρχε γυρισμός. Στο δεύτερο κιόλας κομμάτι, το “March to the Sea”, το Gagarin κόντεψε να γκρεμιστεί, ενώ με τραγούδια σαν τα “Borderlines”, “Seasons”, “Green Theme” και “Tourniquet”, οι Αμερικανοί φρόντισαν να μας κρατήσουν στη μεγαλύτερη δυνατή εγρήγορση.

Από την άλλη, το πανέμορφο “Eula”, όπως και τα “If I Have to Wake Up (Would You Stop the Rain?)” / “Fugue”, αφιερωμένα από τον Baizley στην οικογένειά του και στις οικογένειες όλων των μελών των Baroness, που όπως είναι λογικό βρίσκονται συνεχώς στον δρόμο για περιοδείες, αποτύπωσαν την πιο μελωδική πλευρά του αμερικανικού συγκροτήματος, ενώ με το “Shock Me” οι ρυθμοί ανέβηκαν ξανά και διατηρήθηκαν έτσι έως το τέλος.

Το “The Gnashing”, με τη σειρά του, ήταν αυτό που μας οδήγησε στο encore, εκεί όπου οι Baroness είχαν φυλάξει για εμάς δύο τραχιά κομμάτια από τα “παλιά”, το “The Sweetest Curse” και το “Isak”, ενώ η αυλαία δεν μπορούσε να πέσει με διαφορετικό τρόπο από το “Take My Bones Away”, που προφανώς ξεσήκωσε σύσσωμο το Gagarin.

Μετά από αυτή την επική βραδιά, κρατάμε την υπόσχεση των Baroness ότι από εδώ και πέρα, η Ελλάδα θα είναι στους συχνούς προορισμούς τους. Η ετυμηγορία ήταν, άλλωστε, καθολική.

* Φωτογραφίες: Γιάννης Νέγρης



Gallery

Breath After ComaBreath After ComaBreath After ComaBaroness

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
comments powered by Disqus

The Last Ones

Also Read


Newsletter