17Ιανουαρίου2019

Συνέντευξη HEAD ON: “‘Προσπάθησε ξανά. Απότυχε ξανά. Απότυχε καλύτερα’. Έτσι πάει.” Aggeliki Mourtzouchou
Πέμπτη, 04 Οκτωβρίου 2018 16:26 Γράφτηκε από: 

Συνέντευξη HEAD ON: “‘Προσπάθησε ξανά. Απότυχε ξανά. Απότυχε καλύτερα’. Έτσι πάει.”

To DIY promo του πρώτου τους άλμπουμ υπήρξε εξαιρετικά πρωτότυπο, ενώ τα ίδια τα τραγούδια τους, τους κατατάσσουν ως ένα από τα πλέον ενδιαφέροντα γκρουπ που υπάρχουν “τώρα” εκεί έξω.

Εξίσου ενδιαφέρουσες, όμως, είναι και οι σκέψεις που μοιράζονται μαζί μας οι HEAD ON, λίγες ώρες πριν βρεθούν στο πλάι των σπουδαίων God Is an Astronaut.

- Γεια χαρά παιδιά, σας ευχαριστώ για τον χρόνο σας. Το πρώτο σας άλμπουμ “Ubik” πήρε τον τίτλο του από το εμβληματικό μυθιστόρημα του Philip K. Dick, ενώ, μάλιστα, το σπρέι που χρησιμοποιείτε στο artwork (και το οποίο, άλλωστε, αποτελεί κεντρική “μορφή” του μυθιστορήματος), είναι μια αναπαράσταση του πρώτου εξώφυλλου του βιβλίου. Πώς σας επηρέασε, ως δημιουργούς και ως ανθρώπους, η κοινωνία που έχει φτιάξει ο Dick στις σελίδες του; Είναι, τελικά, προϊόν φαντασίας, ή μια προ 50ετίας πρόβλεψη για τους ρυθμούς με τους οποίους ζούμε σήμερα;

“Όλα σχεδόν τα σημαντικά έργα της Επιστημονικής Φαντασίας, προέρχονται από ανθρώπους με ισχυρή επίγνωση αυτού που αποκαλούμε πραγματικότητα. Κατά γενικό κανόνα, οι συγγραφείς αυτοί, κατέχουν μια ευρεία γκάμα γνώσεων, αποτέλεσμα πολύπλευρης καλλιέργειας και μόρφωσης, η οποία δεν περιορίζεται μόνο σε  επιστημονικούς και τεχνικούς τομείς, αφού συχνά περιλαμβάνει και την κατάρτισή τους σε θέματα φιλοσοφικής, ψυχαναλυτικής, μα και θρησκειολογικής φύσεως, που συνήθως συμβαδίζει και με μια έντονη ευαισθησία απέναντι σε συγκαιρινά και πρόσγεια ζητήματα κοινωνικοπολιτικού χαρακτήρα.

Το να είναι, βέβαια, κανείς ικανός γνώστης της εποχής του, του παρέχει καμιά φορά και τη δυνατότητα να μπορεί να διαβλέπει τους εφιάλτες και τα αδιέξοδα που βρίσκονται ενθυλακωμένα σε αυτή. Τέτοιοι συγγραφείς είναι, για παράδειγμα, η Ursula Le Guin, ο Arthur Clarke και φυσικά ο Philip K. Dick”.

- Η κυριολεκτική έννοια της σήψης έχει να κάνει με την οργανική αποσύνθεση, όμως στο ομώνυμο τραγούδι σας συναντούμε τη μεταφορική της σημασία, μέσω μιας μικροαστικής ζωής ανάμεσα σε σχολείο, εκκλησία, στρατό, πολιτικά κόμματα, μισθωτή εργασία και οικογένεια ως αυτοσκοπό. “Αλλάζει ο κόσμος, Κεμάλ”;

“Αν και από τη μια όλα δείχνουν πως ‘αυτός ο κόσμος δεν θα αλλάξει ποτέ’, από την άλλη τίποτα δεν μας αποτρέπει από το να συνεχίσουμε να προσπαθούμε, ακόμη και όταν η τελική αποτυχία φαντάζει προεξοφλημένη. ‘Προσπάθησε ξανά. Απότυχε ξανά. Απότυχε καλύτερα’. Έτσι πάει.”

- Το “Ubik” κυκλοφόρησε ανεξάρτητα και σε δωρεάν digital διάθεση, ενώ τη διανομή του βινυλίου ανέλαβε πλέον η Ikaros Records. Πώς προέκυψε αυτή η συνεργασία;

“Ακριβώς επειδή, όπως είπες, το ‘Ubik’ κυκλοφόρησε ανεξάρτητα. Έτσι και εμείς, έχοντας αρκετές κόπιες στη διάθεσή μας, χτυπήσαμε την πόρτα πολλών δισκάδικων, με σκοπό να τις μοιράσουμε. Πάνω σε αυτήν την αναζήτηση σημείων διανομής του δίσκου είναι που πέσαμε πάνω στον Λευτέρη Φύτα, που είναι και το άτομο που βρίσκεται πίσω από την Ikaros Records. Ο Λευτέρης έδειξε αμέσως ενδιαφέρον και θέληση να αναλάβει τη διανομή σε Ελλάδα και εξωτερικό, και γι’ αυτό και τον ευχαριστούμε από καρδιάς. Μέχρι στιγμής, η συνεργασία μας είναι άριστη και όπως όλα δείχνουν, θα παραμείνει τέτοια”.

- Πραγματοποιήσατε το promo του άλμπουμ με πολύ ευφάνταστο τρόπο, βγαίνοντας στον δρόμο και ζητώντας από τον ίδιο τον κόσμο να ακούσει τα κομμάτια σας – ανάμεσα στους ακροατές, μάλιστα, ήταν και ο Άλκης Παναγιωτίδης – ενώ ακολούθησαν τα αντίστοιχα βίντεο στο διαδίκτυο. Συναντήσατε κάποιες δυσκολίες σε αυτό το εγχείρημα;

“Η ιδέα ήταν ακριβώς έτσι όπως την περιέγραψες. Να βγούμε στον δρόμο και να ζητήσουμε από τον κόσμο να ακούσει 1 λεπτό από ένα κομμάτι του δίσκου. Και παραδόξως, πήγε πολύ καλύτερα απ’ ότι περιμέναμε. Ο κόσμος είχε όρεξη να ακούσει τη μουσική μας ή ακόμα και να τζαμάρει με αυτήν – όσοι, δηλαδή, έτυχε να κρατάνε μαζί τους κάποιο μουσικό όργανο - παρά την παρουσία της κάμερας. Το αποκορύφωμα, φυσικά, εκείνης της προσπάθειας, ήταν, όπως είδες κι εσύ, ο Άλκης Παναγιωτίδης, τον οποίο συναντήσαμε τυχαία στο Θησείο και ο οποίος συμφώνησε αμέσως να συμμετάσχει στο εν λόγω εγχείρημα”.

- Θα δούμε σύντομα και κάποιο video clip από την πλευρά σας;

“Υπάρχουν κάποιες ιδέες στα σκαριά και το πιθανότερο είναι πως πολύ σύντομα θα δείτε κάτι από εμάς. Αναμείνατε στις οθόνες σας, λοιπόν!”.

- Η δωρεάν ψηφιακή διάθεση της μουσικής σας, καθώς και η συχνή σας συμμετοχή σε εκδηλώσεις που πραγματοποιούνται σε καταλήψεις και αυτοδιαχειριζόμενους χώρους, δείχνουν μια συνειδητή, όσο και αξιομνημόνευτη, στάση. Θα θέλατε να κάνετε ένα σχόλιο επ’ αυτού;

“Από το 2014 που αρχίσαμε να παίζουμε μαζί, κάναμε τα πάντα μόνοι μας, από το κλείσιμο ενός live, μέχρι τέλος και την ηχογράφηση του πρώτου μας δίσκου. Προφανώς, οι κατάλληλοι άνθρωποι βοήθησαν, αλλά ποτέ δεν είχαμε καμία χρηματική ή άλλη υποστήριξη από οποιαδήποτε εταιρεία. Αυτή τη στιγμή, ο χώρος του DIY (καταλήψεις και μουσικές ομάδες), είναι ο μόνος χώρος που στηρίζει πραγματικά τις ανεξάρτητες μπάντες στην Ελλάδα.

Μαζί, βοήθησε πολύ και εμάς, είτε με την παρουσίαση του δίσκου μας, είτε με τη διεξαγωγή του πρώτου μας tour, σε βόρεια Ελλάδα και Κρήτη και γενικότερα σε κάθε δοθείσα ευκαιρία. Αυτό που κάνουν αυτές οι ομάδες, είναι το αξιομνημόνευτο και συγκινητικό στην προκειμένη. Οπότε κι εμείς δεν έχουμε παρά να συνεχίσουμε να συμμετέχουμε σε εκδηλώσεις που γίνονται σε αυτοδιαχειριζόμενους χώρους”.

- Σε εκδηλώσεις εξ αυτών, παρεμπιπτόντως, συναντήσατε τους Martyrials από το Bristol, με τους ίδιους να ανταποδίδουν τρόπον τινά τη φιλοξενία, με ένα mini tour που πραγματοποιήθηκε το καλοκαίρι στην Αγγλία. Πώς κύλησαν εκεί οι συναυλίες;

“Σε ένα ταξίδι τους στην Αγγλία, δύο χρόνια πριν, μέλη της μπάντας έτυχε να φιλοξενηθούν στο Bristol, από τον Sam, τον frontman των Martyrials. Κάπως έτσι, λοιπόν, προέκυψε η πρώτη μας επαφή με το αγγλικό συγκρότημα. Όταν αργότερα σχεδιάζαμε ένα μικρό tour στην Ελλάδα, αποφασίσαμε να τους προσκαλέσουμε για να παίξουμε παρέα και εκείνοι χωρίς δισταγμό δέχτηκαν και ήρθαν.

Ένα μήνα αργότερα, οι συναυλίες στην Αθήνα έδωσαν, με τη σειρά τους, τη σκυτάλη σε αυτά που έμελλαν να πραγματοποιηθούν σε τέσσερις πόλεις της Αγγλίας, αφού, όπως είπες, οι - φίλοι μας, πλέον - Martyrials θέλησαν να ανταποδώσουν τη φιλοξενία. Αν μη τι άλλο, ήταν κάτι το ξεχωριστό και πρωτόγνωρο για εμάς, αφενός επειδή ήταν το πρώτο μας tour στο εξωτερικό και αφετέρου επειδή κληθήκαμε για παρθενική φορά να παίξουμε σε pub.

Ήμασταν αρκετές ώρες στο πόδι, είχαμε αρκετό κουβάλημα, ελάχιστο ύπνο και εξίσου λίγο φαγητό, αλλά τα όμορφα τοπία, η γεμάτη ενέργεια παρέα και η ανταπόκριση του κοινού - που μπορεί να μην υπήρξε πολυπληθές, αποδείχθηκε όμως τρομερά δοτικό - μας αντάμειψαν και μάλιστα με το παραπάνω.

- Το πρόγραμμα περιλαμβάνει σύντομα ένα πολύ σημαντικό opening act. Πού συναντιέται ο, διαφορετικός εκ πρώτης άποψης, ήχος των God Is an Astronaut και των Head On; Μήπως, μεταξύ άλλων, η οργή που εκπέμπουν τα τραγούδια σας, συμπίπτει με το οργισμένο instrumental πρόσωπο των Ιρλανδών;

“Αρχικά εδώ να ευχαριστήσουμε πάρα πολύ τους God Is an Astronaut, που επέλεξαν εμάς για να ανοίξουμε την συναυλία τους στην Αθήνα. Μας τιμά και μας χαροποιεί αυτό ιδιαίτερα. Σίγουρα, εκ πρώτης όψεως, ο ήχος μας δεν μοιάζει και τόσο με αυτόν των GIAA. Όπως, όμως, φαίνεται, οι ίδιοι εντόπισαν ομοιότητες, οι οποίες δεν χρειάζεται πάντα να είναι και τόσο εμφανείς. Ανέκαθεν στους Head On υπήρχαν επιρροές από την post-rock πλευρά της μουσικής, όπως επίσης ανέκαθεν υποστηρίζαμε σαν μπάντα πως η τέχνη θα πρέπει να είναι διάλογος. Οπότε χαιρόμαστε πολύ που το ερχόμενο Σάββατο θα ‘συζητήσουμε’ με τους Ιρλανδούς”.

- Μια άλλη έμπνευση, η πρώτη ουσιαστικά, που αφορούσε το όνομα του γκρουπ, προήλθε από το βραβευμένο “Head-On” του Fatih Akin. Σε ποιους ρόλους φαντάζεστε τους εαυτούς σας σε αυτή την ταινία;

“Σε αυτόν του αυτοκινήτου που προσκρούει πάνω στον τοίχο”.

- Τελευταία ερώτηση από την πλευρά μου, ευχαριστώντας σας και πάλι. Είναι το “you wanna live in anarchy, get your cage unlocked and destroy the key” που αναφέρετε στο “Life Seems Johnny Rotten”, κάτι σαν προσωπικό σας motto;

“Τα mottos συνιστούν και αυτά μέρος του κλουβιού και για τον λόγο αυτό, θα πρέπει να καταστραφούν. Να ένα motto”.

* Oι Head On εμφανίζονται με τους God Is an Astronaut το Σάββατο 6 Οκτωβρίου στο Fuzz Live Music Club (25€ & 28€ / 11876, Viva.gr, FuzzClub.gr, Reload, Seven Spots, Media Markt, Ευριπίδης, Yoleni’s, Viva Kiosk Συντάγματος, Viva Spot Τεχνόπολης).


E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
comments powered by Disqus

The Last Ones

Also Read


Newsletter