06Ιουνίου2020

Τρίτη, 18 Σεπτεμβρίου 2018 17:31 Γράφτηκε από: 

Συνέντευξη SIGMATAF: “Έχει διαφορά να ξυπνάς σε διαμέρισμα στην Πειραιώς από ότι σε ψαροχώρι της Ισλανδίας”

Ο δημιουργός είναι ο πομπός, τα τραγούδια είναι τα σήματα και το κοινό ο δέκτης.

Κάπως έτσι θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η σχέση που χτίζεται μέσω της μουσικής του SIGMATAF, καλύτερα όμως να μας τα πει ο ίδιος, λίγο πριν την πρώτη έκδοση του φεστιβάλ ΜΟΝΟΚΟΚΑΛΟ στο Gagarin 205.

- Γεια χαρά Στέλιο, σε ευχαριστώ για αυτή την κουβέντα. Πώς προέκυψε η ιδέα για το πολύ ενδιαφέρον Μονοκόκαλο και πώς νιώθεις όσο πλησιάζουν οι μέρες για την πρώτη του απόπειρα;

“Γεια χαρά. Mε πήρε τηλέφωνο ο Κώστας των Τεφλόν και μου είπε την ιδέα περί ελληνόγλωσσου φεστιβάλ, που θα επαναλαμβάνεται ανά δύο περίπου μήνες στο Gagarin, με διαφορετικά σχήματα κάθε φορά και είσοδο 5€ με μπύρα. Γαμάτη ιδέα, σκέφτηκα, ουσιαστικά πας να πιεις μια μπύρα και να δεις φρέσκο πράγμα στη σκηνή, παρεΐστικη φάση, πάμε να το κάνουμε! Είμαι περίεργος να ακούσω ζωντανά τους Αγοριαstonilio και τους Αστρογόνο, τους Τεφλόν τους έχω δει και είναι δυνατοί στις συναυλίες τους”.

- Στα τραγούδια σου μιλάς για τη ζωή στην Αθήνα, την κοινωνική κατάσταση, την παράνοια των social media, το περιστασιακό σεξ. Πιστεύεις ότι αν ζούσες εκτός μεγαλούπολης, θα μπορούσες να εμπνευστείς για να γράψεις μουσική ή ουσιαστικά “σε έχει ρουφήξει” το αστικό τοπίο, όπως όλους μας άλλωστε;

“Η μουσική για μένα είναι εργαλείο ώστε να βγάλεις προς τα έξω όποιο σήμα έχεις λάβει. Βέβαια, παίζει και μεγάλο ρόλο ποια σήματα έχεις μάθει να λαμβάνεις αλλά τέλος πάντων, ο Φρόυντ, ο Άντλερ κι ο Σκίνερ κάπου θα γελάνε τώρα, χα χα. Συνοπτικά πάντως, σίγουρα έχει διαφορά να ξυπνάς σε ένα διαμέρισμα στην Πειραιώς από ότι σε ένα ψαροχώρι της Ισλανδίας. Ε, θέλοντας και μη, αυτό περνάει και στη δημιουργία”.

- Παρεμπιπτόντως, ποιο είναι το αγαπημένο σου μέρος στην Αθήνα;

Η Λεωφόρος Βασιλίσσης Σοφίας. Μεγάλα πεζοδρόμια κι λίγη αίσθηση Ευρώπης. Περπατάω με τις ώρες εκεί, καπνίζω, πίνω καφέ και παρατηρώ. Στο προτείνω να το κάνεις, Αμπελόκηποι μέχρι Σύνταγμα και πάλι πίσω, με στάση στον λόφο δίπλα στο Μέγαρο, ανέβα πάνω στην κορυφή. Ο δρόμος φαντάζει με μακέτα και οι άνθρωποι ήρεμοι”.  

- Οι τίτλοι από τα δύο έως τώρα ολοκληρωμένα άλμπουμ σου (“Ξύπνα. Ώρα για Ύπνο” και “Tι Κάνει σε Είσαι να; Εδώ”), νομίζω ότι είναι χαρακτηριστικοί του γενικότερου, αν μου επιτρέπεις, χαοτικού ύφους που επιδιώκεις να περάσεις μέσα από την τέχνη σου, όμως θα προτιμούσα τη δική σου άποψη πάνω σε αυτό.

“Ήταν εκείνη η περίοδός μου και να σου πω την αλήθεια μου δεν επιδίωκα κάτι, ζούσα σε χάος και το έδειχνα με συνέπεια, αυτό ήξερα, αυτό έκανα, μετά όμως άρχισα να θέλω άλλη φάση, πιο συγκεκριμένη κι αυτό με οδήγησε στο EP ‘ΜΕΤΑVASI 3’, κομβικό σημείο. Είναι μια διαδικασία σε συνεχή εξέλιξη κι αυτό που ετοιμάζουμε τώρα στο στούντιο, είναι ακόμα πιο συγκεκριμένο”.

- Αν ερμήνευα το εξώφυλλο του “Tι Κάνει…” ως ένα μετα-αποκαλυπτικό σενάριο, όπου οι κούνελοι έχουν πάρει τα ηνία του κόσμου και οι άνθρωποι ρωτούν απορημένοι “πώς φτάσαμε εδώ;”, θα έπεφτα κάπου κοντά;

“Τη βρίσκω ευφάνταστη την οπτική σου και μου αρέσει. Το είχα δει λίγο διαφορετικά, αλλά νομίζω πως δεν έχει σημασία πια. Ό,τι νιώθει ο καθένας, κι αυτό είναι η ελευθερία ενός δημιουργήματος. Να είναι αυτό που σου βγάζει”.   

- Κυκλοφορείς τα άλμπουμ σου ανεξάρτητα. Θα συνεργαζόσουν ποτέ με δισκογραφική; 

“Ανάλογα τους όρους και τα πλαίσια. Αν υπήρχε αμοιβαίος σεβασμός, ναι”.   

- Στη σκηνή μαζί σου θα βρεθούν, ως συνήθως, ο Αλέκος Σώρρος και ο Χρήστος Μελαχροινός, με τους οποίους συνεργάζεσαι και στον τομέα της δημιουργίας και παραγωγής. “Ομάδα που κερδίζει, δεν αλλάζει”;

“Με τους κυρίους γνωριζόμαστε πολλά χρόνια κι όσο περνάει ο καιρός, τόσο πιο πολύ μοιράζεται η κατάσταση. Σκέψου πως στο άλμπουμ που ηχογραφούμε τώρα, δεν ενεπλάκην προσωπικά καθόλου στη μουσική. Έγραψα στίχους για 9 κομμάτια, τα πήρε ο Αλέκος να τα μελοποιήσει κι ο Χρήστος να τα σουλουπώσει ηχητικά. Όσο τσουλάει μια κατάσταση, την ακολουθείς κι αν εμπιστεύεσαι εσένα, εμπιστεύεσαι και την κατάσταση”.

- Γεννήθηκες το 1980 (same here!), μια χρονιά που για το heavy metal και τη δισκογραφία του ήταν πολύ σημαντική. Ακούς καθόλου metal και αν ναι, ποια είναι τα αγαπημένα σου γκρουπ/δίσκοι;

“Στα 90s είχα περάσει φάση Type O Negative, Metallica, Maiden, Pazuzu κλπ, πλέον δεν ακούω. Αν κι εδώ αξίζει να σημειωθεί πως το κοινό του metal, άσχετα αν δεν τα βρίσκουμε στη μουσική, είναι αξιοθαύμαστο κοινό, είναι αυτό που λέμε ‘πιστοί στη φάση τους’”.

- Kάτι τελευταίο και τα υπόλοιπα σύντομα επί της Λιοσίων. Τι έχεις κρατήσει από την εποχή των Prohja, των Βαβυλώνα και των Ερίσμα;

“Κάτι CDs και πολλές εμπειρίες”.

* Ο Sigmataf εμφανίζεται στο Μονοκόκαλο #1 μαζί με τους Τεφλόν, Αγοριαstonilio και Αστρογόνο, την Παρασκευή 5 Οκτωβρίου στο Gagarin 205 (5€ με μπύρα).



E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
comments powered by Disqus

The Last Ones

Also Read


Newsletter