23Απριλίου2019

Τρίτη, 17 Απριλίου 2018 19:43 Γράφτηκε από: 

4 μπάντες και 1 συμπόσιο

Από τις διεκδικήσεις για τη νομιμοποίηση της κάνναβης έως το συμπόσιο στο σεσημασμένο υπόγειο των Εξαρχείων και το παρεάκι στα ερημονήσια, αυτή ήταν μια σοβαρή/αστεία κουβέντα.

Ενόψει του 4.20 SYMPOSIUM FEST στο An Club, οι SADHUS (THE SMOKING COMMUNITY), HALF GRAMME OF SOMA, KRAUSE και KNOCK NEVIS είχαν τα παρακάτω να δηλώσουν.   

- Ξεκινάμε με το 4.20 σαν επέτειο. Από το 1971 και το “κυνήγι θησαυρού” των Waldos έως και σήμερα, η νόμιμη χρήση της κάνναβης αποτελεί μια διεκδίκηση που δεν έχει υλοποιηθεί στο μεγαλύτερο κομμάτι του πλανήτη, μεταξύ άλλων και στην Ελλάδα. Θα ήθελα μερικά λόγια επ’ αυτού.

Sadhus: “Πολλά μπορούν να ειπωθούν πάνω σε αυτό το ζήτημα. Υπάρχει μια κοινωνική πτυχή του που θα ήταν γόνιμο και ενδιαφέρον να συζητηθεί. Μπορούμε να μιλήσουμε για ταμπού, φόβους, προκαταλήψεις ακόμα και άγνοια περί του ζητήματος. Ακόμα, για στέρηση ελευθεριών, περιθωριοποίηση, στόχευση και πολλά ακόμη κοινωνικά φαινόμενα που συνδέονται με αυτό. Και αυτές οι συζητήσεις κάνουν καλό, γιατί πληροφορούν τον κόσμο για ένα θέμα το οποίο οι περισσότεροι άνθρωποι αντιμετωπίζουν φοβισμένα ή από την άλλη με τον κυνισμό της σιγουριάς.

Το πιο σημαντικό κομμάτι του όλου αυτού θέματος της αποποινικοποίησης, πιστεύουμε ότι εντοπίζεται στο οικονομικό κομμάτι. Ακολουθώντας την πορεία του χρήματος, μπορεί κάποιος να κατανοήσει ποιο ή, ίσως καλύτερα, ποια ισχυρά κεφάλαια του πλανήτη δεν επιτρέπουν τη νόμιμη διακίνηση κάποιου αγαθού.

Από την άλλη, πιστεύουμε πως σαν κοινωνία μπορούμε με σχετική ευκολία να δεχθούμε και να ενσωματώσουμε οποιοδήποτε αγαθό της φύσης. Και ας ταραχτούν κάποιοι, οι ίδιοι που διαλύουν δημόσια κόκκινα αγαλματάκια στον βωμό θρησκειών και χρήματος, ή που δεν έχουν ακόμα εντοπίσει ότι το χρώμα δεν διαχωρίζει τους ανθρώπους, ή κάποιοι άλλοι που διατρανώνουν τη σοβαροφάνεια μπροστά στα φώτα.

Το μοντέλο της ελεύθερης διακίνησης έχει προχωρήσει και λειτουργεί σε κάποιες χώρες. Σε κάποιες από αυτές έχει ενσωματωθεί πολύ αρμονικά και αποτελεί κομμάτι της οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης. Είναι ένα παράδειγμα που μπορεί να εφαρμοστεί και στον υπόλοιπο κόσμο, αρκεί ο καθένας να αναλογιστεί τις γεωγραφικές και πολιτισμικές ιδιαιτερότητες του κάθε τόπου και να το ενσωματώσει μέσα σε αυτές, με έναν όσο το δυνατόν περισσότερο φυσικό τρόπο”.

HGoS: “Ιστορικά αλλά και πολύ σύντομα ελπίζω, είναι απόλυτα τεκμηριωμένος ο ισχυρισμός ότι υπήρχε χρήση ινδικής κάνναβης κυρίως ως φάρμακο 10000 χρόνια πριν στην Ασία, δεξιά όπως κοιτάς τον χάρτη. Μετά πήγε προς τ’ αριστερά με νομάδες κι εμπόρους, έφτασε και στην Ευρώπη, αλλά με το πέρασμα του χρόνου, έπεσε θύμα του δυτικού πολιτισμού, που βασίζεται σε καπιταλιστές αλχημιστές παρά σε κομμούνια σαμάνους και πλασαρίστηκε περισσότερο ως το βοτάνι της μαστούρας. Ήρθε και το χιπαριό και οι ρεμπέτες και γενικότερα περιθωριακές ομάδες κι έδεσε το γλυκό.

Τώρα, χάρη σ’ επιστημονικές έρευνες και την ταχύτερη ροή της πληροφορίας, εκλογικευόμαστε σιγά σιγά, ο Σατανάς απομακρύνεται απ’ την κάνναβη και περιμένουμε τη λογική να φτάσει και στη χώρα μας, ζώντας ακραίο θάγκ λάιφ!”

Krause: “Θα σου απαντήσω με την περιγραφή ενός προφητικού ονείρου που βλέπω διαρκώς τον τελευταίο καιρό. Και λέω προφητικό, καθώς δεν ήμουν ποτέ ονειροπόλος. Τα πρώτα μου οράματα, όσο παράξενα και αν ήταν, δεν ήταν ανησυχητικά σε περιεχόμενο. Καθώς περνούσε ο καιρός, όμως, κατάλαβα πως τα οράματα αυτά, όχι μόνο έκρυβαν κάποια φοβερή σημασία, αλλά μου έδειχναν το μέλλον της ανθρωπότητας.

Βρισκόμουν, που λες, σε μια αχανή κηπούπολη, με τα γιγαντιαία κτίρια τριγύρω, να ξεδιπλώνονται σε ανυπολόγιστες αποστάσεις. Η όψη των κήπων ήταν αλλόκοτη. Η παράξενη βλάστησή τους, σκίαζε αγάλματα με περίεργα χαραγμένους μονόλιθους. Παντού επαναλαμβανόταν το ίδιο χαραγμένο μοτίβο. Ένα σχέδιο με πέντε φύλλα. Τα ίδια φύλλα με αυτά των φυτών που δέσποζαν το τοπίο, με τις τεράστιες διαστάσεις τους. Άλλα φυτά ήταν πράσινα και άλλα είχαν ένα νεκρικό ωχρό χρώμα.

Ανάμεσά τους, υπήρχαν δέντρα που έφταναν σε ύψη απλησίαστα. Ακόμα και τα δέντρα, όμως, είχαν πάνω τους τα ίδια ακτινωτά πεντάφυλλα. Όλα αυτά, τα ερμήνευα σαν μια εκδήλωση των λίγων γνώσεων που είχα πάνω στο κλίμα και τα φυτά ενός πρωτόγονου κόσμου, που έζησε πριν εκατό εκατομμύρια χρόνια. Μέχρι που ξύπνησα στο κρεβάτι ενός καθολικά ήσυχου νοσοκομείου, όπου αναρριχώμενα φυτά είχαν καλύψει τα πάντα. Το έτος που αναγραφόταν πάνω στην αναφορά του γιατρού, ήταν 2647”.

Knock Nevis: “1ον, ο κόσμος το ‘χει τούμπανο και αυτοί κρυφό καμάρι. 2ον, ποιος είναι ο Waldo; 3ον, legalize it! Don’t tax it.”

- Πάμε τώρα στο συμπόσιο που θα πραγματοποιηθεί στο σεσημασμένο υπόγειο των Εξαρχείων. Τι μενού θα υπάρχει στο τραπέζι (διαβάσαμε ότι θα έχετε και διάφορα καλούδια στο merch) και πόσα μερεμέτια θα χρειαστεί μετά το An Club;

Sadhus: “Φυσικά, πέρα από το καθιερωμένο ‘μουσικό’ merch των συγκροτημάτων, αυτή τη φορά θα υπάρχει και ένα κομμάτι που αφορά την κάνναβη και όσα καλούδια μπορούν να προκύψουν από αυτή, είτε αφορά την ιατρική της χρήση, είτε στον τομέα των προϊόντων που την αφορούν. Θα υπάρχει ακόμα και τμήμα ζαχαροπλαστικής και εδεσμάτων. Σε ό,τι αφορά το Αn, πιθανές καταστροφές θα καλυφθούν και θα επισκευαστούν από τους κομάντο ‘μερεμετάκηδες’ του κομιούνιτι”.

HGoS: “Μερεμέτια δεν θα χρειαστούν πολλά μωρέ, ένα βαψιματάκι κι ένας καλός αερισμός! Για το μενού, ξέρω ότι έχει γλυκά, ίσως και αλμυρά από την Έρη, είδη καπνιστού και συλλεκτικά ή μη είδη κάνναβης από Λάρισα, Χαλάνδρι και Εξάρχεια, ενδυμασία απ’ όλο το συρφετό και διάφορα άλλα που δεν μπορώ ν’ αποκαλύψω, για το χιτσκοκικό της υπόθεσης… Κατά τα άλλα, είναι ένα συμπόσιο με την ακριβή έννοια του όρου”.

Krause: “Περιπλανήθηκα για μέρες μέσα σε αυτή τη νεκρική κηπούπολη, μέχρι που το μάτι μου έπιασε κάτι ασυνήθιστο. Μία φωτεινή επιγραφή. Η λέξη ‘ΑΝ’ φώτιζε το πηχτό σκοτάδι και σαν να με υπνώτισε, έβαλε σαν σφήνα στο κεφάλι μου, τη σκέψη να μπω μέσα σε αυτό το πανάρχαιο, βασαλτικό υπόγειο, που ήταν λες και είχε ξεπηδήσει μέσα από τα έγκατα της αβύσσου.

Κατέβηκα τα μισογκρεμισμένα σκαλιά και αφού δίστασα λίγο, έβγαλα τον φακό μου και η δέσμη του φωτός έπεσε πάνω σε κάτι που τράβηξε την προσοχή μου. Ένας πάκος από σκονισμένα βινύλια, όπου μια πανδαισία γαλάζιου και κόκκινου, έδωσε ξαφνικά ζωή στον ρημαγμένο χώρο. Πλησίασα και διάβασα ότι στο εξώφυλλο έγραφε την αινιγματική λέξη ‘KRAUSE’. Τριγύρω υπήρχαν πεταμένα λευκά και μαύρα μπλουζάκια με το ίδιο λογότυπο. Έτριψα με το τρεμάμενο χέρι μου το πρόσωπό μου. Αυτό που έτρεμα μήπως ανακαλύψω, αυτό που περίμενα να βρω, ήταν εκεί μπροστά μου. Αν δεν ονειρευόμουν, χρόνος και διάστημα έχαναν πια κάθε νόημα”.

Knock Nevis: “Όταν σε καλούν σε τραπέζι, δεν ρωτάς τι φαγητό έχει. Θα κρατάμε για παν ενδεχόμενο ένα σωληνάριο πολυουρεθάνης. Έλα και θα περάσεις καλά”.

- Αν σας καλούσαν όλους μαζί σε ένα φεστιβάλ του εξωτερικού, ποιο θα θέλατε να είναι αυτό και γιατί;

Sadhus: “Παρότι έχουμε κάποιες ενστάσεις για το συγκεκριμένο, θα διαλέγαμε το Duna Jam, καθώς το φυσικό τοπίο στη live εμπειρία δεν έχει αντίπαλο”.

HGoS: “Duna Jam, αποκλειστικά και μόνο για την ατμόσφαιρα, αλλά παίζει να μετρούσαν άλλοι παράγοντες και να καταλήγαμε Psycho Las Vegas”.

Krause: “Όταν συνήλθα, μπορεί να είχαν περάσει λίγα λεπτά, μπορεί και μια αιωνιότητα. Προχώρησα δειλά δειλά προς τις δύο κολώνες του υπογείου και περιεργάστηκα τις αφίσες που ήταν κολλημένες πάνω τους. Ο αριθμός 420 υπήρχε παντού. Πιο κάτω υπήρχαν γραμμένα, τέσσερα ονόματα.

Δεν πέρασε λίγη ώρα, ώσπου ξαφνικά τα θυμήθηκα όλα. Ήταν τέσσερις μπάντες πολύ γνωστές σε μένα από αναμνήσεις μιας άλλης εποχής. Ήταν το έτος 2018 όπου αυτές οι τέσσερις μπάντες από την Ελλάδα, είχαν ταξιδέψει μέχρι το μακρινό Λας Βέγκας για το φεστιβάλ Psycho Las Vegas και αφού είχαν χαθεί μυστηριωδώς μέσα στην αδηφάγο σκόνη της απέραντης ερήμου, αναδύθηκαν μετά από μέρες στις όχθες ενός μυστηριώδους νησιού”.

Knock Nevis: “Θα γουστάραμε να πηγαίναμε με όλους αυτούς στο Duna Jam”.

- Αν, παρόλα αυτά, γιορτάζατε το 4.20 σε ένα ερημονήσι και έπρεπε να επιλέξετε ένα αντικείμενο για να πάρετε μαζί σας και να το μοιραστείτε με τις υπόλοιπες μπάντες, τι θα επιλέγατε;

Sadhus: “Μάλλον μια τεράστια αιώρα να μας χωράει όλους, και ο καθένας στην τσέπη του τα απαραίτητα…”

HGoS: “Ένα ρόλο χαρτάκια σε μέγεθος κουζινόχαρτου”.

Krause: “Στο μυστηριώδες αυτό νησί, μεσουρανούσε μια βλάστηση παρόμοια με αυτή που ανέφερα ότι υπήρχε στην κηπούπολη, στα οράματά μου. Όταν σήκωνε αέρας, μια κατανυκτική μυρωδιά κατέκλυζε τον τόπο. Μαρτυρίες ντόπιων ψαράδων αναφέρονταν σε αρχέγονες και ακατονόμαστες σατανικές λατρείες, καθώς η μυρωδιά αυτή έπαιρνε τα μυαλά των άτυχων νέων και τους μετέτρεπε σε αιμοβόρους ιθαγενείς, οι οποίοι χόρευαν διαβολικά γύρω από τεράστιες φωτιές και κάτω από την πανσέληνο”.

Knock Nevis: “Νομίζω θα συμφωνήσουν και οι υπόλοιπες μπάντες, το αντικείμενο που θα διαλέγαμε, θα ήταν μια γεννήτρια που να σηκώνει πολλά watt..”

- Σε ποια ταινία σάς φαντάζεστε ως πρωταγωνιστές όλους μαζί;

Sadhus: “Ισως το ‘Snatch’ ή το ‘Lock, Stock and Two Smoking Barrels’”.

HGoS: “Ευτυχώς δεν ρώτησες για έναν έναν… Όλοι όλοι μαζί αναγκαστικά σε κάτι τύπου ‘Reservoir Dogs’ να χωράμε”.

Krause: “Όλα αυτά, βέβαια, μπορεί και να είναι αποκύημα της φαντασίας μου, καθώς ιστορίες τρόμου και του φανταστικού είχαν τρυπώσει στο μυαλό μου από μικρή ηλικία και μέσα από φθηνά περιοδικά και βιβλία φαντασίας. Για να τελειώσω την ιστορία μου, θα πω ότι, σύμφωνα με τις φήμες των ψαράδων, οι δύσμοιροι αυτοί νέοι βρήκαν τραγικό θάνατο στο καταραμένο νησί, καθώς όταν η παλίρροια γύρισε προς τα μέσα, έκανε την εμφάνισή της στο νησί μια ορδή από ψαράνθρωπους.

Ανθρωπόμορφα τέρατα που ζούσαν μέσα και έξω από το νερό, σταλμένα από τους, χαμένους από καιρό, Μεγάλους Παλαιούς, για να σκοτώσουν όποιον τους ενοχλούσε. Βέβαια, δεν τα πίστεψα όλα αυτά, καθώς όλη αυτή η ιστορία μου θύμισε μια ταινία που είχα δει μικρός, με το όνομα ‘Dagon’”.

Knock Nevis: “‘This Is Spinal Tap’”.

- Και αν σας ζητούσαν να περιγράψετε με πέντε λέξεις τα άλλα γκρουπ, ποιες θα ήταν αυτές;

Sadhus: “Για Knock Nevis - Aναβράζον νέο και φρεσκότατο rock ‘n’ roll αίμα στις αρτηρίες της πόλεως. Παρθενικό live για τα παιδιά, τους ευχόμαστε τα καλύτερα.

Για Krause - Λυσσαλέο σφυροκόπημα και βιασμός συχνοτήτων.

Για HGοS - Γκρουβάτα διαστημικά rock ‘n’ roll μελιτζανόπουλα”.

HGoS: “Είναι όλοι τους αμετανόητοι σουρατούμπες. Δεκτό;”

Krause: “Μένουν ελάχιστα να διηγηθώ και ίσως τα γνωρίζετε και αυτά απ’ τις εφημερίδες. Μόνο πέντε λέξεις μπορούν να χαρακτηρίσουν όλη αυτή την ιστορία και καλό θα ήταν να αφήσουμε τα πράγματα ως έχουν και να μην τα σκαλίσουμε παραπάνω. Κρίμα που ήταν τόσο άτυχοι”.

Knock Nevis: “5 λέξεις δεν φτάνουν για να περιγράψουμε τη φάση των μπαντών. Τις αγαπάμε και είναι αδέρφια μας”.

* To 4.20 Symposium Fest πραγματοποιείται την Παρασκευή 20 Απριλίου στο An Club (7€).



E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
comments powered by Disqus

The Last Ones

Also Read


Newsletter