23Απριλίου2019

Δευτέρα, 15 Ιανουαρίου 2018 16:39 Γράφτηκε από: 

Συνέντευξη ON THORNS I LAY: “Το πλήρωμα του χρόνου ήρθε να παίξουμε αυτό που ακούγαμε πάντοτε σαν οπαδοί”

Επιστροφή στις ρίζες για ένα από τα γκρουπ που σημάδεψαν την εγχώρια death/doom σκηνή στα 90s.

Οι ON THORNS I LAY ετοιμάζονται για την κυκλοφορία του νέου τους άλμπουμ “Aegean Sorrow”, αλλά και για το σόου δίπλα στους Satyricon, οπότε, ευκαιρίας δοθείσης, είχαμε μια πολύ ενδιαφέρουσα και ειλικρινή κουβέντα με τον συνιδρυτή και κιθαρίστα τους Χρήστο Δραγαμεστιανό

- Γεια χαρά Χρήστο, σε ευχαριστώ για αυτή την κουβέντα. Το πρώτο δείγμα από το νέο σας άλμπουμ “Aegean Sorrow” δείχνει ότι επιστρέφετε εξ ολοκλήρου στον πρώιμο ατμοσφαιρικό death/doom metal ήχο σας, κάτι για το οποίο μας είχατε προϊδεάσει και με το προ 3ετίας “Eternal Silence”. Μπορούμε να πούμε πως “ήρθε το πλήρωμα του χρόνου” για κάτι τέτοιο;

“Κοιτάζοντας κάπου στα τελευταία άλμπουμ νιώθαμε ότι χάναμε τη μουσική ταυτότητα. Δεν ακυρώνουμε τις δουλειές μας, αλλά, πώς να στο πω, σαν να έφυγε αυτή η μαγεία που υπήρχε όταν ξεκινήσαμε πίσω το 1992. Οπότε, αν και γράφαμε υλικό, σταματήσαμε θυμάμαι μετά από μια συναυλία με τους Saturnus, μόλις είχαμε τελειώσει τις ηχογραφήσεις του επόμενου άλμπουμ. Το πλήρωμα του χρόνου ήρθε, λοιπόν, να παίξουμε αυτό που από μικροί γουστάρουμε και δεν έχουμε σταματήσει ποτέ να ακούμε πάντα, πάνω από όλα σαν οπαδοί”.

- Οι έως τώρα δισκογραφικές δουλειές σας, πάντως, “κατηγοριοποιούνται” ανά χρονολογική δυάδα. Τα “Sounds of Beautiful Experience” και “Orama” κινούνται στον χώρο του death/doom, τα “Crystal Tears” και “Future Narcotic” στο gothic, τα “Angeldust” και “Egocentric” στο ατμοσφαιρικό ροκ και τώρα ξανά πίσω στην αρχή με το “Eternal…” και το “Aegean…”. Η αλλαγή ύφους από περίοδο σε περίοδο προέκυψε από τη διάθεση και την έμπνευση των στιγμών;

“Ποτέ δεν παίξαμε βάσει προγράμματος, δεν γράψαμε δίσκο θέτοντας από πριν όρια και ίσως αυτό μας κόστισε βέβαια. Κοιτάζοντας όλα αυτά τώρα αναδρομικά, βλέπουμε, να πω την αλήθεια, μια μπάντα που πιθανώς και να αδίκησε τον εαυτό της, λόγω της συνεχούς αλλαγής ύφους. Βέβαια, για μας η μουσική είναι μόνο απόλαυση και τίποτα άλλο, δεν περιμένω να πληρώσω τους λογαριασμούς μου απ’ τις πωλήσεις των δίσκων μας, οπότε δεν μετανιώνουμε για κάτι”.

- Όσον αφορά τον τίτλο του νέου σας άλμπουμ; Γιατί “Aegean Sorrow”;

“Το ‘Aegean Sorrow’ περιγράφει με ποιητικό τρόπο τη θλίψη και τα γεγονότα που θα συμβούν στο μέλλον στην περιοχή αυτή και θα συγκλονίσουν το ανθρώπινο γένος. Η αισιοδοξία, όμως, πάντα υπάρχει. Στο σκοτάδι απαντάς με φως”.

- Το mastering του δίσκου έχει επιμεληθεί ο Dan Swanö, για τον οποίο δεν χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις. Πώς ήταν η συνεργασία μαζί του;

“Ναι, η μίξη και το mastering έγιναν από τον Swanö. Κοίτα, τον Dan τον ακολουθούμε από μικροί, πίσω στις αρχές του ‘90. Μας αρέσει αυτός ο οργανικός, ωμός και διάπλατος ήχος που έχουν οι δουλειές του. Και βλέπεις τώρα, παρότι όλοι κινούνται σε σφικτές και γυαλισμένες παραγωγές, αυτός έχει τη δική του φιλοσοφία, που εκφράζει απόλυτα και ταιριάζει στον ήχο μας. Πρέπει, βέβαια, να σημειώσω ότι όλες οι ηχογραφήσεις έγιναν στα Devasoundz Studios εδώ στην Αθήνα, σε κορυφαίο επίσης επίπεδο και αυτό μπορείς εύκολα να το ακούσεις. Το άλμπουμ είναι βαθύ, οργανικό, διάπλατο. Σίγουρα τον ίδιο δρόμο θα ακολουθήσουμε και στο επόμενο άλμπουμ”.

- Ας αναφερθούμε, όμως, και στα νέα μέλη της μπάντας. Αφήνω τις λεπτομέρειες σε εσένα.

“Να αναφέρω καλύτερα τα μέλη από την αρχή. Εγώ και ο Στέφανος είμαστε από το 1992 στην μπάντα. Το 1993 ήρθε ο Φώτης στα τύμπανα. Με τον Αντώνη στα πλήκτρα παίζουμε μαζί από το 2003 περίπου. Ο Άκης στην κιθάρα, που παίζει και στους Dexter Ward, μπήκε στην μπάντα στη διάρκεια των ηχογραφήσεων, ενώ ο Δημήτρης στο μπάσο, που παίζει και στους Keepers of Jericho και Chrysilia, ήρθε πριν από 3 μήνες”.

- Μια σχετική ερώτηση με την προηγούμενη, είναι το κατά πόσο θα υπάρχουν γυναικεία φωνητικά στο “Aegean Sorrow”, κάτι για το οποίο μας είχατε συνηθίσει όλα τα προηγούμενα χρόνια.

“Όχι, στο ‘Aegean Sorrow’ δεν υπάρχουν γυναικεία φωνητικά. Θέλαμε να έχουμε  βαθιά σκοτεινή doom ατμόσφαιρα. Ξέρεις, τελειώνοντας ένα άλμπουμ και ακούγοντάς το μετά, πάντα κάτι θα ήθελες να κάνεις διαφορετικό εδώ και εκεί. Αυτό το άλμπουμ, που φυσικά είναι το καλύτερο στην καριέρα μας ως τώρα, όσες φόρες και να το ξαναγράφαμε, δεν θα αλλάζαμε τίποτα. Είμαστε τόσο χαρούμενοι και περήφανοι για το αποτέλεσμα”.

- Από την άλλη, τo σόου με τους Satyricon πλησιάζει και έρχεται να προσθέσει ακόμα μια σημαντική στιγμή στο βιογραφικό σας και την παρουσία σας δίπλα σε σπουδαία ονόματα του χώρου. Πώς προετοιμάζεστε για αυτό;

“Τελειώνοντας τις ηχογραφήσεις, προβάρουμε non stop, γιατί έχουμε κλείσει συναυλίες στην Ελλάδα και σε φεστιβάλ στο εξωτερικό. Ημερομηνίες θα ανακοινωθούν σύντομα. Προς το παρόν, έχουμε την τιμή να ανοίξουμε τους Satyricon σε λίγες ημέρες εδώ στην Αθήνα, αλλά και τους Septicflesh στη Θεσσαλονίκη τον Απρίλιο, ένα από τα καλύτερα, κατά τη γνώμη μας, death metal acts παγκοσμίως αυτή τη στιγμή”.

- Η τελευταία ερώτηση έχει να κάνει με το παρελθόν. Ανάμεσα στο “Egocentric” και το “Eternal Silence”, μεσολάβησαν, ούτε λίγο ούτε πολύ, 12 χρόνια. Ουσιαστικά, η δισκογραφική σας επιστροφή ήρθε σε μια εντελώς διαφορετική “εποχή”, εντελώς ψηφιοποιημένη και παράλληλα δύσκολη για την ατομική επιβίωση, όσο και την επιβίωση αυτών καθαυτών των γκρουπ, μιλώντας τουλάχιστον για τα ελληνικά δεδομένα. Πώς βιώσατε τότε αυτή την “αλλαγή”;

“Στη νέα αυτή εποχή υπάρχουν θετικά και πολλά αρνητικά βέβαια, σε σύγκριση με τα χρόνια των demos, των fanzines και του tape trading που μεγαλώσαμε. Τότε ήταν πιο εύκολο να αποκτήσεις προσωπικό ήχο, καλό η κακό δεν έπαιζε ρόλο, σημασία πάντα είχε και έχει η ταυτότητα και το riffing που πρέπει να είναι καλό. Σήμερα, λοιπόν, ακούω άπειρες μπάντες με πολύ καλές παραγωγές, που δυστυχώς δεν έχουν κάτι να πουν.

Η σκηνή εδώ έχει κάνει άλματα μπροστά, το επίπεδο φυσικά έχει ανέβει πολύ. Λόγω της κατακόρυφης πτώσης των πωλήσεων, υπάρχει το φαινόμενο του non stop touring, το οποίο θεωρείται απαραίτητο για να μεγαλώσεις σαν μπάντα, πολλές φόρες ακόμα και πληρώνοντας για να συμμετάσχεις, κάτι απαράδεκτο κατά τη γνώμη μας. Ξέρεις, όλα αυτά σε εξουθενώνουν, σκοτώνουν τη μουσική όταν λείπεις από το σπίτι σου και ζεις σε ένα λεωφορείο τον μισό χρόνο, βλέπε Katatoniα κλπ. Και πολλά άλλα που μπορούμε να κουβεντιάζουμε για ώρες”.

* Oι On Thorns I Lay εμφανίζονται την Τρίτη 23 Ιανουαρίου με τους Satyricon στο Fuzz Live Music Club (29€ & 32€ μονό, 55€ διπλό / 11876, Reload, Seven Spots, Media Markt, Ευριπίδης, Viva Kiosk Συντάγματος, Viva Spot Τεχνόπολης, FuzzClub.gr, Viva.gr). 



E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
comments powered by Disqus

The Last Ones

Also Read


Newsletter