20Απριλίου2019

Δευτέρα, 12 Σεπτεμβρίου 2016 14:40 Γράφτηκε από: 

Tα 10 αγαπημένα άλμπουμ του Mick Moss (ANTIMATTER)

Πάντα μου άρεσε να διαβάζω για αγαπημένα άλμπουμ σε δισκοθήκες και για επιρροές και αναμνήσεις από το παρελθόν.

Από την πλευρά του, ο Mick Moss των ΑΝΤΙΜΑΤΤΕR, που επιστρέφουν στην Ελλάδα για δύο συναυλίες, αποδείχτηκε ο τέλειος “συνομιλητής” για την περίσταση. Ακολουθούν ιστορίες για σκονισμένα ράφια και δισκάδικα…

YES – “Relayer”

“Ακόμη δεν μπορώ να καταλάβω για ποιον λόγο το συγκεκριμένο άλμπουμ δεν βρίσκεται στις κατά καιρούς λίστες με τα κορυφαία άλμπουμ των Yes, αντί, ας πούμε, για τη συνήθη απάντηση του «Fragile» ή του «Close to the Edge». Κατά τη γνώμη μου, στο «Relayer» οι Yes τραβούν τα όρια της λογικής σε απίστευτο σημείο. Πρέπει, δε, να πω ότι το «Soon», τελευταίο μέρος του «The Gates of Delirium», είναι το μοναδικό μουσικό κομμάτι που με έκανε να δακρύσω όσο το παρακολουθούσα να ερμηνεύεται ζωντανά”.

DAVID CROSBY – “If I Could Only Remember My Name”

Είναι αλήθεια πως το ντεμπούτο του Croz είχε λάβει μερικές αρνητικές κριτικές, όταν κυκλοφόρησε το 1971. Και ποιος νοιάζεται; Πάντως, όχι εγώ. Αγόρασα αυτόν τον δίσκο μεταχειρισμένο για £1 στις αρχές των 90s και κατευθείαν έγινε το soundtrack εκείνου του καλοκαιριού, ενώ εξακολουθεί να αποτελεί το πρώτο βινύλιο που βάζω πάντα όταν αγοράζω καινούριο πικάπ. Καλύτερο κομμάτι του; Το «What Are Their Names». Mια των ημερών θα το διασκευάσω”.

IRON MAIDEN – “Seventh Son of a Seventh Son”

“Ένας φίλος μου ήρθε στο σπίτι το ’89 με ένα γουόκμαν και είχε μέσα την κασέτα του «Dream Evil» από Dio. Δεν είχα ακούσει ποτέ κάτι τέτοιο, ήταν εκπληκτικό, ουσιαστικά η πρώτη μου επαφή με το metal. Από εκείνη τη στιγμή, ένιωσα ότι ήθελα να μάθω περισσότερα, οπότε απευθείας γνώρισα το «Live After Death» και το «Killers» των Iron Maiden. Όμως, ήταν το «Seventh Son…» αυτό που μου πήρε τα μυαλά. Απίστευτο artwork, απίστευτη μουσική, απίστευτη ενέργεια από την καλύτερη μπάντα του metal”.

ULTRAVOX – “The Collection”

“Αυτή είναι η πρώτη από τις δύο συλλογές που αναφέρω στη συγκεκριμένη λίστα. Μου είχαν κάνει δώρο το «The Collection» στα 9α γενέθλιά μου, τον Αύγουστο του 1984, και παρέμεινε στο πικάπ μου μέχρι και τον επόμενο χρόνο. Όχι, πραγματικά, έμεινε εκεί για έναν ολόκληρο χρόνο. Άκουσε προσεκτικά και θα δεις πάρα πολλές επιρροές των Ultravox στον ήχο των Antimatter. Synthpop από τα 80s, darkwave, new romantic, όπως και να το περιγράψεις, ήταν η μουσική μου. Mια σκοτεινή και μελωδική οπτασία”.

BLACK SABBATH – “Sabbath Bloody Sabbath”

“Πίσω στα τέλη των 80s στο Ηνωμένο Βασίλειο, πριν καν υπάρξει το διαδίκτυο, δεν είχες πολλούς τρόπους να ανακαλύψεις πράγματα γύρω από το metal, εκτός από το να κάνεις μια βόλτα από τα σπίτια των φίλων σου, για να δεις τι καινούριο έχουν στα ράφια με τους δίσκους τους, να παρακολουθήσεις το «The Power Hour» στην τηλεόραση, κάθε Παρασκευή στις 4 τα ξημερώματα, ή να ακούσεις το «The Friday Rock Show» του Tommy Vance στο ραδιόφωνο. H εκπομπή του Tommy, αποτελούσε μια 60λεπτη αποκάλυψη, μπορούσες να ακούσεις τα πάντα από metal και hard rock, είτε φρέσκες κυκλοφορίες, είτε τραγούδια από τις αρχές των 70s.

Ένα βράδυ, έβαλε το «All Moving Parts (Stand Still)» από Black Sabbath, που στην κυριολεξία με έκανε να τρέξω προς το παζάρι δίσκων στο Liverpool, για να αγοράσω ό,τι Sabbath μπορούσα να βρω. Κατά τη γνώμη μου, καλύτερό τους άλμπουμ είναι το «Sabbath Bloody Sabbath», καθώς αναμειγνύει τόσα πολλά στοιχεία. Ο Iommi είναι ο απόλυτος άρχοντας. Ο Ozzy ήταν κάποτε μια αιθέρια ύπαρξη, ενώ οι στίχοι του Geezer είναι διορατικοί, αλλά ταυτόχρονα ολίγον τι τρελοί…”.

THE BEATLES – “The White Album”

“Ο πατέρας μου είχε τα άπαντα των Beatles στο ράφι του, οπότε όταν έλειπε από το σπίτι, τα κατέβαζα ένα προς ένα για να τα εξερευνήσω. Στα πρώτα χρόνια της εφηβείας μου, το «The White Album» ήταν αυτό που συνήθιζα να επαναφέρω ξανά και ξανά, αφού εξέπεμπε κάποιου είδους ασέβεια. Αν το κρίνω συνολικά, δεν θεωρώ καν ότι είναι τόσο σπουδαίο, καθώς έχει αρκετά fillers. Όπως συμβαίνει με τους διπλούς δίσκους, θα ήταν πολύ καλύτερος αν είχε τη μισή διάρκεια.

Όμως, ακόμα κι έτσι, με τραγούδια όπως το «While My Guitar Gently Weeps», το «Blackbird», το «Dear Prudence» και το «Helter Skelter» (το οποίο προβλέπει την ίδρυση του grunge μια 25ετία πριν), αυτό το άλμπουμ είναι μια συλλογή από φωτογραφίες γεμάτες καπνό, από μια μπάντα που μόλις είχε ολοκληρώσει την κυριαρχία στην εποχή της ψυχεδέλειας και είχε αποφασίσει να κάνει πλέον κάτι εντελώς διαφορετικό”.

PINK FLOYD – “Wish You Were Here”

“Στο Liverpool, οι Pink Floyd είναι τεράστιοι. Και δεν το εννοώ με την παραδοσιακή έννοια του όρου, εδώ μιλάμε για κάτι διαφορετικό. Η μουσική των Pink Floyd είναι βαθιά ριζωμένη στην κουλτούρα της πόλης. Ο ήχος και οι στίχοι τους αποτελούν κομμάτι της ζωής των ανθρώπων. Πάντα έτσι ήταν και, υποθέτω, ότι έτσι θα είναι και για πολύ καιρό. Είναι σαν κομμάτι του DNA ή κάτι τέτοιο. Το «Leaving Eden» από τους Antimatter και κάποια κομμάτια των Anathema παραπέμπουν στο «The Wall» των Pink Floyd, καθώς τόσο εγώ, όσο και ο Danny Cavanagh και ο Duncan Patterson είμαστε από το Liverpool. Καταλαβαίνεις τι εννοώ;

Όπως και να έχει, το «Wish You Were Here» είναι για μένα κορυφαίο. Αριστούργημα, από την αρχή έως το τέλος, το τέλειο παράδειγμα για το πόσο σημαντικός ήταν ο Rick Wright και ενίοτε πόσο υποτιμημένος, λόγω του ότι ο κόσμος ασχολείται συχνά με το να μαλώνει για τον Waters και τον Gilmour”.

SLAYER – “South of Heaven”

“Ένα πρωί το 1989, περίμενα να έρθει η ώρα να μπω στην τάξη, και το φιλαράκι μου ο Sergio Dunkley έβαλε τα ακουστικά από το γουόκμαν του στα αυτιά μου, είπε «άκου αυτό…» και πάτησε το play. Ω, θεέ μου. Ο μουσικός μου ορίζοντας άλλαξε εκείνη κιόλας τη στιγμή. Κρύα μελωδία χωρίς αρμονία, με την παραγωγή του Rick Rubin να τοποθετεί την μπάντα δύο ίντσες από την ψυχή σου. Το thrash ήταν πλέον ο καινούριος νόμος. Έψαχνα και έψαχνα σαν εξαρτημένος να βρω και άλλα thrash άλμπουμ και παρότι μερικά έφτασαν κοντά, κανένα δεν μου έδωσε παρόμοιο χτύπημα από όσο το συγκεκριμένο. Η πρώτη φορά είναι πάντα και η καλύτερη, ε;”.

JEFFERSON AIRPLANE – “2400 Fulton Street”

“Στις αρχές των 90s, είχα φύγει από το thrash και είχα πάει προς το death metal, με τους Obituary και τους Death. Όμως, τελικά, λόγω της χρήσης ψυχεδελικών και του θανάτου κάποιου κοντινού μου προσώπου, κατέληξα ότι το στομάχι μου δεν μπορούσε πια να αντέξει παραμύθια γύρω από τη σήψη ως διασκέδαση.

Ένα βράδυ, λοιπόν, ήμουν ξύπνιος μέχρι αργά και η τηλεόραση έπαιζε το “Monterey Pop” του D.A. Pennebaker. Είχε ορισμένες ωραίες στιγμές, όμως χωρίς αμφιβολία οι Jefferson Airplane ήταν αυτοί που με έκαναν να νιώσω σαν να με γρονθοκόπησαν, με την ερμηνεία στο «High Flying Bird» και το «Today». Άλλαξαν τον κόσμο μου, όπως είχαν κάνει οι Slayer μερικά χρόνια νωρίτερα. Έψαξα να βρω το «2400 Fulton Street» σε CD και συνέχισα να καπνίζω σαν χαζός με αυτό ως soundtrack”.

LED ZEPPELIN – “III”

“Γυρνώντας ξανά στην περίοδο που έφευγα από το metal, είχα πάει στο κέντρο του Liverpool και αγόρασα τρία άλμπουμ. Το «No Prayer for the Dying» από τους Iron Maiden, το «No Place for Disgrace» από τους Flotsam and Jetsam και το «ΙΙΙ» από τους Led Zeppelin. Στα μάτια μου, οι Maiden ήταν θεοί με το «Seventh Son…», όμως συγκλονίστηκα αρνητικά με την προχειρότητα που έβγαζαν τραγούδια όπως το «Bring Your Daughter to the Slaughter» και το «Holy Smoke». Oπότε έβαλα να ακούσω το «ΙΙΙ» από τους Led Zeppelin και μόλις ξεκίνησε η κιθάρα στο «Since I’ve Been Loving You», η μετάλλαξή μου είχε ολοκληρωθεί. Οι καημένοι οι Flotsam and Jetsam δεν είχαν καν τη δική τους ευκαιρία”.

* Οι Antimatter εμφανίζονται το Σάββατο 24 Σεπτεμβρίου στη Μαύρη Τρύπα (opening act: Sleepstream, Phase - 12€, 15€ & 18€ / The Nephilim Metal Music Store, Musicland Records / Ticket House, Stereodisc) και την Κυριακή 25 Σεπτεμβρίου στο Death Disco (opening act: Dreambleed - 12€, 15€ & 18€ / Metal Era, Viva.gr, 11876, Public, Seven Spots, Ιανός, Reload Stores).



E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
comments powered by Disqus

The Last Ones

Also Read


Newsletter