23Οκτωβρίου2019

Πέμπτη, 17 Μαρτίου 2016 19:40 Γράφτηκε από: 

Συνέντευξη MONSIEUR MINIMAL: “Πολύ σημαντική η ανεξαρτησία στο δημιουργικό και εκτελεστικό κομμάτι της μουσικής”

Ξεκίνησε από τη Θεσσαλονίκη, όμως χρειάστηκε να ανοίξει τα φτερά του για την Αθήνα.

Με αφορμή την επιστροφή του στην πόλη που αγαπά ως καλεσμένος της MinceMusic, ο MONSIEUR MINIMAL μίλησε στο i-JUKEBOX.gr για τη βραδιά δίπλα στον σπουδαίο Moby, την έως τώρα πορεία του και τα σχέδια για το μέλλον…

- Στο “High Times” νομίζω ότι βρήκα κάποια στοιχεία από τους Duran Duran. Ισχύει; Είναι από τα γκρουπ που σε έχουν επηρεάσει;

“Η αλήθεια είναι ότι δεν είχα κανένα ιδιαίτερο κόλλημα με το συγκεκριμένο συγκρότημα, ωστόσο υπήρχαν singles τόσο από αυτούς όσο κι από όλη αυτή τη μουσική σκηνή των 80s, που μου αποτυπώθηκαν στο μυαλό, άλλοτε συνειδητά και άλλοτε υποσυνείδητα”.

- Μιας που ο λόγος ήρθε σε ονόματα που έχουν επισκεφθεί την Ελλάδα, το 2011 είχες ανοίξει τη συναυλία του Moby στη Θεσσαλονίκη. Τι θυμάσαι από εκείνο το βράδυ; Είχες άγχος;

“Λίγο δύσκολο να ξεχάσω αυτή την ημέρα. Να φανταστείς πως λίγο πριν ξεκινήσουμε για τον χώρο που θα γινόταν η συναυλία, ένας γερανός του δήμου είχε πάρει το αυτοκίνητό μου, μέσα στο οποίο είχα όλο τον εξοπλισμό μου, επειδή κινδύνευε να πέσει πάνω του ένα δέντρο! Έψαχνα το αυτοκίνητο χωρίς να έχω καμιά πληροφορία για το τι και το πως. Ευτυχώς, ένας γείτονας μάς ενημέρωσε για το τι έγινε, πήραμε την αστυνομία και το βρήκαμε.

Παρόλη την ένταση και το άγχος, κατάφερα να απολαύσω την εμφάνισή μου και μετά να απολαύσω και τον Moby. Ήταν η πρώτη μου συναυλία μπροστά σε τόσο πολύ κοινό και λίγο πιο πριν, σε μια ιδιαίτερη στιγμή με ένα από τα μουσικά μου πρότυπα, του είχα ζητήσει να ακούσει το live, οπότε ήταν και μια επιπλέον πρόκληση. Η ικανοποίηση ήρθε την επόμενη μέρα, όταν ένας φίλος μού έστειλε το tweet που έκανε ο Moby και αφού ευχαριστούσε το κοινό της Θεσσαλονίκης, έκανε ιδιαίτερη αναφορά με εγκωμιαστικό σχόλιο και για το δικό μου act”.

- Σου λείπει η Θεσσαλονίκη και η Βόρεια Ελλάδα γενικότερα;

“Ναι, μου λείπουν πολύ οι φίλοι μου και οι χαλαροί ρυθμοί της πόλης, το καλό φαγητό και οι βόλτες στην παραλία. Δυστυχώς, δεν μπορείς να τα έχεις όλα σε αυτή τη ζωή. Ίσως στο μέλλον επιστρέψω, όμως”.

- Πώς νιώθεις που επιστρέφεις στην πόλη; Θα ακουστεί και κάποιο νέο υλικό ίσως στη συναυλία στον Μύλο;

“Χαίρομαι πολύ. Ειδικά που αυτό γίνεται στο Club του Μύλου, όπου ήταν και η πρώτη σκηνή που έπαιξα live, με το Coca-Cola Soundwave σχεδόν 9 χρόνια πριν. Θα παίξουμε τραγούδια τόσο από το «High Τimes» όσο και από παλιότερα άλμπουμ. Υπάρχει και ένα καινούργιο τραγούδι που δίνει μια μικρή γεύση για τον ήχο που θα ακολουθήσω στο επόμενο άλμπουμ”.

- Γυρίζοντας, λοιπόν, στο “High Times”, πώς προέκυψε η συνεργασία με την παιδική χορωδία του Σπύρου Λάμπρου;

“Ψάχνοντας να βρω κάτι που θα απογείωνε, στα αυτιά μου, την dream pop διάθεση των συγκεκριμένων τραγουδιών, σκέφτηκα πως αυτό θα μπορούσε να γίνει μέσα από τα παιδιά και αξιοποιώντας μια παιδική χορωδία. Αυτό το βρήκα στην παιδική χορωδία Σπύρου Λάμπρου και το διασκέδασα αρκετά”.

- Πρέπει, πάντως, να σου πω ότι αγαπημένο μου κομμάτι από τον δίσκο είναι το “Electric India”. Έχεις εσύ κάποιο τραγούδι που να αγαπάς λίγο παραπάνω από το “High Times”;

“Το Gaidadelic”.

- Αλήθεια, τι θέλει να μας πει ο τίτλος του τραγουδιού που σου προανέφερα; “Ηλεκτρισμένη Ινδία”;

“Είναι εντελώς αφηρημένος, όταν τελείωσα το κομμάτι έκλεισα απλά τα μάτια και του έδωσα τον τίτλο που μου έβγαλε το ολοκληρωμένο άκουσμά του”.

- Πηγαίνοντας λίγο παλιότερα, στο “Pasta Flora” είχες επιλέξει ελληνικό στίχο. Νιώθεις ότι ήταν κάπως διαφορετική η δημιουργία των τραγουδιών;

“Στη σύνθεση καμία, στον στίχο, ναι, είναι αρκετά πιο δύσκολο”.

- Σε αυτό το άλμπουμ, το “Mια Ζωή” ερμήνευσε η Δήμητρα Γαλάνη. Πώς ήταν η συνεργασία μαζί της; Έχεις κάτι ανάλογο στα σκαριά για το μέλλον;

“Η συνεργασία με την κα Γαλάνη ήταν απολαυστική και χαίρομαι που συνεχίστηκε και σε προσωπικό επίπεδο. Ναι, είναι κι αυτό στο επόμενο project, για το οποίο, όμως, δεν μπορώ ακόμα να ανακοινώσω κάτι”.

- Σε ποιες διαδικασίες σου λύνει τα χέρια το γεγονός ότι κυκλοφορείς τους δίσκους σου από την προσωπική σου εταιρία;

“Η αλήθεια είναι ότι έτσι όπως έχει εξελιχθεί η μουσική βιομηχανία και ιδιαίτερα στην Ελλάδα, ήταν μονόδρομος. Από την άλλη, η ανεξαρτησία και η ευελιξία, τόσο στο δημιουργικό όσο και στο εκτελεστικό κομμάτι, είναι κάτι πολύ σημαντικό και επιπλέον, είναι αρκετά σημαντικό να γνωρίζεις την «αξία» και τον τρόπο που διακινείται-διαχειρίζεται η μουσική πλέον μέσα από ένα άλλο μάτι, αυτό του παραγωγού.

Σίγουρα χρειάζεσαι σε κάποια τεχνικά θέματα τη συνεργασία κάποιων έμπειρων συνεργατών και διανομέων, και αυτό έκανα με τη Feelgood για την Ελλάδα-Κύπρο και με την The Orchard παγκοσμίως”.

- Kάποιες άλλες ενδιαφέρουσες κυκλοφορίες που θα μας πρότεινες από τη Mo.Mi. Records;

“Οι κυκλοφορίες από τη Mo.Mi. Records είναι περιορισμένες και γίνονται αποκλειστικά και μόνο για την αγάπη για τη μουσική, τόσο από πλευράς δικής μου, όσο και των υπολοίπων καλλιτεχνών. Η πιο πρόσφατη με τους The Vagina Lips και το μίνι άλμπουμ τους «Youth in Chaos» (https://momirecords.lnk.to/YouthInChaosEP) και μια πιο ιδιαίτερη, αυτή του Hemo και του «September» EP (http://momirecords1.lnk.to/hemo-september-ep)”.

- Ποια είναι η ιστορία γύρω από το καλλιτεχνικό σου όνομα;

“Απλός και κύριος, κάτι που να ταιριάζει και με το physic μου”.

* Ο Monsieur Minimal εμφανίζεται με full band την Πέμπτη 24 Μαρτίου στο Μύλος Club (8€ & 10€ / Stereodisc, Pizza Please, The Small Cafe, Διώροφο Cafe, Harrys’ Spot, Μusicland Records, Σάρωθρον Bar). Τη συναυλία ανοίγουν οι Vagina Lips.



E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
comments powered by Disqus

The Last Ones

Also Read


Newsletter