12Νοεμβρίου2019

Τρίτη, 05 Ιανουαρίου 2016 20:05 Γράφτηκε από: 

Τα άλμπουμ που λατρεύουν οι μπάντες του LORDS OF THE VOID

Χάος, αίσθημα ολέθρου που σε πνίγει, μια βραδιά με doom και black metal υπόβαθρο που έρχεται για να μείνει.

Ενόψει του LORDS OF THE VOID I, το i-JUKEBOX.gr “ανέκρινε” τις συμμετέχουσες μπάντες για τις 5 αγαπημένες τους κυκλοφορίες…

SATURNALIA TEMPLE (Tommie)

“Τα παρακάτω 5 άλμπουμ είναι για μένα κλασικά, μιας και τα ανακάλυψα αρκετά νωρίς με αποτέλεσμα να επηρεάσουν βαθιά. Είναι δίσκοι που έχω σε μεγάλη εκτίμηση και αποτελούν βασικό κομμάτι των επιλογών μου στη μουσική”.

01. Autopsy – “Mental Funeral”

“Το είχα αγοράσει μόλις κυκλοφόρησε και κατευθείαν με εντυπωσίασε, ήταν σαν να υπνωτίστηκα. Ήταν σκληρότερο αλλά ταυτόχρονα και πιο προοδευτικό από οτιδήποτε υπήρχε εκεί έξω. Ήταν και εξακολουθεί να είναι ένα ιδιοφυές άλμπουμ. Όσες φορές και να το ακούσω, ακόμα και σήμερα, νιώθω το ίδιο δέος”.

02. Tom Waits – “Swordfishtrombones”

“Περιέγραψα μια φορά αυτό το άλμπουμ ως «ένα μάτσο αλήτες που είναι χαλαροί στο στούντιο υπό την επιρροή acid». Έχει ακριβώς αυτό το vibe. Ο Waits αποτυπώνει εδώ το ταξίδι του μέσω του Jack Kerouac και τις σκοτεινές και επικίνδυνες λεωφόρους καλύτερα από ποτέ. Πιστεύω ότι οι περισσότερες μπάντες της metal σκηνής οφείλουν να ακούσουν τον δίσκο, ο οποίος χρησιμοποιεί την παραγωγή ως ένα δημιουργικό εργαλείο και όχι ως μια στερεότυπη τεχνολογία”.

03. The Doors – “The Doors”

“Αυτός ο δίσκος είναι απλά μαγικός. Η μουσική συναντάει το μυαλό του William Blake και ταυτόχρονα χάνεται μέσα στο αλκοόλ. Όπως συμβαίνει και με τον Blake, υπάρχει εδώ κάτι να ακολουθήσεις ενώ βρίσκεσαι μέσα στο σκοτάδι. Όχι απλά «το κακό» χωρίς νόημα, κάτι το οποίο είναι πάντοτε βαρετό. Αυτό το κακό, έχει τη δική του σημασία”.

04. Hawkwind – “Doremi Fasol Latido”

“Επίσης ένα άλμπουμ το οποίο εκτίμησα από νωρίς. Ακολούθησα τα βήματα του Lemmy προς τα πίσω και βρήκα αυτό το κόσμημα σε ένα μαγαζί στο οποίο δούλευα. Μόλις πήγα σπίτι και έβαλα τον δίσκο να παίζει, μου έκανε κατευθείαν «κλικ»  και έκτοτε, δεν βγήκε ποτέ από μέσα μου”.

05. Joy Division – “Unknown Pleasures”

“Αυτός ο δίσκος έχει ένα σκοτεινό πνεύμα το οποίο με περιβάλλει πάντα. Η φωνή του Curtis απλά σε κυριεύει. Σε καθοδηγεί. Παρότι, όπως φαίνεται, βρισκόταν σε μια πολύ άσχημη ψυχολογική κατάσταση, κατάφερνε και σε διέταζε. Αυτό είναι μαγεία”.

DEVATHORN

Therion – “Lepaca Kliffoth”

“Το «Lepaca Kliffoth» συνιστά δίσκο με τεράστιο ειδικό βάρος για την εξέλιξη των Devathorn, και θα έλεγε κανείς ότι με αυτό το άλμπουμ μάς συνδέουν στοιχεία και αντιλήψεις πέρα από τη μουσική. Μια πραγματικά «μαγική» κυκλοφορία, που διέπεται από Δρακόντειες δονήσεις, πρωτόγνωρες για την εποχή. Αποτέλεσε δίαυλο μετάβασης στην ορχηστρική εποχή των Therion, προπομπός των άπταιστων «Theli» και «Vovin», μεταξύ των οποίων η επιλογή ήταν ιδιαίτερα δύσκολη. Παρ’ όλα αυτά, η Celtic Frost ατμόσφαιρα σε συνδυασμό με την εκπληκτική στιχουργική δουλειά, δημιουργούν μια άρρηκτη συναισθηματική σύνδεση με το «Lepaca Kliffoth»”.

Bathory – “Under the Sign of the Black Mark”

“Δίσκος-ορόσημο και όχι μόνο υποκειμενικά. Δεν είναι εύκολο να διαχωρίσει κανείς τις 5 πρώτες κυκλοφορίες, αλλά είναι ξεκάθαρο πως το «Under The Sign…» άλλαξε ολοκληρωτικά την αισθητική του Black Metal ιδιώματος, από τη Σκανδιναβία σε ολόκληρο τον κόσμο. Για εμάς αποτέλεσε τεράστια επιρροή και ακόμα καθορίζει τα πλαίσια για τη σκοτεινή, τελετουργική ατμόσφαιρα της μουσικής μας σε συνδυασμό με τα επικά στοιχεία που τον χαρακτηρίζουν. Το κομμάτι «Equimanthorn» είναι ένα από τα κρυφά cover tracks της πρώτης περιόδου των Devathorn”.

Celtic Frost – “Morbid Tales”

“Πολλοί θεωρούν πως δεν είναι ολοκληρωμένος δίσκος αλλά ΕP κυκλοφορία, χωρίς αυτό να έχει καμία σημασία. Τρομερή επιρροή για την πρώτη περίοδο της μπάντας, συντελώντας στο μέγιστο στην μίξη ρυθμικών στοιχείων και κατάμαυρης ατμόσφαιρας. Aπόλυτα καθοριστικός δίσκος για το μουσικό ύφος. Το «Dethroned Emperor» έμεινε για πολύ καιρό στο setlist των live εμφανίσεων των Devathorn, και αποκρυσταλλώθηκε με την κυκλοφορία του ως bonus track στην επανέκδοση του «Diadema»”.

Funeral Mist – “Salvation”

“Χάος, σε κάθε πιθανή μορφή και έκφραση. Αποπνικτικό σκοτάδι και αποκαλυπτική ατμόσφαιρα, θέτοντας νέα όρια σε μουσική και στιχουργική ακρότητα. Προκάλεσε σε όλους μας ένα τρομερό σοκ όταν κυκλοφόρησε, ταράζοντας τα λιμνάζοντα νερά του Black Metal στις αρχές της δεκαετίας του 2000, επανακαθορίζοντας μόνιμα τον τρόπο που αντιμετωπίζαμε τα πράγματα και όχι μόνο από μουσικής άποψης. Αποτέλεσε το ξεκίνημα μιας μακροχρόνιας επικοινωνίας με τον θιασώτη αυτού του δίσκου, Arioch, η οποία κατέληξε στη συνεργασία μας για την δημιουργία του layout για το «Vritra», όντας ο μοναδικός που θα μπορούσε να υλοποιήσει το όραμά μας για τον δίσκο. Τα αποτελέσματα μιλούν από μόνα τους”.

Μercyful Fate – “Time”

“Ιδιαίτερη επιλογή μέσα από την αμέτρητη δισκογραφία τους, αλλά καθόλα επιδραστική κυκλοφορία για τους Devathorn. Τελετουργική ατμόσφαιρα και μια μοναδική αποκρυφιστική στιχουργική προσέγγιση, παραπέμποντας σε μεσαιωνικά Witches Sabbath και Goetic Μagic, έχοντας πλέον μια αρκετά πιο ώριμη προσέγγιση στη θεματολογία τους, πρωτοποριακή για την εποχή. Το τρομερό κιθαριστικό δίδυμο των Μercyful Fate επηρέασε σε τεράστιο βαθμό με την ορχηστρική συνθετική λογική που εισήγαγε, ενώ παράλληλα ο King Diamond έδωσε ώθηση σε πολλά ανήσυχα μυαλά να αναζητήσουν και να αναλύσουν τις μεταφορές πίσω από τους στίχους. «I have seen Him there, Master of Light, Master of the night, Master of all the things that Shine».

SPACEMENT

Om – “Advaitic Songs”

“Όταν ακούς τη λέξη «μπάσο», αυτός ο δίσκος πρέπει να έρχεται κατ’ ευθείαν στο μυαλό. Ένα ταξίδι διαλογισμού μέσα από θρησκευτικά μονοπάτια και αναζητήσεις της ψυχής, που περιγράφονται από πολύ χαμηλές συχνότητες και ανατολίτικα εφέ, μαζί με απλά αλλά και ταυτόχρονα έντονα ντραμς, σε μεταφέρει σε άλλο επίπεδο ύπαρξης καθ’ όλη τη διάρκεια του ακούσματος. Ακούγοντας τον δίσκο, σου ανοίγει το τρίτο μάτι για να σε καθοδηγήσει στο μονοπάτι για μια ανώτερη κατάσταση ύπαρξης, υπερρεαλιστική και εξωπραγματική, η οποία σε ωθεί σε αστρικά ταξίδια, αφήνοντας πίσω σου την υλική υπόσταση”.

Pink Floyd – “The Wall”

“Ένας δίσκος φαινόμενο, εμπορικά και μουσικά, που όμως έχει δύο αντιφατικές όψεις. Από τη μια το πιο αναγνωρίσιμο branding στην ιστορία του rock ‘n roll, από την άλλη μια βαθυστόχαστη ενόραση της σύγχρονης κοινωνίας (Pink Floyd άλλωστε!), αλλά και του ανθρώπου. Τα νοήματα που επιλέγει ο Waters να μας προβάλλει μέσω αυτού του δίσκου φαίνονται εκ πρώτης όψεως συγκεχυμένα και αόριστα, αλλά κατά βάση καταλήγουν στο ίδιο συμπέρασμα.

Η διαλεκτική που χρησιμοποιεί ο Waters συνδέει άψογα τις σχέσεις ατόμου και συνόλου, ατομικισμού και φασισμού, αποξένωσης και εξαγρίωσης, θίγοντας βέβαια και ευρύτερα κοινωνικά φαινόμενα, όπως το εκπαιδευτικό και καπιταλιστικό σύστημα, στρατιωτικά καθεστώτα κοκ. Από μουσικής άποψης, το «The Wall» είναι το αρτιότερο από όλα τα original albums των Pink Floyd, με απίστευτα soundscapes αποκλειστικά στην υπηρεσία της αφήγησης, θεαματικές κιθάρες και μελωδίες που σε τραβάνε όλο και πιο βαθιά στην άβυσσο που έκτισε ο Roger Waters”.

Tool – “Lateralus”

“Τα μαθηματικά και η μουσική έχουν άμεση σχέση μεταξύ τους. Η έκφραση μιας σκέψης ή ενός συναισθήματος είναι μια πολύπλοκη υπόθεση που απαιτεί αρκετούς υπολογισμούς. Οι Tool ακολουθούν μια πορεία που τους επιτρέπει να μυήσουν τον ακροατή στην ατμόσφαιρα του δίσκου και μετά να τον βοηθήσουν να ανακαλύψει μόνος του αργά και σταθερά την ουσία αυτών που θέλουν να μεταδώσουν και να εκφράσουν μέσω της τέχνης τους. Οι Tool σού δίνουν τα ερεθίσματα και σε αναγκάζουν να ασχοληθείς. Τόσο απλά και τόσο αβίαστα”.

Isis – “Oceanic”

“Το συγκεκριμένο άλμπουμ αποτελεί σημείο αναφοράς για το ιδίωμα του post-metal. Φυσικά υπάρχουν και οι pioneers του είδους Neurosis, παρ’ όλα αυτά, δεν πρέπει να έχει ξαναϋπάρξει κυκλοφορία με τόσο έντονη «έκρηξη συναισθήματος» συνδυασμένη με την άψογη τεχνική κατάρτιση, όλων των μελών του συγκροτήματος. Από ηχητικής άποψης, δεν υπάρχουν πολλά να συζητηθούν, καθώς η πλειονότητα παρόμοιων μουσικών σχημάτων που ακολούθησαν τα επόμενα χρόνια, ξεκινάνε με βάση τους Isis του «Oceanic», οπότε αυτό τα λέει όλα.

Το κύριο συστατικό, είναι οι έντονες διακυμάνσεις από «καθαρά» σε «βρώμικα» σημεία, με τα φωνητικά και τις κιθάρες να παίζουν κύριο ρόλο στις εναλλαγές, συνοδευόμενα από έντονες μπασογραμμές που ξεχωρίζουν, καθώς και φαντεζί τύμπανα, απ’ τα οποία ξεχωρίζει σίγουρα το ταμπούρο, που θες να το ακούς συνέχεια. Mε λίγα λόγια, ένας πλήρης δίσκος που ουσιαστικά «γέννησε» ένα νέο μουσικό είδος…” 

Black Sabbath – “Black Sabbath Vol. 4”

“Los Angeles, Σεπτέμβριος 1972. Οι Black Sabbath κυκλοφορούν το «Volume 4» (o αρχικός τίτλος ήταν «Snowblind», γιατί άραγε;). Ο δίσκος συνεχίζει στα πειραματικά μονοπάτια του «Master οf Reality», γεμάτος παρανοϊκές ψευδαισθήσεις, ψυχεδελικά εφέ, γκρούβα, riffάρες, συναισθήματα και ανεξάντλητη μουσικότητα. Οι ατελείωτες καταχρήσεις της μπάντας, αλλά και ολόκληρου του συνεργείου παραγωγής είναι ολοφάνερες σε όλο το άλμπουμ.

Από τις μουσικές συνθέσεις και τα παιξίματα, μέχρι την τελική μίξη, λίγα πράγματα ακολουθούν την πεπατημένη, όμως οι Sabbath άνοιξαν έτσι νέους ορίζοντες. Είχαν τα κότσια να ξεφύγουν από τη κλασσική συνταγή και να εξελίξουν αυτό που έκαναν, δίνοντας μορφή σε κάτι πρωτόγνωρο που φτάνει να εκφράζει ανθρώπους 44 χρόνια μετά την κυκλοφορία του. Ίσως αυτός είναι και ο θεμέλιος λίθος της τέχνης. H διαδοχική μετεξέλιξη της παρθενογένεσης. Το να προβοκάρεις τους άλλους να σκέφτονται με διαφορετικό τρόπο. Να επηρεάζεις και να επηρεάζεσαι”.

HEARTH

Electric Wizard – “Dopethrone”

“Δίσκος-milestone για το doom metal και doom ήχο γενικότερα. Έκτοτε η Sabbathική επιρροή όλων των 00s μπαντών είναι βαρύτερη και πιο evil, ενώ πολλά ως τότε ηχητικά standards απομυθοποιήθηκαν. Θα ήταν ψέμα να πούμε ότι δεν έχουμε επηρεαστεί σε κάποιο βαθμό συνθετικά ή/και ηχητικά απ’ τους Wizard και την «αποκάλυψη» «Dopethrone»”.

Anathema – “Serenades”

Ένα από τα χαρακτηριστικότατα παραδείγματα της σχολής των Academy Studios απ’ όπου αναδύθηκαν οι θρυλικότερες early-90s Βρετανικές metal μπάντες όπως οι Paradise Lost, My Dying Bride, Solstice κλπ. Ένας δίσκος με τέλειες αναλογίες λυρισμού, επικού και ασήκωτης βαρύτητας και μοναδική ερμηνεία του Darren White”.

Sentenced – “Amok”

“Από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της 90s σκανδιναβικής ατμοσφαιρικής metal σκηνής που χάραξε το δρόμο όσο λίγοι αλλά ποτέ δε κατάφερε να αντιγραφεί πιστά. Η ταυτόχρονη ύπαρξη δυναμισμού και μελωδίας οδηγεί εδώ σε συνεχείς εναλλαγές διάθεσης, χωρίς να καταφεύγουν σε πεπατημένες οδούς σύνθεσης. Όπως και στη περίπτωση των πρωίμων Anathema, η εμβληματική ερμηνεία του Taneli Jarva δίνει άπειρους πόντους στο σύνολο του δίσκου”.

Neurosis – “A Sun that Never Sets”

“Ένας από τους δίσκους που με το πρώτο άκουσμα σου αλλάζουν τη ζωή! Δεν θα μπορούσε να λείπει από αυτή τη λίστα. Φαινομενική βαρύτητα, ιδιοφυείς συνθέσεις και συναισθηματική φόρτιση που δε σε αφήνει να πάρεις ανάσα από την αρχή μέχρι το τέλος, τέλεια δοσμένα σε παραγωγή-υπογραφή από τον μεγάλο Steve Albini”.

Ufomammut – “Eve”

“Ήταν δύσκολο να διαλέξουμε έναν μόνο δίσκο των Ufomammut, αλλά καταλήξαμε πως το «Eve» είναι ίσως το άλμπουμ τους που είχε τη μεγαλύτερη επιρροή πάνω μας. Οι Ιταλοί εδώ βρίσκουν τη χρυσή τομή μεταξύ του 00s μονολιθικού doom ήχου, του ala-Hawkwind space trip και τη συνθετική post-metal ιδιομορφία που άφησε στίγμα σε σχεδόν ολόκληρο το ακραίο μουσικό στερέωμα της δεκαετίας. Ειδικά τα δύο τελευταία είναι χώροι που θέλουμε να εξερευνήσουμε περισσότερο στο μέλλον”.

* To Lords of the Void I πραγματοποιείται το Σάββατο 16 Ιανουαρίου στο An Club με τη συμμετοχή των Saturnalia Temple, Devathorn, Spacement και Hearth (15€ & 18€ / Metal Era, Rhythm Records).



E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
comments powered by Disqus

The Last Ones

Also Read


Newsletter