20Σεπτεμβρίου2019

Τετάρτη, 03 Ιουνίου 2015 10:27 Γράφτηκε από: 

Συνέντευξη ALIVE ART PERFORMANCES: “Η επαρχία δεν πρέπει να είναι ο φτωχός συγγενής”

Η ALIVE ART PERFORMANCES που δραστηριοποιείται στη Λάρισα, κλείνει αισίως τα 5 χρόνια “ζωής”, γιορτάζοντας αυτή την περίσταση με δύο επετειακές παραστάσεις.

Ο “κινητήριος μοχλός” της εταιρίας, ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΜΠΟΥΡΝΤΕΝΑΣ, είχε πολλά και ενδιαφέροντα να μας πει…

- Γεια σου Φίλιππε. Αρχικά να σου ευχηθούμε χρόνια πολλά για την Alive Art Performances. Πες μας λίγα λόγια το ξεκίνημά σου, στο χώρο της διοργάνωσης.

“Ευχαριστώ για τις ευχές σας. Η επαγγελματική ενασχόλησή μου με τις συναυλίες ξεκίνησε το 1999 όταν πήγα στην Αθήνα για να δουλέψω για λογαριασμό της DiDi Music, όπου στάθηκα πολύ τυχερός γιατί πέτυχα 2 χρόνιες υπερδραστηριότητας με πολλές συναυλίες μεγάλης κλίμακας και πολύ μεγάλη συναυλιακή συχνότητα.

Πάντα είχα στο μυαλό μου να κάνω μια δική μου εταιρεία διοργάνωσης αφού αυτό το αντικείμενο με ενδιαφέρει πολύ, οπότε στο τέλος του 2009 που το μέλλον φαινόταν δυσοίωνο, το είδα σαν ευκαιρία και ξεκίνησα αγκαζέ με την κρίση, ουσιαστικά το Μάρτιο του 2010 σκεπτόμενος ότι ή θα το κάνω τώρα ή ποτέ!!!”

- Επέλεξες μια επαρχιακή πόλη για τις δραστηριότητες της Alive. Τι δυσκολίες ενέχει αυτό το εγχείρημα; Αποτελεί ρίσκο;

“Στη Λάρισα επανήλθα το 2003 και η δραστηριότητά μου λάμβανε χώρο κυρίως εδώ οπότε ήταν και αναπόφευκτο. Το σκεπτικό πάντα ήταν ότι η επαρχία θα πρέπει να πάψει να είναι ο φτωχός συγγενής της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης και επιτέλους θα έπρεπε να αρχίσουν να γίνονται πράγματα στον πολιτισμό αυτόνομα. Οι δυσκολίες είναι μεγάλες πάντοτε ιδιαίτερα στο ξεκίνημα και το μεγάλο πρόβλημα ήταν από την αρχή οι υποδομές. Ιδιαίτερα τα δεδομένα με τους χώρους αλλάζουν συνεχώς ειδικά την χειμερινή περίοδο. 

Επίσης έχουμε κάνει συναυλίες σε χώρους που δεν είναι συναυλιακοί και όλη την υποδομή και τον εξοπλισμό τα στήνουμε από την αρχή. Αυτό είναι κουραστικό και πολυέξοδο όταν γίνεται συχνά. Πολλές δυσκολίες στην παραγωγή πηγάζουν από εκεί. Ο χώρος διεξαγωγής μιας συναυλίας είναι το Α και το Ω. Από την άλλη η Λάρισα είναι πολύ βολική πόλη και έχει πολλά πλεονεκτήματα. Είμαστε στο κέντρο της Ελλάδας οπότε ένας καλλιτέχνης μπορεί να παίξει οπουδήποτε πριν και μετά τη Λάρισα. Ρίσκο ειδικά σήμερα αποτελούν τα πάντα. Ρίσκο αποτελεί ακόμη και να βγεις και να φωνάξεις τα αυτονόητα για να υπερασπιστείς ανθρώπους και καταστάσεις”.

- Τα τελευταία χρόνια η Λάρισα έχει ανέβει αρκετά σε επίπεδο συναυλιών, και μάλιστα σημαντικών ονομάτων, είτε της ελληνικής είτε της ξένης σκηνής. Η συμβολή σου σε αυτό είναι πολύ σημαντική. Ο κόσμος φαίνεται να αγκαλιάζει αυτή την προσπάθεια;

“Ο στόχος μας ήταν εξαρχής η Λάρισα να ξαναμπεί στο συναυλιακό χάρτη της Ευρώπης κάτι που το έχουμε καταφέρει αλλά σίγουρα όχι μονοί μας, απλά έχουμε βοηθήσει λίγο και σε αυτό. Αυτό βεβαία δεν σταματά ποτέ, θέλει συνεχή προσπάθεια για να συνεχιστεί από όλους. O κόσμος γενικότερα δεν μπορεί να αγκαλιάσει τίποτα γιατί είναι με τα χέρια δεμένα και την καρδιά σφιγμένη με όλα αυτά που ζούμε τα τελευταία 5 χρόνια.

Τα δείγματα που βλέπουμε στις εκδηλώσεις δεν είναι πραγματικά λόγω κρίσης. Εγώ αυτό που βλέπω πάντως είναι ότι όταν γίνονται αξιόλογα και ποιοτικά πράγματα ενδιαφέρεται πολύς κόσμος και πολλοί από αυτούς υπερβάλλουν εαυτό λόγω οικονομικής κρίσης και καταφέρνουν και δίνουν το παρόν”.

- Εκτός από τη Λάρισα, γενικά, έχει συναυλιακή παιδεία ο Έλληνας;

“Εξαρτάται τι εννοείς συναυλιακή παιδεία. Σε σχέση με παλιότερα είμαστε σε καλύτερο επίπεδο, ο κόσμος ψάχνεται περισσότερο, ξέρει πλέον πολλά πράγματα, είναι πιο απαιτητικός από τους διοργανωτές πράγμα που μονό καλό μπορεί να μας κάνει. Σε σχέση με τις συναυλίες είναι σε καλύτερο δρόμο σίγουρα.

Μην ξεχνάμε ότι το ελληνικό κοινό έχει κατά καιρούς ταλαιπωρηθεί και έχει εξαπατηθεί πολλές φόρες και για πολλά χρονιά σε διάφορες περιπτώσεις, οπότε και έμαθε κάποια πράγματα στραβά και έχει μεγάλη έλλειψη εμπιστοσύνης στους διοργανωτές γενικότερα”.

- Εκτός από τη διοργάνωση συναυλιών, έχεις και άμεση σχέση με την τοπική σκηνή. Οι Hidden in the Basement είναι το πιο κλασικό παράδειγμα. Έχει να δώσει η σκηνή της Λάρισας; Ξεχωρίζεις κάποια συγκροτήματα;

“Δεν γίνεται να μην παρακολουθείς την τοπική σκηνή. H σκηνή της Λάρισας έχει βγάλει πολλά διαμάντια από το 2008 μέχρι το 2012 όπου εκεί πάλι υπήρξε μια μεγάλη πτώση με πολλές αξιόλογες μπάντες να είναι ανενεργές ουσιαστικά και να διαλύονται, όπως οι φοβεροί Sky Pup. Από το 2014 βλέπω πάλι μεγάλο αναβρασμό και νέες μπάντες να ανεβαίνουν με εξαιρετικό υλικό. 

Οι Hidden in the Basement είναι ένα από τα διαμάντια της σκηνής και έχουν περάσει πολλές περιπέτειες τα τελευταία χρόνια, όπως και οι 10togo. Εύχομαι να βρουν τη συνταγή και να συνεχίσουν για πολλά χρόνια. Άλλο συγκρότημα με εξαιρετικό υλικό είναι οι αγαπημένοι Black Juju. Eίναι πολλές καλές μπάντες στη Λάρισα αυτή τη στιγμή, Birthday Kicks, Barber Shop, Screaming Dead Balloons και άλλοι που σίγουρα ξεχνάω”.

- Ποιους καλλιτέχνες με τους οποίους έχεις συνεργαστεί θα ξεχώριζες;

“Οι περισσότεροι που έχουμε φιλοξενήσει είναι ξεχωριστοί μιας και είναι και ξεχωριστοί σαν άνθρωποι οι περισσότεροι και όχι μόνο σαν καλλιτέχνες, αφού η επιλογή που κάνουμε στα ονόματα είναι πολύ σύνθετη διαδικασία. Πάντως είμαι εξαιρετικά ευγνώμων που έχω φιλοξενήσει τον Αγγελάκα, τον Ψαραντώνη, τους Χαΐνηδες, τον Yann Tiersen, τους Tiger Lillies, τους Sepultura, τους Orange Goblin, τους Nouvelle Vague”.

- Πάμε τώρα στα φετινά. Η Alive γιορτάζει τα 5 χρόνια της, με 2 εκπληκτικές μουσικές παραστάσεις στο Κηποθέατρο. Ας ξεκινήσουμε με αυτήν στις 3 Ιουνίου, “Μια Εποχή στην Κόλαση” του Γιώργου Χριστιανάκη. Πες μας δυο λόγια για αυτή την παράσταση.

“Είναι μια μουσική παράσταση – συναυλία όπου παρουσιάζεται ζωντανά η μουσική που έγραψε ο εκπληκτικός Γιώργος Χριστιανάκης πάνω στο ποίημα «Μια Εποχή στην Κόλαση” του Αρθούρου Ρεμπώ, βασισμένο στη συγκλονιστική μετάφραση του Χριστόφορου Λιοντάκη. Το «Μια Εποχή στην Κόλαση» του Ρεμπώ θεωρείται σταθμός στην παγκόσμια λογοτεχνική έκφραση με τεράστια αξία. Επίσης έχουμε 7 μουσικούς επί σκηνής – την αφρόκρεμα θα λέγαμε της ελληνικής ανεξάρτητης σκηνής – πλαισιωμένους από πρωτότυπο υλικό που προβάλλεται σε όλο το πλάτος της σκηνής.

Όλος ο φωτισμός της παράστασης γίνεται μέσω του προβολικού συστήματος  και δημιουργεί ένα εντυπωσιακό αποτέλεσμα υψηλού επιπέδου σε συνδυασμό με την εξαιρετική μουσική και το φοβερό κείμενο. Είναι μια ξεχωριστή παράσταση που δεν την βλέπεις κάθε μέρα και έχει μεγάλο ενδιαφέρον καθώς πηρέ και το Α’ Βραβείο Κοινού στα 49α Δημήτρια της Θεσσαλονίκης και επίσης οι συντελεστές της παράστασης είναι ένας κι ένας”.

- Είναι η πρώτη φορά που συνεργάζεσαι με τον Γιώργο Χριστιανάκη; Τι γνώμη έχεις για αυτόν;

“Με τον Γιώργο Χριστιανάκη συνεργάζομαι πρώτη φορά σαν διοργανωτής σε δικό του προτζεκτ. Με έχει φιλοξενήσει με καλλιτεχνικά σχήματα στο φοβερό και τρομερό The Residents Bar που διατηρεί στη Θεσσαλονίκη, είχαμε «βρεθεί» σε 2 παραστάσεις στην καλοκαιρινή περιοδεία του «Φιλοκτήτη» που ανέβασε το Θεσσαλικό Θέατρο το 2004 με δική του μουσική, με τις Τρύπες παλιά όταν δούλευα στην Αθήνα και η μεγάλη μου εκτίμηση προς αυτόν αλλά και στο καλλιτεχνικό του έργο ξεκινάει κάπου εκεί.

Είναι ένας εκπληκτικός και ευγενικός άνθρωπος με συγκλονιστική αισθητική που χαίρεσαι να συνεργάζεσαι μαζί του. Είναι τιμή μου που συνεργαζόμαστε ακόμη μια φορά”.

- Στο σχήμα συμμετέχει και ο Μπάμπης Παπαδόπουλος. Εμβληματικός κιθαρίστας για την ελληνική underground σκηνή, γνωστός με τις Τρύπες. Πόσο πιστεύεις έχει επηρεάσει την εγχώρια σκηνή;

“Τι να πει κανείς για τον Μπάμπη Παπαδόπουλο. Ο Μπάμπης είναι ένας καλλιτέχνης τον οποίο εκτιμώ απεριόριστα επίσης. Πιστεύω έχει επηρεάσει σε τεράστιο βαθμό την εγχωρία σκηνή όσο ελάχιστοι. Το εντυπωσιακό με αυτόν με τις Τρύπες αλλά και στην μετέπειτα πορεία του και ως δημιουργός και ως εκτελεστής και ως ενορχηστρωτής είναι η τρομακτική του εξέλιξη από δουλειά σε δουλειά από δίσκο σε δίσκο. Νομίζω ότι υπάρχουν ελάχιστοι καλλιτέχνες στην Ελλάδα που να το έχουν καταφέρει αυτό.

Ο Μπάμπης Παπαδόπουλος είναι ένα τεράστιο κεφάλαιο για την εγχώρια σκηνή και πιστεύω ότι το μέγεθος του δεν έχει γίνει αντιληπτό όσο του πρέπει”.

- Η δεύτερη κατά σειρά παράσταση είναι αυτή που γίνεται στις 22 Ιουνίου. Ο Δημήτρης Αποστολάκης από τους Χαΐνηδες, θα παρουσιάσει “Το Σωματίδιο του Θεού”. Τι έχεις να πεις για αυτό;

“Το «Σωματίδιο του Θεού» άλλαξε ημερομηνία και γίνεται στις 22 Ιουνίου και όχι στις 18 όπως ήταν αρχικά προγραμματισμένο. Η παράσταση παρουσιάζεται από τον Δημήτρη «Χαΐνη» Αποστολάκη, από την ομάδα χοροθεάτρου «Κι Όμως Κινείται», ίσως την καλύτερη ομάδα του είδους στην Ελλάδα, και τους Mode Plagal. Οι Mode Plagal παίζουν ζωντανά μαζί με τον Αποστολάκη την μουσική της παράστασης, ο Αποστολάκης δίνει επίσης τη διάλεξη για τη φυσική και το σύμπαν και οι χορευτές – ακροβάτες του «Κι Όμως Κινείται» αναπαριστούν κινησιολογικά ό,τι ακούγεται, δηλαδή τη διάλεξη και τη μουσική.

Η παράσταση είναι και αυτή βραβευμένη με το βραβείο κριτικών θεάτρου και χορού για το 2014, έχει παίξει ελάχιστα στην Ελλάδα, δυστυχώς και είναι βασισμένη σε μία ιδέα του Αποστολάκη ο οποίος υπήρξε ερευνητής στο Cern στο πεδίο της αναζήτησης του σωματιδίου Χιγκς (σωματίδιο του Θεού) και είναι άκρως πρωτότυπη και άκρως εντυπωσιακή με τους εναερίτες χορευτές.

Όπως λέει κι ο φίλος Δημητρης Απόστολάκης «η τέχνη και η επιστήμη έχουν την ίδια εκκίνηση ιστορικά» και δεν χρειάζεται να είσαι φυσικός για να την παρακολουθήσεις γιατί παρουσιάζει πολύ ενδιαφέροντα πράγματα σε απλό κατανοητό λόγο”. 

- Και οι δύο παραστάσεις, έρχονται χωρίς “πολλά-πολλά”. Ούτε μεγάλα budget παραγωγής, ούτε τρομερά σκηνικά, παρ’ όλα αυτά το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό. Τι θεωρείς συμβάλει σε αυτό;

“Αμφότερες έχουν ένα σεβαστό κόστος παραγωγής, είναι τεχνικά απαιτητικές αλλά δεν αγγίζουν τα δυσθεώρητα ύψη της υπερπαραγωγής. Αξία προσθέτουν και στις δύο παραστάσεις το τελικό αποτέλεσμα που είναι αποτέλεσμα κάποιων πολύ έξυπνων ιδεών, οι συντελεστές που συμμετέχουν που είναι όλοι μέσα στους κορυφαίους στο είδος τους, και η υψηλής ποιότητας καλλιτεχνική τους έκφραση.

Επίσης, ο συνδυασμός και η συνάντηση διαφόρων τεχνών και τεχνικών με υποδειγματικό και ισορροπημένο τρόπο προκαλούν πρωτόγνωρα συναισθήματα στον θεατή - ακροατή χωρίς να τον εκβιάζουν”.

- Είχες γιορτάσει τα 3 χρόνια της Alive, πάλι στο Κηποθέατρο, τον Σεπτέμβρη του 2013. Μια όμορφη συναυλία με τους Nouvelle Vague, Opera Chaotique και Crime Swing Investigation. Τι θυμάσαι από τότε;

“Το 2013 είχαμε κάνει δύο επετειακές εκδηλώσεις και πάλι και όχι μια. Η πρώτη ήταν στις 3 Ιουλίου με το σχήμα του Γιάννη Αγγελάκα στο Κηποθέατρο. Αυτό που θυμάμαι ήταν δύο πολύ όμορφες βραδιές και κόσμο να χαμογελάει στο τέλος γιατί πέρασε όμορφα. Και τότε είχαμε επιλέξει καλλιτέχνες που μας αρέσουν και έχουν προσφέρει πολλά σε μας αλλά και γενικότερα.

Επίσης, θυμάμαι ότι το 2013 ήταν πολύ δύσκολη χρονιά για όλους και τον Γιάννη Αγγελάκα να μου λέει ότι ο δρόμος που διάλεξες είναι δύσβατος αλλά στο τέλος θα σε δικαιώσει. Τέτοιες στιγμές μας δίνουν δύναμη να συνεχίσουμε!!!”

- Αντίθετα, φέτος, αντί να επιλέξεις κάτι πιο “τρανταχτό” να το πούμε, εύκολο στο πλατύ κοινό, αποφασίζεις να κάνεις αυτές τις δύο παραστάσεις που πολύς κόσμος δεν τις ξέρει. Αρχικά αυτό λέει πολλά για τη μουσική σου παιδεία, αφού θυσιάζεις το “εύκολο” για να βγάλεις προς τα έξω κάτι πιο ποιοτικό, πιο καλλιτεχνικό. Πιστεύεις ότι θα ανταποκριθεί ο κόσμος;

“Φέτος επιλέξαμε δύο εκδηλώσεις με πολλά κοινά στοιχεία τις οποίες ο κόσμος μπορεί να μην τις ξέρει τόσο καλά αλλά μπορεί να τις προσεγγίσει από πολλές πλευρές. Είναι δύο παραστάσεις βραβευμένες με εξαιρετικό ενδιαφέρον οι οποίες δεν έχουν προβληθεί όσο θα έπρεπε και σύμφωνα με την καλλιτεχνική τους αξία. Εμείς επιλέξαμε να τις φέρουμε πιο κοντά σε ένα μεγάλο μέρος του κοινού, να τις προσφέρουμε σε πολύ προσιτές τιμές και θέλουμε ο κόσμος να τις υποστηρίξει όχι επειδή είναι επετειακές ή επειδή τις διοργανώνουμε εμείς αλλά επειδή πραγματικά το αξίζουν και θα ανταμείψουν το κοινό στο τέλος της κάθε βραδιάς.

Μέσα από αυτές τις δύο καλλιτεχνικές εκδηλώσεις που επιλέξαμε φέτος, θέλουμε να τιμήσουμε τους καλλιτέχνες που προσκαλέσαμε. Οι καλλιτέχνες αυτοί μας έχουν δείξει την εμπιστοσύνη τους και την υποστήριξη τους ακόμη και σε στιγμές που δεν ήταν ανάγκη και σε περιπτώσεις που δεν το γνωρίζαμε και το μάθαμε από αλλού. Είναι καλλιτέχνες που έχουν πιστέψει το καλλιτεχνικό μας όραμα και συμφωνούν με τα αισθητικά μας κριτήρια 100%.

Ο Χριστιανάκης και ο Αποστολάκης είναι δυο μεγάλες μορφές της σύγχρονης Ελλάδας που θέλουμε να τιμήσουμε με αυτές τις εκδηλώσεις και είναι τιμή μας και προνόμιο μας να φιλοξενήσουμε τις καλλιτεχνικές τους εκδηλώσεις”.

- Ποιο είναι το πιο τρελό σου συναυλιακό όνειρο; Πόσο πιστεύεις ότι απέχει από το να γίνει πραγματικότητα;

“Έχω ζήσει διάφορα τρελά σενάρια που δεν περίμενα ποτέ να γίνουν πραγματικότητα. H συναυλία των Dream Syndicate και αυτή των Tiger Lillies ήταν τρελά σενάρια όταν έγινε η πρώτη επαφή με τους καλλιτέχνες, και τελικά πραγματοποιήθηκαν. Ποτέ δεν ξέρεις, όλα είναι πιθανά.

Το πιο δυνατό που σκέπτομαι συχνά είναι ένα φεστιβάλ μιας εβδομάδας όπου θα παίζουν γνωστά σχήματα από όλο τον κόσμο και από όλα τα είδη μουσικής, από το πρωί μέχρι το βράδυ συνέχεια σε τέσσερις διαφορετικές σκηνές, χωρίς εισιτήριο, μια πραγματική γιορτή για την μουσική”. 

- Τι βλέπεις για το μέλλον; Υπάρχουν άλλα σχέδια;

“Λόγω της υπάρχουσας κατάστασης δεν βλέπουμε και πολύ μακριά στο μέλλον αλλά σχέδια πάντοτε κάνουμε, δεν σταματάμε ποτέ. Καλό θα ήταν να πάρει άλλη τροπή η ζωή στην Ευρώπη και στον κόσμο γενικότερα και να σταματήσουμε να ταΐζουμε φούσκες έτοιμες να σκάσουν. Η Ευρώπη θα πρέπει να δείξει στον κόσμο τον δρόμο και να βγει επιτέλους από αυτήν την σκοτεινή περίοδο που διανύουμε και μας έχει καταπνίξει. Έτσι θα συνεχίσουμε να κάνουμε όνειρα και να δημιουργούμε!!!”

- Σε ευχαριστώ για το χρόνο σου. Σου εύχομαι ό,τι καλύτερο και για τις δύο παραστάσεις που έρχονται, αλλά και για τα μελλοντικά σου σχέδια.

“Κι εγώ ευχαριστώ για την όμορφη συζήτηση, και εύχομαι τα καλύτερα και σε εσάς”.


E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
comments powered by Disqus

The Last Ones

Also Read


Newsletter