21Οκτωβρίου2019

Παρασκευή, 27 Φεβρουαρίου 2015 19:19 Γράφτηκε από: 

Συνέντευξη SHAWN LEE: “Λατρεύω να προσθέτω μουσική πάνω στην εικόνα”

Μια παρτίδα πινγκ πονγκ με τον Shawn Lee, δεν θα μπορούσε παρά να είναι συναρπαστική…

Μην πάει ο νους σας αλλού. Δεν αναμετρηθήκαμε μαζί του στο επιτραπέζιο τένις, αλλά τον προσκαλέσαμε σε μια συζήτηση που έμελλε να είναι άκρως ενδιαφέρουσα, λίγο πριν οι Shawn Lee’s Ping Pong Orchestra εμφανιστούν στα μέρη μας. Ιδού τι είχε να μας πει ο “εγκέφαλός” τους…

- Ποιος είναι ο Shawn Lee; Πώς θα περιέγραφες τον εαυτό σου;

“Ο Shawn Lee είμαι ΕΓΩ!!! Μουσικός, Παραγωγός, Ραδιοφωνικός DJ, Τραγουδοποιός, Συνθέτης, Τραγουδιστής, ΠΑΤΕΡΑΣ, Σύζυγος, Αυστηρά Χορτοφάγος και λάτρης του καφέ! Φτιάχνω δίσκους και μου αρέσει να αγοράζω μουσικά είδη σε αντίκες και να πίνω ακριβό καφέ. Διαβάζω ιστορίες στα κορίτσια μου πριν κοιμηθούν και ζω με τρεις κυρίες οι οποίες με αγαπούν! Μια τέλεια ζωή…”.

- Αποκαλείς την Ορχήστρα σου “Ping Pong”. Αυτό προέρχεται από την ποικιλία ήχων που παρουσιάζεις; Όπως, ας πούμε, στο συγκεκριμένο σπορ, όπου το μπαλάκι πηγαίνει κι έρχεται γρήγορα;

“Στις αρχές των 90s, κυκλοφόρησα μια σειρά τραγουδιών στην Ubiquity κάτω από το ψευδώνυμο Ping Pong. Αρκετά χρόνια αργότερα, ήθελα να χρησιμοποιήσω την παλιά καλή οπτικοακουστική και κινηματογραφική μουσική, προκειμένου να γράψω κάποια instrumental κομμάτια. Οπότε προσέθεσα στο ψευδώνυμο «Ping Pong» και τη λέξη «Orchestra», προκειμένου να δώσω έμφαση στα αμέτρητα διαφορετικά όργανα που χρησιμοποιώ. Νομίζω ήταν μια αναμενόμενη διαδικασία”.

- Θα ήθελα να μου πεις μερικά στοιχεία για τη συνεργασία σου με τον ΑΜ. Πώς προέκυψε;

“Λοιπόν, η ιστορία έχει ως εξής. Ο AM άκουσε ένα τραγούδι που είχα κυκλοφορήσει ως Ping Pong, στη ραδιοφωνική εκπομπή του Miles Perlich στο KJAZZ του Λος Άντζελες. Πίστεψε τότε ότι επρόκειτο για κάποια ηχογράφηση στα 70s, και μόλις έμαθε ότι είναι κάτι καινούριο, εξεπλάγη! Οπότε με βρήκε στο MySpace – τι θυμηθήκαμε τώρα! - κρατήσαμε επαφή και βρεθήκαμε από κοντά στο Λονδίνο, επ’ ευκαιρία μιας συναυλίας του.

Μερικά χρόνια μετά, τον προσκάλεσα να ανέβει στη σκηνή μαζί με μένα και την μπάντα μου στο Λος Άντζελες. Και μετά από ένα live session στον ραδιοφωνικό σταθμό KCRW πάλι στο Λος Άντζελες, του είπα: «Πρέπει να κάνουμε ένα άλμπουμ μαζί!» και αυτός απάντησε κατευθείαν… «ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ!!!».

Όταν επέστρεψα στο Λονδίνο, άρχισα να γράφω τα drum μέρη των τραγουδιών και να του τα στέλνω μέσω internet. Αυτό ουσιαστικά ήταν και η αρχή του πρώτου μας άλμπουμ «Celestial Electric». Όλα τα υπόλοιπα ανήκουν στην ιστορία! Να σου πω, δε, ότι μόλις χθες στείλαμε και το 3ο άλμπουμ μας «Outlines» για master, οπότε να περιμένετε να κυκλοφορήσει κάποια στιγμή μέσα στη χρονιά”.

- Κάποια επιπλέον σχέδια όσον αφορά ηχογραφήσεις στο κοντινό μέλλον;

“Αυτό το διάστημα δουλεύω αρκετά πάνω σε καινούριο υλικό. Έχω σχεδόν ολοκληρώσει ένα project  υπό τον τίτλο “Young Gun Silver Fox” και είμαι πολύ ενθουσιασμένος για αυτό. Συνεργάστηκα με έναν εκπληκτικό τραγουδιστή, τον Andy Platts. Ο ήχος μας πλησιάζει αρκετά στην «West Coast Pop» στα τέλη των 70s, σαν τους Hall & Oates, τους Doobies, τους America, τον Todd Rundgren κλπ! Εξαιρετικό!

Επιπλέον, έχω και ένα πολύ ενδιαφέρον concept άλμπουμ σε synth heavy / cosmic disco / funk μοτίβα, με τίτλο «Techstar». Στα σκαριά υπάρχει και ένα καινούριο Ping Pong άλμπουμ… Προσπαθώ να βρίσκομαι σε εγρήγορση!”.

- Ας παίξουμε ένα παιχνίδι. Θα ήθελα να μάθω ποιο είναι το αγαπημένο σου τραγούδι από κάθε δεκαετία της ζωής σου. Από τα 60s έως και σήμερα.

“Δύσκολη αποστολή, αλλά την αποδέχομαι!

Αγαπημένο 60s τραγούδι, το «Thank You (Falettinme Be Mice Elf Agin)» από τους Sly and the Family Stone. Κυκλοφόρησε το 1969. Τόσο funky και τόσο 70s πριν καν έρθουν τα 70s.

Αγαπημένο 70s, το «I’m Νot in Love» από τους 10cc. Εντελώς καινοτόμα, μοναδική, εκπληκτική παραγωγή. Εξαιρετικό τραγούδι, ένα από τα καλύτερα όλων των εποχών.

Αγαπημένο 80s, το «Cars» από τον Gary Numan. Σούπερ φουτουριστικό κομμάτι.

Αγαπημένο 90s, το «Cry» από τον Money Mark, μέσα από το φοβερό και άκρως επιδραστικό «Mark’s Keyboard Repair» που κυκλοφόρησε από τη Mo’ Wax. Το λατρεύω αυτό το άλμπουμ. Θυμάμαι πόσο τέλεια ήταν η συνεργασία μας με τον Mark και τον Tommy Guerrero το 2009, για το άλμπουμ «Lord Newborn and the Magic Skulls».

Αγαπημένο 00s, το «Kiss the Sky» από τους Shawn Lee’s Ping Pong Orchestra feat. Nino Moschella. Μια δόση ξεδιάντροπης αυτοπροβολής!

Αγαπημένο από τη δεκαετία ως τώρα, το «I’m the Man, That Will Find You» από τον Connan Mockasin. Ακούγεται αρκετά διαφορετικός και αυτό είναι κάτι δύσκολο στις μέρες μας. Θα έλεγα ότι είναι μια μικρή ιδιοφυΐα”.

- Και το αγαπημένο σου video game; Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι έχεις βραβευθεί ως συνθέτης μουσικής για video games.

“Απαντώ κορώνα-γράμματα ανάμεσα στο «Space Invaders» και το «Ms. Pacman». Εντελώς old school arcade! Όχι, όχι, ήθελα να πω ότι καλύτερο είναι το «Βully», χα χα!!! (σ.σ. ο Shawn Lee βραβεύθηκε για τη μουσική επένδυση του video game)”.

- Μεγάλος νικητής στα Όσκαρ αυτής της χρονιάς ήταν το “Birdman”. Του άξιζε η τιμή; Και μιας που μιλάμε για κινηματογράφο, να σου πω ότι είδα πρόσφατα το “Whiplash”, που συνδέεται με τη μουσική.

«Δεν έχω δει καμία από τις δύο. Να σου πω την αλήθεια, συνήθως δεν μου αρέσουν οι mainstream ταινίες που κερδίζουν το ένα Όσκαρ μετά το άλλο. Πάντως σίγουρα θα δω το «Birdman» κάποια στιγμή. Το ίδιο μάλλον δεν ισχύει για το «Whiplash». Είμαι σίγουρος ότι δεν θα μου αρέσει. Είναι και το τρέιλερ που με αποθαρρύνει”.

- Ποια είναι η δική σου έμπνευση όταν γράφεις κινηματογραφική μουσική; Το ίδιο το φιλμ ή κάτι άλλο;

“Κοίτα, η κάθε σκηνή από μόνη της έχει πολλά να σου πει για το ποια θα πρέπει να είναι η μουσική της επένδυση και το πώς θα μπορέσει να ταιριάξει με την εικόνα και τους διαλόγους. Όπως και η μουσική που φτιάχνουμε, ενδεχομένως και προσωρινά, κατά τη διάρκεια της παραγωγής, οδηγεί προς τα εκεί που ο σκηνοθέτης πιστεύει ότι βρίσκεται η σωστή ατμόσφαιρα και διάθεση. Ακόμη και η γκάμα οργάνων και ήχων που χρησιμοποιείς, μπορεί να σε επηρεάσει στο τι παίζεις και τι αισθάνεσαι. Λατρεύω να προσθέτω μουσική πάνω στην εικόνα”.

- Γουίτσιτα στο Κάνσας, Λος Άντζελες ή Λονδίνο; Ποιες είναι οι διαφορές και οι ομοιότητες ανάμεσα στις τρεις πόλεις στις οποίες έχεις ζήσει;

“Πρώτα από όλα, νικητής αναδεικνύεται το Λονδίνο! Πλέον ζω εκεί 20 χρόνια. Είναι το σπίτι μου… Ωρίμασα εκεί, τόσο σαν άνθρωπος όσο και σαν μουσικός. Είναι μια από τις καλύτερες πόλεις του κόσμου.

Όσον αφορά το Λος Άντζελες, πέρασα πολύ όμορφα χρόνια εκεί. Γνώρισα και δέθηκα με μερικούς σπουδαίους και ταλαντούχους φίλους. Στο LA ταιριάζω περισσότερο μουσικά, εκεί θα βρεις πολλούς περισσότερους μουσικούς που θα σε εμπνεύσουν από ό,τι στο Λονδίνο. Κι ο καιρός δεν είναι και τόσο κακός! Πραγματικά μου αρέσει πολύ να πηγαινοέρχομαι εκεί και να παίρνω μια γεύση κάθε τόσο. Και για να είμαι ειλικρινής, θα ήθελα να έχω δουλέψει στο Λος Άντζελες λίγο παραπάνω. Παρόλα αυτά, προτιμώ σε αυτή τη φάση της ζωής μου να ζω στην Ευρώπη παρά στις ΗΠΑ. Με την πολιτική κι όλα αυτά, εννοώ…

Όσο, δε, για τη Γουίτσιτα, εκεί γεννήθηκα, μεγάλωσα και πέρασα τα πρώτα 24 χρόνια της ζωής μου. Έχω να πάω, πάντως, από το 2000! Οι δεσμοί μου με τον τόπο αυτό είναι ισχυροί, όπως και οι παραστάσεις που έχω πάρει. Θεωρώ τον εαυτό μου καλύτερο μουσικό ακριβώς επειδή μεγάλωσα σε μια μικρή πόλη. Κι αυτό γιατί αποσπάσαι λιγότερο, έχεις τη δυνατότητα να δουλέψεις πιο πολύ πάνω στην ουσία και όχι όλα τα υπόλοιπα.

Ήξερα, όμως, ότι για να προχωρήσω την καριέρα μου,  χρειαζόταν να μετακομίσω σε μια μεγαλύτερη πόλη, τη Νέα Υόρκη, το Λος Άντζελες ή κάπου αλλού. Το LA είχε καλύτερο καιρό από τη Νέα Υόρκη, ενώ και η μητέρα μου είχε μετακομίσει εκεί μετά από τον χωρισμό της με τον πατέρα μου στις αρχές της δεκαετίας του ’80. Οπότε είχα ένα μέρος για να εγκατασταθώ όταν αποφάσισα να αφήσω την πόλη στην οποία γεννήθηκα. Καθώς μεγάλωνα, πέρασα αρκετό καιρό στη νότια Καλιφόρνια με ανθρώπους του οικογενειακού μου περιβάλλοντος, οπότε η αλλαγή αυτή ήρθε φυσικά”.

- Αν σου ζητούσα να κρεμάσεις στο δωμάτιό σου ένα πόστερ από την παιδική σου ηλικία, ποιο θα διάλεγες;

“Τον «Πλανήτη των Πιθήκων»!!! Είχα δει την πρωτότυπη ταινία στο σινεμά ως πιτσιρικάς κι ακόμα τη λατρεύω! «Πάρε τα χέρια σου από πάνω μου, απαίσιε πίθηκε»!!! Χα χα!”

- Shawn σε ευχαριστώ για αυτή την ενδιαφέρουσα συνομιλία.

“Ευχαριστώ κι εγώ!”.

* Οι Shawn Lee’s Ping Pong Orchestra εμφανίζονται την Τρίτη 3 Μαρτίου στο Lab Art (9€ & 12€ / Viva.gr, Public, Παπασωτηρίου), την Πέμπτη 5 Μαρτίου στο Principal Club Theater (13€, 15€ & 18€ / Viva.gr, Public, Seven Spots, Musicland, Stereodisc, Lotus, Rover Bar), την Παρασκευή 6 Μαρτίου στο Stage Club (10€ & 12€ / Thatsright.gr, Thats Right) και το Σάββατο 7 Μαρτίου στο Six D.O.G.S. (15€, 18€ & 20€ / Viva.gr, 11876, Public, Παπασωτηρίου, Ianos, Seven Spots, Reload Stores, Media Markt).



E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
comments powered by Disqus

The Last Ones

Also Read


Newsletter