21Οκτωβρίου2019

Τρίτη, 21 Οκτωβρίου 2014 18:26 Γράφτηκε από: 

Συνέντευξη SCOTT McCLOUD: Rockets Will Always Be Red

Λίγο πριν την προγραμματισμένη του Ελληνική Ακουστική Περιοδεία, ο Scott McCloud βρήκε λίγο χρόνο να απαντήσει μερικές ερωτήσεις σχετικά με την επανένωση των Soulside, την ιστορία των Girls Against Boys και το εγχείρημα των Paramount Styles καθώς επίσης και για την αγάπη του για την Ελλάδα και τι να περιμένουμε από τις ακουστικές του συναυλίες.

- Πες μας κάποια πράγματα για τους Soulside, την πρώτη σου μπάντα η οποία επανενώνεται για λίγες συναυλίες στην Αμερικάνικη Ανατολική Ακτή, και ήταν πολύ επιδραστική στην post hardcore/ punk σκηνή. Πως συνέβη αυτό;

“Οι Soulside ήταν η πρώτη μας μπάντα, εκτός της Washington DC όπου όλοι μεγαλώσαμε και ήταν το «σπίτι» της δισκογραφικής εταιρείας Dischord. Ξεκινήσαμε να παίζουμε στα μέσα της δεκαετίας του 80, ουσιαστικά μετά το γυμνάσιο και συνεχίσαμε να το κάνουμε και στις διακοπές από το πανεπιστήμιο κτλ… μέχρι το 1987 όλοι χρησιμοποιούσαμε τον χρόνο μας για να περιοδεύσουμε στην Αμερική και τελικά στην Ευρώπη το 1989.

Νομίζω πως όλη η ιστορία της Dischord σκηνής είναι επιδραστική επειδή ήταν αρκετά οργανωμένη για τις underground καταβολές της  εκείνη την εποχή (μεγάλη εταιρεία, μπάντες που δούλευαν σκληρά παράγοντας περιπετειώδη μουσική). Γενικότερα, στη δεκαετία του 1980, η μουσική όλου αυτού του είδους ήταν πιο underground και οι άνθρωποι που την μάθαιναν είχαν την τάση να αναμειχθούν στην υπόθεση. Κατ’ αυτό τον τρόπο πολλοί νέοι άνθρωποι οι οποίοι έρχονταν στις συναυλίες των Soulside (ή σε αυτού του τύπου τις συναυλίες) στη δεκαετία του 1980, αργότερα δημιούργησαν τα δικά τους συγκροτήματα”.  

- Με τους GVSB έχετε κυκλοφορήσει 6 δίσκους και 6 EP αλλά μετά το “You Can’t Fight What You Can’t See” του 2002 σταματήσατε για πάρα πολύ καιρό μέχρι το  “The Ghost List EP” του 2013. Θα μπορούσες να μας πεις τι είχε μεσολαβήσει όλο εκείνο τον καιρό;

“Ναι, λοιπόν, κυκλοφορήσαμε πολλούς δίσκους, περιοδεύαμε για 9 μήνες με 1 χρόνο για σχεδόν 10 χρόνια. Μετά, μπλεχτήκαμε σε μία διαμάχη με την προηγούμενη δισκογραφική μας (Geffen/ Universal)… η οποία κατά κάποιο τρόπο τράβηξε μεγάλο μέρος της ζωής της μπάντα και ίσως χρειαζόμασταν και ένα διάλειμμα…

Ήταν η ώρα να κάνουμε αυτό το διάλειμμα και αυτό κατέληξε να είναι μακρύ (όπως αυτά τα πράγματα συνήθως είναι)… όλοι κάναμε διαφορετικά πράγματα. Έζησα στο Παρίσι για λίγο, παίζοντας σε διάφορα πρότζεκτ… ξεκίνησα να ηχογραφώ πάλι και μετακόμισα πίσω στη Νέα Υόρκη (Paramount Styles) και άρχισα πιο σοβαρά στα τέλη της δεκαετίας του 2000”.

- Η πρόσφατη εμφάνιση των Girls Against Boys στο φεστιβάλ Plissken 2014 (Αθήνα και Θεσσαλονίκη) έτυχε θερμής υποδοχής από το ελληνικό κοινό. Έχοντας επισκεφθεί την Ελλάδα αρκετές φορές τα τελευταία 20 χρόνια, είτε με τους GVSB είτε με τους Paramount Styles, είτε μόνος, υπάρχουν κάποια συγκεκριμένα περιστατικά που ξεχωρίζουν στη μνήμη σου;

“Η συναυλία που δώσαμε με τους GVSB στην Αθήνα το 1996 ήταν μία από τις πιο συναρπαστικές σε όλα τα χρόνια που περιοδεύουμε. Από τότε είχα την ευκαιρία να ξαναέρθω και με το συγκρότημα και μόνος. Τι να πω, μου αρέσει η Ελλάδα!! Οι πόλεις έχουν ενέργεια και είναι πολύ ενδιαφέρον για μένα. Πηγαίνω στη Θεσσαλονίκη και αισθάνομαι το μυαλό μου να ανοίγει. Είναι η κίνηση και η ζωή στους δρόμους νομίζω”.

- Οι Paramount Styles δεν έχουν κυκλοφορήσει κάτι για αρκετό καρό, υπάρχουν κάποιες σκέψεις για νέο υλικό, καθόλου ηχογραφήσεις;

“Ασφαλώς, υπάρχει πολύ υλικό, είναι θέμα να βρεθεί χρόνος να το τελειώσουμε από τη μία πλευρά και επίσης έχω υπόψη μου να το κάνω λίγο διαφορετικά αυτή τη φορά, ηχητικά εννοώ, ίσως πιο πειραματικό/ «παράφωνο». Μου παίρνει χρόνο αυτές τις μέρες το γράψιμο τραγουδιών, δεν το κάνω τόσος γρήγορα όσο το έκανα στο παρελθόν, επειδή σκέφτομαι και επεξεργάζομαι τα πάντα λίγο περισσότερο.

Αυτό είναι θετικό αλλά και αρνητικό… οπότε είναι ο κατάλληλος καιρός για να κυκλοφορήσουμε κάτι. Κατά τη γνώμη μου κομμάτι του κόσμου της μουσικής μου φαινόταν πάντα σαν μία μάχη. Προετοιμάζεσαι, βάζεις σε μια σειρά τα πράγματα και το κάνεις…. και μετά χρειάζεσαι ξεκούραση για να φορτίσεις τις μπαταρίες. Καινούργια τραγούδια από Paramount Styles θα κυκλοφορήσουν σύντομα”.

- Πολλοί Αμερικανοί καλλιτέχνες, μουσικοί, συγγραφείς έχουν μετακομίσει από τις ΗΠΑ και είτε ζουν στην Ευρώπη μόνιμα ή περνάνε τον περισσότερο χρόνο τους σε ευρωπαϊκό έδαφος. Εσύ διαμένεις στη Βιέννη για αρκετό καιρό, οπότε σου λείπει η πατρίδα σου καθόλου; Αισθάνεσαι ότι το Νεοϋορκέζικο παρελθόν σου (επειδή η Νέα Υόρκη θεωρείται πιο “Ευρωπαϊκή” από ότι η Μεσοδυτική περιφέρεια και η Δυτική Ακτή) σε βοήθησε για την προσαρμογή σου στην Ευρώπη;

“Ναι, το έχω προσέξει αυτό, πιστεύω ότι κατά κάποιο τρόπο μπορούμε να θεωρήσουμε ότι το εναλλακτικό ή underground έχει μεγαλύτερο σεβασμό στην Ευρώπη… έως ενός σημείου, αλλά είναι δύσκολο να το ξεχωρίσουμε. Είναι προφανώς μια περίπτωση αυτού που αποκαλούμε «the grass is always greener» (αμερικάνικη παροιμία που αναφέρεται συνήθως στον τρόπο που επιθυμούμε πράγματα άλλων τα οποία δεν έχουμε), όταν βρίσκεσαι κάπου αλλού είναι καλύτερα από εκεί που δεν είσαι.

Η Νέα Υόρκη είναι μία απίστευτη πόλη, και πάντα θα την νιώθω σαν το πραγματικό μου μέρος, αλλά από την άλλη πλευρά, πολλά από όσα ήξερα και αγάπησα σε αυτήν εξαφανίζεται για να αντικατασταθεί από κάτι καινούργιο το οποίο πραγματικά, είναι στη φύση κάθε πόλης. Έχοντας ζήσει στη Νέα Υόρκη βοηθά να προσαρμοστείς στην Ευρώπη (για παράδειγμα, δεν χρειάζεσαι αυτοκίνητο σε πολλές πόλεις της Ευρώπης κτλ) και υπάρχει μία κίνηση στους δρόμους, ακόμα και στις μικρότερες πόλεις. Στην αμερικανική περιφέρεια δεν υπάρχει αυτό και ζεις τη ζωή σου οδηγώντας και παρκάροντας το αυτοκίνητο σου”.

- Τι μπορούμε να περιμένουμε από τις ακουστικές σου συναυλίες στην Ελλάδα τις δύο τελευταίες εβδομάδες του Οκτωβρίου; Υπάρχει καμία συγκεκριμένη επιλογή τραγουδιών? Μετά από τόσα χρόνια που εμπλέκεσαι στη μουσική, σε συγκροτήματα και projectsμ θα πρέπει να έχεις αρκετά τραγούδια να συμπεριλάβεις.

“Θέλω να παίξω τραγούδια από όλο το διάστημα της καριέρας μου, μερικά από GVSB, μερικά από τους Paramount Styles, αλλά επίσης και καινούργιο υλικό το οποίο δουλεύω αυτή τη στιγμή, επίσης, θα ήθελα να πειραματιστώ λίγο με τα τραγούδια. Όταν παίζεις μόνος σου με μία ακουστική κιθάρα, οι επιλογές που έχεις είναι απεριόριστες στη πραγματικότητα, αν έχεις βέβαια το «θράσος» να το κάνεις.

Όμως, χωρίς άλλους μουσικούς στο προσκήνιο, μπορεί να υπάρξει μία τάση σχολαστικότητας η οποία εμένα δε με ενθουσιάζει. Μπορεί να κάνω θόρυβο, να αυτοσχεδιάσω κάποια πράγματα και επίσης να «πετάξω» εκεί μέσα μερικές αναπάντεχες διασκευές. Ωστόσο, συχνά, όταν παίζεις μόνος σου όλα τα σχέδια πάνε περίπατο οποιαδήποτε βραδιά και συνεχίζεις με αυτό που σου αρέσει”.        

- Τελευταία ερώτηση. Ποιες ήταν οι κυριότερες επιρροές σου σε όλους τους τομείς της μουσικής (σύνθεση τραγουδιών, μουσικό στυλ, συναυλίες) και τι ακούς αυτήν τη περίοδο;

“Το σκέφτομαι συχνά αυτό, ειδικότερα όταν προσπαθώ να συνθέσω ιδέες τραγουδιών για παράδειγμα. Όταν ήμουν νεότερος μου άρεσε το metal μετά η noise… industrial μουσική όπως συνήθως την αποκαλούσαν… χτυπώντας πράγματα… κιθαριστικό feedback, θορυβώδεις καταστάσεις!! Παράφωνη μουσική μπορείς να την χαρακτηρίσεις, από punk μέχρι Sonic Youth ή οτιδήποτε άλλο. Θα ήθελα να κάνω περισσότερα με ένα ακουστικό όργανο (δεν υπάρχει λόγος να μην το κάνω, η παραμόρφωση λειτουργεί μια χαρά) σε βάθος χρόνου, και καθώς το underground έγινε πιο εμπορικό (κατά την άποψή μου).

Νομίζω ένιωσα αναγκασμένος να ακολουθήσω την ροή του πράγματος, γράφοντας πιο «καθωσπρέπει» τραγούδια (ή τουλάχιστο προσπάθησα να το κάνω)… Μπορώ να πω ότι θαυμάζω τους καλλιτέχνες και των δύο αυτών «κόσμων»… την απλότητα ενός μεγάλου pop τραγουδιού παίζοντας την ίδια στιγμή εντελώς αυτοσχέδιο υλικό.

Συνήθως περνάω μερικές (πολλές) ώρες την εβδομάδα απλά «πέφτοντας στην τρύπα του YouTube» και ακούγοντας οτιδήποτε βρω μπροστά μου… Ώρες αργότερα δεν θυμάμαι από πού ξεκίνησε αυτό το ταξίδι. Μπορεί να βρεθώ σε δυσνόητα και ασαφή noise projects ή να περάσω μία ολόκληρη μέρα ακούγοντας ηλεκτρονική μουσική ή οτιδήποτε άλλο.

Ακούω σχεδόν τα πάντα που θα βρεθούν μπροστά μου, όπως τις εποχές της Dischord. Ίσως θα ‘πρεπε να προσπαθήσω κάτι παρόμοιο με εκείνες τις ημέρες!! Εν τέλει, όταν παίζω κάτι ακούγεται σαν αυτό που είμαι, αυτό βγαίνει προς τα έξω. Τελικά, έτσι είναι και δεν μπορώ να κάνω κάτι ουσιαστικό για αυτό. Είμαστε αυτοί που είμαστε!!!”       

- Scott σε ευχαριστούμε πολύ για τον χρόνο σου και ανυπομονούμε να βρεθούμε στις συναυλίες σου!

“Σας ευχαριστώ πολύ!”.

* Ευχαριστούμε θερμά τον Polydefkis I. Lord (polydefkis4@gmail.com) για την παραχώρηση του υλικού της συνέντευξης.

** Ο Scott McCloud εμφανίζεται κατά σειρά σε Θεσσαλονίκη (22/10 / The Residents Bar), Κοζάνη (23/10 / Gallery Cafe Bar), Πτολεμαΐδα (24/10 / Mανδρακούκος Café), Άρτα (25/10 / Κουρδιστό Πορτοκάλι), Λάρισα (26/10 / Hobo Bar-Restaurant), Πύργο (30/10 / Τετράστιχο Live Theater) και Αθήνα (31/10 / Ρινόκερως Bar). Tour Booking: Alive Art Performances.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ENGLISH VERSION

- Tell us some things about Soulside, your previous band who is reuniting for some shows in the American East Coast and has been a very influential band in the post hardcore scene, how did that come about?

“Soulside was our first band, out of WashingtonDC where we all grew up and the home of the influential Dischord Records. We started playing in the mid 80s after High School really, and we kept at it during breaks from university, etc… by 1987 we were all taking off most of our time to tour with the band in US and finally in Europe, in 1989. I think the whole Dischord scene is influential because it was quite organized for an underground scene back then (great label, hard working bands making adventurous music)…

In the 1980’s in general all of this type of music was more underground and people who came across it sometimes had the tendency to become involved. Thus a lot of young people who came to Soulside shows (or those types of shows) in the 80s later formed their own bands….

- With GVSB you have released 6 records and 6 EPs but after 2002’s “You Can't Fight What You Can’t See” you went quiet for so many years up to 2013’s 6th EP “The Ghost List”. Can you tell us what had happened all that time?

“Yes, well we released a lot of records; we toured 9 months / year for like 10 years. Then we were stuck in a label dispute with our former label (Geffen/Universal)… which sort of took some of the life out of the band, and maybe we needed a break…

It was just time to take a break and that break ended up being long (as these things often are)... everyone did different things. I lived in Paris for awhile; playing in various projects…..started recording again and move back in New York (Paramount Styles) and started doing that more seriously in the later 00s, lots of things”.

- Your recent appearance in Plissken 2014 festivals with GVSB (Athens and Thesssaloniki) received a very warm welcome from the Greek audience. Having visited Greece a few times over the last 20 years either with GVSB, Paramount Styles or solo do you have any specific incidents that you distinctly remember?

“The show Girls against Boys played in Athens in 1996 felt like one of the most exciting shows of the bands touring years. Since then I’ve had the opportunity to come back both with the band, and by myself. I like Greece, what can I say? The cities have energy, and it’s interesting to me. I get to Thessaloniki or something and it feels like my brain turns on. It’s the street life I think”.

- Paramount Styles have not released anything for a while, are there any thoughts for new material, any recordings on the cards?

“Definitely, there is lots of material, it’s just finding time to finish it, for one thing, and also I have in mind to make it a bit different this time, sonically. More experimental / dissonant perhaps. It takes time these days, I don’t write songs/ideas as fast as I used to, which is because I think about it all a bit more. This is positive but also negative thing… so, in part it’s just coming time to get some stuff out there.

For me part of the music world has always seemed like a battle. You prepare, get some stuff going and go do it… and then you need some rest to recharge the batteries. But new PS songs are on the way, soon”.

- Many American artists, musicians, writers have moved from the US and either live in Europe permanently or spend most of their time in European soil. You are currently living in Vienna for quite a while, are you feeling homesick at all? Do you feel that your New York background (cause NY is presumed more “European” than typical Midwest or West Coast) helped with the adjustment in Europe?

“Yeah I have noticed that, I think in some ways what we can call alternative/underground stuff is more respected in Europe… to some degree, but that’s hard to say. I don’t know. It’s probably just a case of what we call “the grass is always greener” somewhere else, where you are not. NYC is an awesome city, and always will feel like my real place, but on the other hand, much of what I knew and loved about it disappears, to be replaced by new things, that are the nature of any city really.

Living in NYC does help to adjust to Europe (for one, you don’t need a car in many cities, etc)… and there is street life in many European cities, even smaller ones. In rural America there is no street life and life is lived driving and parking your car”.

- What can we expect from your acoustic shows in Greece in the last two weeks of October? Is there any particular selection of songs? Because after so many years involved in music, bands and projects, you must have quite a few to throw in? 

“I want to play songs across the span, some GVSB stuff, some Paramount, but also some new material I am working on. I’d also like to get a bit experimental with things. When you play alone with an acoustic, the options you have are limitless really, if you have the nerve to do it. But with no other musicians to play off of, there can be a tendency to get “precious” with things… which i don’t like too much. I may make noise, improvise some stuff… and also throw some unlikely covers.

I plan to change things up as much as possible. It’s been awhile since I let things roll in a way that like ANYTHING GOES. I prefer it sounds like its a living thing rather than simply moving through a list of songs. However, often when performing alone all the plans get thrown out the window on any given night, and you go with what you feel like”.

- Lastly, what has been you major influences in all aspects of music (songwriting, musical styles, live performances)? What are you actually listening to this period?

“I think about this often, especially when trying to compose some song idea for instance. When I was young I was into metal, then noise… industrial music as it used to be called… banging on things, guitar feedback… noisy stuff. Dissonant music is all you can call it, from punk to Sonic Youth or whatever. I would like to do some more of that with an acoustic instrument (no reason not to, distortion still works)… over the years, and as underground became more commercial (in my view) I think I felt compelled to go with the flow of that: write more “proper” songs (or try to)…

I can and do admire artists in both of these realms… The simplicity of the great pop song as well playing completely improvised material. I usually spend several (many) hours a week just “Falling in a Youtube hole” and listening to whatever comes my way… Hours later I don’t remember where the trip started. I might find my way to obscure noise projects… or spend a day listening to new electronic music derived from screamo, or whatever.

Nearly everything I come across I think, as I did in the Dischord days: Hmm, I should try something like that! But in the end when i play something it just feels like who I am is the thing that comes out. IN the end that is how it is and I can’t really do anything about it. We are who we are”.

- Thank you very much Scott for your time, we are very looking forward to your shows.

“Thank you!”.



E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
comments powered by Disqus

The Last Ones

Also Read


Newsletter