17Σεπτεμβρίου2019

Τετάρτη, 18 Ιουνίου 2014 16:59 Γράφτηκε από: 

Συνέντευξη CLUTCH (NEIL FALLON): “Το να είσαι μουσικός, είναι η ίδια η ανταμοιβή σου”

Λίγες ημέρες πριν από την επιστροφή των Clutch στην Ελλάδα, το i-JUKEBOX.gr είχε τη χαρά και την τιμή να μιλήσει με τον Neil Fallon, ηγέτη των rockers από το Maryland. Ιδού τα όσα άκρως ενδιαφέροντα είχε να μας πει… Enjoy!

- Δεδομένου ότι από την κυκλοφορία του Earth Rocker (2013), βρίσκεστε διαρκώς σε περιοδεία στo πλαίσιo προώθησης του δίσκου, σήμερα, σχεδόν ένα χρόνο μετά την κυκλοφορία του, πιστεύεις ότι ο δίσκος είχε την επιτυχία στην οποία στοχεύατε εξαρχής;

“Το αποτέλεσμα ήταν υπέροχο. Πιστεύω πως γνωρίζαμε ότι ο δίσκος ήταν καλός αλλά δεν περιμέναμε τέτοια αποδοχή. Συνεπώς, δεν δώσαμε ποτέ σημασία στην αρνητική κριτική και δεχθήκαμε μόνο τα θετικά σχόλια. Αλλά δεν επαναπαυόμαστε”.

- Σχετικά με το Earth Rocker, μπορεί να πει κάποιος ότι οι Clutch εντυπωσιάζουν θετικά με διαφοροποιημένο κάπως ήχο σε κάθε νέο album τους. Τι σας ωθεί προς αυτή την κατεύθυνση;

“Η βαρεμάρα. Πάντοτε θα έχουμε τον ήχο των Clutch, διότι είμαστε τα ίδια τέσσερα άτομα. Όπως επίσης είμαστε τα ίδια τέσσερα άτομα  που προσπαθούν να είναι επίκαιροι μετά από 20 παράξενα χρόνια. Η μονοτονία είναι ο χειρότερος εχθρός για έναν καλλιτέχνη. Τουλάχιστον για εμάς έτσι είναι”.

- Ποια μουσικά σχήματα πιστεύεις πως άσκησαν επιρροή, από μουσικής άποψης, στους Clutch;

“Οι Black Sabbath. Οι ZZ Top. Οι Led Zeppelin. Οι Prong. Οι C.O.C. και οι Mountain”. 

- Θεωρείς πως οι Clutch επηρεάζονται στη σταδιακή αλλαγή του ήχου τους από τα εκάστοτε συγκροτήματα με τα οποία περιοδεύουν;

“Είναι πιθανό. Αλλά πιστεύω πως οι πιο δυνατές επιρροές είναι εκείνες που σπανίως τις αντιλαμβανόμαστε. Για παράδειγμα, τώρα πιστεύω πως οι Fugazi ήταν μια μεγάλη επιρροή. Αλλά δεν θα το έλεγα ποτέ αυτό το 1993. Δεν κάναμε περιοδεία ποτέ μαζί τους αλλά τους έχουμε δει να παίζουν δεκάδες φορές. Πιστεύω πως δεν θα ήμασταν όπως είμαστε σήμερα, αν δεν τους είχαμε δει ποτέ”.

- Πως ήταν τα μουσικά σχήματα με τα οποία έχετε περιοδεύσει μαζί μέχρι σήμερα και πιστεύεις πως ο ήχος στο επόμενο album σας θα έχει κάπως επηρεαστεί από αυτές τις συνεργασίες;

“Πιθανότατα τα πιο λαμπερά παραδείγματα είναι οι Motörhead και οι Thin Lizzy. Αυτές οι περιοδείες ήταν τρομερές. Για του λόγου το αληθές έχουμε ήδη δύο demo σε πρώιμη μορφή που φέρουν τους τίτλους Motörhead και Thin Lizzy”.

- Σχετικά με το επόμενο album, υπάρχουν ήδη ιδέες; Έχετε στα χέρια σας έτοιμο υλικό, ή είστε ακόμα στο στάδιο των συζητήσεων;

“Έχουμε γράψει 7 τραγούδια. Στοιχηματίζω ότι τα μισά από αυτά θα καταλήξουν στα σκουπίδια. Το πιο ενοχλητικό πράγμα όταν γράφεις ένα album, είναι επίσης και το πιο συναρπαστικό, το να ανακαλύπτεις το τι είδος album θα είναι. Δεν νομίζω ότι έχουμε γράψει αρκετά για να μπορούμε να πούμε τι θα είναι”.

- Ένα ενδιαφέρον στοιχείο σχετικά με τους στίχους που οι Clutch διαλέγουν για τα τραγούδια τους, αποτελεί το ότι είναι απλοί και ξεκάθαροι. Ωστόσο, μπορεί να πει κάποιος ότι υποβόσκει και ένα πολιτικό στοιχείο στα τραγούδια σας. Θα λέγατε ότι ανάμεσα στις άλλες επιρροές σας, το πολιτικό στοιχείο είναι μία από αυτές;

“Προσπαθώ να αποστασιοποιηθώ όσο είναι δυνατόν από προφανείς δηλώσεις πολιτικού περιεχομένου. Οι απόψεις μου αλλάζουν και δεν θα μου άρεσε να πρέπει να τραγουδήσω ένα τραγούδι με τους στίχους του οποίου πλέον διαφωνώ.

Έχοντας ξεκαθαρίσει αυτό το πράγμα, πιστεύω πως οι πολιτικοί δεν “κάνουν” κάτι. Οι αγγειοπλάστες φτιάχνουν αγγεία. Οι ψαράδες γεμίζουν δίχτυα. Οι ζωγράφοι ζωγραφίζουν. Οι μουσικοί γράφουν μουσική. Οι πολιτικοί όμως; Δεν κάνουν τίποτα. Είναι ένα είδος μοντέρνων μάγων. Η δύναμή τους βασίζεται στην πίστη που έχουν σε αυτούς οι άνθρωποι.

Συχνά νιώθω αδύναμος και τότε αποφασίζω για σύντομο διάστημα να γράψω τραγούδια που προσγειώνουν απότομα αυτούς τους γυρολόγους. Ακόμα και αν πρόκειται για μια τρίλεπτη ονειροπόληση”.

- Λαμβάνοντας υπόψη ότι έχει μεσολαβήσει ένα σχετικά μεγάλο χρονικό διάστημα μεταξύ των album Transnational Speedway και Earth Rocker, είναι εύκολο να παρατηρήσει κάποιος ότι οι Clutch σταδιακά άλλαξαν με την πάροδο των ετών. Θα έλεγες ότι η εξέλιξη του ήχου σας είναι κάτι φυσικό λόγω των επιταγών της εποχής ή έχει περισσότερο να κάνει με το πως νιώθετε κάθε φορά που μπαίνετε στο studio;

“Κάποιοι από τους στίχους του Transnational γράφτηκαν όταν ήμουν 19 ετών. Είμαι 42 τώρα. Είναι αναπόφευκτη η αλλαγή μέσα στο χρόνο. Αυτό συμβαίνει με τη ζωή. Και η μουσική το αντανακλά. Και κάθε album είναι ένα στιγμιότυπο του που βρίσκεσαι μουσικά και νοητικά εκείνη την περίοδο που γράφεις τη μουσική”.

- Ποιο είναι το πιο παράξενο πράγμα που σας έχει συμβεί όσο βρίσκεστε στη σκηνή; Υπάρχει κάτι που θα ήθελες να ξεχάσεις, είτε σχετικά με τις ζωντανές εμφανίσεις σας είτε σχετικά με τη μέχρι σήμερα δουλειά σας;

“Έχω αναπτύξει μια ιδιαίτερη αντοχή στο στοιχείο του παράξενου. Αυτό που πολλοί θα θεωρούσαν ιδιότροπο, είναι μια απλή μέρα για εμάς. Υπήρξαν στιγμές που ξέχασα τα λόγια του τραγουδιού επί σκηνής, για μένα αυτό είναι το χειρότερο. Δεν υπάρχει τρόπος να ξεπεράσεις ένα τέτοιο λάθος. Μπορείς να το ξεπεράσεις στην κιθάρα και στα τύμπανα, όχι στα λόγια. Νιώθω την υποχρέωση να δώσω στο κοινό μας ένα τέλειο show και όταν καταστρέφω έτσι ένα τραγούδι, αυτό με κάνει να νιώθω απαίσια”.

- Αυτό που θαυμάζω ιδιαίτερα σχετικά με την παρουσία σας επί σκηνής και εκτός αυτής, είναι ότι οι Clutch δεν δίνουν την εικόνα αυτού που ορίζουμε ως rock star. Έχοντας υπόψη ότι η μουσική βιομηχανία της ροκ σκηνής είναι γνωστή για την υπερβολή της, τι σας κρατάει προσγειωμένους;

“Νομίζω πως το να είσαι διαρκώς αυτό που λέμε rock star, θέλει ΠΟΛΥ δουλειά. Μάλλον είμαστε τεμπέληδες; Είναι πολύ δύσκολο να σκεφτώ να κάνω τη δουλειά μου με τρόπο διαφορετικό από το σημερινό.

Για μένα είναι δυο διαφορετικοί κόσμοι η εμφάνιση στη σκηνή και εκτός σκηνής. Η παρουσία μας επί σκηνής είναι στην ουσία 90 λεπτά ικανοποίησης. Εκτός σκηνής είμαστε όπως όλοι οι άλλοι. Έχω γνωρίσει πολλούς μουσικούς που συμπεριφέρονται ΣΥΝΕΧΕΙΑ όπως είναι επί σκηνής. Τους θεωρώ απεχθείς βλάκες”.

- Ποιο νομίζετε ότι είναι το δυσκολότερο στοιχείο του να είσαι σε μια rock μπάντα;

“Όσο μεγαλώνουμε, τόσο βαθαίνουν οι ρίζες μας (το ίδιο συμβαίνει με όλους). Έτσι, οι περιοδείες γίνονται ολοένα και δυσκολότερες. Είμαι ευγνώμων του ότι ζούμε στην εποχή των κινητών τηλεφώνων και του internet. Αυτό είναι που καλύπτει το χαμένο χρόνο”.

- Τι θα συμβούλευες κάποιον να προσέξει πριν ξεκινήσει μια rock μπάντα;

“Ποτέ μη πιστέψεις ότι το να είσαι σε μια rock μπάντα είναι το μέσον για κάτι. Δεν είναι το μέσον για φήμη, πλούτη και ευχαρίστηση. Αν αυτός είναι ο στόχος σου, υπάρχουν ευκολότεροι και πιο αποδοτικοί τρόποι να επιτύχεις αυτούς τους στόχους. Το να είσαι μουσικός, είναι η ίδια η ανταμοιβή σου. Βέβαια, υπάρχουν στιγμές που θα νιώσεις ότι τρελαίνεσαι, αλλά έτσι είναι κάθε καλή σχέση”.

- Παρατήρησα ότι σχεδόν ποτέ δεν διατηρείτε την ίδια λίστα στις τελευταίες ζωντανές εμφανίσεις σας. Θα έλεγες ότι προτιμάτε να ξαφνιάζετε θετικά το κοινό όταν δεν ξέρουν τι να περιμένουν;

“Τη λίστα τη φτιάχνει διαφορετικό μέλος της μπάντας κάθε φορά. Τη λίστα της πρώτης νύχτας την γράφει ο Dan, μετά ο JP, μετά εγώ, μετά ο Tim. Αυτό μας κρατάει σε εγρήγορση. Το να παίζουμε την ίδια λίστα κάθε φορά θα μας τρελάνει. Επίσης αυτό θα μας οδηγήσει στο να αφαιρούμαστε επί σκηνής και τότε είναι που θα το χάσουμε από την χαλάρωση”.

- Αν ήθελες να περιγράψεις τη μουσική σας σε έναν κωφό, ποιες εικόνες ή λέξεις θα χρησιμοποιούσες; Εναλλακτικά, αν προσπαθούσες να περιγράψεις τη μουσική σας σε κάποιον που δεν έχει ακούσει ποτέ τα τραγούδια σας, πως θα το κατάφερνες;

“Αυτή η ερώτηση είναι δύσκολη. Το να μιλάς για τη μουσική σου είναι σαν να σε ρωτάνε “περιέγραψέ μου τον εαυτό σου”. Δεν έχω ιδέα πως να σου απαντήσω. Συγγνώμη”.

- Τι γνώμη έχεις για το ελληνικό κοινό μέχρι σήμερα; Σου αρέσει να παίζετε στην Ελλάδα;

“Οι δύο συναυλίες που δώσαμε στην Ελλάδα το 2013 ήταν το αποκορύφωμα όλου του έτους. Δεν ήταν απλά οι μεγαλύτερες (η συναυλία μας στην Αθήνα ήταν η μεγαλύτερη συναυλία των Clutch για το 2013) αλλά και οι πιο τρελές. Το κοινό ήξερε κάθε λέξη σε όλα τα τραγούδια μας, ακόμα και από παλιό υλικό μας. Αυτό με ανατρίχιασε. Και η φιλοξενία που δεχθήκαμε μεταξύ των εμφανίσεών μας ήταν ανεπανάληπτη! Ανυπομονούμε να επιστρέψουμε. Και ευχόμαστε να μπορούσαμε να είχαμε έρθει πολύ νωρίτερα”.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

* Οι Clutch εμφανίζονται την Τρίτη 24 Ιουνίου στην Αθήνα (Fuzz Live Music Club, opening acts: The Big Nose Attack + Black Hat Bones) και την Τετάρτη 25 Ιουνίου στη Θεσσαλονίκη (Fix Factory of Sound, opening acts: Hidden In The Basement + Jaw Bones). Εισιτήρια 20 & 25€ από www.viva.gr (Αθήνα / Θεσσαλονίκη), 11876, Public, Seven Spots, Παπασωτηρίου, Ιανός.

ENGLISH VERSION

- Given that almost since Earth Rocker you’ve been touring solid for promotional reasons, today, more than a year after its release, do you consider the album to be as successful as you originally hoped for?

“It’s been amazing.  I think we knew we had made a good record, but had not anticipated the ravenous reaction.  Having said that, we’ve never paid attention to negative criticism, so we try not to let positive criticism go to our heads.   Can’t rest on laurels”.

- Regarding Earth Rocker, one might say that “Clutch” surprises us with a somewhat different sound every time a new album is released. What urges “Clutch” to do so?

“Boredom.  We will always sound like Clutch as we are the same 4 guys.  But we’re also the same 4 guys who are trying to keep things fresh after 20 some odd years.  Monotony is an artist’s most feared enemy.  Or at least it is for us”. 

- Which bands would you say that influenced “Clutch” the most soundwise?

“Black Sabbath. ZZ Top. Led Zeppelin. Prong. C.O.C.Mountain”. 

- Would you say that “Clutch” are somehow influenced by their tourmates, so that they eventually and gradually change their sound?

“It’s possible.  But I bet the most powerful influences are the ones we are rarely aware of.  For example, I now think that Fugazi was a big influence.   But I never would have said that in 1993.  We never toured with them, but we saw them play dozens of times.  I would bet that we would not be the band that we are had we not seen them”. 

- What have your tourmates been like so far, and would you say that the next record will also be somehow influenced by them?

“Probably the most glaring examples would be Motörhead and Thin Lizzy.  Those were amazing tours.  We have one rough demo called Motörhead and another called Lizzy – for what that’s worth”. 

- Regarding the next album, are there any thoughts already on the table? Have you started already writing any material, or is it just thoughts and ideas at this point?

“We’ve written 7 songs.  I would bet half of them get thrown in the trash.  The most frustrating thing about writing a record is also the most exciting – discovering what it is.  I don’t think we have written enough to say what that is yet”.

- One of the interesting things regarding the lyrics “Clutch” choose for their songs, is that most of your lyrical content is purely straightforward. However, one might say that there is also a strong political influence to your songs. Would you say that among your other influences, politics might be one as well?

“I try to stay away from too many overt political “statements.”  My opinions change and I would hate to have to sing a song with lyrics I know longer agree with. 

Having said that, I have no use for  politicians. They don’t “make” anything. Potters make pots. Fishermen fill nets.  Painters paint.  Musicians make music.  Politicians?  They make nothing. They’re kind of like modern day sorcerers.  Their power resides in the faith people bestow upon them.  I often feel powerless, so I get a brief respite in writing songs that knock these hucksters  down to Earth. Even if it’s just a three minute daydream”.

- Keeping in mind that there is a long time distance between the release of Transnational Speedway and Earth Rocker, it is rather easy to point out Clutch’s sound has progressively changed over the years. Would you say that the progression of your sound is something normal due to the needs of the times, or is it rather based on the way you feel every time you enter the studio?

“Some of the lyrics from Transnational were written when I was 19 years old.  I’m 42 now.  One can’t help but change in that time. Life happens. And the music reflects that. And each album is a bit of a snapshot of where we were musically and mentally at that time”.

- What's the most bizarre thing to happen while you were onstage? Is there something you’d like to forget regarding either your live performances or your work so far?

“I’ve developed a pretty high tolerance for the bizarre.  What many folks would consider freakish is just another day for us.  I’ve had moments when I’ve forgotten lyrics, to me that’s the worst.  There’s no way to “jam” out a lyrical mistake.  You can do that on guitars and drums…not words.  I feel an obligation to give the fans a great show and when I fuck up a song it makes me feel terrible”. 

- The thing I particularly admire regarding your on- and off- stage appearance and attitude is that “Clutch” are sort of anti-rock stars. Keeping in mind that the rock music industry is famed for its excess, what keeps you down-to-earth? 


“It seems to me that being a rock star 24/7 would take A LOT of work.  Maybe we’re too lazy?  It’s hard for me to think about doing it any other way than the one we have.  I draw a big line between on-stage and off-stage. On stage is 90 minutes of indulgence…off stage, we’re just like everyone else. I’ve met plenty of musicians who are ALWAYS on stage.  They’re obnoxious pricks for the most part”. 

- What would you say is the hardest thing about being in a rock band?

“The older we get the deeper our family roots go (that’s the case for anyone).  So touring gets harder and harder.   I’m thankful that we live in the age of the cell phone and internet.  It’s makes all those missed days easier to cope with”.

- What would you advise someone to be careful of before starting a rock band?

“Don’t ever think that being in a rock band is a vehicle for something.  It’s not a vehicle to fame, fortune, pleasure.  If that’s your goal there are much easier and efficient ways to attain those things.  Being a musician is it’s own reward.  Sure, there are times when it’ll make you go crazy, but that’s like any good love affair”. 

- I noticed that you almost never keep the same rehearsed setlist in your last live performances. Would you say that you prefer surprising people positively when they don’t know what to expect?

“We take turns writing the lists.  First night Dan writes it, then JP, then myself, then Tim.  It keeps us paying attention.  Playing the same set list night after night would drive us nuts.  It would also allow us to day dream during the performance and that’s when the clams creep in”.

- If you wanted to describe your music to a deaf, which words or pictures would you use to do so? Alternatively, if you tried to describe your music to someone that has never listened to your songs, how would you do so?

“Boy that’s tough.  Talking about our own music is like being asked “please descibe yourself”. I got no idea on this one. Sorry”. 

- What do you think of the Greek fans so far? Do you enjoy performing in Greece?

“The two shows we did in Greece in 2013 were the hightlights of the whole years.  Not only were they the largest (Athens was the largest show of 2013 for Clutch), but they were also the most bonkers. 

The crowds knew every word to every song, even material from way back.  It gave me chills.  And the hospitality that we were shown in between gigs was out of this world!  We can’t wait to come back.  We only wish we had been able to come sooner!”


E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
comments powered by Disqus

The Last Ones

Also Read


Newsletter