12Νοεμβρίου2019

Παρασκευή, 16 Μαΐου 2014 09:35 Γράφτηκε από: 

DOG EAT DOG: Το hardcore, η rap, το σαξόφωνο, το αφιέρωμα…

“No fronts, no tricks, no soap box politics. No guns, just blunts, we kick this just for fun”…

Αυτό το δίστιχο, το τραγουδήσαμε όλοι στα μέσα των 90s. Μια 20ετία μετά, ήρθε ξανά η ώρα να χοροπηδήσουμε στους ρυθμούς των Dog Eat Dog, που έρχονται στην Ελλάδα για δύο μοναδικές συναυλίες.

Απόψε (16/5) στo An Club και αύριο (17/5) στο Eightball Live Stage, ένα από τα πρωτοπόρα σχήματα του rap metal, θα χύσει μπόλικο ιδρώτα πάνω στη σκηνή και θα “αναγκάσει” το κοινό να παρτάρει μαζί του.

Κυρίες και κύριοι, αυτοί είναι οι αξιότιμοι Dog Eat Dog…

Έτος 1990, τοποθεσία Bergen County στο New Jersey και ένα νέο σχήμα ξεπηδά στη hardcore σκηνή, με μια ειδοποιό διαφορά: οι ήχοι της παραμορφωμένης κιθάρας, θα συνδυάζονταν με τα rap φωνητικά, κάτι που θα καθιστούσε αυτό το καινούριο γκρουπ, “μέντορα” για αναρίθμητα συγκροτήματα στο μέλλον.

Άλλωστε, ήταν αυτή η ένωση του rap με τον σκληρό ήχο, καθώς και ο εμπλουτισμός της με σαξόφωνο και ήχους από funk και ska, που θα μετέτρεπαν τους Dog Eat Dog σε μπάντα – σύμβολο.

Ας δούμε, όμως, τα πράγματα από την αρχή. Η ιστορία μας ξεκινάει στα τέλη των 80s, όταν ο μπασίστας Dave Neabore βρέθηκε στους Mucky Pup, ένα hardcore punk / crossover thrash γκρουπ του New Jersey. Μαζί με τον κιθαρίστα Sean Kilkenny, θα διαπίστωναν σύντομα ότι τα τραγούδια που έγραφαν για το τότε συγκρότημά τους, είχαν διαφορετική μουσική κατεύθυνση, οπότε η λύση ήταν να δημιουργήσουν το δικό τους σχήμα.

Ο φίλος τους και πρώην crew member των Mucky Pup, John Connor, ήρθε για να συμβάλλει σε αυτή τη νέα προσπάθεια με τα φωνητικά του, ενώ λίγο μετά προσελήφθη και ο ντράμερ Brett.

Την Πρωταπριλιά του 1990, πραγματοποιήθηκε η πρώτη live “εμφάνιση” αυτού του νέου “κράματος”, με guest τον Kevin Reilly στο σαξόφωνο. Χώρος, το υπόγειο του Neabore, κοινό αποτελούμενο από 50 στοιβαγμένους “νοματαίους” και απαραίτητο “dress code”… οι χλαμύδες. Ήταν φανερό ότι κάτι δυνατό πάει να ξεπεταχτεί, οπότε προδιαγεγραμμένο και το τέλος της συνεργασίας των Neabore και Kilkenny με τους Mucky Pup.

Το ύφος του γκρουπ ταίριαζε με τον χαβαλέ που όλοι ήθελαν να υπάρχει στα πάρτι γενεθλίων και στις περίφημες μαζώξεις των αδελφοτήτων, οπότε η παρέα συνέχισε εκεί τις εκρηκτικές της εμφανίσεις, ενώ ο “Mucky Pupper” Dan Nastasi, ενδιαφέρθηκε για αυτό το νέο σχήμα και μετά από τις σχετικές πρόβες, αποτέλεσε και αυτός μέλος του. Αντίθετα, ο Brett έφυγε για το San Francisco, οπότε αντικαταστάθηκε προσωρινά από τον John “Booge” Milnes των Mucky Pup.

Αυτό που έλειπε, όμως, από την μπάντα, ήταν… το όνομα. Τα “Face Off”, “F-Troop”, “B-Load” και “Rubber Band” που κατά διαστήματα χρησιμοποιούνταν, έδωσαν τη θέση τους στο “Dog Eat Dog” και πλέον, το “πακέτο” είχε ολοκληρωθεί.

Επόμενο βήμα, η ηχογράφηση των τραγουδιών τους. To πρώτο demo έφερε και συναυλίες μπροστά σε μεγαλύτερο κοινό για τους Dog Eat Dog, την ίδια στιγμή που πίσω από το drum kit καθόταν πλέον ο Mark Marri. Ακολούθησε το δεύτερο demo, το οποίο προωθήθηκε από τον Billy Graziadei, κιθαρίστα των Biohazard, στη Roadracer Records, άμεσα συνδεδεμένη με τη Roadrunner.

Μετά από την παρακολούθηση live εμφανίσεών τους, η Roadrunner πρότεινε στους Dog Eat Dog το πρώτο τους δισκογραφικό συμβόλαιο, ενώ αλλαγή υπήρξε ξανά στη θέση του ντράμερ, με τον Dave “Mopey” Maltby να αντικαθιστά τον Marri. Παράλληλα και καθώς το σαξόφωνο ήταν σημαντικό για τον ήχο της μπάντας, o Scott “Sooty” Mueller ήταν αυτός που συμμετείχε σε αρκετά από τα σόου της.

Η πρώτη δουλειά των Dog Eat Dog μέσω της Roadrunner, ήταν το “Warrant” EP, που κυκλοφόρησε το καλοκαίρι του 1993 και του οποίου ο τίτλος ήταν μια χιουμοριστική απάντηση προς το ομώνυμο γκρουπ, που ένα χρόνο πριν είχε κυκλοφορήσει άλμπουμ με τον τίτλο “Dog Eat Dog”, ενώ ακολούθησε η ευρωπαϊκή περιοδεία στο πλευρό των Bad Brains, των Goats, των 7 Seconds και των Big Drill Car.

Η ώρα για το πρώτο full length άλμπουμ των Dog Eat Dog ήρθε την άνοιξη του 1994, υπό τον τίτλο “All Boro Kings”. Παράλληλα, όμως, έπρεπε να βρεθεί μια λύση στο θέμα που προέκυψε με τον Nastasi, που λόγω οικογενειακών και επαγγελματικών υποχρεώσεων, δεν μπορούσε να ακολουθήσει το γκρουπ στις περιοδείες του.

Ο Parris Mayhew προσελήφθη για να καλύψει προσωρινά το κενό, ενώ η περιοδεία που ακολούθησε, στο πλευρό των Biohazard, αποτέλεσε το κλειδί της επιτυχίας για τους Dog Eat Dog. Το άλμπουμ “All Boro Kings” πούλησε 600.000 αντίτυπα παγκοσμίως, ενώ τα βίντεο της μπάντας παρουσιάζονταν πολύ συχνά από το MTV Europe.

Οι αλλαγές στο line up του συγκροτήματος συνεχίστηκαν, με τον Mark DeBacker να αντικαθιστά τον Mayhew και τον Brandon Finley να παίρνει τη θέση του Maltby. Από την άλλη, ο Mueller αποτελούσε πλέον μόνιμο μέλος των Dog Eat Dog με το σαξόφωνό του, ενώ η συνεργασία με τον Jam-Master Jay των Run–D.M.C., για το remix στο “No Fronts”, έφερε μια ακόμη μεγάλη επιτυχία για το σχήμα από το New Jersey.

Tο γεγονός ότι η Ευρώπη αποτελούσε το μεγαλύτερο κομμάτι του fanbase των Dog Eat Dog, αποδείχτηκε και από το ότι το 1995 βραβεύτηκαν ως “Breakthrough Artists of the Year” από το MTV Europe, όπως και από το ότι ενώ στις ΗΠΑ έπαιζαν μπροστά σε μικρά clubs, στη Γηραιά Ήπειρο συμμετείχαν σε μεγάλα φεστιβάλ, όπως το Dynamo Open Air.

Η επιστροφή των Dog Eat Dog στην Αμερική, σήμανε και την οριστική φυγή του Nastasi από το γκρουπ, με τον DeBacker να τον αντικαθιστά πλέον μόνιμα. Το μεγαλύτερο πρόβλημα, όμως, ήταν η πίεση από τη Roadrunner για καινούριο υλικό, καθώς τα καλοκαιρινά φεστιβάλ πλησίαζαν, με αποτέλεσμα οι Dog Eat Dog να φτάσουν σε σημείο ακόμα και να αυτοσχεδιάζουν στίχους στο στούντιο.

Παρόλα αυτά, το επερχόμενο άλμπουμ τους, θα περιείχε κάποιες σημαντικές συνεργασίες, ανάμεσα στις οποίες ξεχώριζε η συμμετοχή του θρυλικού Ronnie James Dio στο τραγούδι “Games”, καθώς και αυτή του RZA των Wu-Tang Clan στο “Step Right In”.

Ο δίσκος ονομαζόταν “Play Games”, κυκλοφόρησε το καλοκαίρι του 1996 και κατευθυνόταν λιγότερο προς το hardcore και περισσότερο προς το pop ύφος. Ακολούθησαν συναυλίες σε Ασία, Νότια Αμερική και Ευρώπη (ανάμεσά τους και στην Ελλάδα), ενώ μπάντες και καλλιτέχνες με τους οποίους οι Dog Eat Dog μοιράστηκαν στη σκηνή, αποτέλεσαν, μεταξύ άλλων, οι Metallica, Ozzy Osbourne, Kiss, Rage Against the Machine και Sepultura.

Ήταν η περίοδος που ξεκίνησε και η σχέση φιλίας και συνεργασίας με τους No Doubt, ενώ παράλληλα οι συναυλίες συνεχίζονταν σε αμείωτους ρυθμούς, όπως και η συμμετοχή σε μεγάλα φεστιβάλ (Donnington, Reading, PinkPop, Roskilde).

Μετά από την εκτενή περιοδεία στο πλαίσιο του “Play Games”, οι Dog Eat Dog ζήτησαν από τον Mueller να αποχωρήσει, καθώς θεωρούσαν ότι το σαξόφωνο υποβίβαζε τον ήχο των άλλων οργάνων, ενώ τον δρόμο της φυγής πήρε και ο DeBacker.

Η επόμενη δισκογραφική δουλειά του συγκροτήματος, ήρθε το καλοκαίρι του 1999, με τίτλο “Amped”, και αποτέλεσε μια αποκλειστική κυκλοφορία για το ευρωπαϊκό κοινό των Dog Eat Dog. Την ίδια στιγμή, οι δρόμοι με τη Roadrunner χώρισαν, καθώς η μπάντα από το New Jersey δεν ήταν ευχαριστημένη από την προώθηση που λάμβανε.

Ακολούθησε μια περίοδος αναζητήσεων και διάφορων projects, ανάμεσα στα οποία ήταν και το γκρουπ All Boro Kings, που αποτέλεσε την επανένωση του Kilkenny και του Neabore με τον Nastasi και την αναδρομή στον hardcore ήχο.  

Η επιστροφή στο στούντιο και σε περιοδείες για τους Dog Eat Dog, θα ερχόταν το 2004, μετά από τη συμφωνία με τη Vibra Agency. Αποτέλεσμα αυτής της συνεργασίας, ήταν το άλμπουμ “Walk with Me” το 2006 – και πάλι αποκλειστικά για την Ευρώπη - με τον Sean Kilkenny, συνιδρυτή της μπάντας, να αποχωρεί, όμως, μετά από την ηχογράφηση του δίσκου και τους Roger Haemmerli, αρχικά, και Matt Salem, μετέπειτα, να τον αντικαθιστούν.

Το ύφος του γκρουπ αγκάλιαζε πλέον όλα τα στοιχεία της μέχρι τότε καριέρας του, ενώ η κυκλοφορία του δίσκου δεν θα μπορούσε να μη συνοδευτεί και από συναυλίες και συμμετοχή σε φεστιβάλ.

Εκ νέου αλλαγή στη θέση του κιθαρίστα, υπήρξε με τη φυγή του Salem και την αντικατάστασή του από τον Axel “Axe” Hilgenstoehler, ενώ οι Dog Eat Dog έκαναν ένα διάλειμμα το 2008 και το 2009 επέστρεψαν στον δρόμο, με αφορμή τα 15 χρόνια από το “All Boro Kings”.

Την ίδια στιγμή, ο κιθαρίστας Roger Haemmerli επέστρεψε στο γκρουπ, όπως και ο ήχος του σαξοφώνου, δια μέσου του Tobi Vogelfänger.

Λίγο πριν το 2009 φτάσει στο τέλος του και κατά τη διάρκεια συναυλίας των Mucky Pup, η αυθεντική σύνθεση των Dog Eat Dog με τους Connor, Kilkenny, Nastasi, Neabore και Milnes, επανενώθηκε επι σκηνής, όπως και λίγους μήνες μετά, με την προσθήκη του Mueller, στο πλαίσιο του εορτασμού για τα 20 χρόνια από την ίδρυση της μπάντας.

Ακολούθησε νέα ευρωπαϊκή περιοδεία, από τους Connor, Neabore, Finley και Hammerli, καθώς οι εκρηκτικές live εμφανίσεις ήταν και είναι σήμα κατατεθέν για την αμερικανική μπάντα.

Φτάνοντας στις δύο δεκαετίες από την κυκλοφορία του ντεμπούτου άλμπουμ τους “All Boro Kings”, λοιπόν, οι Dog Eat Dog στήνουν δύο πάρτι σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, και μας προσκαλούν να τα ζήσουμε. “Expect the Unexpected”? Who knows…

LINKS

http://www.dogeatdog.nl

http://www.facebook.com/pages/Dog-Eat-Dog/43647538103

LINE UP

Dave Neabore (bass / backing vocals)

John Connor (lead vocals)

Brandon Finley (drums)

Roger Hämmerli (guitar)

Roland Kresse (guest, saxophone)

Dan (guest, vocals)

DISCOGRAPHY

Studio albums

• 1994 All Boro Kings

• 1996 Play Games

• 1999 Amped

• 2006 Walk with Me

EPs

• 1993 Warrant 

INFO

DOG EAT DOG

Παρασκευή 16 Μαΐου 2014, Αθήνα / An Club

Opening act: Flipstar

http://www.facebook.com/events/655393201185235

Σάββατο 17 Μαΐου 2014, Θεσσαλονίκη / Eightball Live Stage

Opening acts: Allergic, Party Crusherz, Buried Before Dawn

http://www.facebook.com/events/376938149113346



E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
comments powered by Disqus

The Last Ones

Also Read


Newsletter