21Νοεμβρίου2019

Δευτέρα, 18 Φεβρουαρίου 2019 18:27 Γράφτηκε από: 

Δισκοκριτική: ROTTING CHRIST - “The Heretics”

H ύπαρξη του θεού ως κάποια υπερδύναμη έχει πολλάκις αμφισβητηθεί στην παγκόσμια λογοτεχνία, όπως και έχει πολεμηθεί η οργανωμένη θρησκεία.

Με το 13ο στούντιο άλμπουμ τους, οι ROTTING CHRIST βάζουν ακόμα ένα καρφί σε αυτό το φέρετρο, ίσως το μεγαλύτερο στην 30χρονη ιστορία τους, κουοτάροντας συγγραφείς και ποιητές ανάμεσα στους στίχους των τραγουδιών, τα οποία μουσικά παραμένουν στο πνεύμα του συγκλονιστικού “Κατά τον Δαίμονα Εαυτού” (2013), προσωπικού μου αγαπημένου άλμπουμ όλων των εποχών, ενώ ανεβαίνουν ποιοτικά ένα σκαλοπάτι σε σχέση με το “Rituals” (2016), που έμοιαζε σαν συλλογή από outtakes του προκατόχου του, αποτελώντας, φυσικά, μια επίσης έξοχη δουλειά.

Το “The Heretics” (Season of Mist) είναι αυτό ακριβώς που λέει ο τίτλος του, ή ακριβώς αυτό που αναφέρει ο Fyodor Dostoyevsky στο “The Brothers Karamazov” και το οποίο οι Rotting Christ χρησιμοποιούν στο εναρκτήριο “In the Name of God”:

“Since man cannot live without miracles, he will provide himself with the miracles of his own making. He will believe in any kind of deity eventhough he may otherwise be a heretic, an atheist, and a rebel”.

Έχοντας πλέον το δικό τους trademark στιλ, λοιπόν, το οποίο εδραιώθηκε με το προαναφερόμενο “Κατά τον Δαίμονα Εαυτού”, οι Rotting Christ ξεκινούν με τον ιδανικότερο τρόπο το “The Heretics”. Με ένα τραγούδι που κινηματογραφικά, θα μπορούσε κάλλιστα να προορίζεται για μουσική επένδυση της τελικής και πιο σπουδαίας μάχης, με τα εντυπωσιακότερα εφέ που έχει επινοήσει ποτέ ο άνθρωπος, και στο οποίο συναντούμε ακόμη στίχους από το “O Lord, Our Father” του Mark Twain, μαζί με ένα απόφθεγμα του Friedrich Nietzsche.

Με τη σειρά του, το “Vetry Zlye” με τα guest φωνητικά της Irina Zybina, έρχεται να προστεθεί στα κορυφαία των κορυφαίων του άλμπουμ (δεν υπάρχει περίπτωση να ξεχωρίσεις εύκολα καλύτερες στιγμές, το “The Heretics” παίρνει ολόκληρο άριστα), όπως και το “Fire God and Fear”, με τα εισαγωγικά λόγια του Βολταίρου.

Από την πλευρά τους, το “Heaven and Hell and Fire” με τα quotings του John Milton και του Thomas Paine, το “Dies Irae” με τις υπέροχες ψαλμωδίες και το “The Voice of Universe” με τα guest φωνητικά του Melechesh Ashmedi, δικαιωματικά ωθούν το “The Heretics” προς την τελειότητα, ενώ η πιο ιδιαίτερη στιγμή του δίσκου, έρχεται με το “I Believe”, σε ρυθμούς old school Norgewian black metal και με ηπειρώτικες πινελιές μέσω των φωνητικών του Αλέξη Καραμέτη από τους Villagers of Ioannina City (μην ξεχνάμε την εκπληκτική τους διασκευή στο “Lex Talionis” των Rotting Christ).

Σε αυτό το τραγούδι, ο Σάκης Τόλης απαγγέλει το “πιστεύω” του Νίκου Καζαντζάκη, το οποίο ο σπουδαίος λογοτέχνης παρουσίασε στην “Ασκητική” του, ένα έργο που, όπως είναι προφανές, προκάλεσε τις αντιδράσεις της εκκλησίας, ενώ αποτελεί την πηγή της γνωστής φράσης “δεν ελπίζω τίποτα, δε φοβούµαι τίποτα, είµαι λεύτερος”.

Ένα ακόμη απόφθεγμα που χρησιμοποιούν οι Rotting Christ στο νέο τους άλμπουμ, συγκεκριμένα στο “The New Messiah”, προέρχεται από το Κατά Ματθαίο Ευαγγέλιο (“and many false prophets will arise and lead many astray“ – μτφ. “και πολλοί ψευδοπροφήται εγερθήσονται και πλανήσουσι πολλούς”), ενώ το “Hallowed Be Thy Name”, με παραπομπή στο “The Winter’s Tale” του William Shakespeare, μοιάζει με το alter ego του “In Yumen - Xibalba”.

Παρόλα αυτά, θα ήταν άδικο να μη δώσουμε και τη σημασία που πρέπει στο κομμάτι που ρίχνει την αυλαία του “The Heretics”, καθώς οι Rotting Christ πραγματικά αφήνουν το καλύτερο για το τέλος με το “The Raven”, βασισμένο στο ομώνυμο ποίημα του Edgar Allan Poe, ενώ όσον αφορά τα bonus “The Sons of Hell” pt. 1 & 2, μόνο “bonus” δεν τα λες, ειδικά το δεύτερο.

Να σημειωθεί ότι πλην της σειράς των guests που συμμετέχουν στο “The Heretics”, ανάμεσά τους και ο Dayal Patterson, συγγραφέας του “Under Our Black Cult”, την ευθύνη για τον μουσικό πυρήνα του δίσκου έχουν και πάλι αποκλειστικά τα αδέρφια Σάκης και Θέμης Τόλης, με τον Σάκη να βρίσκεται ως συνήθως και στην παραγωγή, ενώ το πανέμορφο εξώφυλλο έχει επιμεληθεί ο Μάξιμος Μανώλης.



E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
comments powered by Disqus

The Last Ones

Also Read


Newsletter