23Οκτωβρίου2019

Τρίτη, 15 Ιανουαρίου 2019 17:05 Γράφτηκε από: 

Δισκοκριτική: MONO - “Nowhere Now Here”

Υποψιαζόμασταν ούτως ή άλλως ότι αυτό θα είναι ένα από τα άλμπουμ της χρονιάς, λόγω “πρότερου έντιμου βίου” της ιαπωνικής μηχανής, όμως όταν ήρθε η ώρα να το ακούσουμε και ζωντανά, η υποψία έγινε βεβαιότητα.

Στην περίπτωση του νέου δίσκου των MONO, λοιπόν, με τίτλο “Nowhere Now Here” (Temporary Residence Ltd./Pelagic Records), τα πράγματα ήρθαν κάπως ανάποδα, αφού πρώτα παρουσιάστηκε ένα μεγάλο μέρος του ζωντανά και κάποιους μήνες μετά κυκλοφόρησε και επίσημα, κάτι το οποίο εξαφάνισε κατά κάποιο τρόπο το στοιχείο της γλυκιάς αγωνίας, σε καμία όμως των περιπτώσεων και την ποιότητα των τραγουδιών.

Δουλεύοντας και πάλι με τον Steve Albini ως παραγωγό και με τον ντράμερ Dahm Majuri Cipolla να κάνει το δισκογραφικό του ντεμπούτο δίπλα στην Tamaki Kunishi και τους Takaakira “Taka” Goto και Hideki “Yoda” Suematsu, οι Mono μάς προσφέρουν ΜΟΥΣΙΚΗ για μία ακόμη φορά (και για πάντα), συμπληρώνοντας πλέον 20 χρόνια εξαίσιας πορείας.

Το “After You Comes the Flood”, μετά το σύντομο εισαγωγικό “God Bless”, είναι ένα από τα σκληρότερά τους τραγούδια ever και αυτό με το οποίο άνοιξε η πρόσφατη επική τους επανεμφάνιση στην Αθήνα, ενώ τα “Sorrow” και “Parting” αποτελούν δείγματα της σπάνιας Mono ομορφιάς και μελαγχολίας.

Με τη σειρά του, το “Meet Us Where the Night Ends” έρχεται να συμπληρώσει την τετράδα των highlights του δίσκου, όμως φυσικά και δεν μπορούμε να προσπεράσουμε στιγμές σαν το “Nowhere, Now Here”, ή το αισθαντικό “Breathe” με τα φωνητικά της Tamaki, αφού, άλλωστε, ποτέ δεν προσπεράσαμε και τραγούδι των Mono, των οποίων η δισκογραφία έχει εμπλουτιστεί πλέον με ένα ακόμη αριστούργημα.



E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
comments powered by Disqus

The Last Ones

Also Read


Newsletter