21Νοεμβρίου2017

Τρίτη, 07 Νοεμβρίου 2017 17:25 Γράφτηκε από: 

Δισκοκριτική: AFFORMANCE - “Pop Nihilism”

Πώς θα ήταν η ποπ μουσική αν επιδίωκες να τη “μηδενίσεις” και να τη χτίσεις από την αρχή;

Οι AFFORMANCE δίνουν την απάντηση με την έτερη φετινή τους ταυτόχρονη κυκλοφορία (για το “Music for Imaginary Film #1” τα είπαμε εδώ), αποδομώντας το pop ύφος με τη δική τους, post, οπτική, την οποία χρησιμοποιούν σε εμβρυακό και αχνό επίπεδο, με αποτέλεσμα να ακούγονται ανέλπιστα διαφορετικοί, θα λέγαμε έως και αγνώριστοι.

Το “Pop Nihilism” (United We Fly) ξεκινάει με το “Perspectivism”, του οποίου τόσο ο τίτλος, όσο και το ύφος, (θα μπορούσαν να) απεικονίζουν “με το καλημέρα” την παραπάνω προσέγγιση που επιχειρούν οι Afformance, ενώ στο ίδιο μοτίβο έρχεται ακολούθως το “Youth Corrupter”.

Βέβαια, οι δύο στιγμές που προσωπικά στέκομαι περισσότερο – και που συνοδεύονται από τα φωνητικά της Μαρίας Σαχπασίδη - δεν είναι άλλες από το πανέμορφο “Here, Now, A Million Years” (του οποίου τα trip hop ψήγματα συναντούμε και στο “Auto Reject / Self Validate”), καθώς και το κορυφαίο του άλμπουμ “No Point Return”, με τον trip hop ήχο να κάνει πλέον ολοφάνερα την εμφάνισή του.

Από την άλλη, στο “Open Mind” οι Afformance γίνονται και λίγο R&B, ενώ κρατούν το γνωστό post τους για το “Past Forward”, δείχνοντας πως εν έτει 2017 εξελίσσονται, πειραματίζονται και εξακολουθούν να παραμένουν ένα πολύ σημαντικό σχήμα για την εγχώρια σκηνή.



E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
comments powered by Disqus

The Last Ones

Also Read


Newsletter