23Μαρτίου2019

Τετάρτη, 11 Ιανουαρίου 2017 17:48 Γράφτηκε από: 

Δισκοκριτική: DROPKICK MURPHYS - “11 Short Stories of Pain & Glory”

Τέσσερα χρόνια παρά δύο ημέρες μεσολάβησαν από τότε που οι DROPKICK MURPHYS παρουσίασαν το “Signed and Sealed in Blood”, ένα άλμπουμ που μπορεί να μην αποτέλεσε κάποιο τρομερό highlight στην καριέρα τους, εν τούτοις ήταν αναμφίβολα μια αξιοπρόσεκτη δουλειά.

Το διάστημα αυτό ήταν και το μεγαλύτερο που χρειάστηκαν οι Murphys από τότε που ιδρύθηκαν, προκειμένου να κυκλοφορήσουν καινούριο full-length άλμπουμ, κάτι που μεταφράζεται στο τωρινό “11 Short Stories of Pain & Glory”. Αυτό το δισκογραφικό κενό, ίσως να στοιχειοθετούσε και τις προσδοκίες μου για κάτι σπουδαίο, όμως η διάψευση μάλλον ήταν ηχηρή.

To άλμπουμ ξεκινάει με το “Τhe Lonesome Boatman” και δεν γνωρίζω αν στις επερχόμενες συναυλίες τους στην Ελλάδα, οι Dropkick Murphys θα βγουν στη σκηνή με αυτό, όμως περιττό να πω ότι θα είναι μια τέλεια εισαγωγή, με ένα ξέφρενο sing-along.

H συνέχεια έρχεται με το “Rebels with a Cause”, που είναι, δυστυχώς, από τις λίγες στιγμές του δίσκου που οι Murphys επιλέγουν να ανεβάσουν την ένταση - το ίδιο ισχύει και για το “I Had a Hat” και το “Kicked to the Curb” που ακούμε αργότερα - ενώ ακολουθεί το “Blood” το οποίο διακρίνεται από τη γνωστή επικότητα του Αμερικανικού celtic punk συγκροτήματος

Το “Sandlot” που έπεται, καθώς και το “Paying My Way” λίγο μετά, είναι αρκετά συμπαθητικά, ενώ ενδιαμέσως το Ιρλανδικό στοιχείο γίνεται ιδιαίτερα έντονο στο “First Class Loser”, καθώς και λίγο μετά στο “4-15-13”.

Όσον αφορά το διάσημο γηπεδικό “You’ll Never Walk Alone”, οι Dropkick Murphys επέλεξαν να το διασκευάσουν ως ένα μήνυμα για την επιδημία θανάτων από όπιο που παρατηρούνται στη Βοστόνη, ενώ το άλμπουμ κλείνει με το “Until the Next Time”, που πέρα από το σημειολογικό του τίτλου του, αποτελεί και το πιο αδιάφορο τραγούδι του άλμπουμ.

Σε συμπερασματικές γραμμές, οι Dropkick Murphys κυκλοφόρησαν έναν αρκετά αδύναμο δίσκο, που πάσχει από έμπνευση και από στιγμές που νιώθεις να σε απογειώνουν. Θεωρώ ότι το “11 Short Stories of Pain & Glory” θα ξεχαστεί συντομότερα από όσο θα έπρεπε, όταν μιλάμε για τη συγκεκριμένη μπάντα.

* Band line-up: Al Barr (lead vocals), Tim Brennan (guitars/accordion/Mellotron/tin whistle/vocals), Ken Casey (lead vocals/bass guitar), Jeff DaRosa (banjo/bouzouki/mandolin/harmonica/acoustic guitars/vocals), Matt Kelly (drums & percussion/vocals), James Lynch (guitars/vocals), Lee Forshner (bagpipes)

** Label: Born & Bred Records


E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
comments powered by Disqus

The Last Ones

Also Read


Newsletter