06Ιουνίου2020

Πέμπτη, 22 Σεπτεμβρίου 2016 14:26 Γράφτηκε από: 

Δισκοκριτική: GRAVITYSAYS_I - “Quantum Unknown”

Πρόσφατα είχα μια πολύ όμορφη συζήτηση με μια καλή φίλη και συνεργάτιδα, περί συναυλιών, καλλιτεχνών και προτιμήσεων.

Θεωρώ, λοιπόν, πως το συμπέρασμα ήταν πως όλοι και όλες έχουμε ανάγκη από συγκροτήματα και ονόματα που παράγουν τη δική τους μουσική με κόπο και όχι υπό την καθοδήγηση του “ανέμου” και των γούστων της πλατιάς μάζας, που έχει μάθει στο “εύκολο” και κλείνει την πόρτα σε κάθε τι που θεωρεί “δύσκολο”, διαφορετικό και αλλόκοτο.

Οι GRAVITYSAYS_I, ίσως δεν πρόκειται ποτέ να προσελκύσουν κόσμο κατά χιλιάδες και σίγουρα δεν θα προκαλέσουν ποτέ λικνίσματα και παλαμάκια. Όμως, είναι αυτοί που θα γεμίσουν το δωμάτιό σου με πανέμορφους ήχους, είναι αυτοί που θα αιχμαλωτίσουν κάθε σου συναίσθημα στις ζωντανές τους εμφανίσεις, είναι αυτοί που σεμνά και ταπεινά παράγουν μουσική, με κάθε σημασία της λέξης.

Το καινούριο τους άλμπουμ, 3ο κατά σειρά στη δισκογραφία τους, με τίτλο “Quantum Unknown”, μόνο ως εξαιρετικό μπορεί να χαρακτηριστεί. Το εναρκτήριο “More than a Matter of Instinct” είναι απλά υπέροχο και ονειρεμένα το σαντούρι, τα πλήκτρα και τα synths, ενώ όσο το κομμάτι πλησιάζει προς την αυλαία, έρχονται οι κιθάρες και η τρομπέτα να δημιουργήσουν μια μουσική πανδαισία, μαζί φυσικά με τα απαγγελτικά φωνητικά του Μάνου Πατεράκη. Ένα από τα τραγούδια που αναμφίβολα στιγματίζουν αυτή τη χρονιά.

Εν συνεχεία έρχεται το “Of Woe / Migratory Birds”, που, όπως προδιαθέτει και ο τίτλος, ουσιαστικά αποτελεί δύο τραγούδια σε ένα. Πολύ απαλό και προσεγμένο υπόβαθρο Pink Floyd στο πρώτο, πανέμορφος συνδυασμός prog ηλεκτρικής κιθάρας και πλήκτρων στο δεύτερο. Ακολουθεί το “Dowser”, το μικρότερης διάρκειας τραγούδι του δίσκου, που λειτουργεί περισσότερο σαν γέφυρα, ενώ τη σκυτάλη παίρνει το “An Ivory Heart”, με μια μικρή παρέκκλιση από το γενικότερο ύφος, κυρίως λόγω του ήχου της τρομπέτας που παραπέμπει σε κάτι από ατμόσφαιρα Calexico.

Ακολούθως, στο εξαιρετικό “Every Man”, τα έγχορδα και το σαντούρι κάνουν και πάλι το θαύμα τους, με τη συμμετοχή και των γυναικείων φωνητικών της Πέγκυς Ζάρρου, δημιουργώντας ένα τραγούδι για ταξιδιώτες, ενώ με το σχεδόν 10λεπτο “Quantum Unknown (Riveted Eye)”, έρχεται η λήξη και το πρώτο πράγμα που σκέφτομαι όταν ακούω αυτό το τραγούδι, είναι πως θα αποτελούσε μια καθόλα ταιριαστή μουσική επένδυση σε κάποιο φιλμ, δράσης και συνάμα ατμοσφαιρικό.

Καμία, μα καμία αμφιβολία πως, επιστρέφοντας μετά από μια 5ετία στη δισκογραφία, οι Gravitysays_i υπογράφουν μία από τις σπουδαίες στιγμές αυτής της χρονιάς. Για όσους και όσες νιώθουν.

* Band line-up: Μάνος Πατεράκης (φωνή/σαντούρι/κιθάρα), Νίκος Ρέτσος (τύμπανα/synths), Mampre Kasardjian (μπάσο), Νίκος Σωτηρόπουλος (κιθάρα), Κώστας Στεργίου (πλήκτρα), Βαγγέλης Κατσαρέλης (τρομπέτα)

** Label: Inner Ear Records



E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
comments powered by Disqus

The Last Ones

Also Read


Newsletter