09Αυγούστου2022

Δευτέρα, 21 Μαρτίου 2022 18:03 Γράφτηκε από: 

Δισκοκριτική: NAXATRAS - “IV”

Τραβώντας εξαρχής έναν δικό τους, σχεδόν μοναχικό για τα ελληνικά δεδομένα, δρόμο, έχουν κατορθώσει να ανεβαίνουν με γεωμετρική πρόοδο τα σκαλιά της αναγνωρισιμότητας και να αποτελούν αυτή τη στιγμή ένα σπουδαίο εξαγώγιμο προϊόν της ελληνικής σκηνής.

Οι NAXATRAS παρουσιάζουν το πολυαναμενόμενο “IV” (self-released), με την προσθήκη πλέον του κιμπορντίστα Παντελή Κάργα στο line-up των Γιάννη Κωνσταντέλια, Γιάννη Βαγενά και Κωνσταντίνου Χαριζάνη. Mε την πρώτη γεύση που μας είχαν δώσει, πάντως, ως κουαρτέτο στο πρόσφατο live στην Τεχνόπολη, μόνο πολλά υποσχόμενα πράγματα μπορούσαμε να περιμένουμε.

Kraut, prog, psych, oriental. Ακούς Naxatras και βλέπεις σχήματα να αλλάζουν μορφή, όσο η οθόνη “τρέχει” ακατάπαυστα κατά τη διάρκεια ενός arcade παιχνιδιού με πάντα αναλογικό soundtrack. Το κορυφαίο όλων “Journey to Narahmon”, με αυτή τη χαρακτηριστική Naxatras γκρούβα και τα γυναικεία backing vocals που σε στέλνουν κάπου ανάμεσα στο “Temple of Love” και το “Smack My Bitch Up”, είναι το τελειότερο δείγμα του άλμπουμ και ένα από τα ομορφότερα τραγούδια που οι Θεσσαλονικείς μας έχουν προσφέρει έως τώρα. Άκουσέ το, χαζεύοντας και το εκπληκτικά ταιριαστό artwork του Chris RW.

Άλλωστε, μαζί με το “Omega Madness”, ένα τραγούδι σαν και αυτά που εδραίωσαν τους Naxatras στη διεθνή μουσική συνείδηση, το συγκεκριμένο δίδυμο singles μάλλον δεν δόθηκε τυχαία στη δημοσιότητα ως προπομπός του “IV”.

Κατά τα άλλα, εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα άλμπουμ που σφύζει από ζωή, από χρώματα, από μελωδίες και από συναισθήματα, είτε στις instrumental στιγμές του, είτε σε αυτές με στιχουργικό περιεχόμενο. Δεν περιμέναμε, ούτως ή άλλως, κάτι διαφορετικό από τους Naxatras.

Το εναρκτήριο “Reflection (Birth)” είναι το νανούρισμα και η γέννηση, το “The Answer” σε χαλαρώνει και σε ταξιδεύει απίστευτα ακούγοντας τον πανέμορφο στίχο “way above the world, way above the sky”, ενώ οι prog επιρροές των Naxatras, τις οποίες ουδέποτε έκρυψαν, ξεδιπλώνονται σε κομμάτια σαν το “Ride With Time”, το “Horizon” με τη φοβερή ριφολογία και την κιθαριστική παραμόρφωση, καθώς και το εξαιρετικό “The Battle of Crystal Fields”, όπου (όπως προδίδει και ο τίτλος) μπαίνει σφήνα και το επικό στοιχείο, με τα riffs να κεντούν και πάλι.

Επειδή όμως οι Naxatras πάντοτε ήταν μια παλέτα με ηχοχρώματα, στο “Radiant Stars” παρατηρούμε πόσο πολύ βρίσκεται στην ψυχοσύνθεσή τους και η μαύρη μουσική, ενώ ο κύκλος της πρώτης ζωής σιγά σιγά ολοκληρώνεται με το τραχύ “Reflection (Death & Rebirth)”, το οποίο σε οδηγεί στην επόμενη διάσταση, όπου σε περιμένουν οι ακουστικές κιθάρες του “Shape of the Evening”.

Εν κατακλείδι, το “IV” είναι ακόμα μία δουλειά των Naxatras που επιβεβαιώνει τη φήμη τους και το πολύχρωμο μουσικό τους DNA.



E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
comments powered by Disqus

The Last Ones

Also Read


Newsletter